Spring naar bijdragen

Nieuws

Onze blogs

  1. De NPO 3FM-luisteraars en festivalgangers hebben gesproken: Kensington, Chef’Special, Jett Rebel en Ronnie Flex & Deuxperience zijn genomineerd voor een 3FM Award in de categorie Beste Live Act. Via de 3FM-website en speciale mobiele 3FM-stembussen op de grootste festivals konden muziekfans hun favoriete live acts nomineren. Daar zijn uiteindelijk deze vier kanshebbers uitgekomen.


    Stemmen op alle categorieën van de 3FM Awards kan nog tot en met vrijdag 31 augustus via 3fm.nl/awards.


    De 3FM Awards worden woensdag 5 september uitgereikt tijdens een liveshow in AFAS Live in Amsterdam, gepresenteerd door 3FM-dj Angelique Houtveen (KRO-NCRV) en NPO 3-presentator Jan Versteegh (BNNVARA). Er zijn optredens van Chef’Special, Maan, Ronnie Flex & Deuxperience, Jacin Trill, Famke Louise, EUT, Jett Rebel, HAEVN, San Holo en Rondé. De laatste namen van de line-up worden later deze week bekend gemaakt. Kaarten voor de liveshow zijn nu verkrijgbaar.


    3FM Awards 2018
    De 3FM Awards zijn de jaarlijkse popprijzen voor de beste Nederlandse acts en artiesten, gekozen door het publiek. Luisteraars kunnen via 3fm.nl/stem op hun favoriete artiesten stemmen in de volgende categorieën: Beste Groep, Beste Nummer, Beste Album, Beste Live Act, Beste Solo Act, Beste Video en Beste Fans. De Schaal van Rigter, de 3FM Award voor de meest gedraaide Nederlandse track, werd eerder uitgereikt aan de band Rondé. Naaz mocht de 3FM Talent Award in ontvangst nemen.


    De uitreiking van de 3FM Awards is op 5 september vanaf 20:30 uur live te zien bij BNNVARA op NPO 3 en ook te volgen via NPO 3FM, 3FM.nl, NPO 3 extra en alle social media-kanalen van NPO 3FM.

  2. Primeur in Vlaanderen: ochtendshow Sven & Anke voortaan op 3 zenders te horen.


    Joe lanceert vandaag, maandag 20 augustus 2018, twee nieuwe zenders met 70’s- en 80’s-muziek die zowel online, via de Joe-app als via DAB+ te beluisteren zijn: Joe 70’s en Joe 80’s. Op deze nieuwe zenders kan iedereen non stop luisteren naar de beste hits uit de jaren ’70, de jaren ’80 en op de hoogte blijven van de actualiteit met nieuws- en weerupdates én de ochtendshow.


    De radiozender zorgt met de twee nieuwe zenders voor een primeur in Vlaanderen: wie fan is van muziek uit deze twee decennia maar de ochtendshow niet wil missen kan er dus ook Sven & Anke op volgen. Luisteraars van de nieuwe zenders krijgen alle actuagesprekken uit de ochtendshow te horen, maar alle muziek is wel aangepast naar de beste hits uit de 70’s en de 80’s. De ochtendshow van Joe is dus voortaan op drie zenders te horen.


    Sven Ornelis, Joe-dj: “Voor mij is dit even revolutionair als toen ik voor de eerste keer een radioshow maakte waarbij ik zelf achter de knoppen stond en alles zelf technisch kon bedienen. We zijn er met onze ochtendshow nu op drie zenders en je kan zelf de muziek kiezen die je wil horen, hoe leuk is dat?”


    An Caers, directeur radio: “We weten dat 7 op 10 luisteraars meer themazenders wil rond bepaalde muziekstijlen of specifieke inhoud, dus dit is een eerste stap om tegemoet te komen aan die vraag. Wie fan is van de 70’s of de 80’s én van Sven & Anke, kan vanaf nu opstaan met zijn vertrouwde ochtendshow en ervoor, erna en tijdens enkel de beste hits horen uit dat decennium.”

     

     

    Foto: Sven & Anke (Joe / Medialaan)

  3. hans knot
    Laatste artikel

    Door hans knot,

    Welke 60-plusser herinnert zich niet de voor die tijd allergrootste demonstratie die ooit had plaatsgevonden in Den Haag, gehouden op 18 april 1973. In de jaren tachtig is het aantal demonstranten daarna slechts een keer verbeterd tijdens één van de anti-kernenergie demonstraties. Op 18 april 1973 gingen we naar Den Haag omdat ‘we kunnen het toch proberen’ te demonstreren tegen eventuele maatregelen betreffende de toenmalige zeezenders waaronder Veronica, Radio Noordzee en Radio Caroline. De grote demonstratie, die vanaf het Malieveld richting de Tweede Kamer werd gehouden, was massaal ondersteund door spotjes die vele malen per dag weken lang werden gedraaid op de 538 meter, destijds in gebruik door Radio Veronica.

     

    De hoorzitting was bedoeld voor bekende Nederlanders en andere betrokkenen bij Radio Veronica om op hun eigen wijze een positieve rede te houden voor het behoud van dit station en andere zeezenders. Ruim een maand eerder, op 7 maart 1973, was een oproep voor de openbare hoorzitting gedaan aan deze personen door de Griffier van de bijzondere Commissie voor de wetsontwerpen 11 373 en 11 374, drs. A.J.B. Hubert. In deze oproep stond vermeld dat men welkom was om het woord te voeren waarbij tevens de lengte van de spreektijd werd vermeld en het verzoek te reageren op het al dan niet aanwezig zijn tijdens deze hoorzitting.

     

    Eén van de betrokken personen, die genodigd was, kon niet komen daar hij op vakantie in het buitenland zou zijn. Op 3 april, een dag nadat het zendschip van Radio Veronica, de Norderney, was gestrand bij Scheveningen, liet Paul Acket weten niet te kunnen komen. Hij was op dat moment niet alleen directeur van het wel overbekende ‘Organisatiebureau Paul Acket’ maar ook directeur van Muziek Expres N.V., uitgever van de maandbladen ‘Muziek Expres’ en ‘Popfoto’. In zijn brief aan de Griffier meldde Acket dat eventueel namens zijn organisatie Ruud van Dulkenraad, toenmalig hoofdredacteur van ‘Muziek Expres’ het woord kon gaan voeren.

     

    Omdat hij er niet van overtuigd was dat in zou worden gegaan op zijn verzoek Van Dulkenraad het woord te laten voeren, besloot Paul Acket in de brief goed te onderbouwen wat de reden was van zijn bureau te streven tot behoud van Radio Veronica en andere zeezenders.

     

    De standpuntbepaling kwam er op neer dat de Telegraaf- en Telefoniewet van 1904 zodanig gewijzigd diende te worden dat de uitzendingen van Radio Veronica, al dan niet vanaf zee, voortgezet konden worden. Dit niet alleen op grond van het gewoonterecht, dat volgens Paul Acket op dat moment zo langzamerhand toch wel van toepassing was, maar ook gezien de steeds meer nieuwe impulsen die het radiostation gaf aan een bepaalde tak van de amusements- en recreatie-industrie.

     

    In zijn brief vervolgde Acket met de mededeling dat zijn bedrijf zich innig verbonden voelde met de activiteiten van Radio Veronica en dat men er trots op was dat de samenwerking met Veronica al dateerde vanaf ongeveer zes maanden nadat het radiostation in 1960 in de ether kwam. Acket: ‘In feite waren wij het eerste Nederlandse bedrijf met landelijke bekendheid dat destijds op permanente basis met Radio Veronica ‘in zee’ ging.’

     

    Het was in de tijd dus dat Radio Veronica zelfs in Den Haag en omgeving nog moeilijk te ontvangen was. Men was in zee gegaan met Radio Veronica omdat men van mening was dat binnen afzienbare tijd de populariteit van Radio Veronica gigantische vormen zou gaan aannemen, hetgeen gunstige resultaten teweeg zou kunnen brengen voor vele bedrijven en instellingen. Acket stelde verder dat mede door Radio Veronica de maandbladen ‘Muziek Expres’ en ‘Popfoto’ een grote lezerskring hadden verworven, wat bovendien had betekend dat het bedrijf groter was geworden en dat men op dat moment ruim 40 personeelsleden in dienst had. Hij stelde tevens dat dit voor de werknemers een plezierige werkplek betekende.

     

    En ook vermeldde hij dat de publiciteit die Radio Veronica gaf aan de door het Organisatiebureau ‘Paul Acket’ georganiseerde zalen als bijvoorbeeld het Concertgebouw, de Doelen in Rotterdam en het Congresgebouw in Den Haag’ eveneens niet te onderschatten was. Ook was hij ervan overtuigd, aldus de brief aan de Griffier Hubert, dat het wegvallen van deze ‘free publicity’ bij het verdwijnen van Radio Veronica vermoedelijk een teruggang in het aantal te organiseren concerten zou betekenen.

     

    Acket: ‘Het kan niet alleen voor ons maar ook voor tal van bedrijven nadelige gevolgen opleveren, waarbij we slechts denken aan ondermeer theaters en schouwburgzalen, drukkerijen van affiches en programma’s, hotels, transportbedrijven, luchtvaartmaatschappijen en meer.’ Tenslotte wees Paul Acket er op dat de uitslag van de ‘Muziek Expres Populariteitsverkiezingen’ over 1972 in de categorie ‘favoriete radiostation’ Radio Veronica de eerste plaats bezette met 51,8%; de tweede plaats voor Radio Noordzee was met 29,9% en dat Hilversum 3 met 18% slechts de derde plaats behaalde. Volgens de poll was het populairste radioprogramma de ‘Radio Veronica Top 40’ met 31,0% gevolgd door de Lexjo van Veronica met 18%. Als populairste deejay kwam, aldus Acket, Lex Harding uit de bus met 23,6%. Tot slot maakte Acket er geen bezwaar tegen dat de ingezonden brief voor de hoorzitting ter inzage van de pers verstrekt werd. Op 2 dagen na is het 42 jaar na dato dat het schrijven van Acket naar de Griffier werd verstuurd en mij op 31 maart 2015 werd toegezonden voor het archief.

     

    Hans Knot, 18 augustus 2018

  4. Dura van Daddy Yankee is de zomerhit van dit jaar. Het Spaanstalige nummer komt op 1 binnen in de Zomerse 50 2018, die maandag bekend is gemaakt. Op nummer 2 staat Bryan Adams met Summer of ’69 en op 3 Kaoma met Lambada. Vorig jaar had Daddy Yankee ook al de zomerhit van het jaar, toen Despacito met Luis Fonsi op nummer 1 de lijst binnenstormde. Dat nummer is dit jaar gezakt naar 7.

     

    De Zomerse 50 is de meest zonnige hitlijst van het jaar met de vijftig populairste zomerhits ooit gemaakt. De lijst is samengesteld op basis van 112.000 uitgebrachte stemmen via zomerse50.nl. De hitlijst bevat evergreens als In the summertime van Mungo Jerry en Boys of Summer van Don Henley. Ook staan er veel zomerhits in uit de jaren 90 en zeroes. “De Zomerse 50 is heel afwisselend, van oud tot heel nieuw”, vertelt Martijn de Lange van 1Twente, de initiatiefnemer van de jaarlijkse hitlijst.

     

    De Zomerse 50 telt liefst acht zomerhits uit 2018. “Dura van Daddy Yankee is dus de nummer 1, maar ook andere hits van dit jaar doen het goed. Op 4 komt One kiss van Calvin Harris en Dua Lipa de lijst binnen en op 12 staat Échema la culpa van Luis Fonsi en Demi Levato. Twee oudere zomerhits komen opvallend genoeg weer terug in de lijst; Shakira met Whenever, wherever en Vamos a la playa van Miranda.”

     

    De jaarlijkse Zomerse 50 is uitgegroeid tot een radio-evenement met 150 omroepen in Nederland en België die de hitlijst uitzenden. De lijst is in 2001 begonnen, dit jaar is de achttiende editie. Het succes van de Zomerse 50 zit volgens De Lange in het gevoel dat de liedjes oproepen. “Met de Zomerse 50 kun je vakantieherinneringen herbeleven bij jouw lokale omroep. Terugdenken aan vroeger, aan uitgaan op de camping, je eerste vakantie zonder je ouders of aan geslaagde of juist mislukte vakantieliefdes. De Zomerse 50 is een hitlijst vol met herinneringen.” De Zomerse 50 is deze week te horen en te zien bij 150 radiozenders in Nederland en België. Een overzicht van alle uitzendingen en de volledige hitlijst staan op www.zomerse50.nl.

     

    Bron: Zomerse 50

  5. Dit artikel van Piet van der Vooren werd voor het eerst gepubliceerd op 27 augustus 2009 in 'de Teylinger', een wekelijks verschijnend nieuwsblad in de gemeente Teylingen.

     

    Als er iets is waarvoor de jingle 'Herinnert u zich deze nog?' van Veronica-diskjockey Lex Harding van toepassing is, dan is het dit artikel wel. Al moet je waarschijnlijk wel 50-plusser zijn om het 'meegemaakt te hebben'. Aanstaande maandag, 31 augustus, is het alweer 35 jaar geleden dat er een einde kwam aan de uitzendingen van de zeezender Radio Veronica. Dat wordt door de inmiddels toch wel uitgedunde schare aanhangers van weleer op verschillende manieren herdacht, onder andere door middel van een tentoonstelling in museum RockArt in Hoek van Holland. Eén inwoner van Sassenheim is echter op een wel heel bijzondere manier verbonden aan de geschiedenis van Radio Veronica, al had hij zelf niet zoveel met dit populaire radiostation. De nu 72-jarige Hans Walenkamp was indertijd namelijk verantwoordelijk voor het lostrekken van de Norderney, het zendschip van Veronica, van het Scheveningse strand nadat het daar op 2 april 1973 tijdens een zware storm op geworpen was.


    De toen 35-jarige Hans Walenkamp werkte nog geen half jaar als bergingsinspecteur bij het sleep- en bergingsbedrijf Smit toen hij voor zijn eerste Nederlandse klus te maken kreeg met bekende Veronica-diskjockeys als Rob Out en Tineke. En met 'oom' Bull Verwey, de legendarische directeur van de beroemde zeezender Veronica. De Sassenheimer bewaart zijn herinneringen aan het lostrekken van het Veronica-zendschip Norderney in een plakboek vol met krantenknipsels. Hij kan nu nog steeds aanstekelijk vertellen over die roerige gebeurtenis uit 1973. Op maandag 2 april van dat jaar woedde een zware storm over Nederland en 's avonds tegen negen uur sloeg een hoge golf het voor de kust van Scheveningen liggende zendschip Norderney van Radio Veronica van zijn anker. Rond kwart over negen- zag de bemanning zich genoodzaakt de uitzendingen van de populaire zender te beëindigen omdat het strand in zicht kwam. Vlak daarna arriveerde de Scheveningse reddingsboot Bernard van Leer bij het schip en ging de bemanning van boord. Het werd toen stil op de 538 meter, de golflengte van Veronica. Rond half twaalf liep het schip uiteindelijk op het strand, na maar net één van de havenhoofden gemist te hebben.

     

    Auto directeur
    Hans Walenkamp landde de volgende dag op Schiphol na een bergingsklus in Bangladesh. Tot zijn verbazing stond de auto van de directeur van Smit op hem te wachten. De chauffeur vertelde hem dat hij direct naar Scheveningen moest omdat het schip van Veronica op het strand was gelopen. Walenkamp: "Ik kan me nog herinneren dat het slecht weer was en dat het hard waaide en ik ben toen met de auto van de directeur meteen vanaf het vliegveld naar Scheveningen gebracht. Het was mijn eerste Nederlandse klus en ook de eerste keer dat ik te maken had met een stranding. Ik werkte toen nog geen half jaar als bergingsinspecteur bij Smit, na eerder gevaren te hebben op lijndiensten en vrachtschepen. Voor Smit was ik in die eerste maanden, waarin ik kennis maakte met het bergingsvak, betrokken geweest bij de berging van schepen in het buitenland. Nu dus mijn eerste binnenlandse klus en ook mijn eerste stranding. Ik kreeg samen met een uitvoerder de verantwoordelijkheid voor de berging van het Veronica-schip. Bij Veronica was directeur Bull Verwey mijn contactpersoon. Waarschijnlijk had Smit al meteen na de stranding contact met hem opgenomen. Er is toen een contract afgesloten voor het lostrekken van het schip op basis van 'no cure, no pay'. Smit zou dus alleen betaald krijgen als we het schip van het strand zouden krijgen. De Norderney was een stevig gebouwd schip met een opvallende lange doorlopende kiel, een zogenaamde staafkiel. Het schip lag ongunstig op het strand met de boeg in de richting van de duinen. De kiel was helemaal ingegraven in het zand. Dat betekende dat we het schip moesten uitgraven en vervolgens 180 graden draaien in de richting van de zee", vertelt Walenkamp.


    "Ik heb die dagen ook kennisgemaakt met Rob Out, die zo'n beetje de baas bij Veronica was. En met Tineke. Die stelde zich aan mij voor met: 'Hallo, ik ben Tineke'. Ik vroeg toen: 'En hoe heet u van uw achternaam?' Door mijn werk was ik maar heel weinig in Nederland, dus ik had geen flauw idee wie Tineke was", vertelt hij lachend.


    Nat pak
    Voor Walenkamp was al snel duidelijk wat er allemaal moest gebeuren om te proberen het Veronica-schip van het strand te trekken. "We hebben toen een paar ankers in zee uitgebracht op zo'n 250 meter uit de kust. Ook werden er aan boord van de Norderney twee winches (takels, red.) aangebracht en daar werden die ankers met dikke kabels aan vast gemaakt. Het was de bedoeling dat we eerst zouden proberen om bij hoog water het schip zichzelf te laten lostrekken door de kabels met die winches op te rollen. Tegelijkertijd werd er rond het schip gegraven zodat de kiel vrij zou komen. Dat gebeurde met bulldozers maar later heb ik ook een zandzuiger ingezet. Die had ik van een bollenkweker in de Bollenstreek laten komen want ik had gezien dat ze daar op de bollenvelden werden gebruikt om zand op te spuiten. Dat ding was natuurlijk niet gemaakt om op het strand te werken en de machinist van dat ding heeft dan ook wel een nat pak gehaald. Dat gold trouwens ook voor nogal wat andere mensen want dat schip en ons werk op het strand trokken nogal wat belangstelling. De kranten stonden er toen dagelijks vol mee. De toeschouwers kwamen vaak veel te dicht bij het schip en dat leverde hen regelmatig een nat pak op", weet Walenkamp.

     

    Springvloed

    Op 7 april lukte het de bergers om de boeg van het Veronica-schip tijdens hoog water naar zee te draaien. "Dat was noodzakelijk om het schip, dat aan de voorkant het lichtst was, van het strand te kunnen trekken". Hans Walenkamp kijkt terug op die dag: "We zijn toen begonnen om met de winches de kabels op te rollen om te proberen het schip naar zee te draaien. Op een gegeven moment begon de Norderney een beetje te bewegen en te drijven in het water. We hebben toen de kabels vast getrokken en gewacht totdat het water op het hoogste punt was. Door de spanning kwam het schip toen naar voren maar helemaal vlottrekken lukte nog niet. We wisten zelf dat we de meeste kans hadden om het schip bij springtij vlot te krijgen maar de kranten schreven toen al dat de bergingspoging mislukt was. De eerste springtij zou echter pas op 18 april zijn want dat doet zich zo eens in de twee weken voor. Toen een verslaggever van een krant tegen me zei dat de bergingspoging mislukt was liet ik hem weten dat we het schip altijd van het strand zouden krijgen. Dat stond ook groot boven het artikel: 'We krijgen hém er altijd wel af'".


    Selectie_500.png.a88f988beca91b134312d5442bda2621.pngFoto: Hans Walenkamp met zijn plakboek over de stranding van het Veronica-zendschip: "Ik had geen flauw idee wie Tineke was" (FBPSIPeter Schipper).

     

    18 april
    Op woensdag 18 april waren de weersomstandigheden dan eindelijk gunstig. Er werd springtij verwacht en de golven zouden tot redelijk ver op het strand komen. Walenkamp: "Om nog meer kracht te krijgen hadden we ook twee sleepboten besteld. Dankzij de combinatie springtij met de ankers en de twee sleepboten lukte het ons om de Norderney in alle vroegte van het strand te krijgen. Ik maakte me wel wat zorgen om de mensen die aan boord van de Norderney waren want als er iets misgaat vliegen de kabels je om de oren. Daarnaast had het schip ook twee hoge masten en die zwiepten bij het lostrekken gevaarlijk heen en weer. Ook toen het schip over de zandbanken werd getrokken hield ik mijn hart vast want het stampte toen behoorlijk. Maar het lukte uiteindelijk allemaal prima en al een paar uur later kon Radio Veronica met het eigen zendschip en vanaf de juiste ankerplaats op zee de uitzendingen weer hervatten. Ik ben toen nog aan boord van het schip voor de radio geïnterviewd. Aan boord van de Norderney was het toen een ware happening en de champagne vloeide rijkelijk. Daarnaast moet ik zeggen dat Bull Verwey ons tijdens de hele berging uitstekend Tieeft verzorgd", herinnert Walenkamp zich de gulle Veronica-directeur.


    Demonstratie
    Voor Radio Veronica kon het loskomen van het schip niet op een beter moment plaatsvinden. Diezelfde dag, 18 april, werd er namelijk in de Tweede Kamer een hoorzitting gehouden over een wet die medewerking aan zeezenders zou gaan verbieden. Veronica had daartegen in Den Haag een demonstratie georganiseerd, waarvoor zo'n honderdduizend fans van de zeezender werden verwacht. Die fans kwamen massaal op de been voor het populaire radiostation en deze konden naast de demonstratie op en bij het Binnenhof genieten van optredens van artiesten op het Malieveld. Het feit dat hun radiozender net die dag weer vanaf het eigen zendschip in de ether kwam werd daar dan ook met veel gejuich ontvangen. De dagen daarvoor had Veronica voor de uitzendingen weliswaar gebruik kunnen maken van de zender van het eveneens voor de kust liggende zendschip van Radio Caroline maar het geluid van Radio Veronica hoorde toch gewoon vanaf de Norderney te komen. De inspanningen van Hans Walenkamp en zijn mensen zorgden ervoor dat dit juist op deze voor Veronica zo belangrijke dag ook kon gebeuren. Met dank aan dezelfde weergoden die het schip juist zestien dagen eerder op het strand hadden geworpen.


    'Absolute onzin'
    Eén fabeltje rond het lostrekken van het Veronica-schip wil Hans Walenkamp na al die jaren resoluut uit de wereld helpen. Volgens enkele critici had de directie van Veronica aan de bergers van Smit gevraagd om het schip tot 18 april op het strand te laten liggen, zodat het precies op de dag van de demonstratie in Den Haag losgetrokken kon worden. Daarover is de Sassenheimer echter volstrekt duidelijk: "Dat is absolute onzin. Bull Verwey was erg betrokken bij de berging en die wilde het schip zo snel mogelijk weer op zee hebben. Bovendien zouden we daar als Smit geen belang bij hebben gehad want we werkten op basis van 'no cure, no pay'. Dus hoe langer het schip op het strand zou liggen, hoe meer geld het ons zou kunnen gaan kosten. Wat nodig was om het schip los te kunnen trekken was springtij met de nodige golfslag en dat hadden we op 18 april. Het is echt toeval dat dat net op dezelfde dag als die demonstratie was".


    Voor Walenkamp was het lostrekken van de Norderney slechts één van de vele klussen waarvoor hij tijdens zijn 28-jarige carrière bij Smit kwam te staan. Aan de grond gelopen schepen, ontplofte schepen, door natuurgeweld beschadigde schepen, het slepen van boor-platformen; zo'n beetje van alles heeft hij meegemaakt. Met als hoogte- en tevens dieptepunt in 1987 het bergen.van de veerboot Herald of Free Enterprise voor de kust van het Belgische Zeebrugge. Vooral omdat daarbij zo'n groot aantal slachtoffers te betreuren viel heeft dit indruk op hem gemaakt. Daar was het lostrekken van het zendschip van een radiostation waar hij eigenlijk nooit naar luisterde'eigenlijk maar kinderspel bij.


    Met dank aan Juul Geleick van de Stichting Norderney en Jan van Heeren van Freewave Media Magazine voor hun medewerking. Meer informatie over de zeezender Radio Veronica is te vinden op de website van de Stichting Norderney: www.norderney.nl.


    Piet van der Vooren, 27 augustus 2009


    Foto bovenaan de pagina: De Norderney in april 1973 op het Scheveningse strand. Het gestrande zendschip en het werk van de bergers op het strand trokken nogal wat belangstelling (Archieffoto: PR/Freewave).

  6. De genomineerden van de Dutch Podcast Awards zijn bekendgemaakt. Daarmee is de stemperiode geopend. Het publiek en de vakjury zijn nu aan zet. In elf categorieën kan een stem worden uitgebracht op de shortlist. De winnaars worden op 3 september tijdens de eerste Dutch Podcast Awardsshow bekendgemaakt, live op BNR. Stemmen kan via www.podcastawards.nl


    Elf categorieën, ook de trend van 2018: pretparken
    Op 25 mei is de longlist geopend. Meer dan duizend mensen hebben hun favoriete podcasts ingezonden. Op basis van de longlist is per categorie is een shortlist samengesteld. De elf categorieën zijn:

     

    • Nieuws & Politiek
    • Journalistiek & Media
    • Tech & Innovatie
    • Kunst & Cultuur
    • Muziek
    • Verhalend (Storytelling)
    • Lifestyle (inclusief Sport)
    • Zakelijk
    • Beste Host
    • Beste Branded
    • Trend 2018: Pretparken


    De organisatie werd verrast door het grote aantal inzendingen van diverse podcasts over pretparken. Daarom is besloten een extra categorie toe te voegen: Trend 2018: Pretparken. Dat wordt een jaarlijks terugkerend thema: per jaar wordt bekeken welke trend of hype op dat moment leeft.


    Vincent Bijlo toegevoegd aan vakjury
    Ook cabaratier en columnist Vincent Bijlo is toegevoegd aan de vakjury. Daarmee is de vakjury compleet. Hoofdredacteur Sjors Fröhlich: "Ik ben trots op onze jury voor de Dutch Podcast Awards. Alleen maar toppers uit podcast, radio, tech, media en commercie." De deelname vanuit het brede werkveld onderstreept het belang van podcast. Juryvoorzitter Wilbert Mutsaers: "We zien podcast ook bij Spotify in populariteit toenemen. Daarom is het goed dat er nu speciale prijzen hiervoor in het leven zijn geroepen." Ook onder makers is er steeds meer aandacht voor podcast. Jurylid Michiel Veenstra: “Het is een prachtig deelnemersveld. Ik ben blij te zien hoe mooi het Nederlandstalige podcastlandschap nu al is. En dat kan alleen maar groeien!”


    Eerste Dutch Podcast Awards
    Op 25 mei lanceerde BNR als initiatiefnemer van de Dutch Podcast Awards met de openstelling van de longlistpagina het gehele proces. Alle makers en luisteraars van podcast konden hun favoriete drie podcasts insturen via de website. Inmiddels zijn er meer dan duizend aanmelders binnengekomen, wat aangeeft dat de populariteit van het medium nog altijd groeit. Met het bekendmaken van de nominees en het openen van stempagina is de stemperiode gestart. Op 3 september worden de winnaars bekendgemaakt. Stemmen kan via www.podcastawards.nl

  7. hans knot
    Laatste artikel

    Door hans knot,

    Het was in 2014 dat deel 1 van de triology ‘Life and Death of a Pirate’ uitkwam en ruim drie jaar later liggen alle drie delen, samengebonden in een prachtig boek op de tafel om te worden gerecenseerd. Een boek over het persoonlijke leven van Reginald Calvert en zijn familie, het leven in de muziekindustrie en niet te vergeten zijn betrokkenheid binnen de zeezenderwereld in de eerste helft van de jaren zestig van de vorige eeuw. Susan Moore is de dochter van Reginald en Dorothy Calvert en heeft de triologie als een roman geschreven met daarin vooral het ware en tevens trieste verhaal. Reginald was een persoon die tal van beroepen heeft gehad, van snoepverkoper, radio en televisiemonteur, het runnen van ballroomdances, managen van vele popgroepen en het runnen van een radiostation tot het moment hij slachtoffer van concurentie werd.

     

    Vaak was Reginald in zijn manier van werken snel verveeld en pakte hij weer iets nieuws aan waarna zijn vrouw de brokken mocht ruimen. Susan gaat dan ook in het boek niets uit de weg. Ze verhaalt over de toch wel dominante houding van een man die eigenlijk zijn vrouw geen ruimte gaf. Als voorbeeld noem ik het gegeven dat Dorothy het beste voor het gezin voorhad en graag een betere woning wenste. Er viel niet over te praten. In zijn getrouwde jaren blijkt Reginald diverse verhoudingen te hebben gehad die hij heel goed kon afschermen totdat hij na een verhouding van ruim 3 jaren met de door hem begeleidde zangeres Carol met de billen bloot diende te gaan daar hij het niet langer verzwijgen kon tegenover zijn vrouw Dorothy. Het betekende een gescheiden leven gedurende een aantal weken maar hij werd weer in genade aangenomen.

     

    Calvert kocht een enorm groot huis ‘Cliffton Hall’ deels voor de familie en deels de jongens van zijn band onder te kunnen brengen en niet veel later hoorden ze dat het oude huis geheel was afgebrand inclusief de ruimte was Dorothy haar eigen bedrijf runde. Ze ging zich intensiever bemoeien met de management en meer rond de groepen van Reginald.

     

    Deel 1 van het boek gaat verder voornamelijk over de tijd dat Reginald en Dorothy zich vooral bezig hielden met het managen van de diverse beatgroepen en het organiseren van ballroomdances op diverse locatie in een deel van zuid- en midden Engeland. Uiteraard met veel leuke herinneringen, problemen met leden van de groepen, uit de hand lopend vuurwerk en pogingen tot het maken van hits. Niet te vergeten dat Reginald er in slaagde zijn groepen ook deels onder te brengen met contracten in Duitsland en hij nieuwe groepen contracteerde die later grote naam en faam zouden maken, zoals Screaming Lord Sutch, The Fortunes en Pinkerton’s Assorted Colours. Dit alles op een heerlijke en soepellopende manier beschreven over de periode die liep tot en met 1963. Uiteraard komt de oprichting, samen met Terry King, van King’s Agency – gevestigd in 7 Denmark Street – aan bod.

     

    Laten we eens kijken wat er in deel 2 van het boek zoal valt te beleven. Bijvoorbeeld werd op 21 maart, de dag voor Pasen, in Loughborough een eigen club geopend in een voormalige bioscoop en het leek erop dat de financiële situatie van de Calvert’s de goede kant op kon gaan. Bovendien werd een nummer, van The Fortunes, plotseling intensief gedraaid op een nieuwe radiostation, Radio Caroline. Reginald die er altijd van had gedroomd een eigen radiostation te kunnen beginnen, werd diverse malen door Dorothy gewaarschuwd dat ze daarvoor geen geld hadden, maar Reginald ging, als zo vaak, zijn eigen gang om zijn vrouw en zakelijk partner later de puinhoop te laten opruimen. Hij had daarbij een maatje gevonden in een van zijn artiesten, David Sutch, waarmee hij vele uren sprak over het onderwerp ‘Pirate Radio’  en ondanks de waarschuwingen van Dorothy zijn eigen wil doorzette en een stunt samen met David Sutch bedacht dat leidde tot veel publiciteit en bovendien een radiostation met vooral veel muziek van David Sutch en zijn begeleidingsgroep The Savages.

     

    Wat volgt waren twee boottochten vanuit South end on Sea, waarbij Reginald ondermeer op de eerste tocht, zeer tegen de zin van Dorothy, beide dochters meenam die behoorlijk zeeziek enkele uren later terugkwamen. Niet veel later zou Reginald andermaal de zee op gaan voor inspectie van Knock John Towers en Shivering Sands, de Maunsel Towers die in opdracht van de overheid in de Tweede Wereldoorlog werden gebouwd en geplaatst. Een ideaal onderkomen voor een radiostation. Een derde boottocht, vanuit het centrum van London via de Theems naar internationale wateren was met de MV Cornucopia om het toekomstige radiostation Radio Sutch te promoten.

     

    Vanaf dat moment, op pagina 182 van het uitermate interessante en zeer goed leesbare boek ‘Life and death of a pirate’ van Susan K. Moore begint het radioavontuur van Reginald Calvert dat uiteindelijk zijn dood zou betekenen. In de daarop volgende hoofdstukken wordt je door de geschiedenis van Radio Sutch en Radio City en nog eens 300 pagina’s heengetrokken en leest het verhaal alsof het gisteren allemaal gebeurd is. Zondermeer is dit boek de moeite van het aanschaffen waard en is in mijn gedachte het beste boek dat sinds jaren op het gebied van de geschiedenis van de zeezenders is gepubliceerd.

     

    5a2eecdd36c9f_lifeanddeath.jpg.cc2af57fdb5ea3f3a797edd4379997a9.jpgLife and Death of a Pirate

     

    Auteur: Susan K. Moore

    474 pagina’s; rijkelijk geïllustreerd

    Hard gebonden

    ISBN 978-0-9515116-6-4

    Fillongley Publications CV7 8PB

     

    http://www.susan-moore.co.uk/books-by-s-k-moore.php

    https://www.amazon.co.uk/LIFE-DEATH-PIRATE-S-Moore/dp/0951511661/ref=sr_1_12?s=books&ie=UTF8&qid=1513023116&sr=1-12&refinements=p_27%3AK.+Moore

     

     

     

    Hans Knot, december 2017.

     

     

     

     



  • Laatste berichten

  • Mijn clubs



  • Nu populair

  • Blog opmerkingen

    • Nog altijd wordt er  dus over de Borkum Riff gesproken, maar het schip heeft haar naam gewijzigd  in  'Veronica'. Ik snap de volharding niet om het anders te noemen. Op de website soundscapes van Hans Knot vond ik meer informatie over de  reden voor vervanging van het zendschip. Ik heb de oorspronkelijke naamgeving Borkum Riff aangepast in Veronica.    ...In 1964  werd besloten  de ' Veronica'  te vervangen door de "Norderney". Op het eerste gezicht leek dit besluit ietwat vreemd, aangezien de 'Veronica' altijd was beschreven als een enorm sterk en solide schip, terwijl de "Norderney" bijvoorbeeld helemaal geen motor had. Bull Verweij zei hierover in een interview met Hans Knot en Jelle Boonstra:   Een motor had de "Borkum Riff" ook niet. Het schip had een stoommachine en die is er uitgehaald. Achteraf doodzonde want het was een prachtmachine, een juweel. Toen we uit Duitsland weggingen zijn we nog wel met de stoommachine uitgevaren en moesten dus voor vertrek ook nog kolen bunkeren.   Bovendien moest de 'Veronica' vervangen worden. Er waren plannen voor een sterkere zender en op de "Norderney" was er meer ruimte voor een zenderkamer en zo meer. De "Norderney" werd dus aangeschaft want ook de jaren gingen tellen voor de 'Veronica'.   Het schip was gebouwd in 1911 en begon toch diverse gebreken en gaten te krijgen. Bovendien werd er nooit een haven aangedaan. Voordat we destijds Emden verlieten werden er op de huid allemaal voorzorgsmaatregelen aangebracht om doorroesten te voorkomen. Er was namelijk nogal behoorlijk veel koper op het schip en in combinatie met ijzer kon dit veel problemen opleveren. De zinkplakken die waren aangebracht, waren na een paar jaar gewoon door invloed van het energieveld van de zender al helemaal weg.   We hebben toen eerst overwogen om de "'Veronica' naar een dok te laten slepen, maar dit kostte zoveel zenddagen dat we besloten een nieuw schip aan te schaffen. We zijn zelfs nog in onderhandeling geweest met Verolme om een drijvend dok op de Noordzee neer te leggen om daar de 'Veronica' in te laten herstellen...   http://www.icce.rug.nl/~soundscapes/VOLUME06/Borkum_riff.shtml   Mijn conclusie is dat met name de aanwezigheid van veel koper en natuurlijk ook de zender voor een versnelling van de corrosie hebben gezorgd. Zoutwatergehalte ,zuurstof, stroomsnelheid zijn andere variabelen die een rol hebben gespeeld. Normaal gesproken verdwijnt er ongeveer 0.15 mm ijzer door corrosie. Dit proces wordt  verdrievoudigd door de andere genoemde factoren en dan verdwijnt er bijna een halve millimeter staalplaat per jaar.     Salut Leendert
    • En hier is dan de brief van Paul Acket waar Hans over schrijft, "en die kwam in 2005 in ons bezit". Deze kwam uit het archief van oom Bull. Als Hans 'em gewoon had neer gezet hier had ie niet alles over hoeven typen........hi   https://pixeldra.in/u/1sDphF             Inderdaad, want na 18 april had het geen zin meer.
    • De spotjes, ter ondersteuning van de demonstratie, werden niet vele malen per dag wekenlang massaal op de 538 meter gedraaid, maar één week op de 259 meter, destijds in gebruik door Radio Veronica.
    • De "beeb" heeft het vaak nog wel maar dan zitten de pips "verscholen" in een jingle. Ook op TV-Worldservice doen ze dat zo.
    • Dat de BBC het niet meet doet is dus niet juist. Want BBC Radio Four die doet het nog steeds. Ik meen wel dat ze het maar op zekere uren doen ? Dat ben ik niet zeker. Ik vind het dat de 5 piepje (vroeger 6) gewoon moeten blijven das gewoon eigen aan radio. In de VS hebben ze wel nooit gedaan ? Want daar heb je soms nieuws om 10 min voor het uur das op zich ook al net zo erg. Wie gaat er nu zeuren dat als ze de piepje of het nieuwe seintje horen , wat maakt dat nu uit de vertraging via internet is net zo lang ook zonder de die dingen. De radio doet een stap achteruit ivm vooruit. Mijn mening is " ben er niet mee eens " maar ja ik ben geen ingezetenen van het land. Dus .... ? mijn zorg niet echt maar tis wel zonde.   Ik heb alleen nog een stok ouder pager bij me opzak als ik het openbaar vervoer neem uit verplichting , want ik draag al 18 j geen horloge meer daarvoor was ik wel zwaar aan verslaafd. Thuis kijk ik wel nog klok en zelfs UTC en lokale klok en op de lap top de 3 , UTC , UK en lokale klok. Maar boodschappen doen enz géén klok , alleen als ik de bus , tram of trein moet gebruiken en anders niet. "  Lang leve de tijd " haha de vertraging via het web blijft haha.
  • Doneer

    Ondersteun Radiotrefpunt en Radio Erfgoed.

    Wij waarderen elke donatie!

    Donate Sidebar by DevFuse
  • Wie is online (toon volledige lijst)

  • Gebruikersstatistieken

    • Aantal leden
      3427
    • Meest online
      634

    Nieuwste lid
    Ruud van Dijk
    Geregistreerd
×

Belangrijke informatie

Door gebruik te maken van deze site ga je akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden, Privacybeleid, en We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat.