Jump to content

hans knot

Members
  • Content Count

    1,519
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

2,583 Excellent

About hans knot

  • Rank
    Expert

Profile Information

  • Location
    groningen
  • Interests
    radio historie, jingles, tunes, zeezenders <br /><br /><br /><br />

Contact Methods

  • Website
    www.hansknot.com en www.soundscapes.info
  • Facebook
    hans knot
  • Twitter
    geen

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Voor velen was het in 1966 een verrassing dat de toen 21-jarige Margriet Piening, typiste van beroep en afkomstig uit het Groningse Wildervank, werd uitverkoren deel te nemen aan het Nederlandse team voor het jaarlijkse muziekfestival dat destijds in het Belgische Knokke werd gehouden. En zelf bleek ze een aantal weken naar de uitverkiezing behoorlijk onzeker getuige een interview eind mei dat jaar in de regionale dagbladpers: “Ik heb niemand, die met me meegaat naar het festival in Knokke en zoals het nu is heb ik de hoop een beetje verloren.” Piening voorzien van een nature donkere en zelfs een beetje hese stem kon in die tijd ingedeeld worden in de categorie ‘beatzangeres’. In Noord Nederland was zij geen onbekende in de diverse danszalen en was vrijwel wekelijks aanwezig in de advertenties op de speciale ‘Uitgaan pagina’. Tijdens het interview met de journalist van de Gemeenschappelijke Persdienst kwam de zangeres bescheiden en zenuwachtig over en klemde jaar handen tussen de knieën. Ze strengelde de vingers ineen en was gekleed in een zwart-wit geblokt jurkje, duidelijk een vroege vorm van popart. Begrijpelijk dat de keuze voor een plek in de Knokke ploeg een zware last voor haar was geweest want op 31 januari 1966 verloor zij haar vader terwijl op de laatste dag van 1965 ze door talentenjager Lou van Rees werd benaderd met de vraag of ze wenste deel te nemen aan het festival voor Nederland. Het blijkt dat ze destijds de vraag zowel bevestigend als ontkennend heeft beantwoord en gaf in het interview zelfs aan dat ze van plan was in het jaar 1967 helemaal te gaan stoppen met het zingen. Margriet was echter niet de enige zangeres uit het noorden die was uitverkoren eventueel mee te gaan naar Knokke, ook de destijds 15-jarige Janneke Peper uit Winschoten werd door Lou van Rees benaderd. Zij was vooral bekend door haar schelle stem en haar voornamelijk repertoire bestaande uit Duitse schlagers. Ze had dan ook een goede coach, de orkestleider Werner Müller, die haar de kneepjes van het vak leerde met de daarbij behorende geroutineerde gebaren en ‘er te staan’ als het nodig was. Janneke werd dan ook volop gesteund door haar ouders. Margriet Piening had die steun dus niet en trad in de weekenden voornamelijk regionaal op, waarbij ze begeleid werd door de beat groep The Relays en dat betekende dat er gedanst diende te worden in de zalen. Piening had dit zelf ook liever want ze stelde destijds: “Ik ben helemaal ingesteld op dansmuziek; dat is heel iets anders dan wanneer de mensen speciaal komen om naar je te luisteren en te kijken. De stem is voor mij het belangrijkst, de presentatie komt op de tweede plaats. Ik durf eigenlijk wel, maar ik vind het niet nodig om meer show te geven.” Grote vraag was dus of ze wel diende ‘ja te zeggen’ tegen het verzoek om deel te nemen aan het festival in Knokke. Ondanks haar ook nog jeugdige leeftijd antwoordde ze op de vraag: “Janneke heeft het voordeel, dat ze zo jong is en dan kun je lekker gek doen. Maar ik ben wat ouder en zou me belachelijk voelen als ik zo deed. Ik heb ontzettend veel tijd nodig om me ergens thuis te voelen. Als ik ergens zing, waar ik me niet helemaal goed voel, gaat het erg slecht.” Duidelijk was dat Margriet zeker niet zelfverzekerd was in die tijd en was het van regionale zangeres naar Knokke kandidate veel te snel gegaan. Enkele dagen voordat ze trouwens door Van Rees was gevraagd toe te treden tot de Knokke ploeg had ze een ander verzoek afgewezen. De Duitse formatie The Rattles hadden haar namelijk gevraagd als zangeres binnen de succesformatie te gaan optreden. Hoewel ze dus onzeker was besloot ze toch een contract te tekenen met Lou van Rees, echter onder voorwaarde dat ze nog op haar besluit kon terugkomen. Uiteraard was er vooraf de nodige promotie van het team en zo was Margriet Piening bijvoorbeeld te zien in een samenvatting op de televisie van de AVRO Jeugddag, die op 11 april 1966 werd gehouden. En ook verscheen ze, samen met andere teamleden, in een aflevering van het destijds zeer populaire televisie programma ‘Mies en Scène’. Ook toen kwam ze andermaal onzeker over inzake de eventuele deelname en de daarop volgende maandag wisten de journalisten van de diverse kranten niet meer wat ze met de eventuele deelname van Piening aan moesten. De ene schreef dat ze niet zou gaan terwijl een ander er van overtuigd was dat ze wel zou deelnemen aan het festival. Het bleek echter dat ze tegen Van Rees een definitief ‘nee’ had gezegd en wat waarschijnlijk zij en Van Rees alleen nog maar wisten. De reden, zo kwam naar buiten, was niet alleen het overlijden van haar vader maar ook het gehele voorspel richting het festival, dat haar nerveus en onzeker maakte. Bovendien was ze verliefd geworden en haar vriendje had haar duidelijk gemaakt helemaal niets met de muziekwereld te hebben. En dus besloot ze op dat moment geen carrière als beroepszangeres na te streven. Wel kwam naar buiten dat ze de lopende contracten zou nakomen met de begeleidingsgroep The Relays en haar platenmaatschappij Phonogram, waar het vast lag dat ze dat jaar nog vier singles diende uit te brengen. Maar daarna zou het gedaan zijn met Margriet Piening als zangeres. En dus vond het Songfestival te Knokke in 1966 plaats met de Nederlandse ploeg die bestond uit Ronnie Tober, Martine Bijl, Margie Ball, Janneke Peper en Karin Kent. Ze kwamen er niet als de winnende ploeg uit tevoorschijn, dat was weggelegd voor Engeland dat vertegenwoordigd was met Truly Smith, Chloe Waters, Jimmy Wilson, Eden Kane en Engelbert Humperdinck. Het songfestival van Knokke heette officieel de Europabeker voor zangvoordracht en was een zangcompetitie voor Europese landen die van 1963 tot 1973 jaarlijks werd gehouden in het casino van het Belgische Knokke. Grote vraag was hoe het verder ging met Janneke Peper. Ze besloot in 1967 de pijp aan Maarten te geven daar ze de druk niet langer aan kon. En hoe verging het Margriet Piening? Inderdaad stopte ze ook waarbij het vriendje. hoewel tijdelijk, voorrang kreeg. Een paar jaren later, in 1971, was ze plotseling weer terug en zagen we in de noordelijke regionale pers regelmatig op zaterdagen op de ‘uit pagina’ aankondigingen van de in Groningen populaire groep ‘The Scarlet Pimpernels’, waarbij Margriet een viertal jaren de graag geziene zangeres bleek te zijn. Vervolgens trad ze twee jaar lang op met ‘The Nightriders’, ook afkomstig uit Groningen en werd er ook weer eens een lp opgenomen. In 1977 verscheen ze op het toneel met de formatie ‘The Rock Explosion and the Shaking Hearts’, een groep van Andy de Jong. Daar hield ze het drie jaar lang vol en werd er andermaal een bezoek aan de platenstudio gemaakt. Ook daarna bleef ze actief en werd, vooral onder de naam Sandy Holland, sessie muzikant. Uitschieter was een optreden met The Woodie Brothers in de Oosterpoort in Groningen waar meer dan 30 bands optraden in het kader van het reüniefestival ‘My generation’. Ze zong die dag onder meer als vanouds ‘Queen for tonight’, de klassieker origineel van Helen Shapiro. Daarna werd het stil en blijven ons de herinneringen. Hans Knot, 22 februari 2020 Afbeelding: Promotiefoto The Relays met Margriet Piening
  2. Ramsey Lewis Trio – Travel on. Dit nummer kwam eerst uit op de lp in 1964 getiteld ‘Bach to the blues’. In Nederland werd vervolgens een jaar later het nummer ‘Travel on’ gekoppeld als b kantje aan de hitsingle ‘The In crowd’. Bij Radio Veronica was Herman Stok van de VARA in maart 1971 te gast in het programma van Lex Harding en het twee uur durende programma werd afgesloten met ‘Travel on’ als eindtune. Het nummer was trouwens een compositie van Eldee Young en verscheen op het Chess International label. Ramsey Lewis Trio - Travel on. This song first appeared on the album in 1964 titled 'Bach to the blues'. In the Netherlands a year later the song 'Travel on' was linked to the hit single 'The In crowd'. At Radio Veronica Herman Stok of the VARA was a guest on Lex Harding's programme in March 1971 and the two-hour programme ended with 'Travel on' as the final tune. By the way, the song was a composition by Eldee Young and appeared on the Chess International label. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=e3a00f47-ecae-4b47-b2a8-a98f7c0a8026
  3. Hollyridge Strings – From me to you. Andermaal een prachtige uitvoering van een Beatlesnummer van de in 1964 uitgekomen lp ‘The Beatles Song Book’, waarmee the Hollyridge Strings in arrangementen van Stue Phillips ons destijds verrasten en waarvan vele nummers voor productiemuziek werden gebruikt. From me to you bijvoorbeeld werd ingezet op Radio 355 in 1967 in het programma Radio 355 Request als tune. Hollyridge Strings - From me to you. Again a beautiful performance of a Beatles song of the 1964 released album 'The Beatles Song Book', with the Hollyridge Strings in arrangements by Stue Phillips surprised us at the time and of which many songs were used for production music. From me to you for instance was used as a tune on Radio 355 in 1967 in the programme Radio 355 Request. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=1f7e3d5e-123c-40ef-b13b-67e77e17f7b3
  4. John Barry Seven – I’m movin on. Dit nummer staat al vermeld onder ‘John Barry’ wat dus John Barry Seven dient te worden en kan worden aangevuld. Het nummer is de b-kant van ‘Walk don’t run’ door de John Barry Seven. In 1960 kwam het uit op het Colombia label. Op Radio Mi Amigo maakte Ton Schipper er in de zomer van 1978 gebruik van om zijn programma ‘Keukenpret’ er mee af te sluiten. John Barry Seven - I'm movin' on. This number is already mentioned under 'John Barry' which means John Barry Seven needs to be completed. The number is the b-side of 'Walk don't run' by the John Barry Seven. In 1960 it came out on the Colombia label. On Radio Mi Amigo Ton Schipper used it in the summer of 1978 to end his show 'Keukenpret' with it. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=20bba7ab-a493-4007-b43c-1cda12c3c799
  5. Bert Kaempfert and his Orchestra – Strangers in the night. Deze uitvoering staat al in de zeezenderdiscografie en kan worden aangevuld. Strangers in the night is een prachtige song en compositie van Ivo Robić en Bert Kaempfert met Engelse teksten van Charles Singleton en Eddie Snyder. Kaempfert gebruikte het oorspronkelijk onder de titel "Beddy Bye" als onderdeel van de instrumentale partituur voor de film A Man Could Get Killed in 1966. Een deel van het nummer werd ingezongen voor een jingle voor ‘Michelle’ (vier keer achter elkaar) gevolgd door een filler waar ze overheen kon praten in haar programma’s op Radio Mi Amigo. Bert Kaempfert and his Orchestra - Strangers in the night. This performance is already in the discography and can be completed. Strangers in the night is a beautiful song and composition by Ivo Robić and Bert Kaempfert with English texts by Charles Singleton and Eddie Snyder. Kaempfert originally used it under the title "Beddy Bye" as part of the instrumental score for the film A Man Could Get Killed in 1966. Part of the song was sung for a jingle for 'Michelle' (four times in a row) followed by a filler that she could talk about in her programmes on Radio Mi Amigo. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=ca168865-cc42-4f69-bd28-a9ba389c652b
  6. Angelo Branduardi - Merry We Will Be. Zit je heerlijk te luisteren naar een programma van Stephen Bishop uit december 1979 op Radio Caroline dan komt er plotseling een lange spot voorbij waarin wordt vermeld welke Caroline Road Shows de daarop volgende periode werden gehouden en op welke locaties. Zelfs een speciale roadshow voor mensen met een kater na de Kerstdagen. Bij de spot werd gebruik gemaakt van het nummer ‘Merry will be’ in de uitvoering van Angelo Branduardi, een nummer dat in 1979 uitkwam. Angelo Branduardi - Merry We Will Be. If you're listening to a show by Stephen Bishop from December 1979 on Radio Caroline, then suddenly a long spot comes along which mentions which Caroline Road Shows were held in the following period and at which locations. Even a special roadshow for people with a hangover after Christmas. In the spot the song 'Merry will be' was used in the performance of Angelo Branduardi, a song that was released in 1979. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=86044e6f-1ffd-420c-9d17-2a38e976cefb
  7. Tijd voor de nostalgische column waarbij dit keer is gekozen voor het jaar 1970. Het lijkt allemaal zo dicht bij maar in werkelijkheid komen de zaken, die voorbijkomen, uit een jaar die ons 50 jaar terugbrengt in de tijd. Laat U meeslepen naar de tijd dat U zich nog jong voelde of misschien nog helemaal niet rondliep op deze aardbol. 1970 het jaar waarin de radioliefhebber werd blij gemaakt in West Europa met het geluid van RNI, Radio Nordsee International. Een jaar waarin voor het eerst in Nederland een gigantisch popfestival werd gehouden in Kralingse Bos in Rotterdam, werd voor Nederland de stemplicht bij verkiezingen afgeschaft en werden de percentages van opkomst ingevoerd. Op voetbalgebied was er een twee eenheid te beleven in 1970, Ajax uit Amsterdam werd kampioen van Nederland en Feyenoord uit Rotterdam beleefde haar topjaar met het winnen van de Europacup 1, zoals de beker destijds werd omschreven. Zo maar wat van de vele feiten die in het jaar 1970 plaatsvonden. Het meest verschrikkelijke nieuws van het jaar behaalde dagen lang de nieuwspagina’s van de kranten en de rubrieken op radio en de televisie. Een enorme natuurramp vond plaats in het Zuid Amerikaanse land Peru waarbij, als gevolg van een aardbeving met meerdere schokken met de allersterkste die een kracht van 7,9 op de schaal van Richter had. Diverse steden werden totaal verwoest. Plaatsen als Huarez, Chimbote en Yungay waren onherkenbaar geworden. In een gebied van 65.000 km2 was liefst 80% van de huizen verwoest. Het aantal slachtoffers, dat viel, is een van de grootste in aantal in de wereldgeschiedenis. Liefst meer dan 700.000 mensen verloren het leven, 500.000 werden nog eens gewond en 600.000 mensen werden dakloos. Na de grote schokken, die een deel van de schade aanrichtten, kwamen er liefst 37 naschokken die ook krachtig genoeg waren de schade groter en het aantal slachtoffers hoger te maken. Vele kleine en grote protestdemonstraties vinden er in 1970 ook her en der in Nederland plaats. De naam Stimezo valt daarbij ook vaak, als protest – aan de ene kant – en als positivisme aan de andere kant. Het was in de maand oktober 1970 dat, onder initiatief van een groep huisartsen, een stichting werd opgericht onder de naam Stimezo met als doel hulpverlening te verlenen bij zwangerschapsonderbreking. De tegenstanders van deze vorm van onderbreking hadden het dan ook over kwade hulpverlening plegen, immers een leven werd beëindigd. In die tijd was het ondergaan van een abortus of het ongewenst afbreken van een zwangerschap nog steeds wettelijk verboden. Maar zoals zo vaak gebeurde er in het illegale circuit het nodige en weken vele jonge zwangere vrouwen uit naar bijvoorbeeld Engeland, waar ze werden geholpen. De Stimezo is eigenlijk ontstaan omdat er in ons land op verschillende plekken de behoefte ontstond om zich gezamenlijk in te zetten voor een goede hulpverlening bij abortus. In ons jaar van behandeling, 1970, ontstond dus in Rotterdam de Stimezo, wat staat voor ‘Stichting Medisch Verantwoorde Zwangerschap onderbreking’. Het eerste doel was te komen tot de oprichting van een kleine abortuskliniek. Het initiatief kreeg in de kranten de nodige publiciteit waardoor diverse groepen van mensen zich achter het initiatief stelden en ook al vrij snel in andere grote plaatsen soortgelijke plannen ontstonden. Als je het bedrag van het beginkapitaal van destijds weet kun je je niet voorstellen dat dit voldoende is geweest maar voor f 150.000,- werd de eerste kliniek op poten gezet. Het kapitaal was trouwens bij elkaar gekomen door middel van een televisieactie van de VARA. ‘Baas in eigen buik’ was een veelgehoorde kreet in die dagen wat me meteen brengt naar een andere groep van strijdsters en demonstranten, namelijk de dolle mina’s. Zoals met vele strijdgroepen begon deze groep in 1969 kleinschalig als een soort van protest van de plek voor de vrouw in de maatschappij, waarbij ze stelling namen tegen het onrecht van achterstelling van de vrouw. Deelnemers van het eerste uur kwamen vooral uit de Socialistische Jeugd. Het idee voor het oprichten van de groep kwam doordat men onder indruk was geraakt van de bezetting van het Maagdenhuis in Amsterdam, een paar maanden eerder, en de berichtgeving vanuit Amerika, waar soortgelijke groepen waren opgericht. Het was Selma Leydesdorff die de naam bedacht en ontleende aan de bijnaam van de vrouwenstrijdster van het eerste uur Wilhelmina Drucker. Jaren lang was Selma Leydesdorff destijds hoogleraar Oral History aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Toen de Dolle Mina’s eenmaal was opgericht werd al vrij snel een lijst met doelstellingen bekend gemaakt waarvan hier een kleine greep: gelijk loon voor gelijke arbeid meer en betere seksuele voorlichting en opvoeding strijd tegen de dubbele seksuele moraal goede anticonceptie zelfbeslissing over abortus ('Baas in eigen Buik') gelijke opvoeding voor jongens en meisjes uitbreiding van het aantal kindercentra: crèches en dergelijke veilige kinderspeelplaatsen geen slavinnenrol voor de huisvrouw geen achterstelling van de gehuwde moeder werk voor de gehuwde vrouw, als dat haar wens is mannen moeten dienst kunnen weigeren tégen de 'Missverkiezing'. Op het eerste congres van Dolle Mina in april 1970 heeft de groep geprobeerd om een 'algemene' Dolle Mina verklaring op te stellen, waar iedereen zich in kon vinden: "Ervan uitgaande dat een rolverdeling tussen man en vrouw niet te verdedigen is op grond van biologisch onderscheid, stelt Dolle Mina zich een maatschappijverandering ten doel, die gelijke ontplooiingskansen voor iedereen en onafhankelijk van sekse mogelijk maakt. Dit kan worden verwezenlijkt door middel van sociale strijd, bewustwording en mentaliteitsverandering en daardoor beëindiging van de sociaaleconomische ondergeschiktheid zowel van man als vrouw". En het bleef niet bij heen en weer gepraat binnen de diverse groepen in ons land en tijdens het voornoemde congres maar er werd in 1970 en de jaren erna volop gedemonstreerd door vrouwen die achter de standpunten stonden. Zo was er op 17 mei 1970 de actie: 'Beter Brem dan Berm. Dolle Mina Den Haag ging in het geweer tegen de aanleg van een verkeersweg dwars door een Zuid-Hollands duingebied. In oktober was er een grote demonstratie in Amsterdam voor het gebruik van de anticonceptiepil en in de maand november 1970 ging men massaal overal de straat op om appels te verkopen, waarbij de opbrengst verdween in de kas van Stimezo. Vrijheid van abortus zou trouwens pas officieel in 1980 met een wetswijziging worden bekrachtigd. Hans Knot: 15 februari 2020
  8. Gloria Gaynor – How High the Moon. Gloria Gaynor bracht geweldige songs uit in de discoperiode en scoorde onder meer met het nummer ‘How High the Moon’ in 1975. Er kwam ook een gedeelte lange instrumentale versie uit op de lp Experience. Op het einde van het nummer zong Gloria weer. Het was Michelle op Radio Mi Amigo die deze versie gebruikte in 1977 als afsluiter in een van de afleveringen van één van haar programma’s, namelijk ‘Koffie met of zonder’.
  9. Sly and the Family Stone – Dance to the music. Een nummer afkomstig van de gelijknamige lp van Sly and the Family Stone, die in april 1968 uitkwam. Psychedelische Soul met alle nummers gecomponeerd door Sylvester Stewart en in arrangement en productie van Sly Stone. De ‘Family’ bestond uit 8 vrouwen en mannen en de lp kwam uit op zowel Epic als CBS. ‘Dance to the music’ werd heel kort ingezet voor een even korte jingle ‘Radio Veronica op de 192 meter’, voor het eerst gehoord in april 1969. Sly and the Family Stone - Dance to the music. A song from the album of the same name by Sly and the Family Stone, which was released in April 1968. Psychedelic Soul with all songs composed by Sylvester Stewart and in arrangement and production of Sly Stone. The 'Family' consisted of 8 women and men and the album was released on both Epic and CBS. Dance to the music' was used for an equally short jingle 'Radio Veronica on the 192 meter', first heard in April 1969. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=ca8ac2dd-bcd4-489f-bfd8-9f084368e16d
  10. Uitvoerenden onbekend – Beethoven Mondschein Sonate. Een onbekende uitvoering van deze compositie van Beethoven werd door Stan Haag op 1 april 1977 gebruikt om een lang verhaal te vertellen: “Dit is het laatste uur van Radio Mi Amigo Internationaal op de 192 meter….” Nee, het ging niet om een golflengte wijziging maar om een 1 april grap waarin gedaan werd of men moe en uitgestreeden was en derhalve die dag de aftocht ging blazen.’ Performers unknown - Beethoven Mondschein Sonata. An unknown performance of this composition by Beethoven was used by Stan Haag on 1 April 1977 to tell a long story: "This is the last hour of Radio Mi Amigo International on the 192 meter...". No, it was not a wavelength change but a 1 April joke in which it was done as if one was tired and stretched out and therefore blew the retreat that day'. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=8cabf257-6f4a-4d1e-97c4-633d1efc7aca sorry we hadden deze al eerder gevonden Sir Christian Steinway - Moonlight Sonate. Een prachtige slepende uitvoering van de compositie van Beethoven werd in 1977 gebruikt door Stan Haag, Ron van der Plas en Marc Jacobs voor het afscheidsprogramma van Radio Mi Amigo, dat uiteindelijk een 1 aprilgrap was. Deze uitvoering komt van de elpee Classical Mosaic uit 1975.
  11. Barry White and the Love Unlimited Orchestra – More than anything, you’re my everything. De instrumentale versie van het nummer ‘You’re the first, the last, my everything. Het verscheen dan ook op de b kant van deze single in oktober 1974. Het nummer ‘You’re the first, the last, my everything’ werd al in 1953 gecomponeerd door Peter Radcliffe als countrysong maar werd nooit opgenomen. White herschreef de tekst en maakte er een discosound van. De instrumentale versie werd door Peter van Dam in 1975 op Radio Mi Amigo enige tijd gebruikt op het einde van zijn dagelijkse show. Barry White and the Love Unlimited Orchestra - More than anything, you're my everything. The instrumental version of the song 'You're the first, the last, my everything. It appeared on the b side of this single in October 1974. The song 'You're the first, the last, my everything' was already composed in 1953 by Peter Radcliffe as a country song but was never recorded. White rewrote the lyrics and turned it into a discosound. The instrumental version was used by Peter van Dam in 1975 on Radio Mi Amigo at the end of his daily show. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=470d8478-fb37-4b6e-aeab-894a1135b103
  12. Dank Juul voor de toegevoegde informatie
  13. Ondanks het gegeven dat ikzelf pas een jaar of 6 was zit er in het archief toch het nodige uit het jaar 1955. Dat komt natuurlijk door het jarenlang verzamelen van historische gegevens, het publiceren van artikelen en meer. Aangezien ik veel en breed publiceer komen er soms verrassende vondsten – of dien ik te zeggen giften – tevoorschijn. Uit 1955 heb ik bijvoorbeeld informatie binnen gekregen inzake de zogenaamde ‘flutter fading veroorzaakt door auto’s’. In de ‘Technische Mededelingen van de Technische Dienst van de NRU’, uit december 1955, vond ik het volgende bericht hierover. ‘Het is natuurlijk wel bekend dat snelle schommelingen van het beeld of het geluid van televisietransmissie dikwijls veroorzaakt wordt door een vliegtuig, dat in de nabijheid van de voortplantingsbaan vliegt van een televisie- of FM uitzending. In een dergelijk geval regeert de ontvanger op twee signalen, namelijk het directe en het door het vliegtuig teruggekaatste signaal. Onlangs werd een dergelijk geval gesignaleerd, dat door auto’s werd veroorzaakt. Onder bepaalde omstandigheden kan een stoorsignaal, dat meestal teruggekaatst wordt door het dak van een auto, de ontvangstantenne bereiken en fluter fading veroorzaken en is helemaal analoog aan het geval van het vliegtuig. Een dergelijke fading werd in Brussel geconstateerd, waarbij de oorzaak werd genoemd: een passerende tram’. Vele decennia later zijn dergelijke storingen onbegrijpelijk te noemen met dank aan de steeds maar meer voortschrijdende technische ontwikkelingen. Aan de andere kant is het een heel goede zaak dat documenten, als voornoemd, zijn bewaard gebleven zodat uit historisch oogpunt we kunnen beleven dat er destijds, vele decennia geleden, technische problemen waren die in deze tijd niet zich meer voordoen. (Archief Freewave Nostalgie, collectie Mans). Het volgende bericht vond ik ook nogal overweldigend overkomen als je bedenkt dat het om 1955 ging. De persafdeling van de NDWR uit Hamburg maakte cijfers bekend inzake de archiefbestanden van de omroep. Men had toen al meer dan 50.000 bandopnamen en 10.000 grammofoonplaten in het archief, ondergebracht in drie kelderverdiepingen met een totale oppervlakte van ongeveer 1000m2. 5000 documentaires, die sinds 1923 door de BBC werden geproduceerd, werden vervolgens voor uitzending op de Duitse radio geschikt gemaakt, gekopieerd en in de archieven van de NDWR opgeslagen. Ook beschikte men toen al over 7000 bandopnamen die onder de koepel ‘schoolradio’ de ether in waren geslingerd. Verder was terug te lezen dat meer dan 4500 geluiden waren opgenomen die te waren gebruiken bij het opnemen van hoorspelen. De niet te vervangen opnamen uit het toenmalige verleden, in het bijzonder van stemmen en toespraken van belangrijke personages, werden in grote kluizen opgeslagen. En men was in Hamburg in 1955 de tijd ver vooruit want als iemand dacht een sigaret in het archief op te kunnen steken dan ging er direct een alarm af. In hoeverre dit archief, dat natuurlijk enorm is gegroeid, is gedigitaliseerd, is onbekend. Omroepen waren nauw verbonden met doelgroepen en dus zocht de directie van de KRO, destijds alleen bestuurlijke mannen in strakke zwarte pakken, contact met allerlei organisaties in den lande die ook gelieerd waren aan de Katholieke Kerk. In januari 1955 werd aldus bekend gemaakt dat op verzoek van de KRO het hoofdbestuur van ‘de Jonge Boeren’ een actie had gevoerd voor het aanwerven van nieuwe KRO-leden. En het had succes want diverse afdelingen van ‘de Jonge Boeren’ bezorgden de KRO een groot aantal nieuwe leden. In het voornamelijk katholieke Limburg had dit al 3000 leden in de beginperiode van de actie opgeleverd. De directie van de KRO was daar heel blij mee en wenste iets terug te doen. Wetende dat slechts weinigen de beschikking hadden over een kijkkastje besloot men een film ter beschikking te stellen die binnen alle afdelingen van Limburg aan ‘de Jonge Boeren’ kon worden getoond, te beginnen in een zaal in het mooie Reymerstok, gevolgd in tal van andere Zuid Limburgse plaatsen gedurende de maand januari 1955. Op zondag 16 januari 1955 ging er via de KRO radio een nieuw programma van start met als titel ‘KRO-otje half om half’. Het was een idee van Jan de Cler en Alexander Pola. In eerste instantie werd door de programmaleiding het idee als niet bepaald geslaagd te vinden maar toch ging men overstag het in de programmering op te nemen. Men veronderstelde dat slechts de luisteraars in de grote steden de woordspeling ‘KRO-otje half om’ begrepen zou worden. De titel werd blijkbaar toch algemeen begrijpelijk geacht, waardoor het programma alsnog werd gerealiseerd. In het eerste editie traden op: Jan de Cler, Alexander Pola, Anne Marie Dupon van Ees, het piano-duo André de Raaff en Jacques Schutte en het Ballroomorkest onder leiding van Rudolf Karsemeyer. Hans Knot, 8 februari 2020 Afbeelding: Jan de Cles en Alexander Pola (foto Beeld en Geluiswiki / Wikipedia)
  14. Guckenheimer Sour Kraut Band – Stars and Stripes forever. Afkomstig van de lp ‘Music for non thinkers’ uit 1958 die Ferry Maat op Radio Noordzee in 1974 een aantal malen erbij pakte om nummers als filler te gebruiken. Onder het motto: ‘Spanning en sensatie, streakers nieuws’ werden er door Maat tal van brieven voorgelezen van luisteraars die al dan niet tegenstander van het streaken was. Bij het voorlezen gebruikte hij onder meer ‘Stars and stripes forever’ als filler. Guckenheimer Sour Kraut Band - Stars and Stripes forever. Originates from the album 'Music for non-thinkers' from 1958 that Ferry Maat picked up on Radio Noordzee a couple of times in 1974 to use songs as a filler. Under the motto: 'Excitement and sensation, streakers news', Maat read many letters from listeners who were or were not against streaking. He used 'Stars and stripes forever' as a filler. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=8b54d0d3-b393-4d5c-b0cc-473d421e3469
  15. Guckenheimer Sour Kraut Band – Grad aus dem Wirthaus. Afkomstig van de lp ‚Music for non thinkers’ uit 1958 hebben de leden van deze band allemaal een voornaam aangenomen van een bekende klassieke componist. Alle nummers op de lp zijn gespeeld in het verkeerde tempo en tevens een beetje afwijkend van de originele melodie. Het nummer ‘Grad aus dem Wirthaus’ werd door Ferry Maat in 1974 op Radio Noordzee als filler gebruikt toen hij brieven voorlas waarin de mening van luisteraars werd gegeven over ‘streaken’. Guckenheimer Sour Kraut Band - Grad aus dem Wirthaus. Originating from the album 'Music for non thinkers' from 1958, the members of this band have all adopted a first name from a well-known classical composer. All songs on the album have been played in the wrong tempo and also a bit different from the original melody. The song 'Grad aus dem Wirthaus' was used as a filler by Ferry Maat on Radio Noordzee in 1974 when he read out letters in which the opinion of listeners was given about 'streaking'. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=3354baf8-5366-415a-823f-f79e3338cce4
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use, Privacy Policy and We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.