Jump to content

hans knot

Members
  • Content Count

    1,514
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by hans knot

  1. Bert Kaempfert and his Orchestra – Strangers in the night. Deze uitvoering staat al in de zeezenderdiscografie en kan worden aangevuld. Strangers in the night is een prachtige song en compositie van Ivo Robić en Bert Kaempfert met Engelse teksten van Charles Singleton en Eddie Snyder. Kaempfert gebruikte het oorspronkelijk onder de titel "Beddy Bye" als onderdeel van de instrumentale partituur voor de film A Man Could Get Killed in 1966. Een deel van het nummer werd ingezongen voor een jingle voor ‘Michelle’ (vier keer achter elkaar) gevolgd door een filler waar ze overheen kon praten in haar programma’s op Radio Mi Amigo. Bert Kaempfert and his Orchestra - Strangers in the night. This performance is already in the discography and can be completed. Strangers in the night is a beautiful song and composition by Ivo Robić and Bert Kaempfert with English texts by Charles Singleton and Eddie Snyder. Kaempfert originally used it under the title "Beddy Bye" as part of the instrumental score for the film A Man Could Get Killed in 1966. Part of the song was sung for a jingle for 'Michelle' (four times in a row) followed by a filler that she could talk about in her programmes on Radio Mi Amigo. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=ca168865-cc42-4f69-bd28-a9ba389c652b
  2. Angelo Branduardi - Merry We Will Be. Zit je heerlijk te luisteren naar een programma van Stephen Bishop uit december 1979 op Radio Caroline dan komt er plotseling een lange spot voorbij waarin wordt vermeld welke Caroline Road Shows de daarop volgende periode werden gehouden en op welke locaties. Zelfs een speciale roadshow voor mensen met een kater na de Kerstdagen. Bij de spot werd gebruik gemaakt van het nummer ‘Merry will be’ in de uitvoering van Angelo Branduardi, een nummer dat in 1979 uitkwam. Angelo Branduardi - Merry We Will Be. If you're listening to a show by Stephen Bishop from December 1979 on Radio Caroline, then suddenly a long spot comes along which mentions which Caroline Road Shows were held in the following period and at which locations. Even a special roadshow for people with a hangover after Christmas. In the spot the song 'Merry will be' was used in the performance of Angelo Branduardi, a song that was released in 1979. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=86044e6f-1ffd-420c-9d17-2a38e976cefb
  3. Tijd voor de nostalgische column waarbij dit keer is gekozen voor het jaar 1970. Het lijkt allemaal zo dicht bij maar in werkelijkheid komen de zaken, die voorbijkomen, uit een jaar die ons 50 jaar terugbrengt in de tijd. Laat U meeslepen naar de tijd dat U zich nog jong voelde of misschien nog helemaal niet rondliep op deze aardbol. 1970 het jaar waarin de radioliefhebber werd blij gemaakt in West Europa met het geluid van RNI, Radio Nordsee International. Een jaar waarin voor het eerst in Nederland een gigantisch popfestival werd gehouden in Kralingse Bos in Rotterdam, werd voor Nederland de stemplicht bij verkiezingen afgeschaft en werden de percentages van opkomst ingevoerd. Op voetbalgebied was er een twee eenheid te beleven in 1970, Ajax uit Amsterdam werd kampioen van Nederland en Feyenoord uit Rotterdam beleefde haar topjaar met het winnen van de Europacup 1, zoals de beker destijds werd omschreven. Zo maar wat van de vele feiten die in het jaar 1970 plaatsvonden. Het meest verschrikkelijke nieuws van het jaar behaalde dagen lang de nieuwspagina’s van de kranten en de rubrieken op radio en de televisie. Een enorme natuurramp vond plaats in het Zuid Amerikaanse land Peru waarbij, als gevolg van een aardbeving met meerdere schokken met de allersterkste die een kracht van 7,9 op de schaal van Richter had. Diverse steden werden totaal verwoest. Plaatsen als Huarez, Chimbote en Yungay waren onherkenbaar geworden. In een gebied van 65.000 km2 was liefst 80% van de huizen verwoest. Het aantal slachtoffers, dat viel, is een van de grootste in aantal in de wereldgeschiedenis. Liefst meer dan 700.000 mensen verloren het leven, 500.000 werden nog eens gewond en 600.000 mensen werden dakloos. Na de grote schokken, die een deel van de schade aanrichtten, kwamen er liefst 37 naschokken die ook krachtig genoeg waren de schade groter en het aantal slachtoffers hoger te maken. Vele kleine en grote protestdemonstraties vinden er in 1970 ook her en der in Nederland plaats. De naam Stimezo valt daarbij ook vaak, als protest – aan de ene kant – en als positivisme aan de andere kant. Het was in de maand oktober 1970 dat, onder initiatief van een groep huisartsen, een stichting werd opgericht onder de naam Stimezo met als doel hulpverlening te verlenen bij zwangerschapsonderbreking. De tegenstanders van deze vorm van onderbreking hadden het dan ook over kwade hulpverlening plegen, immers een leven werd beëindigd. In die tijd was het ondergaan van een abortus of het ongewenst afbreken van een zwangerschap nog steeds wettelijk verboden. Maar zoals zo vaak gebeurde er in het illegale circuit het nodige en weken vele jonge zwangere vrouwen uit naar bijvoorbeeld Engeland, waar ze werden geholpen. De Stimezo is eigenlijk ontstaan omdat er in ons land op verschillende plekken de behoefte ontstond om zich gezamenlijk in te zetten voor een goede hulpverlening bij abortus. In ons jaar van behandeling, 1970, ontstond dus in Rotterdam de Stimezo, wat staat voor ‘Stichting Medisch Verantwoorde Zwangerschap onderbreking’. Het eerste doel was te komen tot de oprichting van een kleine abortuskliniek. Het initiatief kreeg in de kranten de nodige publiciteit waardoor diverse groepen van mensen zich achter het initiatief stelden en ook al vrij snel in andere grote plaatsen soortgelijke plannen ontstonden. Als je het bedrag van het beginkapitaal van destijds weet kun je je niet voorstellen dat dit voldoende is geweest maar voor f 150.000,- werd de eerste kliniek op poten gezet. Het kapitaal was trouwens bij elkaar gekomen door middel van een televisieactie van de VARA. ‘Baas in eigen buik’ was een veelgehoorde kreet in die dagen wat me meteen brengt naar een andere groep van strijdsters en demonstranten, namelijk de dolle mina’s. Zoals met vele strijdgroepen begon deze groep in 1969 kleinschalig als een soort van protest van de plek voor de vrouw in de maatschappij, waarbij ze stelling namen tegen het onrecht van achterstelling van de vrouw. Deelnemers van het eerste uur kwamen vooral uit de Socialistische Jeugd. Het idee voor het oprichten van de groep kwam doordat men onder indruk was geraakt van de bezetting van het Maagdenhuis in Amsterdam, een paar maanden eerder, en de berichtgeving vanuit Amerika, waar soortgelijke groepen waren opgericht. Het was Selma Leydesdorff die de naam bedacht en ontleende aan de bijnaam van de vrouwenstrijdster van het eerste uur Wilhelmina Drucker. Jaren lang was Selma Leydesdorff destijds hoogleraar Oral History aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Toen de Dolle Mina’s eenmaal was opgericht werd al vrij snel een lijst met doelstellingen bekend gemaakt waarvan hier een kleine greep: gelijk loon voor gelijke arbeid meer en betere seksuele voorlichting en opvoeding strijd tegen de dubbele seksuele moraal goede anticonceptie zelfbeslissing over abortus ('Baas in eigen Buik') gelijke opvoeding voor jongens en meisjes uitbreiding van het aantal kindercentra: crèches en dergelijke veilige kinderspeelplaatsen geen slavinnenrol voor de huisvrouw geen achterstelling van de gehuwde moeder werk voor de gehuwde vrouw, als dat haar wens is mannen moeten dienst kunnen weigeren tégen de 'Missverkiezing'. Op het eerste congres van Dolle Mina in april 1970 heeft de groep geprobeerd om een 'algemene' Dolle Mina verklaring op te stellen, waar iedereen zich in kon vinden: "Ervan uitgaande dat een rolverdeling tussen man en vrouw niet te verdedigen is op grond van biologisch onderscheid, stelt Dolle Mina zich een maatschappijverandering ten doel, die gelijke ontplooiingskansen voor iedereen en onafhankelijk van sekse mogelijk maakt. Dit kan worden verwezenlijkt door middel van sociale strijd, bewustwording en mentaliteitsverandering en daardoor beëindiging van de sociaaleconomische ondergeschiktheid zowel van man als vrouw". En het bleef niet bij heen en weer gepraat binnen de diverse groepen in ons land en tijdens het voornoemde congres maar er werd in 1970 en de jaren erna volop gedemonstreerd door vrouwen die achter de standpunten stonden. Zo was er op 17 mei 1970 de actie: 'Beter Brem dan Berm. Dolle Mina Den Haag ging in het geweer tegen de aanleg van een verkeersweg dwars door een Zuid-Hollands duingebied. In oktober was er een grote demonstratie in Amsterdam voor het gebruik van de anticonceptiepil en in de maand november 1970 ging men massaal overal de straat op om appels te verkopen, waarbij de opbrengst verdween in de kas van Stimezo. Vrijheid van abortus zou trouwens pas officieel in 1980 met een wetswijziging worden bekrachtigd. Hans Knot: 15 februari 2020
  4. Gloria Gaynor – How High the Moon. Gloria Gaynor bracht geweldige songs uit in de discoperiode en scoorde onder meer met het nummer ‘How High the Moon’ in 1975. Er kwam ook een gedeelte lange instrumentale versie uit op de lp Experience. Op het einde van het nummer zong Gloria weer. Het was Michelle op Radio Mi Amigo die deze versie gebruikte in 1977 als afsluiter in een van de afleveringen van één van haar programma’s, namelijk ‘Koffie met of zonder’.
  5. Sly and the Family Stone – Dance to the music. Een nummer afkomstig van de gelijknamige lp van Sly and the Family Stone, die in april 1968 uitkwam. Psychedelische Soul met alle nummers gecomponeerd door Sylvester Stewart en in arrangement en productie van Sly Stone. De ‘Family’ bestond uit 8 vrouwen en mannen en de lp kwam uit op zowel Epic als CBS. ‘Dance to the music’ werd heel kort ingezet voor een even korte jingle ‘Radio Veronica op de 192 meter’, voor het eerst gehoord in april 1969. Sly and the Family Stone - Dance to the music. A song from the album of the same name by Sly and the Family Stone, which was released in April 1968. Psychedelic Soul with all songs composed by Sylvester Stewart and in arrangement and production of Sly Stone. The 'Family' consisted of 8 women and men and the album was released on both Epic and CBS. Dance to the music' was used for an equally short jingle 'Radio Veronica on the 192 meter', first heard in April 1969. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=ca8ac2dd-bcd4-489f-bfd8-9f084368e16d
  6. Uitvoerenden onbekend – Beethoven Mondschein Sonate. Een onbekende uitvoering van deze compositie van Beethoven werd door Stan Haag op 1 april 1977 gebruikt om een lang verhaal te vertellen: “Dit is het laatste uur van Radio Mi Amigo Internationaal op de 192 meter….” Nee, het ging niet om een golflengte wijziging maar om een 1 april grap waarin gedaan werd of men moe en uitgestreeden was en derhalve die dag de aftocht ging blazen.’ Performers unknown - Beethoven Mondschein Sonata. An unknown performance of this composition by Beethoven was used by Stan Haag on 1 April 1977 to tell a long story: "This is the last hour of Radio Mi Amigo International on the 192 meter...". No, it was not a wavelength change but a 1 April joke in which it was done as if one was tired and stretched out and therefore blew the retreat that day'. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=8cabf257-6f4a-4d1e-97c4-633d1efc7aca sorry we hadden deze al eerder gevonden Sir Christian Steinway - Moonlight Sonate. Een prachtige slepende uitvoering van de compositie van Beethoven werd in 1977 gebruikt door Stan Haag, Ron van der Plas en Marc Jacobs voor het afscheidsprogramma van Radio Mi Amigo, dat uiteindelijk een 1 aprilgrap was. Deze uitvoering komt van de elpee Classical Mosaic uit 1975.
  7. Barry White and the Love Unlimited Orchestra – More than anything, you’re my everything. De instrumentale versie van het nummer ‘You’re the first, the last, my everything. Het verscheen dan ook op de b kant van deze single in oktober 1974. Het nummer ‘You’re the first, the last, my everything’ werd al in 1953 gecomponeerd door Peter Radcliffe als countrysong maar werd nooit opgenomen. White herschreef de tekst en maakte er een discosound van. De instrumentale versie werd door Peter van Dam in 1975 op Radio Mi Amigo enige tijd gebruikt op het einde van zijn dagelijkse show. Barry White and the Love Unlimited Orchestra - More than anything, you're my everything. The instrumental version of the song 'You're the first, the last, my everything. It appeared on the b side of this single in October 1974. The song 'You're the first, the last, my everything' was already composed in 1953 by Peter Radcliffe as a country song but was never recorded. White rewrote the lyrics and turned it into a discosound. The instrumental version was used by Peter van Dam in 1975 on Radio Mi Amigo at the end of his daily show. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=470d8478-fb37-4b6e-aeab-894a1135b103
  8. Dank Juul voor de toegevoegde informatie
  9. Ondanks het gegeven dat ikzelf pas een jaar of 6 was zit er in het archief toch het nodige uit het jaar 1955. Dat komt natuurlijk door het jarenlang verzamelen van historische gegevens, het publiceren van artikelen en meer. Aangezien ik veel en breed publiceer komen er soms verrassende vondsten – of dien ik te zeggen giften – tevoorschijn. Uit 1955 heb ik bijvoorbeeld informatie binnen gekregen inzake de zogenaamde ‘flutter fading veroorzaakt door auto’s’. In de ‘Technische Mededelingen van de Technische Dienst van de NRU’, uit december 1955, vond ik het volgende bericht hierover. ‘Het is natuurlijk wel bekend dat snelle schommelingen van het beeld of het geluid van televisietransmissie dikwijls veroorzaakt wordt door een vliegtuig, dat in de nabijheid van de voortplantingsbaan vliegt van een televisie- of FM uitzending. In een dergelijk geval regeert de ontvanger op twee signalen, namelijk het directe en het door het vliegtuig teruggekaatste signaal. Onlangs werd een dergelijk geval gesignaleerd, dat door auto’s werd veroorzaakt. Onder bepaalde omstandigheden kan een stoorsignaal, dat meestal teruggekaatst wordt door het dak van een auto, de ontvangstantenne bereiken en fluter fading veroorzaken en is helemaal analoog aan het geval van het vliegtuig. Een dergelijke fading werd in Brussel geconstateerd, waarbij de oorzaak werd genoemd: een passerende tram’. Vele decennia later zijn dergelijke storingen onbegrijpelijk te noemen met dank aan de steeds maar meer voortschrijdende technische ontwikkelingen. Aan de andere kant is het een heel goede zaak dat documenten, als voornoemd, zijn bewaard gebleven zodat uit historisch oogpunt we kunnen beleven dat er destijds, vele decennia geleden, technische problemen waren die in deze tijd niet zich meer voordoen. (Archief Freewave Nostalgie, collectie Mans). Het volgende bericht vond ik ook nogal overweldigend overkomen als je bedenkt dat het om 1955 ging. De persafdeling van de NDWR uit Hamburg maakte cijfers bekend inzake de archiefbestanden van de omroep. Men had toen al meer dan 50.000 bandopnamen en 10.000 grammofoonplaten in het archief, ondergebracht in drie kelderverdiepingen met een totale oppervlakte van ongeveer 1000m2. 5000 documentaires, die sinds 1923 door de BBC werden geproduceerd, werden vervolgens voor uitzending op de Duitse radio geschikt gemaakt, gekopieerd en in de archieven van de NDWR opgeslagen. Ook beschikte men toen al over 7000 bandopnamen die onder de koepel ‘schoolradio’ de ether in waren geslingerd. Verder was terug te lezen dat meer dan 4500 geluiden waren opgenomen die te waren gebruiken bij het opnemen van hoorspelen. De niet te vervangen opnamen uit het toenmalige verleden, in het bijzonder van stemmen en toespraken van belangrijke personages, werden in grote kluizen opgeslagen. En men was in Hamburg in 1955 de tijd ver vooruit want als iemand dacht een sigaret in het archief op te kunnen steken dan ging er direct een alarm af. In hoeverre dit archief, dat natuurlijk enorm is gegroeid, is gedigitaliseerd, is onbekend. Omroepen waren nauw verbonden met doelgroepen en dus zocht de directie van de KRO, destijds alleen bestuurlijke mannen in strakke zwarte pakken, contact met allerlei organisaties in den lande die ook gelieerd waren aan de Katholieke Kerk. In januari 1955 werd aldus bekend gemaakt dat op verzoek van de KRO het hoofdbestuur van ‘de Jonge Boeren’ een actie had gevoerd voor het aanwerven van nieuwe KRO-leden. En het had succes want diverse afdelingen van ‘de Jonge Boeren’ bezorgden de KRO een groot aantal nieuwe leden. In het voornamelijk katholieke Limburg had dit al 3000 leden in de beginperiode van de actie opgeleverd. De directie van de KRO was daar heel blij mee en wenste iets terug te doen. Wetende dat slechts weinigen de beschikking hadden over een kijkkastje besloot men een film ter beschikking te stellen die binnen alle afdelingen van Limburg aan ‘de Jonge Boeren’ kon worden getoond, te beginnen in een zaal in het mooie Reymerstok, gevolgd in tal van andere Zuid Limburgse plaatsen gedurende de maand januari 1955. Op zondag 16 januari 1955 ging er via de KRO radio een nieuw programma van start met als titel ‘KRO-otje half om half’. Het was een idee van Jan de Cler en Alexander Pola. In eerste instantie werd door de programmaleiding het idee als niet bepaald geslaagd te vinden maar toch ging men overstag het in de programmering op te nemen. Men veronderstelde dat slechts de luisteraars in de grote steden de woordspeling ‘KRO-otje half om’ begrepen zou worden. De titel werd blijkbaar toch algemeen begrijpelijk geacht, waardoor het programma alsnog werd gerealiseerd. In het eerste editie traden op: Jan de Cler, Alexander Pola, Anne Marie Dupon van Ees, het piano-duo André de Raaff en Jacques Schutte en het Ballroomorkest onder leiding van Rudolf Karsemeyer. Hans Knot, 8 februari 2020 Afbeelding: Jan de Cles en Alexander Pola (foto Beeld en Geluiswiki / Wikipedia)
  10. Guckenheimer Sour Kraut Band – Stars and Stripes forever. Afkomstig van de lp ‘Music for non thinkers’ uit 1958 die Ferry Maat op Radio Noordzee in 1974 een aantal malen erbij pakte om nummers als filler te gebruiken. Onder het motto: ‘Spanning en sensatie, streakers nieuws’ werden er door Maat tal van brieven voorgelezen van luisteraars die al dan niet tegenstander van het streaken was. Bij het voorlezen gebruikte hij onder meer ‘Stars and stripes forever’ als filler. Guckenheimer Sour Kraut Band - Stars and Stripes forever. Originates from the album 'Music for non-thinkers' from 1958 that Ferry Maat picked up on Radio Noordzee a couple of times in 1974 to use songs as a filler. Under the motto: 'Excitement and sensation, streakers news', Maat read many letters from listeners who were or were not against streaking. He used 'Stars and stripes forever' as a filler. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=8b54d0d3-b393-4d5c-b0cc-473d421e3469
  11. Guckenheimer Sour Kraut Band – Grad aus dem Wirthaus. Afkomstig van de lp ‚Music for non thinkers’ uit 1958 hebben de leden van deze band allemaal een voornaam aangenomen van een bekende klassieke componist. Alle nummers op de lp zijn gespeeld in het verkeerde tempo en tevens een beetje afwijkend van de originele melodie. Het nummer ‘Grad aus dem Wirthaus’ werd door Ferry Maat in 1974 op Radio Noordzee als filler gebruikt toen hij brieven voorlas waarin de mening van luisteraars werd gegeven over ‘streaken’. Guckenheimer Sour Kraut Band - Grad aus dem Wirthaus. Originating from the album 'Music for non thinkers' from 1958, the members of this band have all adopted a first name from a well-known classical composer. All songs on the album have been played in the wrong tempo and also a bit different from the original melody. The song 'Grad aus dem Wirthaus' was used as a filler by Ferry Maat on Radio Noordzee in 1974 when he read out letters in which the opinion of listeners was given about 'streaking'. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=3354baf8-5366-415a-823f-f79e3338cce4
  12. Isaac Hayes – Theme from the Men. Dit nummer staat al genoemd in de discografie en kan worden aangevuld. Het was Mike Storm die het nummer in 1973 gebruikte in zijn programma op Radio Caroline en wel als begintune. Isaac, die in de jaren zestig met David Porter samen verantwoordelijk was voor het componeren van Stax hits als ‘Hold on I’m coming’ en ‘Soul Man’, besloot in 1969 voor een eigen carrière te gaan en had in 1971 enorm succes met de Soundtrack van de film ‘Shaft’. Een jaar later kwam ‘Theme from the Men’ uit. Isaac Hayes - Theme from the Men. This number is already mentioned in the discography and can be completed. It was Mike Storm who used the song in 1973 in his programme on Radio Caroline as a starting tune. Isaac, who was responsible for composing Stax hits such as 'Hold on I'm coming' and 'Soul Man' together with David Porter in the 1960s, decided to go for a career of his own in 1969 and in 1971 had enormous success with the Soundtrack of the film 'Shaft'. A year later 'Theme from the Men' was released. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=0175f648-ab30-46f7-a344-53751dd6e995
  13. dat komt dat Mame in een serie opnamen zit. Toen ik het plaatste was het Mame en bij mij nu ook weer
  14. Ik denk dat dit weer een you tube 50 plus is waardoor jij automatisch in dat andere nummer komt. Luister naar het fragment en dan hoor je duidelijk Mame.
  15. Herb Alpert and his Tijuana Brass – Mame. Dit nummer komt al voor in de zeezenderdiscografie. Kan dus worden aangevuld. Op Radio Caroline was het Mike Storm die zijn programma in de zomer van 1973 eindigde met dit swingende geluid van Herb Alpert en zijn band. Het is een track van het zevende album, getiteld S.R.O. uit 1966, en werd tevens als single uitgebracht op het A&M platenlabel. Mame was de opening van de gelijknamige musical. Herb Alpert and his Tijuana Brass - Mame. This song is already featured in the discography. So it can be completed. On Radio Caroline it was Mike Storm who ended his program in the summer of 1973 with this swinging sound of Herb Alpert and his band. It is a track from the seventh album, titled S.R.O. from 1966, and was also released as a single on the A&M record label. Mame was the opening of the musical of the same name. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=8b06853b-9a9e-4ab8-9015-191cdc63269b
  16. zaterdag 7 maart: open dag radiolichtschip Harlingen Al ruim 15 jaar is het radiolichtschip Jenni Baynton mede beeldbepalend voor de haven van Harlingen. Het imposante schip met vuurtoren en zendmast is nadrukkelijk aanwezig. Afgelopen jaren is het schip van binnen en van buiten volledig gerestaureerd. De LV8 is op zaterdag 7 maart (10.00 - 17.00) voor belangstellenden geopend. De voormalige Lighting Vessel 8 werd in 1949 in Engeland gebouwd om daarna als drijvende vuurtoren dienst te doen op verschillende plaatsen voor de Engelse kust, zoals bijvoorbeeld in de monding van de Thames. In 1991 werd het schip buiten dienst gesteld omdat moderne navigatiemiddelen de taak van baken op zee overnamen. Uiteindelijk belandde de LV8 in de Rotterdamse haven waar het werd gebruikt als horecagelegenheid. Het hele oorspronkelijke interieur werd daarvoor gesloopt en aan de buitenkant bleef er ook niet veel over van het origineel. De horeca aan boord werd geen succes. Het schip verpauperde en verviel uiteindelijk tot een illegale stortplaats voor afval. In 2005 werd het lichtschip door een groepje radiomakers gekocht en naar Harlingen versleept. De bedoeling was enerzijds om het zo veel mogelijk in oorspronkelijke staat te herstellen en anderzijds om aan boord een aantal radiostudio's te maken. Na een eerste aantal verbouwingen kwamen in het noorden van ons land vanaf het schip tussen 2008 en 2018 via de middengolf de programma's van Radio Waddenzee. Nu worden de studio's incidenteel gebruikt door verschillende radiostations om er speciale programma's te maken. De eerste grote restauratie heeft ruim 10 jaar geduurd. Een groep vrijwilligers heeft zich hiervoor ingezet. Het schip is nu van binnen weer zoals de originele LV8 was. Hutten, verblijfsruimten, kombuis, sanitaire voorzieningen: kortom alles wat een bemanning nodig heeft. Maar ook het 'vaartuig' zelf is weer door een ringetje te halen. Een paar voorbeelden: het indrukwekkende ankersysteem werkt weer en de vuurtoren kan weer worden ontstoken. Alle buitendekken zijn weer zoals ze ooit op zee waren. Het lichtschip kan op zaterdag 7 maart 2020 tussen 10.00 en 17.00 uur door belangstellenden van binnen en van buiten worden bekeken. Medewerkers geven graag tekst en uitleg. Daarnaast is deze 'open dag' meteen ook het startschot voor de volgende fase in de toekomstplannen: aan boord komen 'multifunctionele' ruimten voor bijvoorbeeld vergaderingen, exposities en groepsbijeenkomsten. Ook komt er een overnachtingsmogelijkheid voor bezoekers. Voor de verdere ontwikkeling van deze plannen komen de huidige beheerders graag in contact met creatieve mensen die die willen meehelpen en meedenken. De open dag kan daarvoor een mooi startpunt zijn. De LV8 Jenni Baynton ligt in Harlingen in de Nieuwe Willemshaven/Vluchthaven tegenover het nieuwe visrestaurant 'Vitamine Zee'. (Foto: Stichting Vrienden van het Lichtschip)>
  17. Harry Roberts Sound – Honey Badger. Dit nummer komt al voor in de discografielijst maar kan worden aangevuld. Harry Roberts werd geboren als Harold Francis Roberts in 1929 in Croydon. Het nummer Honey Badger, gecomponeerd door Cliff Adams, werd in 1966 op het Philips label uitgebracht. Het was Paul Kramer die het nummer in de zomer van dat jaar op Radio City gebruikte voor de klok van tien uur in de ochtend op het einde van de door hem gepresenteerde Breakfastshow. Harry Roberts Sound - Honey Badger. This song is already in the discography list but can be completed. Harry Roberts was born as Harold Francis Roberts in Croydon in 1929. The song Honey Badger, composed by Cliff Adams, was released on the Philips label in 1966. It was Paul Kramer who used the song on Radio City in the summer of that year for the ten o'clock in the morning at the end of the Breakfast Show he presented. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=bd7f0d90-c3be-4077-bc42-2c4391b6a75e
  18. hartelijk dank Douwe hoewel het niet meteen aanzet tot het drinken van Coke. Koffietijd alhier
  19. Het was in 1964 dat het idee ontstond bij de Canadese tak van Coca Cola Ltd., in samenwerking met het reclamebureau McCann-Erickson, om gebruik te gaan maken van popartiesten om hun product onder de aandacht te brengen van de jonge radioluisteraars. Als eerste artiest werd gekozen voor de jonge Canadese zanger Bobby Curtola die ‘Things go better with Coca Cola’ inzong. Ondanks dat vele Canadese radiostations het weigerden te draaien op de radio werd het toch een succes. Curtola werd een soort van reclamepaal voor de bottelmaatschappij en verscheen door het hele land voor promotieactiviteiten. Het succes van de acties met Bobby Curtola was reden genoeg voor de moedermaatschappij om het groots te gaan aanpakken. Vele zeer bekende artiesten werden bereid gevonden op hetzelfde thema een commercial in te zingen van ongeveer 90 seconden, die wereldwijd werden verspreid. Ook kregen radiostations de zogenaamde musical beds ter beschikking die te gebruiken waren bij de al overbekende spelletjes op de radio. Radio Veronica had bijvoorbeeld in 1971 in de zomer de zogenaamde ‘Hittip Toto’ lopen waarbij de versie van The Fortunes als ‘musical bed’ werd gebruikt door Lex Harding. Terugkerend naar het eerste idee om de soft drink via ingezongen commercials door een artiest als promotiemateriaal te gebruiken was Curtola niet de enige afkomstig uit Canada want in de volgende 12 maanden werden andere popartiesten uit dat land bereid gevonden ook mee te doen. Voor ons in West Europa totaal onbekende namen als ‘J.B. and the Playboys’, ‘Jack London’, ‘David Clayton’ en ‘Thomas and the Shays’ werden ook bereid gevonden de ultieme smaak via hun zang te promoten. Zoals al gemeld waren er veel artiesten die in de VS en later wereldwijd aan dit project meededen, met als eersten Roy Orbinson, The Four Seasons en The Surpremes. Bijna geen grotere namen waren toen mogelijk om de reclamecampagne op superscherp te zetten. En het succes van de eerste Canadese artiest in deze campagne leidde destijds tot meer. Zoals bekend heeft Canada een Engelstalig deel als ook een Franstalig deel, wat automatisch betekende dat er ook Franstalige commercials dienden te komen om de softdrink te promoten. Hiervoor werden onder meer ‘Cesar and the Romains’, ‘Les Baronets’ en ‘Les Cailloux’ ingehuurd. De grootste naam in de Franstalige campagne was echter die van Petula Clark. Ontzettend veel versies van het thema werden ingezongen en als er weer een nieuwe hit formatie aan het firmament verscheen van enige potentie dan waren de mensen van het reclame bureau er als de kippen bij om andermaal een nieuwe versie op te nemen. Vaak kwam het voor dat er met een bepaalde groep meerdere versies werden vastgelegd, zoals bij die van de Britse groep The Fortunes. Op You Tube zijn er volop ‘Coca Cola it’s the real thing’ spots te scoren. En dan is er nog het verhaal van Bill Backer, creatief directeur voor de Coca-Cola account van het voornoemde McCann Erickson reclamebureau. In januari 1971 vloog Backer naar Londen om Billy Davis, de muziekdirecteur van de Coca-Cola account, te ontmoeten en radiocommercials te schrijven met twee succesvolle Britse songwriters, Roger Cook en Roger Greenaway. Het was de bedoeling dat Britse artiesten de nieuwe commercials zouden gaan inzingen en er zelfs een single versie werd gepland met The New Seekers. De zware mist in Londen dwong het vliegtuig te landen op het vliegveld bij het Ierse Shannon. Voor het uitstappen werden de passagiers geadviseerd in de buurt van het vliegveld te blijven voor het geval de mist optrok. Sommigen van hen waren woedend over hun accommodatie. De volgende dag zag Backer enkele van de meest woedende passagiers in het luchthavencafé. Samengebracht door een gemeenschappelijke ervaring, waren velen op dat moment aan het lachen en het delen van verhalen over snacks en flessen Coca-Cola. Op dat moment zag Bill Backer een fles cola in een heel nieuw licht en begon hij een fles Coca-Cola te zien als meer dan een drankje dat honderd miljoen mensen per dag opfrist in bijna elke uithoek van de wereld. Dus begon hij de bekende woorden, 'Laten we een cola nemen', te zien als meer dan een uitnodiging om te pauzeren voor een verfrissing. Ze waren eigenlijk een subtiele manier om te zeggen: 'Laten we elkaar even gezelschap houden'. En Backer wist dat ze over de hele wereld werden gezegd zoals hij daar in Ierland zat. Dus dat was het basisidee: om Coke niet te zien zoals het oorspronkelijk was ontworpen - een vloeibare verfrisser - maar als een klein beetje gemeenschappelijkheid tussen alle volkeren, een universeel geliefde formule die zou helpen om ze gezelschap te houden voor een paar minuten. Toen hij eindelijk in Londen aankwam, vertelde Backer aan Billy Davis en Roger Cook wat hij had gezien in het café op de luchthaven. Nadat hij zijn gedachten had geuit over het kopen van een cola voor iedereen in de wereld, merkte Backer dat Davis's eerste reactie helemaal niet was wat hij had verwacht en vroeg hem: "Billy, heb je een probleem met dit idee?" Davis onthulde langzaam zijn probleem. "Nou, als ik iets kon doen voor iedereen in de wereld, zou het niet zijn om ze een cola te kopen." Uiteindelijk werd het toeval op het vliegveld van Shannon volgens overlevering de bron voor de compositie van ‘I’d like to buy the world a coke’ en werd er een speciale versie voor The New Seekers gecomponeerd, maar hun manager stelde dat de groep geen tijd had om de song op te nemen. Davis liet een groep studiozangers het nieuwe liedje ‘I'd Like to Buy the World a Coke’ opnemen. Ze noemden zichzelf The Hillside Singers en wel om zich te identificeren met het beeld dat werd vertoond tijdens de promotiefilm. Binnen twee weken na de release van de Hillside Singers opname stond het in de nationale hitlijsten. Twee weken daarna kon Davis alsnog de New Seekers overtuigen om de tijd te vinden en hun versie van ‘I'd Like to Teach the World to Sing (in Perfect Harmony)’ op te nemen, de nieuwe titel voor de liedversie van ‘I'd Like to Buy the World a Coke’. Hij nam ze mee naar de studio op een zondag en produceerde de plaat die een Top 10 hit werd, gevolgd door de Hillside Singers' versie als nr. 13 in de pop hitlijst van Engeland. Het nummer werd opgenomen in een breed scala van talen en verkocht meer bladmuziek dan enig ander nummer in de toen voorgaande 10 jaren. De Coca-Cola Company schonk de eerste 80.000 dollar aan royalty's, die schrijvers en uitgevers van het lied hadden verdiend, aan UNICEF in het kader van een overeenkomst met de schrijvers. Het betekende een eeuwige bekendheid van de song waar, bij het aanhoren van de eerste tonen, vrijwel iedereen mee begint te zingen dan wel te neuriën. Zo, tijd voor een Zero Coke voor mij! Bill Backer over de commercial Met dank aan The CocaCola Company Archive. Hans Knot, 1 februari 2020
  20. Jean Michell Jarre – Zig Zag. Dit nummer werd eerder vermeld in de zeezenderdiscografie en kan worden aangevuld: Het was na de laatste nieuwsuitzending op 17 april 1973 van Radio Veronica, te gast op de Mi Amigo, dat Freek Simon afscheid nam van de luisteraars en nog wat huiselijke mededelingen deed richting het kantoor en studio’s in Hilversum. Hij gebruikte hiervoor ‘Zig Zag’ als filler. Jean Michell Jarre - Zig Zag. This number was mentioned earlier in the offshore radio discography and can be completed: It was after the last news broadcast on April 17, 1973 by Radio Veronica, a guest on the Mi Amigo, that Freek Simon said goodbye to the listeners and made some domestic announcements to the office and studios in Hilversum. He used 'Zig Zag' as a filler. Extra: Norman Barrington reflecting on the use of Zig Zag on Veronica: Hans It was me choosing the music for all the live parts whilst Veronica was on the Mi Amigo. That includes Zig Zig which we had as a single on board. It was fun doing live shows with Freek and Tom Collins on the occasions that the tape had not arrived. I had free choice of the music we played and I chose records that we would have been playing as Caroline. I even played the fortunes which made them squirm a bit! Best wishes for 2020, Norman https://filesender.surf.nl/?s=download&token=11451d8d-fac0-45ab-8571-fc6e9f62ce86
  21. Henhouse Five Plus Too – In the mood. Een kakelende kippen versie van het aloude ‘In the mood’ van Glenn Miller werd in 1976 op Warner Bros uitgebracht en vrijwel snel bleek dat ‘Henhouse Five Plus Too’ een pseudoniem was voor de Amerikaanse songwriter en zanger Ray Stevens, die ons vele leuke hits bracht gedurende zijn loopbaan. Deze kippenversie van ‘In the mood’ werd op Radio Mi Amigo in april 1977 gebruikt door Frank van der Mast in het programma Baken 16 op het eind van het eerste uur als filler op weg naar het nieuws. Henhouse Five Plus Too - In the mood. A cackling chicken version of Glenn Miller's time-honoured 'In the mood' was released on Warner Bros in 1976 and it soon became apparent that 'Henhouse Five Plus Too' was a pseudonym for the American songwriter and singer Ray Stevens, who brought us many great hits throughout his career. This chicken version of 'In the mood' was used on Radio Mi Amigo in April 1977 by Frank van der Mast in the show Beacon 16 at the end of the first hour as a filler on the way to the news. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=bb93e827-ad2d-4f42-9eda-5ffa89f3d883
  22. Three Degrees – If and when. Dit nummer is afkomstig van de lp The Three Degrees, die in 1973 verscheen. Op de intro heeft de helaas in 2009 veel te vroeg overleden leadzangeres Fayette Pinkey in 1973 een jingle ingesproken die gedraaid kon worden door Ferry Maat op het einde van het programma ‘Herrie met Ferry’ op Radio Noordzee. ‘Thank you for listening to the Ferry Maat Show and I hope that you tune in too the next time…….’ Three Degrees - If and when. This song is from the album The Three Degrees, which appeared in 1973. On the intro, lead singer Fayette Pinkey, who unfortunately died far too early in 2009, recorded a jingle in 1973 that could be played by Ferry Maat at the end of the show 'Herrie met Ferry' on Radio Noordzee. Thank you for listening to the Ferry Maat Show and I hope that you tune in too the next time.... https://filesender.surf.nl/?s=download&token=9629e2c9-66e1-475a-9ecf-ef5dd4ba8a96
  23. Mag ik U uitnodigen de knop anno 2020 om te draaien en in een tijdscapsule plaats te nemen. Ik ben namelijk van plan u mee terug te nemen naar een jaar, dat we liefst 54 jaar geleden beleefd hebben. Hoe jong waren we toen, waar hielden we ons mee bezig en waar woonden we? Wat weten we nog uit die tijd en hoe hebben we het een en ander beleefd. Ik ga proberen in het verhaal uw geheugen op te frissen naar de tijd van toen, 1965. Zoals u van mij gewend bent geef ik geen chronologische opsomming van het nieuws maar ga heen en weer het jaar door en zo begin ik deze nostalgische terugblik over het jaar 1965 in het prille begin van de maand september toen er danig veel consternatie ontstond betreffende het niet goed functioneren van een bepaald aangeboden middel in het Rutgers Huis in Amsterdam. Velen in ons land en in het buurland België lagen de herinneringen aan het Softenondrama, waarbij vrouwen die zwanger waren een atoxisch slaapmiddel was uitgereikt wat leidde tot misvormde baby’s, nog fris in het geheugen. Duidelijke missers vanuit de farmaceutische industrie, waarbij waarschijnlijk de fout was gemaakt het toen nieuwe middel niet uitputtend lang te testen op bruikbaarheid in de daarvoor geschikte laboratoria. Het té snel op de markt brengen van het middel leidde tot alle bekende rampzalige gevolgen. In september 1965 kregen verscheidene vrouwen, die in het Rutgers-Huis in Den Haag waren geweest en een anticonceptie pil hadden gevraagd, er een uitgereikt in de vorm van een in Italië vervaardigde ciclo farlutal pil. In plaats van niet in verwachting te raken, na inname van de pil waren diverse vrouwen, na inname, toch in verwachting geraakt. Uit een brief aan getroffene vrouwen blijkt hoe de betrokken personen werden benaderd. In een korte persverklaring werd vanuit het Dr. J. Rutgershuis, zoals de instelling volledig heette, meegedeeld dat ‘de pillen zo volledig mogelijk waren teruggenomen en aan de fabriek werden teruggestuurd.’ Vreemd genoeg was het niet de dagbladpers – die er met nog geen woord over had gerept – maar het toenmalige weekblad ‘Wereld Kroniek’, die op de problemen inging op de pagina ‘Wekelijks Kontakt’ waarin de lezer onderwerpen kon inbrengen, waarna onderzoek werd gedaan en tot publicatie werd overgegaan. Aangenomen mag dan ook worden dat één van de lezers voornoemde mededeling – die ze per post had ontvangen – had doorgestuurd aan de redactie van deze rubriek. De redacteur, Victor Land, nam destijds telefonisch contact op met de in de brief genoemde personen, maar dezen waren niet bereid meer gedetailleerde gegevens te verstrekken. De toenmalige Amsterdamse vrouwenarts, dr. L.I. Swaab, destijds vaak als woordvoerder van de N.V.S.H. op de voorgrond, zei wel het een en ander over de kwestie te hebben gehoord, maar vertelde tevens dat – zo ver het hem bekend was – het middel door de N.V.S.H. niet verstrekt was aan vrouwen in Nederland. Ook werd de Amsterdamse vrouwenarts Kroning door Victor Land benaderd. Kroning had zich in diverse publicaties bij herhaling afgezet tegen het verstrekken van bepaalde anticonceptiemiddelen, wegens tal van min of meer ernstige bijverschijnselen. Kroning vertelde dat er uit zijn praktijk enkele gevallen bekend waren van vrouwen die het middel ciclo farlutal als oraal anticonceptiemiddel was verstrekt en desondanks toch zwanger waren geworden. De pil, zo was inmiddels ook duidelijk geworden, zou niet voldoende de ei-barsting tegen gaan en menstruatiestoornissen veroorzaken. Het was trouwens niet de eerste ‘pil’ die niet goed werkte; een Belgisch farmaceutisch product was het Italiaanse middel voorgegaan en ook uit de distributie gehaald. En dan te bedenken dat in sommige publicaties, die nu nog via internet openbaar zijn, het middel ciclo farlutal als perfect ovulatieremmer wordt aangeprezen. In oktober 1965 werd in Rotterdam voor de 18de keer ‘de Femina’ georganiseerd, een manifestatie gericht op de consument. Uit geheel Nederland, en ook uit het buitenland, stroomden de bezoekers het Ahoy complex weer binnen om zich te verlekkeren aan een groot aanbod dat de producenten te bieden hadden. Aan van alles was gedacht, waaronder ‘speelgoed stad’, ‘demonstratie apotheek’, de deeltentoonstelling ‘Comfortabel Wonen ‘65’, een doe het zelfcentrum, een schoenherstellers werkplaats en tenslotte een bijna doorlopende modeshow, die was ingesteld op het wolwinterseizoen. Voor de vrouw een prachtig rustgevende en tevens opwindende dag. Even uit het gezin een dagje voor zichzelf om de jongste ontwikkeling van het dagelijkse leven te kunnen zien en proeven. De recensies van de dag - en weekbladpers waren andermaal lovend. Al eerdere afleveringen van Femina waren grote successen gebleken. Bij de 18de editie werd vooral de ‘Speelgoedstad’, die de gehele glazenzaal van Ahoy vulde, geprezen. De samenstellers van dit onderdeel waren er in geslaagd een droomwereld neer te zetten die tegelijkertijd ook een miniatuur van de werkelijkheid was. Bovendien was de Speelgoedstad alles anders dan statisch; vol mechaniek en beweging. Naast de vele vrouwen waren ook anderen, waaronder kinderen en ouderen onder de vele bezoekers, die niet uitgekeken raakten op al het speelse goed. Een novum voor de Femina in 1965 was ongetwijfeld de ‘demonstratie apotheek’, waarin men de nijvere assistenten op de vingers mocht kijken bij het met de hand bereiden van diverse medicijnen, iets wat in die tijd deels gebruikelijk was. Kunnen we ons bijna niet meer voorstellen nu een groot deel van de medicatie aangeleverd wordt vanuit een centraal verdeelcentrum in het land aan onze persoonlijke apotheek, waarbij het zelfs persoonsgebonden en gesealed, een totaal pakket bij de apothekersbalie kan worden afgehaald. Bij de ‘schoenmakerswerkplaats’ werd duidelijk getoond dat men op weg was naar de totale omwenteling van een oud ambacht, door middel van de invoering van de voor die tijd moderne machines. Bij de inrichting van de afdeling ‘Comfortabel Wonen ‘65’ was geen detail over het hoofd gezien, wat inhield dat men voor alle vragen, wensen en problemen bij de voorlichters terecht kon. Van de gebrachte informatie, die op een begrijpelijke manier werd overgebracht, straalde de professionaliteit en tevens openheid uit. Een ieder kon, van het gebrachte, duidelijk wat opsteken. En over ‘Doe het zelf’ gesproken was het duidelijk dat, bij een tekort aan gediplomeerde vaklieden, er naar gestreefd werd de consument zoveel mogelijk zelf, op een gemakkelijke manier aan de hamer en zaag te krijgen. En uiteraard lag een exemplaar van het tijdschrift ‘Doe het zelf’ voor de bezoeker klaar, met de belofte bij het nemen van een abonnement, een stuk gratis gereedschap te kunnen bemachtigen. Hans Knot, 25 januari 2020
  24. tekst is inmiddels uitgebreid en dus deels aangepast
  25. dank die staat ook vermeld. We duiken er even in en zoeken het verder uit. Als het klopt verdwijnt de verwijzing naar Mel
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use, Privacy Policy and We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.