Jump to content

hans knot

Members
  • Content Count

    1,441
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

2,346 Excellent

About hans knot

  • Rank
    Expert

Profile Information

  • Location
    groningen
  • Interests
    radio historie, jingles, tunes, zeezenders <br /><br /><br /><br />

Contact Methods

  • Website
    www.hansknot.com en www.soundscapes.info
  • Facebook
    hans knot
  • Twitter
    geen

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. En ik hoorde het pas decennia later. Feijenoord speelt volgende week live in Groningen samenvatting op tv is niet live. Allemaal onbelangrijk in deze
  2. Terwijl ik deze herinnering schrijf, luister ik naar een live programma van zondag 8 augustus 1971, Sangria, vanaf een schommelende Norderney, het toenmalige zendschip van Radio Veronica. Met in vrolijke presentatie van Rob Out en geboren Groninger Will Luikinga. Een herinnering aan een mooi muziek jaar waarin Nederland was geschokt door de aanslag op de MEBO II van RNI en de schuldigen werden gevonden bij mensen die in opdracht van de directie van Veronica hadden gehandeld. Ook de personeelsleden van Radio Veronica waren helemaal niet blij met de negatieve publiciteit en besloten een actie op gang te zetten om het luisterpubliek achter hun te krijgen onder het motto: ‘Veronica blijft als U dat wilt…’ Kaarten en speciale stickers konden overal in Nederland worden opgehaald en ingevuld en met duizenden kwamen ze dagelijks binnen op de burelen van het station aan de Utrechtseweg in Hilversum. Een speciale song, met een Nederlandse tekst van Peter Koelewijn, werd door de medewerkers opgenomen, een plaat die dagelijks meerdere malen door de ether via de 192 meter schalde. Het originele nummer was trouwens van Uli Martin getiteld ‘Monika’. Maar er was tegelijkertijd ook het nodige aan negatieve te lezen in de dagbladpers. Zo was in het Nieuwsblad van het Noorden een bericht te vinden van Kees Wiese, een columnist van die krant. Hij schreef onder meer: ‘Het einde van de clandestiene zender Veronica lijkt nabij. Nog het huidige, demissionaire kabinet zal de ondertekening van het Verdrag van Straatsburg — aan de tot stand koming waarvan Nederland in het begin van de jaren '60 ijverig meewerkte — voorbereiden. Als het volgende kabinet het aandurft de daarbij behorende wetsontwerpen bij de Tweede Kamer in te dienen kan de zaak in een klein jaar beklonken zijn.’ Als met een giftige pen geschreven zonder de juiste feiten neer te zetten. Immers het Verdrag van Straatsburg was in de eerste helft van de jaren zestig van de vorige eeuw door een aantal landen, waaronder Nederland, al ondertekend. Alleen werd het Verdrag nooit door de Nederlandse regering geratificeerd; tenminste niet tot het moment van het artikel in het Nieuwsblad van het Noorden. Bovendien had Wiese direct al aan het begin van zijn artikel zichzelf laten struikelen door te stellen dat het om een clandestiene zender ging. Pas nadat de toegevoegde artikelen, de geschiedenis ingegaan als de anti-zeezenderwet, in september 1974 in de Staatscourant waren gepubliceerd, zou het uitzenden illegaal zijn geweest, dan wel Veronica een clandestien station genoemd kunnen worden. Echter toen was Radio Veronica al niet meer vanaf internationale wateren te horen. Maar de columnist was nog niet uitgeraasd want hij schreef verder onder meer: ‘Als dat gebeurt (de ratificatie HK) — en ik hoop, dat dat zal gebeuren — komt tevens een einde aan een typerend stukje rechtsongelijkheid in onze rechtsstraat. Wat is immers het geval? Toen het zendschip van Veronica in april 1960 de haven van Emden verliet, voor Noordwijk buiten de territoriale wateren voor anker ging en zich de 183 meterband toe-eigende, verschilde zij slechts in één enkel opzicht van alle andere piratenzenders. Ook van die, welke sindsdien snel en meedogenloos door PTT werden opgespoord en waarvan de eigenaren hun apparatuur in beslag genomen en zichzelf strafrechtelijk veroordeeld zagen. En dat enige verschil was geld.’ Omdat de piraat – hij doelde op Radio Veronica - over enig kapitaal beschikte kon het station buiten de territoriale wateren worden gebracht en daarmee buiten de toen geldende wet worden geplaatst. De kleine radiopiraatjes, de mannen die beboet werden en van wie de moeizaam bijeen gespaarde zender verloren ging, beschikten volgens Wiese nog niet over voldoende geld om een zeewaardige kano te huren — anders waren ook zij ongestraft gebleven. Maar het gif was daarmee nog niet volledig op want hij vervolgde met ‘Daarom is Radio Veronica een typerend voorbeeld van witte-boordenmisdaad’. Zoals vele journalisten in de daaraan voorafgaande 11 jaren al hadden gepleit vond hij ook dat de Nederlandse overheid de wet al lang had dienen aan te passen. Daarmee verwees hij op de kabinetten De Quay, Marijnen, Zijlstra, Cals en De Jong, die het niet meer durfden de wet te wijzigen en dat altijd uit politieke overwegingen. Immers was Radio Veronica zo populair geworden dat de sympathie bij de bevolking voor de regering zou inboeten. Volgens Wiese was dat altijd een zwakke overweging geweest: ‘In eerste plaats kon Radio Veronica alleen maar populair worden door geld, dat verdiend werd op een wijze waarvoor anderen werden en worden gestraft. In de tweede plaats was volgens Wiese die zogeheten populariteit van Radio Veronica een even wassen neus als de mogelijkheden tot concurrentie, die aan Hilversum 3 werden gegeven.’ In de derde plaats vond Wiese het natuurlijk te fout wanneer de overheid witte boorden-misdrijven of andere misdrijven toeliet uit angst impopulair te worden. Ik neem aan dat hijzelf geen Veronica-luisteraar is geweest want hij vroeg zich openlijk af of het niet eerder mogelijk was geweest via een noodwetje, vooruitlopen op de ratificatie van het Verdrag van Straatsburg, in het eerste jaar van Veronica in te grijpen. Ook hier sloeg hij de plank volledig mis want in het eerste jaar was er helemaal nog geen sprake van een Verdrag van Straatsburg. Ik ken een aantal mensen dat zich in de door mij beschreven periode ernstig heeft opgewonden over de manier waarop het station door de geschreven pers en later door de overheid is aangepakt en dat men anno nu nog steeds geen enkel programma van Radio 3, en ook niet van de voorganger Hilversum 3, heeft beluisterd. Enigszins kan ik dit wel begrijpen als je voornoemde vorm van afkraken leest, waar er trouwens nog veel meer voorbeelden van zijn. Hans Knot, 16 november 2019
  3. Little Bobby Rey and his band - Corrido de Auld Lang Syne(Dance Of The New Year). Het was zondag 13 november 1966 dat Swinging Radio England voor het laatst was te beluisteren om een paar dagen later ruimte te maken voor een nieuw radiostation met de naam ‘Radio Dolfijn’. Het was de Amerikaan Mark Stevens die het laatste programma presenteerde vanaf 11 uur in de avond en Roger Day die de laatste woorden sprak. ‘Thanking for 6 very “Boss” months!’ Maar er dient vermeld te worden dat de allerlaatste plaat te horen op Radio England ‘Corrido de Auld Lang Syne’ was. Little Bobby Rey and his band - Corrido de Auld Lang Syne (Dance Of The New Year). It was Sunday, November 13, 1966 that Swinging Radio England was last listened to and a few days later made room for a new radio station called 'Radio Dolphin'. It was American Mark Stevens who presented the last program from 11 o'clock in the evening and Roger Day who spoke the last words. Thanking for 6 very "Boss" months! But it should be mentioned that the very last record to be heard on Radio England was 'Corrido de Auld Lang Syne'. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=150f85a7-782e-49ba-977e-d2612f4447b5
  4. Holland - Hans Brinkers Symphonie. Dit nummer staat al in de zeezenderdiscografie maar er kan aan worden toegevoegd: Freddy Haayen componeerde dit nummer onder meer op de melodielijn van een oud Hollands liedje ‘De uil is in de olmen’. De groep Holland was een soort van supergroep bestaande uit leden van Earth and Fire, de Golden Earring en verder uit Anita Meyer, Trudie Huysdens en Patricia Paay. Een kort instrumentaal stukje in het nummer, gespeeld op blokfluit door Barry Hay, werd aan het begin van het klassieke programma, dat enige tijd op Radio Caroline in 1973 was te beluisteren, als opener gebruikt. Holland - Hans Brinkers Symphony. This song is already in the discography but can be added: Freddy Haayen composed this song on the melody line of an old Dutch song 'De uil is in de olmen'. The group Holland was a kind of super group consisting of members of Earth and Fire, the Golden Earring and Anita Meyer, Trudie Huysdens and Patricia Paay. A short instrumental piece in the song, played on the German Flute by Barry Hay, was used as an opener at the beginning of the classical programme, which could be heard for some time on Radio Caroline in 1973. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=ce7cc7b4-b197-43bc-91d7-94a1944fbd79
  5. Van McCoy and the Soul City Symphony – The hustle. Een prachtige disco song gecomponeerd door Van McCoy en uitgebracht in april 1975. Van McCoy heeft in zijn korte leven op meer dan 700 songs meegespeeld, gezongen of deze songs gecomponeerd dan wel geproduceerd. Een hartaanval maakte al in 1979 een einde aan zijn leven op de leeftijd van slechts 39 jaar. The hustle werd in 1975 door Michelle op Radio Mi Amigo gebruikt als eindtune voor het programma ‘Koffie met of zonder’. Van McCoy and the Soul City Symphony - The hustle. A beautiful disco song composed by Van McCoy and released in April 1975. In his short life Van McCoy has played, sung or composed or produced more than 700 songs. A heart attack put an end to his life in 1979 at the age of only 39. The hustle was used by Michelle on Radio Mi Amigo in 1975 as the final tune for the programme 'Coffee with or without'. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=75fc1c58-4858-4f09-9be1-c6748452c7ac
  6. hij heeft een g mail adres en is lezer van het report en ik denk dat hij daar nog steeds woont
  7. Shadows, the - Temptation. Bij speciale uitzendingen horen natuurlijk speciale tunes. Het was in april 1974 dat RNI met deejay Ted Bouwens een speciaal uitstapje maakte naar het Spaanse Benidorm om niet alleen de Spaanse badplaats te promoten maar ook het programma ‘Muziek Parade’ op te nemen. Als tune werd de instrumentale versie van het nummer ‘Temptation’ ingezet. Na zijn uitstapje bleef Ted het nummer trouwens gebruiken als tune voor het programma. Reeds bestaande tekst in zeezenderdiscografie komt te vervallen. Shadows, the - Temptation. Special broadcasts include of course special tunes. It was in April 1974 that RNI, with deejay Ted Bouwens, made a special trip to Benidorm in Spain to not only promote the Spanish seaside resort, but also to record the programme 'Music Parade'. The instrumental version of the song 'Temptation' was used as a tune. After his trip Ted continued to use the song as a tune for the program. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=bc31f9c4-e5ee-41a0-aca5-3c3a46f355e5
  8. Uitvoerenden onbekend – Evette theme. Een moeilijk traceerbare tune is die welke werd gebruikt in de jaren zestig van de vorige eeuw als basis voor alle commercials die voor Evette, een make up leverancier, te horen waren op Radio London. Paul Kaye presenteerde geruime tijd het late avond programma ‘Make up to midnight’ , waarbij hij als eindtune het thema van de Evette commercials gebruikte. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=60926d23-b126-4404-97f7-1f26347943f6 Performers unknown - Evette theme. A difficult to trace tune is the one that was used in the sixties of the last century as a basis for all commercials that could be heard for Evette, a make up supplier, on Radio London. For quite some time Paul Kaye presented the late evening programme 'Make up to midnight', in which he used the theme of the Evette commercials as his final tune.
  9. Het was in de maand maart 1967 dat een flink aantal luisteraars van Swinging Radio England en Radio Dolfijn toch wel nieuwsgierig waren in hoeverre de werkzaamheden voortgang hadden aan het zendschip van beide radiostations, de Laissez Faire. Het was in een zware storm in de problemen geraakt waarbij onder meer de zendmast was afgebroken. Op Radio Dolfijn was op dat moment het programma van Lodewijk den Hengst bezig, die niets van de problemen merkte en gewoon een programma aan het presenteren was. Het signaal kwam echter niet verder dan het zendschip gezien de gebroken mast. Reparatie was noodzakelijk in een haven en zo werd er gekozen voor die van Zaandam. Een van de nieuwsgierigen was destijds Ehard Goddijn, die op 12 maart 1967 een bezoek bracht aan het zendschip en daarvan verslag deed in onder meer het Benelux DX-Club blad van de maand april dat jaar. Laten we eens zien wat hij destijds had te melden. ‘Ik was in de gelegenheid een bezoek aan de Laissez Faire te brengen omdat het voor een reparatie aan de mast in Zaandam lag. Echter, toen ik er aan kwam bleek de mast al gerepareerd te zijn. Alleen de tuidraden dienden nog gespannen te worden. Ik had een lang gesprek met de Engelse radiotechnicus Bob Gittus. Wel dient vermeld te worden dat ik eerst, vanwege de douane, niet aan boord mocht. Tijdens het gesprek met Gittus kwam er een deejay van Britain Radio (nu dus Radio 355) langs en hij vroeg of ik de studio van Radio Dolfijn (nu Radio 227) wenste te zien. Nadat de voornoemde technicus nog wat zinnen met de deejay wisselde kreeg ik permissie om aan boord te gaan. En zodoende kreeg ik interessante dingen aan de weet. De twee Continental zenders met een E.R.P. van 55 kW worden gevoed door twee generatoren van respectievelijk 180 kVa en 250 kVa. Beide zenders zijn door middel van een scheidingsfilter aan één antenne gekoppeld. Dit systeem is uniek te noemen voor middengolf gebruik. Het uitgestraalde vermogen van elke zender is ’s winters slechts 27 kW, omdat de impedantie van de zendantenne door de grote zoutafzetting en de sterkere wind veranderd is. Wanneer men ’s winters toch met een E.R.P. van 55 kW zou werken zou er vonkoverslag optreden. Binnenkort gaat men weer met 55 kW aan vermogen werken. De zenders zijn gebouwd volgens het systeem van schermroostermodulatie. Om de juiste modulatie-diepte te krijgen wordt een laagfrequent vermogen van maar liefst 6 kW door de l.f. versterker aan de eindbuis van de zender toegevoegd. Het inwendige van beide Continental zenders kon ik helaas niet te zien krijgen, omdat de zenderkasten door de douane verzegeld waren. Er is op het radioschip Laissez Faire een speciale studio ingericht voor de nieuwsuitzendingen en het opnemen van de advertentiespots. 75% van deze spots worden namelijk aan boord opgenomen. In de studio van Radio Dolfijn (227) beschikt men over verscheidene draaitafels, vele banden die in een soort carrousels zijn opgeborgen; twee taperecorders en de carrousels zijn zo geconstrueerd, dat met een druk op de knop elk gewenst bandje uit een groep van 15 bandjes tevoorschijn komt. Alle apparatuur is van het merk Collard. De belangrijkste sponsor van Radio 355 (ex Britain Radio) is Ted Amstrong. Elke dag betaalt hij 250 Pond voor zijn dertig minuten durende godsdienstige uitzendingen. Daarmee zal het nog wel even duren, voordat de Radio Europa gedachte door Radio 355 gerealiseerd zal worden. Uitzendingen in het Frans waren namelijk gepland voor de inwoners van Franstalig België’, aldus Ehard Goddijn destijds onder meer in het Benelux DX blad van de maand mei 1967. Met de laatste opmerking kan worden opgemerkt dat ikzelf inzake deze zogenaamde ‘Radio Europa’ planning slechts éénmaal iets heb vernomen en dat was in voornoemd artikel. Hans Knot, 9 november 2019
  10. Tony Nolte en Rob Franken – Koning Klant/Tita Tovenaar. In 1973 doken beide heren achter de piano om een onvervalste Boogie Woogie lp op te nemen, die op het Omega label onder de naam ‘Boogie Woogie TV tunes’ werd uitgebracht. Eén van de nummers op die lp ‘Koning Klant/Tita Tovenaar’ werd door Victor van Rijn op Radio Atlantis gebruikt als zijnde zijn tune. Tony Nolte en Rob Franken – Koning Klant/Tita Tovenaar. Both men decided to record a typical boogie woogie lp filled with themes from tv programs popular in the early seventies. One of the themes 'Koning Klant/Tita Tovenaar, was used by Victor van Rijn in 1974 on Radio Atlantis as his personal program tune. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=9045a2b3-f9e2-4fd3-8a41-0677fc0ce603
  11. Woody Herman – Hallelujah Time. Dit nummer heeft al een aantal vermeldingen in de discografie en kan dus worden aangevuld. Hallelujah Time werd gecomponeerd door Oscar Peterson en in 1964 uitgebracht door het orkest van Woody Herman. Het was Ferry Maat op Radio Noordzee die het nummer gebruikte als tune voor het programma ‘Hou Maat’ in 1971. Woody Herman - Hallelujah Time. This song already has a number of entries in the discography and can therefore be completed. Hallelujah Time was composed by Oscar Peterson and released in 1964 by the orchestra of Woody Herman. It was Ferry Maat on Radio Noordzee who used the song as a tune for the programme 'Hou Maat' in 1971. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=4ae9d419-f13c-4dbe-8e55-d70e28d2f396
  12. Le Grand Orchestra de Paul Mauriat – El Amor Se Fue. Heel veel mooie viool arrangementen in de muziek, gespeeld door het orkest van Paul Mauriat, gaan over de liefde, zo ook in ‘El Amor Se Fue’. Het was op 2de Kerstdag 1970 dat het programma ‘Sportief zijn beter worden’ van Henk van Dorp ten einde was maar er enige tijd over bleek tot het hele uur. Lex Harding was het dit het volgende programma aankondigde en een filler met dit prachtige nummer. Le Grand Orchestra de Paul Mauriat - El Amor Se Fue. Many beautiful violin arrangements in the music, played by the orchestra of Paul Mauriat, are about love, also in 'El Amor Se Fue'. It was on 2nd Christmas Day 1970 that Henk van Dorp's programme 'Sportief zijn beter worden' had come to an end, but it turned out some time left until the whole hour. Lex Harding announced the next program and used a filler with this beautiful song. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=99594f16-3d14-41b9-8d18-8bd924725ffe
  13. We hebben het niet over de vele ziekenomroepen, online stations en meer, zoals die anno 2019 in Nederland en Vlaanderen bekend zijn, maar de naam van een aantal radioprogramma’s dat meer dan een halve eeuw geleden al was te beluisteren via Radio Veronica. De zeezender die in de jaren zestig volop kans gaf aan de vele gastarbeiders en hun gezinnen alsook aan de Nederlanders uit overzeese gebieden een gevoel met het thuisland te hebben. Radio Sinar Sang Surya was de officiële naam van het programma, dat in 1964 al een plekje in de programmering had gevonden. Zo was de invulling van het programma van 2 april dat jaar, tussen acht in de avond en vijf minuten na negen uur, onder meer als volgt gevuld: Zonnestraal radio. Een programma voor iedereen die zijn hart aan de tropen verpand heeft: 2000 Pembukaan-opening. 2002 Orkes Mingau Ini atau reportase orkest (of artiest) van de week of reportage. 2020 Kantong surat-De brievenbus. 2035 Mana suka-Platen op verzoek. 2103 Penutup-Sluiting. Bron: Stichting Norderney. Luisterend naar dit programma was alleen weggelegd voor die personen woonachtig in het westen van Nederland daar ontvangst in de avonduren via de 192 meter zeer beperkt was. Het programma had als centrale presentator Suhandi, ofwel Hans Oosterhof, die sinds 1945 actief is geweest bij diverse radiostations, waaronder bij Veronica. In het programma werden voornamelijk verzoekplaten gedraaid die meertalig werden aangekondigd zodat alle landgenoten, gekomen van overzee, ook hun originele taal konden horen. De muziek, die gedraaid werd, kwam niet alleen uit de discotheek van Radio Veronica maar werd ook speciaal door de luisteraars beschikbaar gesteld aan Suhandi voor zijn programma, waarbij naamsvermelding steeds werd gedaan. Maar eind 1969 ging het mes in het programma en werd er drastisch gesneden in de zendtijd van Radio Zonnestraal, wat weer de nodige ontevredenheid opriep bij een aantal van de personen die Suhandi ondersteunden bij het tot stand komen van zijn programma’s. Eén van hen was Toelsipersed Khargi uit Rotterdam, die in de Veronica analen alleen bekend was als Badhrun Khargi. Verwarrend beide namen maar nadat ik een kopie van een foto had gestuurd bevestigde Juul Geleick mij dat Toelsipersed inderdaad dezelfde persoon was als Badhrun Khargi. Juul heeft in het einde van de jaren zestig enige keren een programmaonderdeel met hem opgenomen. Toen bekend werd dat er drastisch werd gesneden in de uren dat Radio Sinar Sang Surya was te beluisteren, zocht Khargi de publiciteit bij de redactie van het Algemeen Dagblad, die gevestigd was in zijn woonplaats Rotterdam. Het lukte hem mediaredacteur Hans van Reysen over te halen over het ongenoegen te publiceren. Onder de kop ‘Beat jaagt Veronica’s muziek uit de West’ meldde deze dat de Surinamers en Antilianen in Nederland een koude winter tegemoet zouden gaan omdat ze de verwarmende klanken van de West-Indische muziek via Radio Veronica gingen missen. Nadat Hendrik Verweij, één van de Veronica directeuren, de programmamakers op de hoogte had gesteld van de wijzigingen in de programmering bleef er volgens de journalist nog slechts een half uurtje over, namelijk voor het Indonesisch bevolkingsdeel. De directie van Veronica was tot de beslissing gekomen daar men vond dat de luisterdichtheid in de avondprogrammering diende te worden opgevoerd en er dus aandacht diende te worden besteed aan programma’s voor een breed publiek. Tot half september 1969 was er in het voornoemde programma onder meer ruimte voor Surinaams/Creoolse muziek en klanken afkomstig uit Pakistan en India. Maar daarna was er totaal andere muziek te horen en wel van een goed klinkende beat! Uiteraard was de toen 28-jarige Khargi ontevreden over het verdwijnen van het programma, immers had hij meer dan drie jaar lang de tijd gehad zijn landgenoten uit Zuid- en Midden Amerika te verblijden met warme klanken. Khargi, die in dienst was van de Nederlandse overheid als maatschappelijk werker gebruikte het programma, volgens eigen zeggen, als een verlengstuk van zijn werk en beschouwde het als een sociaal-cultureel programma. Volgens Khargi kwamen er duizenden brieven op de programma’s binnen die hij zoveel mogelijk had beantwoord en in dezelfde programma’s werden de gewenste grammofoonplaten afgewisseld met agendatips en werd de nadruk gevoerd op de eenzame mensen in ons land, afkomstig uit overzeese gebieden. Khargi woonde op het moment van het interview ruim zes jaren in Nederland en was in dienst van de overheidsinstelling Stichting Sociale Belangen voor Surinamers en Antillianen, met als basis Rotterdam. Heel vreemd is terug te lezen dat Khargi heel blij was dat hij van de directie van Radio Veronica de kans had gekregen dat hij de programma’s van Radio Zonnestraal mocht gaan maken en dus samenstellen. Met geen woord werd over Suhandi of andere betrokkenen gesproken, zoals bijvoorbeeld technicus Kees Mols, die hij nog meegemaakt dient te hebben en waarvan de redactie van ‘Turkse Koffie’, het fanclub blad van Joost den Draaijer, destijds meldde dat Kees Mols had gesteld dat hij Veronica verruilde voor een baan bij de CBC, The Canadian Broadcast Corporation. In werkelijkheid koos Kees Mols voor een baan binnen de gehoorapparatenindustrie, zo bleek later in 1999 tijdens een interview met Tineke. Wel gaf Khargi aan dat, voordat Veronica de mogelijkheid gaf, er door hem soortgelijke programmavoorstellen waren gedaan bij de Nederlandse Radio Unie, echter zonder succes. Het programma van Radio Zonnestraal diende echter volgens hem elders ondergebracht te worden en dus was hij in het najaar van 1969 voor een gesprek naar de NOS (Nederlandse Omroep Stichting) gegaan. Deze overkoepelende organisatie was in mei 1969 opgericht als opvolger van de Nederlandse Radio Unie en de Nederlandse Televisie Stichting. Khargi informeerde naar de mogelijkheden voor zendtijd maar kreeg te horen dat hij in het winterseizoen niet in aanmerking zou komen aangezien de programmering geheel gevuld was. Een halve eeuw geleden waren er de nodige kwartiertjes in de NOS zendtijd opgenomen voor de in ons land wonende Turken, Marokkanen, Grieken, Italianen, Spanjaarden en Joegoslaven. Duidelijk uit het interview werd dat Khargi het onbegrijpelijk vond dat de leiding van de NOS niet eerst aan de eigen landgenoten van overzee had gedacht bij het toekennen van zendtijd. In de winterprogrammering van Radio Veronican van 1969 naar 1970 was er slechts nog een uur over aan zendtijd van wat voorheen Zonnestraal Radio ofwel Sinar Sang Surya heette. Het werd uitgezonden op donderdagavonden tussen 8 en 9 uur en tevens onder een nieuwe naam ‘Binnen zonder kloppen’ met presentator Suhandi. Over het leven van Hans Oosterhof heeft Freewave Nostalgie medewerker André van Os bij zijn overlijden in 2013 een uitgebreid verhaal geschreven: http://www.hansknot.com/features/Suhandi.pdf Hans Knot, 2 november 2019
  14. Nite-Liters – K-Jee. Prachtige soultune, gecomponeerd door Harvey Fuqua en Charlie Heardon. Dit nummer kwam in juli 1971 uit op het RCA label en haalde in de Billboard Hot 100 de 39ste plaats. In Nederland werd de plaat ook opgepikt want Tony Berk gebruikte het als eindtune in oktober 1971 in zijn programma op Radio Noordzee, getiteld ‘Berk op Zondag’. Nite-Liters - K-Jee. Beautiful soultune, composed by Harvey Fuqua and Charlie Heardon. This song was released on the RCA label in July 1971 and was 39th on the Billboard Hot 100. In the Netherlands the record was also picked up because Tony Berk used it as a final tune in October 1971 in his program on Radio Noordzee, titled 'Berk on Sunday'. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=f7564b90-3725-4baf-a467-b95b0941dc0c https://www.youtube.com/watch?v=6UYU1jvLZ_c
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use, Privacy Policy and We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.