Jump to content

hans knot

Members
  • Content Count

    1,647
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

2,963 Excellent

1 Follower

About hans knot

  • Rank
    Expert

Profile Information

  • Location
    groningen
  • Interests
    radio historie, jingles, tunes, zeezenders <br /><br /><br /><br />

Contact Methods

  • Website
    www.hansknot.com en www.soundscapes.info
  • Facebook
    hans knot
  • Twitter
    geen

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Deze column en die van volgende week is andermaal een terugblik in een aantal onderwerpen met betrekking op het jaar 1967. Mijmeren over toen is altijd leuk en dus maar eens diep graven over wat we eigenlijk aan aanbod kregen bij bijvoorbeeld de publieke omroepen. Het was de tijd dat het beluisteren van het merendeel van de Britse zeezenders verleden tijd was geworden, dit middels de in augustus van dat jaar in dienst getreden Marine Offences Act. Radio Caroline was met zowel de MV Fredericia als de MV Mi Amigo als Caroline International nog actief en was naast Radio Veronica nog het enige ‘vrije’ wat we konden horen op de middengolf. Dus werd het ook meer Radio Luxembourg, Hilversum 3 en andere stations beluisteren. Vaste prik op de vroege zondagochtend was het luisteren naar de VARA via Hilversum 1. Programma’s begonnen in de tijd om 8 uur in de ochtend met ‘Weer of geen weer’. Bert Garthoff en Leo de Beer brachten zeven kwartier de mooiste items die je aan de radio kluisterden en uit de regio Groningen was wekelijks om zes minuten na negen Fop I Brouwer te beluisteren met het item ‘Over al wat leeft en groeit en ons steeds weer boeit.’ Overschakelen naar Hilversum 3 bracht vervolgens ‘Pyamissimo’ een programma dat voornamelijk easy listening bracht. Om tien uur op Hilversum 3 was het ‘Juist op Zondag’ `dat weer werd gevolgd door nog meer ‘slijmende’ easy listening klanken in Willem Duys ‘Muziek Mozaiek.’ In de middag werd er wel eens geluisterd naar Ringo, een VARA programma onder de noemer ‘Beat en Popfestival’ waarin Nederlandse en Belgische artiesten optraden met begeleiding van Charlie Nederpelt en het VARA Dansorkest. Gastarbeiders waren er in Nederland op dat moment vooral uit landen als Italië, Spanje en Turkije en de eerste programma’s voor buitenlanders bij de publieke omroep waren op de zondagmiddag te horen via Hilversum 3. ‘Rome – Ankara – Madrid was er om 2 uur maar ook ‘Athene 0- Rabat – Belgrado’ was er wekelijks. Belcanto Concert op de BRT was vaste prik in ons gezin en ook de voetbaluitslagen met Frits van Turenhout of een bezoekje aan het Zuiderdiep in Groningen waar alle voetbaluitslagen, landelijk en regio Groningen op schoolborden werden gepresenteerd, hoorde bij het zondagse vertier. Met de neuzen op de ramen stonden de fans te wachten op de uitslagen van hun favoriete ploeg. In mijn geval destijds Amicitia VMC. Roomser dan rooms en dus mocht er ook niet voor half 3 worden gevoetbald. Terug naar de radio en de 245,3 meter op de middengolf. In laag vermogen was er die dag in het kader van ‘De Luther week’ een lezing te horen onder de titel ‘Dr. Luther geeft ons in 1967 een injectie’. Het was een week eerder opgenomen op zondag 22 oktober 1967. De man die de lezing deed was Ds. Geert Toornvliet, die niet veel later zou worden verbannen uit de gemeente Radio Bloemendaal maar zijn woord vervolgens kwijt zou kunnen via de diverse zeezenders. Zijn collega Johan Maasbach zou pas in 1970 via de golflengtes van RNI voor het eerst op een zeezender te beluisteren zijn maar in 1967 galmde hij om kwart voor acht in de zondagochtend al door de ether op de 208, ofwel Radio Luxembourg. Een station waar later op de zondagochtend, half elf precies, het programma ‘Favorieten Express’ werd uitgezonden. En altijd was er nog een uitweg om leuke programma’s te beluisteren op de zondag via Radio Veronica, hoewel de ‘Fant Brush Out Hairspray’ me af en toe wel te veel was. Straks meer over de maandagen op de radio. 1967 was het jaar dat officieel de 2,5 miljoenste televisie werd geregistreerd in Nederland. Wat een pech voor de gelukkige. Hij had voor zijn gezin net een nieuwe zwart-wit televisie aangeschaft, dat hij meteen weer van de hand kon doen. Als gelukkige kreeg hij namelijk een kleurentelevisie aangeboden. In Den Haag werd de jaarlijkse Katholieke Onderwijsdag gehouden waar ook het onderwerp televisie aan bod kwam. De filmcriticus P. van den Ham kwam tot een opmerkelijke uitspraak: ‘Televisie is kauwgum voor de ogen’. Maar er was ook een andere aanbeveling te beluisteren en wel van dr. Vulpen van de Vrije Universiteit in Amsterdam. Hij vond dat er tussen de diverse televisie en radioprogramma’s lange pauzes dienden te komen waardoor de kijkers en luisteraars zouden kunnen overdenken door te gaan met het kijken dan wel luisteren of te stoppen. Tja, ook toen had iedere radio en televisie een ‘aan en uit knop’ waarbij je als individu zelf kon beslissen wanneer het tijd was iets anders te gaan doen. De Leeuwarder Courant bracht een stukje over televisiereclame: ‘Het is een groots opgezet psychologisch offensief tegen de consument, wiens zwakke punten eerst door psychologen zijn blootgelegd en wiens gevoeligheden vervolgens door andere specialisten worden gestreeld. In Nederland is het echter nog een proberen want het zijn bewegende advertenties, die evenwel de feitelijke mededeling moeten ontberen, omdat in zo’n filmpje gewoon niet genoeg tijd en ruimte voor andere presentatiemogelijkheden zijn. Over enige jaren zijn de televisiereclamefilms even geraffineerd als nu in de VS.’ Tja, oktober 1967, de maandagen. Ik was al ruim een jaar aan het werk en mijn ‘jongste bediende periode’ voorbij. Ik kon een keus maken van mijn werkgever, het Provinciale Elektriciteit Bedrijf voor Groningen. Het was of werken op de afdeling ‘Boekhouding’ of ‘Overplaatsing’. Ikzelf was voor het laatste met daarbij de gedachte dat ik zou gaan werken voor Gerrit Huizenga, toenmalig hoofd Archief en Bibliotheek. Piet Bolhuis, afdeling Boekhouding en Facilitaire Zaken, vond het beter dat ik overgeplaatst werd naar de Reitemakersrijge, om de inventarisatie bij te houden van alle elektriciteitsmeters. Dat heb ik, op de vijfde verdieping van het pakhuis in de binnenstad van Groningen, vervolgens vijf maanden volgehouden. Ook in oktober 1967 zat ik de administratie aldaar bij te houden met daarbij de klanken van Hilversum 3, immers de collega’s wilden niet anders. De maandag begon met NCRV geluiden via het programma ‘Fit’ met als reden klaar wakker te worden vanaf 9 uur. Net of we dat nog niet waren op die tijd, immers het werken nam om 8 uur in de ochtend al een aanvang. Om 10 uur kwam vervolgens ‘Pop Station’, ja ook NCRV, een programma vol met plezierige Popmuziek en samengesteld door onze allen bekende Skip Voogd. De TROS nam het programma om 12 uur over met allereerst een aflevering van ‘Aktua’ met daarna het programma ‘Als dat zou kunnen’. Het werd gepresenteerd door Annet de Langen. De TROS, net een nieuwe loot aan het omroepbestel, had niet al te veel zendtijd en dus was het een uur later al tijd voor Echo, de actualiteitenrubriek van de KRO. Men had om 7 minuten na 1 het programma ‘TNT’, ofwel knalmuziek tot 2 uur. Als je heden ten dage zoekt in ‘Google’ op TNT en de KRO kom je alleen terecht bij het bedrijf dat pakjes en post verzorgd. Verder was het allemaal niet zo bijzonder op de middag want ‘Kick’ met muziek en sportinfo bracht ook niet het gevoel echt iets bij te dragen aan het nationale popstation. Wel vond ik, maar dan was ik al thuis, het programma ‘Draaijijofik’ wel leuk. Ted de Braak bracht op een komische manier de verzoeken voor mevrouw en meneer en als het meezat ook nog voor de jeugd. Tja, en om 6 uur in de middag ging het station destijds al weer op slot. Volgende week meer over mijmeringen naar 1967. Hans Knot, 4 juli 2020
  2. Jack van Poll – Catchup. Een single op het Decca label uit 1972 die voor een bepaalde periode door Marc van Amstel op Radio Noordzee als tune werd gebruikt. Maar ook op 1 juli 1979 door Ton Schipper in zijn eenmalig programma op Radio Mi Amigo 272 en wel om een overzicht te geven van de afwijkende programmering tijdens de zondagen op dit station. Jack van Poll heeft in de loop der decennia in meer dan 10 verschillende formaties opgetreden, waaronder Jackpot. Jack of Poll - Catchup. A single on the Decca label from 1972 that was used as a tune by Marc van Amstel on Radio Noordzee for a certain period of time. But also on July 1, 1979 by Ton Schipper in his one-time program on Radio Mi Amigo 272 to give an overview of the different programming during the Sundays on this station. Over the decades Jack van Poll has performed in more than 10 different formations, including Jackpot. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=fa87eed0-8dd1-4725-9045-b5721d20cf22
  3. dank Dyo het is een plan om er weer een te schrijven of het lukt? We wachten af. Ik kom hier af en toe wel voorbij groetjes Hans
  4. Op zaterdag 10 augustus 2002 vond er een zogenaamde 35ste Anniversary Offshore Reunion plaats voor zeezender personeel, dat actief was in de jaren zestig van de vorige eeuw, ook wel genaamd 'The Wet Club’. Men kwam bijeen om 14 augustus 1967 te herdenken, de datum dat het merendeel van de Britse zeezenders door de wetgeving uit de ether verdween. Mary en Chris Payne, van de website van Radio London, hadden samen met enkele toegewijde offshore-radiovrienden een fantastisch evenement georganiseerd. Veel voormalige offshore persoonlijkheden woonden de reünie bij in The Doggett's Coat and Badge, Blackfriar's Bridge, Londen. Een van de aanwezigen was het aan zijn intense radiovrienden te danken dat hij de reünie kon bezoeken, omdat hij zelf geen geld had om erheen te reizen. We hebben hem dan ook flink verwend met als gevolg een aantal bijzondere of merkwaardige eigenschappen van hem, die tijdens dat lange weekend andermaal naar voren kwamen. De kick-off van de reis was in Amsterdam, vanwaar Rob Olthof, Graham Gill en Jana en Hans Knot vertrokken naar Hanwell, gelegen in West-Londen. We gingen regelmatig naar het mooie Engeland en het verblijven in Londen betekende dat vaak dezelfde bed and breakfast werd bezocht, die werd gerund door een ouder echtpaar in Hanwell. Er waren echter maar drie extra bedden en dus moesten we een oplossing vinden om Graham Gill, waarover ik het heb, voor twee nachten onder te brengen. Mijn vrouw Jana ging via het internet, dat eigenlijk nog een beetje in de kinderschoenen stond, op zoek naar een plek waar Graham de nachten kon doorbrengen, niet te ver van onze pleisterplek. We vonden het op Boston Road in Hanwell waar hij de nacht doorbracht in een kamer boven een klein Indiaas restaurantje. De reünie vond plaats aan de zuidkant van Londen en dus spraken we af om vroeg naar Black Friar's Bridge te gaan waar, in een restaurant, het dakterras en de binnenruimte waren gehuurd door Chris en Mary Payne. Vermeldenswaard is dat we op vrijdagavond een gezellig samenzijn hadden in een biertuin bij de Harvester in Hanwell, waar Martin en Ulrike van der Ven, Gerhard Foilka en zijn vrouw en Chris Edwards en zijn vrouw Stephanie ook een toast uitbrachten op onze radiovriendschap. Zaterdagmorgen om half elf verschenen we voor het Indiase restaurant en Graham stond daar trots op het trottoir, gekleed in een driedelig pak. Een echte heer uit Australië. In 2002 bleek dat hij zich in 2002 in hetzelfde pak had gekleed als waarin hij in 1966 zijn sollicitatiebezoek had gebracht aan het kantoor van Radio London in Curzon Street, gelegen in de Londense wijk Mayfair. Jana merkte meteen dat het pak niet meer de juiste maat was voor Graham Gill. Onmiddellijk besloot ze, aan de straatkant, Graham toonbaarder te maken, zodat het niet allemaal te strak leek. Graham kon op zijn tijd ontzettend mopperen, en dat kon soms dagen duren. Dat weekend in augustus 2002 was zo'n weekend, want 'niets was goed' voor hem. Aangekomen bij het restaurant was er een uitgebreide briefing over hoe de dag was geregeld en werd er niet alleen verteld over de reünie, maar ook over het buffet. Mary en Chris Payne, de organisatoren, zijn vegetariërs en daarom was het buffet daarop gericht. Onmiddellijk begon Graham er ontevreden over te worden en bleef lange tijd mopperen, zelfs tijdens het diner, waarvoor slecht 10 Pond per persoon diende te worden betaald. Ik heb Graham zelf in de loop van de decennia meerdere malen bezocht en bij de lunch waren er twee geroosterde broodjes, die in een oude oven waren aangebrand en met sardientjes waren overgoten. Dat was alles. Het gerucht ging dat Graham, toen hij bij RNI werkte, soms met een sloep naar de Mi Amigo ging om sardientjes te halen of andersom. Er waren van die momenten tijdens de reünie dat Graham zich de echte ster vond en Jana daar gebruik van maakte en hem voor eeuwig vastlegde in het trappenhuis van het restaurant, dat gevuld was met spiegels. Zaterdag werd gevolgd door weer een gezellige zondag, die we met z'n achten doorbrachten door een mooie stadswandeling door Londen te maken. Het bracht ons onder meer naar St. Katherines Docks, waar een foto werd genomen in The Pirate Alley. Er was ook een warme maaltijd te genieten, die we besloten tot ons te nemen in een restaurant in Nothing Hill. Direct bij binnenkomst besloot Graham op luide toon zijn ongenoegen te uiten over het feit dat we daar te maken hadden met een fastfoodketen, waar hij zeker niets van wilde eten. Niet alleen wij werden gebombardeerd met zijn ongenoegen, maar ook andere gasten. De manager kwam naar ons toe en informeerde zichzelf over de problemen en merkte, zakelijk als hij was opgezet, dat hij bereid was om bij te dragen aan versoepeling van het ongenoegen en dus een aparte verse maaltijd wilde maken voor Graham Gill. Je zag hem helemaal opfleuren omdat Griselda, zoals zijn bijnaam was, dacht dat hij zijn zin kreeg. Het duurde echter even voordat de maaltijd werd opgediend, pas nadat de andere zeven mensen in het gezelschap volledig gegeten hadden. En je kunt begrijpen dat Graham ondertussen zijn ongenoegen heeft geuit. Toen hij eindelijk uitgegeten was vertrokken we voor een afscheidsdrankje naar een nabijgelegen café. Onderweg naar de pub vroeg Graham mij of het mogelijk was om 20 Pond van mij te lenen, omdat hij het hele weekend had genoten van drankjes van anderen en ook een rondje wenste te geven. We zijn 18 jaar verder en de 20 Pond moet ik nog terugkrijgen. En daarmee zijn we weer helemaal ‘Way back home’. Hans Knot, 27 juni 2020 https://www.offshore-radio.de/reunion/index.html
  5. First the announcement that up till September 1st I will less be here for updates. Time to enjoy summer as well plans to write a new book Have a great time Barry White – Girl it’s true I always love you. Daar is hij weer met zijn prachtige doordringende stem, die vooral over liefde zong, zoals in dit nummer als hij stelt ‘the world is love’. Het kwam voor op de lp ‘Stone Gon’. En dan komen we automatisch weer terecht bij de anti K-Tel spot die ooit in 1974 door Gerard Smit werd gemaakt op Radio Noordzee, waarin hij diverse nummers gebruikte, waaronder ‘Girl it’s true I always love you.’ Barry White - Girl it's true I always love you. There he is again with his beautiful penetrating voice, who sang mainly about love, like in this song when he says 'the world is love'. It appeared on the album 'Stone Gon'. And then we automatically end up with the anti K-Tel spot that was once made by Gerard Smit on Radio Noordzee in 1974, in which he used various songs, including 'Girl it's true I always love you'. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=1f8f79d0-a9f1-4de1-9236-64f8304600d2
  6. danbk Dyo zal aangepast tzt in discografie komen
  7. Categorie 7 muziek van jingle en production demos TM Productions – WCFL Promo full version. Een veelgehoorde filler die in de live-uitzendingen van RNI veelvuldig compleet dan wel als filler voorbij kwam is dit deuntje. Zoals veel werk van het Amerikaanse bedrijf TM Productions verschenen korte en langere deuntjes voor gebruik in radioprogramma’s op lp. Aangenomen wordt dat een of meerdere van deze platen ook aan boord van de MEBO II gebruikt werden. https://www.discogs.com/label/153954-TM-Productions-Inc TM Productions - WCFL Promo full version. A much heard filler that often came by in the live broadcasts of RNI as a complete or filler is this tune. Like a lot of work of the American company TM Productions, short and long tunes for use in radio programs appeared on lp. It is assumed that one or more of these tunes were also used on board of the MEBO II. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=86fa6524-c8be-42dd-a448-9f93f6088585 https://www.discogs.com/label/153954-TM-Productions-Inc
  8. Percy Faith Orchestra – The wailing of the willow. Dit nummer staat al in de discografie en kan worden aangevuld. Ook Ferry Maat gebruikte het nummer als een filler in de Noordzee Top 50 in juni 1973. In het kader van de ‘Hou em in de lucht actie’ kwamen er veel programma’s live vanaf het zendschip MEBO II, zo ook de toen vier uur durende Top 50. Percy Faith Orchestra - The wailing of the willow. This song is already in discography and can be completed. Ferry Maat also used the song as a filler in the North Sea Top 50 in June 1973. As part of the 'Keep 'em in the air action' a lot of programs came live from the broadcasting ship MEBO II, including the then four hour Top 50. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=33156c0a-eb18-4224-a2e9-1491e9215cef
  9. Sir Christian Steinway – Waltz in A Flat. Echte naam van deze pianist en orkestleider was Malcolm Lockyer maar hij ging ook dus als Sir Charles Steinway en Howard Shaw door het leven. Met zijn orkest nam hij een lp op getiteld ‘Classical Mosaic’ en wel in 1975 via het Omega label. Het nummer Waltz in A flat werd op Radio Mi Amigo in hetzelfde jaar gebruikt voor een uitgebreide promotiespot voor Playa de Aro, op weg het centrum van de Costa Brava te worden. Luisteraars werden opgeroepen te investeren en dat kon door contact op te nemen met RADO in Playa de Aro met als leider dhr. Tack. Sir Christian Steinway - Waltz in A Flat. Real name of this pianist and orchestra leader was Malcolm Lockyer but he also went through life as Sir Charles Steinway and Howard Shaw. With his orchestra he recorded an album entitled 'Classical Mosaic' in 1975 via the Omega label. The song Waltz in A flat was used on Radio Mi Amigo in the same year for an extensive promotion spot for Playa de Aro, on its way to becoming the centre of the Costa Brava. Listeners were called upon to invest and this could be done by contacting RADO in Playa de Aro with Mr. Tack as leader. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=a1399391-cd8d-49ee-8101-9cd7c261874b
  10. Wolfman Jack – Hoodooin’ of Miss Fanny DeBerry. Dit nummer is allereerst uitgekomen als b-kant van de prachtige single ‘To make my life beautiful’ van Alex Harvey die het ook schreef, terwijl in 1978 het verscheen op de lp ‘The Gambler’ van Kenny Rogers. Een meer onbekendere versie kwam voor op de lp Wolfman Jack van de Amerikaanse deejay Wolfman Jack, dat uitkwam in 1972. En vervolgens kwamen we het tegen in een fluisterende jingle voor Ferry Maat op Radio Noordzee, hetgeen gebeurde op de intro van de versie van Wolfman Jack. Wolfman Jack - Hoodooin' or Miss Fanny DeBerry. This song is first of all released as b-side of the beautiful single 'To make my life beautiful' by Alex Harvey who also wrote it, while in 1978 it appeared on the album 'The Gambler' by Kenny Rogers. A more unknown version appeared on the album Wolfman Jack by the American deejay Wolfman Jack, which was released in 1972. And then we came across it in a whispering jingle for Ferry Maat on Radio Noordzee, which happened on the intro of Wolfman Jack's version. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=eeff8da5-e5b0-4616-b08b-d087d0645d77 no you tube version
  11. In januari 1975 keek ik natuurlijk anders tegen de wereld aan als in 2020. Er is in de tussenliggende periode enorm veel gebeurd. Niet alleen als het gaat om de wereldgeschiedenis met de nodige oorlogen; de diverse ernstige ziektes, die al dan niet waren tegen te houden, maar ook het besef dat in leeftijd veranderd je anders naar allerlei gebeurtenissen kijkt. Andermaal heb ik weer een aantal onderwerpen uit mijn archief gehaald dat ik, al dan niet bewust, destijds heb bewaard. Dit keer gaat het om zaken die in de maand 1975 werden geknipt en bewaard. Het was het jaar dat ikzelf naar drie radiostations intens luisterde en daarnaast incidenteel naar andere stations. Radio Mi Amigo vierde haar 1-jarig bestaan op 1 januari en had een rijke luisterschare opgebouwd. Seagull, later hernoemd tot Caroline, was er ook om mijn luisterdrift te gerieven terwijl in de avonduren ook nog wel eens werd afgestemd op Radio Luxembourg, je weet wel het station dat zo lekker in de fading kon worden beluisterd. Waarbij je jezelf afvroeg welke presentator aan de beurt was, maar je vooral afstemde op de 208 meter middengolf om de nieuwste Britse producties en meer aan te horen. Maar er was natuurlijk veel meer, zoals de invoering van het zogenaamde blaaspijpje waarmee automobilisten met ingang van 1 november 1974 in aanraking konden komen bij regelmatige alcoholcontroles langs de snelwegen, maar ook bij invalswegen in de diverse gemeenten. Blazen kon je niet onderuit komen als het je werd opgedragen, zo was in de wet vastgelegd en in de tweede week van januari 1975 was het zover dat voor het eerst een wetsovertreder inzake het blaasconcept voor de rechter diende te verschijnen. Het gebeurde op 10 januari 1975 toen voor de Utrechtse politierechter, Mr. C. van der Laan, de toen 26-jarige koopman ‘M.N’, afkomstig uit Woerden, diende te verschijnen wegens een overtreding van de nieuwe regelgeving en dus was betrapt bij het rijden onder invloed van alcohol. En het was meteen raak, want hij kreeg een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van drie weken en tevens een rijontzegging van liefst twee jaar, waarvan één een voorwaardelijke ontzegging was. Hij was daarmee de eerste Nederlander die, na de invoering van het blaaspijpje, de klos was en diende te boeten voor het teveel aan alcohol in zijn bloedsomloop. De mogelijkheid tot controle via het blaaspijpje was rond middernacht op voornoemde eerste november 1974 ingegaan en het was meteen raak want om 5 minuten na half 1 werd M.N. door de politie in Woerden aangehouden en meegenomen naar het plaatselijke politiebureau voor de eerste blaastest en meteen met groot succes want de automobilist scoorde liefst een alcoholpromillage van 3,7. Het was de officier van justitie met de mooie naam ‘Herstel’ die hoopte dat de veroordeelde niet een voorbeeld voor de Nederlandse bevolking zou worden, want dat zou de nieuwe wet alle recht van bestaan hebben. Het was dan ook een van de beste wetswijzigingen uit die tijd omdat iedereen wist hoe het ervoor stond en wat de straffen zouden kunnen zijn. Hij voegde eraan toe dat de toen nieuwe alcoholwetgeving een van de best voorbereide wetwijziging van de toenmalige jaren was geweest, het was goed in de media gezet en in principe wist iedereen door de grote voorlichtingscampagne hoe het in de toekomst er voor zou staan. Ondertussen was het voor de automobilisten dus moeilijker geworden even flink door te halen en vervolgens achter het stuur te kruipen maar in januari 1975 kwam ook Nieuw Beijerland uitgebreid in het nieuws daar er een banvloek voor gelovigen werd uitgesproken voor hen die naar de televisie keken. Het was namelijk zo dat tegen de regels van de synode van de Oud-Gereformeerde Gemeente liefst 22 leden een televisietoestel in huis hadden. Er bleek maar een harde actie mogelijk namelijk totale uitstoting uit de Kerkelijke Gemeente. Hoe ga je op een menselijke manier met je medegeloofsgenoten om? Het bleek dat de Kerkenraad van de Oud-Gerefomeerden gedurende de daaraan voorafgaande jaren de betreffende leden al meerdere malen had gewaarschuwd. Een aantal van hen had geprotesteerd tegen de waarschuwingen mede getoetst op het feit dat de Evangelische Omroep ook gebruik maakte van de televisie als medium. Een woordvoerder van de Kerkenraad deed er nog een schepje bovenop door tegen een journalist aan te geven dat de uitgestotenen niet de trouwste kerkleden waren. Wel sprak hij de hoop uit dat alsnog de toestellen de huizen zouden worden uitgedaan en het leden toestemming tot herintreding zouden vragen. Ik krijg de kriebels als ik dergelijke herinneringen naar boven haal. Tussen zieltjes afstoten en zieltjes winnen was in januari 1975 maar een kleine stap. Op het gebied van zieltjes winnen voor de diverse omroepen bleek dat vooral de TROS, de KRO en de AVRO elkaar in 1974 daarmee behoorlijk hadden beconcurreerd. Het accent van deze vorm van zieltjeswinnen had zich in die periode voornamelijk in het zuiden van ons land plaatsgevonden. Zoals destijds gebruikelijk was werden medio januari de nieuwe cijfers van aangroei in aantal leden door de diverse omroepen bekend gemaakt, met daarbij een onderbouwing. Limburg en Brabant waren vooral de gebieden waar de strijd om het binnenhalen van nieuwe leden was gestreden. De TROS had het voortouw genomen door het publiek in de zuidelijke provincies meer bij haar programma’s te betrekken en de sterkste aanwas aan leden uit die regio te halen. 1974 bleek voor de TROS helemaal geen slecht jaar te zijn geweest want er was een aanwas van 108.000 nieuwe leden. Onder meer besloot de leiding van deze omroep diverse uitzendingen te gaan verzorgen vanuit de Orangerie in het Limburgse Roermond, waar het programma ‘Ons kent ons’, met presentator Rob Out, werd opgenomen. Een prachtige accommodatie die uitstekend, voor die tijd, geoutilleerd was. Bovendien was men van de strategie afgestapt dat de activiteiten met publiek in principe om de hoek dienden plaats te vinden, dus in de westelijke provincies. Bij de AVRO en de KRO had men redelijk snel de strategie van de TROS door en zocht men ook naar locaties in de zuidelijke provincies waar het goed vertoeven was en zeker ook mogelijk het publiek dichter bij de omroep te betrekken. Bij de TROS had men ook wel door dat de AVRO en KRO de voorbeelden volgde maar daar zat men niet zo mee omdat men in de meeste gevallen de andere omroepen wel een stapje kon voorblijven. In een persverklaring stelde men vanuit de AVRO dat het geen zaak van pure ledenwerving was dat men meer programma’s ging opnemen in het zuiden. Het had vooral te maken met het soort programma’s, bijvoorbeeld gericht op het Carnaval en een Schlagerfestival, verdeeld over meerdere uitzendavonden. En de KRO, die toch wel de nodige leden had verloren in de daaraan voorafgaande jaren in het voornamelijk katholieke zuiden, kwam ook met een persmededeling naar buiten waarin gesteld werd dat het geen kwestie van ledenwerving of concurrentie met de andere omroepen was, maar dat het ging om slechts toevallige omstandigheden om een gezonde spreiding van opnamelocaties te creëren en niet om het voortrekken van bepaalde provincies. Hans Knot, 20 juni 2020 Afbeedling: Roermond theaterzaal Oranjerie Van der Valk
  12. Jean Jacques Perrey – Island in space. Een nummer afkomstig van de in 1968 uitgekomen lp ‘The Amazing New Electronic Pop Sound of Jean Jacques Perrey’. Het werd in 1972 door Tom Collins op Veronica gebruikt voor een van de veilig verkeer spots: ‘Bij stilstand in een file waarschuw het achterop komende verkeer door enkele malen op het rempedaal te trappen waardoor uw remlichten opgloeien. Zorg dat U gezien wordt.’ Jean Jacques Perrey - Island in space. A song from the 1968 album 'The Amazing New Electronic Pop Sound of Jean Jacques Perrey'. It was used by Tom Collins on Veronica in 1972 for one of the safe traffic spotlights: 'When stationary in a traffic jam, warn the traffic coming from behind by pressing the brake pedal a few times, causing your brake lights to glow. Make sure you're seen.' https://filesender.surf.nl/?s=download&token=df1404fb-7f09-4279-973b-395c5138048c
  13. Bert Kaempfert and his Orchestra – Wake up and live. Dit nummer werd al genoemd en kan worden aangevuld. Op Radio Noordzee was er nog een andere in huis reclame voor een tijdschrift van het Strengholt Concern, namelijk ‘De vrouw en haar huis’. Voor het inspreken van de reclamespot maakte Karel Prior gebruik van ‘Wake up and live’ van het orkest van Bert Kaempfert. Bert Kaempfert and his Orchestra - Wake up and live. This song has already been mentioned and can be completed. On Radio Noordzee there was another in-house advertisement for a magazine of the Strengholt Concern, namely 'De vrouw en haar huis' (The woman and her house). Karel Prior used 'Wake up and live' by Bert Kaempfert's orchestra to record the commercial. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=a996f07f-82f2-4f19-bb29-553817c7fc5b
  14. Duke Pearson Big Band – Straight up and down. Deze big band bestond uit 16 personen waarbij leider Duke Pearson degene was die de piano onder meer bespeelde. Het nummer Straight up and down werd in 1967 opgenomen. Het werd gereleased op de lp ‘Introducing Duke Pearson’. Introductie had de band eigenlijk niet meer nodig want het was de 11de lp, die trouwens op het Blue Note label werd uitgebracht. Het nummer werd bij Radio Veronica in 1971 als tune gebruikt door Gerard de Vries voor het programma ‘Nachtklup’. Duke Pearson Big Band - Straight up and down. This big band consisted of 16 people and leader Duke Pearson was the one who played the piano. The song Straight up and down was recorded in 1967. It was released on the album 'Introducing Duke Pearson'. Introducing the band didn't really need any more because it was the 11th album, which by the way was released on the Blue Note label. The song was used as a tune at Radio Veronica in 1971 by Gerard de Vries for the programme 'Nachtklup'. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=e22943f9-5015-42b6-bc52-8d0e46a4ba9d
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use, Privacy Policy and We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.