Spring naar bijdragen

hans knot

Leden
  • Aantal bijdragen

    1254
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Waardering in de gemeenschap

1870 Excellent

Over hans knot

  • Rang
    Expert

Profielinformatie

  • Woonplaats
    groningen
  • Interesses
    radio historie, jingles, tunes, zeezenders <br /><br /><br /><br />

Contactmethoden

  • Website
    www.hansknot.com en www.soundscapes.info
  • Facebook
    hans knot
  • Twitter
    geen

Recente profielbezoeken

Het blok recente bezoekers is uitgeschakeld en wordt niet getoond aan andere gebruikers.

  1. hans knot

    jingles klaas vaak

    https://filesender.surf.nl/?s=download&token=6cd546f9-7278-4e1a-b174-96c028c1b715 zet de stemmen maar naast elkaar hier een uur van West
  2. Mijn generatiegenoten hebben al dan niet de gelegenheid gehad om in hun eerste 15 levensjaren te genieten van radioprogramma’s, al dan niet uitgezonden door de toen bestaande omroepen. We hebben het dan over de periode 1950 tot 1965. Thuis hadden we in de woonkamer een buizenradio staan waar mijn oudste broer Jelle nog feilloos de gegevens over kan vertellen. Mijn herinneringen aan dat betreffende toestel zijn niet anders dan wat hij er over kan vertellen, dus is mij persoonlijk niets ervan bij gebleven. Radioluisteren gebeurde door mij vooral in de kapsalon van mijn vader, waar de draadomroep was te beluisteren en er dus een redelijk aanbod aan programma’s was. Ik mocht dan ook graag studeren in de salon, uiteraard in de avonduren en het weekend. Sport op de RONO, de uitslagen van voetbal op zondagmiddag, Belcanto concert op de BRT en de BBC onder meer met Alan Freeman’s ‘Pick of the Pops’, waar je de nieuwste en meest verkopende hits uit buurland Engeland hoorde. Maar het werd allemaal spannender toen broer Jelle, via een spaaractie van moeder, goedkoper een Sharp transistor radio kon kopen. Daarmee waren veel meer mogelijkheden dan via de Draadomroep binnen te halen. Die radio ging ook mee naar boven op de tweede verdieping, waar we een slaapkamer deelden en vooral laat in de avond naar de categorie buitenlandse stations werd geluisterd. Natuurlijk is voor leeftijdgenoten gemakkelijk de namen van de favoriete stations te noemen, tenminste als ze in het Noordoosten van ons land woonden. Radio Luxembourg in de fading was regelmatig aan maar ook stations als Radio Caroline South, Radio London en Radio City. Maar er was een uitzondering voor ons in het noorden, want wij hadden de mogelijkheid te luisteren naar de programma’s van AFN Bremerhavn. Zoals alle AFN stations was het doel van de programma’s in de daar en omliggende regio gelegerde Amerikaanse soldaten en hun families te vermaken en er vooral er voor te zorgen dat in de programma’s ook met grote mate een thuisgevoel werd gecreëerd en op veiligheid gerichte propaganda te brengen. Ook werden er in een later stadium televisieprogramma’s uitgezonden. AFN Bremerhavn was eerst gevestigd in Bremen maar verhuisde in 1949 naar de havenstad Bremerhaven, alwaar de studio’s een plekje kregen op het zogenaamde Army Airfield. In 1973 werd dit complex herdoopt tot ‘Carl Schurz Kaserne’. Bijna 48 jaar lang heeft het station uitgezonden voor het Amerikaans legerpersoneel en familie, maar ongewild werd het radiostation ook door veel Duitse en andere luisteraars in nabijgelegen buitenland met veel plezier beluisterd. Gedurende de vele jaren dat AFN Bremerhaven actief was, werkten ook veel Duitse medewerkers samen met het Amerikaanse personeel en vormden zij een essentieel onderdeel van AFN Bremerhaven's lange en voorname geschiedenis. Veel van deze Duitse AFN-werknemers hebben veel langer gediend dan de Amerikaans militairen, die voor het station werkten, en in sommige gevallen maakten verschillende van hen tientallen jaren deel uit van AFN Bremerhaven. Vanaf juli 1978 bestond de grootste doelgroep van AFN Bremerhaven uit leden van de 2nd Armrred Division (Forward) van het Amerikaanse leger, gebaseerd op de nieuw gebouwde Lucius D. Clay Kaserne in Garlstedt. De meeste familieleden van de 2e Pantserdivisie woonden in en rond de nabijgelegen stad Osterholz-Scharmbeck. Al deze Amerikanen werden bediend door de AFN Bremerhaven FM-zender in Garlstedt. De divisie had ongeveer 3.500 soldaten en nog eens ongeveer 2.500 familieleden en honderden Amerikaanse en Duitse civiele werknemers. AFN Bremerhaven werd op 31 maart 1993 stopgezet toen er een einde kwam aan de legering van Amerikaanse troepen in die regio. Met weemoed zet ik af en toe nog eens een oude opname uit mijn archief op en met een opname uit 1968 is het of je naar een Amerikaanse versie van de toenmalige zeezenders luistert. Maar ook andere opnamen, onder meer de laatste uitzending uit 1993, wordt minimaal eens per jaar uit de kast gehaald. AFN had in eerste instantie een zender met een vermogen van 5000 Watt maar via allerlei steunzenders was het signaal toch in een grote regio en dus ook in Groningen te ontvangen. Zo werd vooral in de jaren tachtig door mij nog veelvuldig geluisterd naar de programma’s van Bill Boyd, die ook tijdelijk bij Cable One programma’s presenteerde, en de countryshow van Mary Whitehouse, die wekelijks over alle AFN Europe stations werd verspreid vanuit AFN Bremerhavn. Uiteraard waren er veel meer stations in Europa actief. Een deel van deze stations kreeg op een bepaald moment de naam AFN Shape mee, met onder meer stations in Nederland en België. Maar laten we niet vergeten dat er erg sterke zenders waren voor stations als AFN Frankfurt, AFN Stuttgart en AFN Münich. Tenslotte nog even terug naar Nederland en een herinnering die ik in de map betreffende het jaar 1965 recentelijk terugvond. De herinnering brengt ons naar Soesterberg waar in de maand oktober hoog bezoek was geweest bij ‘The Voice of Camp New Amsterdam’, namelijk van luitenant-kolonel Shale L Tulin. Hij was destijds hoofd van het Amerikaanse departement of Defence Information School, de DINFOS. Hij was verrast over de invulling van de plek vanwaar men de radioprogramma’s verzorgde en stelde dat hij tijdens zijn beroepsleven nog nooit zo’n klein radiostation had gezien. En hij kon die vergelijking gemakkelijk maken want hij bezocht in die tijd onder meer alle radiostations van AFN in Europa. In de studio op Camp New Amsterdam werd in die tijd voornamelijk alleen aangeleverde bandprogramma’s afgedraaid en uitgezonden en beperkte het gebruik van een microfoon alleen voor het uitspreken van echte regionale berichtgeving. Daar was echter een uitzondering op want in de studio was er wekelijks tijd en ruimte voor een eigen lokaal verzoekplatenprogramma, waarbij een verouderde draaitafel werd gebruikt. En Tulin ontdekte dat met gebruik van de apparatuur in de kleine studio zeker een goed luidend eigen programma kon worden gemaakt, mede door de inzet van de toen in dienst zijnde sergeant West, die het station op dat moment een geheel eigen karakter en geluid gaf. Ter afscheid stelde luitenant-kolonel Shale L Tulin, dat hij verbaasd was over de resultaten en zich zou inzetten voor het verkrijgen van betere en nieuwe apparatuur voor dit lokale AFN station in Soesterberg. Hans Knot, 23 maart 2019
  3. hans knot

    jingles klaas vaak

    In het lange interview dat Tom ooit in een speciaal nummer van Freewave jaren geleden had via mij, heeft hij het verteld zoals door mij gemeld. En RNI van haver tot gort toch te hebben gekend zit daar niet de persoon met de stem die je hoorde. Helaas heb ik momenteel niet de tijd de naam van de persoon op te duiken aangezien we het huis vol hebben deze dagen.
  4. hans knot

    jingles klaas vaak

    Pepper Tanner – The Now Sound. Jingle producent Pepper Tanner was goedkoper dan bijvoorbeeld PAMS en brachten pakketten uit die niet altijd even hoogwaardig waren als die van PAMS. Een pakket sprong er echter positief bovenuit. Met ‘The Now Sound’ bereikten ze verschillende logomelodieën, door het muziekbed onder de ID bijna leeg te laten en het logo te herformuleren met een gesynthetiseerde sounder aan de voorkant van elke cut. Ze gebruikten ook acapella-uiteinden op deze serie, waardoor de cuts veel beter opgaan in de volgende muziek. In Engeland werd in 1970 het pakket onder meer gebruikt door BBC Radio One maar speelde een radiovriend van Tom Mulder leentjebuur en maakte voor hem een aantal mooie jingles ‘Klaas Vaak op Veronica’. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=e6592b55-87ce-4dba-a8a5-0f12b3bf222d
  5. Wishbone Ash = The Pilgrim Dit nummer is afkomstig van de lp Pilgrimage uit 1971. Het album laat een variatie aan muziekstijlen horen van folk, progressieve rock, close harmony en jazz. The Pilgrim werd ingezet in april 1974 om één van de bedrijven van eigenaar van Radio Atlantis, Van Landschoot, te promoten in een reclamespot. ‘Opgelet Jaarlijkse seizoen uitverkoop…..ongelofelijk’. Moet Carnaby zijn! https://filesender.surf.nl/?s=download&token=f7ed43a1-c707-4928-ab9c-13161a8544bd fragment
  6. hans knot

    luisterpost atlantis

    Perrey and Kingsley - Winchester Cathedral. In het programma Prijsbewust van Tony Berk werd de instrumentale versie van het nummer van The New Vaudeville Band gebruikt als nadenk-muziekje als een deelnemer een prijs van een product diende te raden. Op Radio Atlantis werd deze instrumentale versie door Steve England en Andy Anderson ingezet als achtergrondmuziekje bij het voorlezen van de luisterpost in de zomer van 1974. De originele versie was uiteraard een grote hit voor The New Vaudeville Band in 1966. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=96322819-1b9c-4d32-8aa1-7c3e482b13e9
  7. hans knot

    Column Hans Knot: Trappen tegen de omroepen

    ik had de helft vergeten, halve eeuw dus
  8. Earth and Fire what a difference does it make Maar de instrumentale versie werd nog vaker gebruikt. Ferry Eden: Ik stuur je mijn remix promo Nederlandse Invalide Sportfonds + What difference does it makes. De NIS promo paste in de goede doelen actie van Sylvain Tack om te pogen Mi Amigo in een beter daglicht te plaatsen. Het origineel werd eind 1976, begin 1977 (op het Earth & Fire deel) ingesproken door Bart van Leeuwen. Ik luisterde toen op mijn toenmalige tijdelijke werk vaak naar Mi Amigo en mijn plan ontstond daar om in Spanje te gaan solliciteren. Ik vond de NIS-spot met Bart mooi, maar vond deze tot nu toe nooit. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=ce944602-c90b-4740-9d73-6221f176cc8d
  9. Beachboys – Shutdown part II. Dit nummer is al vermeld in de zeezenderdiscografie en er kan worden toegevoegd: Shutdown part II is trouwens afkomstig van de gelijknamige lp van The Beachboys die in 1964 voor het eerst op de markt kwam. Het nummer begint met het aftellen en daarna het geluid te vergelijken met een scheepstoeter en juist dat geluid gebruikte Marc Jacobs op Radio Mi Amigo in 1977 voor de productie van de jingle ‘Mi Amigo’s Top 50’. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=d5c2e237-bd88-4fa8-9e3c-265b179f4ecc
  10. hans knot

    in my life

    Beatles – In my life. Staat al genoteerd in de discografie meer het volgende kan worden toegevoegd: Bijna 45 jaar geleden koos Terry Davis om een aantal tracks van The Beatles te gaan bewerken. Zo heb je het nummer ‘In my life’ waarbij de rechter kanaal van de stereo opname bijna het instrumentale deel is. Hierop zong hij een lied dat betrekking had op Radio Atlantis, dat op dat moment in 1974 op ‘312’ haar programma’s verzorgde. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=47a71dcc-008b-4ed3-99b1-2439c7c5842b
  11. Bladerend door een aantal knipsels uit de maand juni 1971 kwam bij mij de gedachte op dat er in die tijd, een kleine halve eeuw geleden, toch wel erg vaak via commentaren en ingezonden brieven tegen de toen actieve omroepen werd aangetrapt. Doordenkend is het natuurlijk logisch gezien het toen beperkte aanbod aan televisieprogramma’s want we het dienden te doen met Nederland 1 en Nederland 2. Tel daarbij op dat er een veel beperkter aantal uitzenduren was en eigenlijk heel veel van het aanbod werd aanschouwd. Reden genoeg dus om te mopperen over programma’s, programmabladen en meer. Een bloemlezing uit de maand juni 1971 uit de toenmalige kranten en omroepbladen. Een veel voorkomende klacht destijds was de soms slaapverwekkende oproepen, in korte spotjes, waarin de omroepen hun eigen huis mochten promoten en de kijkers mochten oproepen om vooral een lidmaatschap te nemen in ruil voor prularia. Het gevecht om de kijker dus. Vooral de TROS wist aandacht te trekken door zeer passende muziekjes in te zetten en op een bepaald moment zelfs een LP op de markt te laten brengen door een bevriende platenmaatschappij, die dan weer ruimte kreeg in de TROS Kompas, het omroepblad van deze omroep. Waarschijnlijk met gesloten portemonnee. De omroepen hadden het ook bepaald niet gemakkelijk in die tijd. Dit getuige onder meer een artikeltje in de NCRV gids waarin het programmaprobleem werd aangesneden door de heer G.A. Kieft: ‘Wat moet er van de winterprogramma's terecht komen nu de herverkaveling van zendtijd voor het komende seizoen nog niet bekend is? Wij varen in de mist. En dat geldt dan vast niet alleen de NCRV. Maar de NCRV houdt het wel fijn.’ Kieft was Kamerlid voor de ARP, wethouder in Utrecht maar ook secretaris voor de N.C.R.V.. Een dubbelrol, zoals zo vaak het geval was in die tijd. Maar zijn overdenking ging verder met: ‘Wiens schuld het wel is? Nee, namen noemen we niet’. De VARA-gids vonden vele lezers kleurloos, maar men ging daar wel in op de actualiteit want voor de redactie van de publicatie was de aanslag in opdracht van een tweetal in de top van Radio Veronica op het zendschip MEBO II van concurrent Radio Noordzee een geredeaanleiding om een pleidooi te houden voor het verbieden van dit soort etherpiraten. G. P. Bakker citeerde in het blad zelfs een paar voorbeelden van kranten die zich kritisch opstelden: ‘Ja, ja. Niemand is vervelender dan hij die voortdurend zichzelf citeert, moet Bakker gedacht hebben’ was een van de reacties op zijn opmerkingen. De Mies Bouwman-programma's waren, zo legde de redactie van de VARA-gids bloot, toch te kleurloos. Zelf zei Mies Bouwman destijds: “Ik zeg elk jaar, dat ik met een programma ophoud wat willen we nou?” KRO-Studio, de omroepgids van de Katholieke Radio Omroep, had een redactioneel hoofdartikel waarin de nadruk lag op de verdwijnende mini-omroepen, die volgens het artikel overbodig waren geworden. Het ging om de NVSH, de Bond zonder Naam, De Morele Herbewapening en HIRO, miniomroepen met minimale zendtijd om hun meningen te kunnen verspreiden. ‘De NVSH had in het begin een functie gehad’, aldus het artikel in Studio, ‘maar nu de grote omroepen regelmatig onderwerpen als geboorteregeling en abortus aan de orde stellen, heeft de NVSH zich in feite overbodig gemaakt. Dat is natuurlijk wel een geheel eigen voorstelling van zaken, want het wil er alsnog niet in, dat de NVSH zoveel inspraak heeft gehad bij het maken van programma's van de grote omroepen. De Minister van CRM heeft bij de NOS gedaan gekregen, dat de op deze manier vrijgekomen zendtijd ook uitbreiding van het programma ‘Zienswijze’ oplevert. Misschien kunnen de grote omroepen ook wel wat meer zienswijze laten zien’. Dan was er het omroepblad Televizier dat de kranten haalde want er werd aandacht besteed aan het gegeven dat men een kijkje had genomen in de klerenkast van de toen populaire actrice Trudy Labij. Dit was gedaan omdat de redactie wel eens wenste te weten hoe een Nederlandse actrice er zich privé bezig zou houden met het verschijnsel mode. Het commentaar was niet mis want men vond Labij een bedroevende consument. Ze mocht dan wel gemiddeld 200 gulden per maand aan kleding uitgeven maar de gekozen kledij viel niet goed bij de keurmeester van Televizier. Tenslotte was er in Vrije Geluiden, het lijfblad van de VPRO, die week een mening te lezen van Eddy van Vollenhoven waarbij hij stelde dat de ledenraad van deze omroep een debatingclub was die zich regelmatig in details verloor: ‘Inspraak geeft daarbij toch tal van problemen maar op de lange duur moet daar onvermijdelijk een opener, beweeglijker en zakelijker structuur uit tevoorschijn komen dan dit verenigingsbanden kunnen toelaten. Als je een structuur dat alles wil meegeven, zit je eigenlijk bij voorbaat al op de lange duur.’ De vraag is of elke luisteraar of kijker, die de VPRO destijds een warm hart toedroeg, de bedoeling van deze mening begreep. Dan kwam een andere opmerking, in het programmablad Studio van de KRO denk ik beter over bij de ‘clubleden’. “Koffie, koffie, lekker bakje koffie, zult u nog vaker horen, maar leve de man die het bier uitvond niet meer”. Ik stop ermee voor deze column en ga voor een eigen gemaakte coffee de crème uit een koffiemachine die er in 1971 nog lang niet was. Hans Knot, 16 maart 2019
  12. New Marketts, the – Suicide is painless (aka Theme from M.A.S.H.). Bij dit nummer gaat het om een discobewerking van het thema uit de televisieserie M.A.S.H., die begin jaren zeventig immens populair was. De nieuwe versie kwam in 1976 uit op het FARR label en was een productie van Joe Saraceno. Stuart Russell viel begin 1980 regelmatig in op de Nederlandse service van Radio Caroline voor de presentatie van onder meer de Negentientig show. Hij gebruikte deze versie van ‘Suicide is painless’ als eindtune van het programma. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=7f092387-a51d-4493-a867-f481ce92e269
  13. Earth and Fire – What a difference does it make. De b-kant van deze single is de instrumentale versie van ‘What a difference does it make’. Het werd in 1976 uitgebracht en andermaal een uitstekende productie van Jaap Eggermont. Het werd door Rob Hudson (Ruud Hendriks) gebruikt voor het inspreken van een commercial voor het Freewave Magazine en door Stuart Russell op Radio Caroline als eindtune van zijn nachtelijk programma op Radio Caroline in 1977. Hij sloot dat om 5 uur af met ‘What a difference does it make’. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=b43b3389-9ead-4753-915a-9d4ff9329f26
  14. Emly Starr Explosion – Santiago lover (Instrumentaal). Op een bepaald moment besloot Emly Starr een aantal mensen toe te voegen dat als dansact meedeed tijdens optredens. Onder de naam Emly Starr Explosion werd vervolgens in 1978 ‘Santiago lover’ uitgebracht. Naast een vocale versie was de instrumentale versie op de achterkant geperst. Die werd door Rob Hudson in mei 1979 op Radio Caroline gebruikt als filler op weg naar het nieuws. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=c531f67e-acda-4589-8ba1-2a15ad103cf4
  15. Studio Six – When I see my baby. Dit nummer van de formatie Studio Six uit Glasgow kwam in december 1966 op het Polydor label uit. Ondermeer in het programma ‘Swing Across Midday’ op Radio Scotland werd het nummer gebruikt ter ondersteuning van een promo spot voor een avondje uit met ‘The Radio Scotland Beat’, dat werd gehouden in de Raith Ballroom in Kirfkcaldy op 6 maart 1967. Naast enkele andere regionale formaties was Studio Six het middelpunt van de avond. Een foto van Studio Six stond tevens een keer afgebeeld op het maandblad van Radio Scotland, 242 Showbeat Monthly. geen you tube beschikbaar https://filesender.surf.nl/?s=download&token=89ac8c73-7e5f-4884-93f0-648c8752850a
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door gebruik te maken van deze site ga je akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden, Privacybeleid, en We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat.