Jump to content

hans knot

Members
  • Content Count

    1,346
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by hans knot

  1. Carnaby Group et Mario Cavallero et son grand orchestra – Les dents de la mer jaws. Het gaat hier om het thema uit de film ‘Jaws’ dat werd gecomponeerd door John Williams. In 1978 kwam voornoemde versie uit op een lp getiteld: ‘Les Grandes Musiques de Films’, die gedistribueerd werd door Music Disc Europe. Bij Radio Delmare lag de lp ook in 1979 op de draaitafel want met gebruik van de versie van dit Franse orkest werd een spot gemaakt waarin de luisteraars werden opgeroepen lid te worden van de Delmare Omroep Organisatie. Carnaby Group et Mario Cavallero et son grand orchestra – Les dents de la mer jaws.This is the theme of the film 'Jaws' that was composed by John Williams. In 1978, the aforementioned version was released on an album entitled 'Les Grandes Musiques de Films', which was distributed by Music Disc Europe. At Radio Delmare the album was also on the turntable in 1979 because with the use of the version of this French orchestra a spot was made in which the listeners were invited to become members of the Delmare Broadcasting Organisation. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=2b1af34d-6161-491f-9421-dbbd7779c264
  2. Bobby Byrne and the All Star Alumni Orchestra – Song of India. Dit swingende nummer is afkomstig van een lp met de titel ‘The Great Song Hits of the Tom and Jimmy Dorsey Orchestra’. De titel is niet zo gek als je weet dat de trombonist, arrangeur en orkestleider Bobby Byrne – voordat hij zijn eigen orkest begon, bij de Dorsey’s meespeelde. In ieder geval werd voornoemde uitvoering van het nummer ‘Song of India’ als tune gebruikt door Gunnar Heilborn, die er verschillende programma’s presenteerde, waaronder ‘Bei min Gast’ en ‘Rendez Vous’ op Radio Nord Bobby Byrne and the All Star Alumni Orchestra - Song of India. This swinging song comes from an album titled 'The Great Song Hits of the Tom and Jimmy Dorsey Orchestra'. The title is not as strange as you know that trombonist, arranger and conductor Bobby Byrne - before he started his own orchestra - played with the Dorseys. In any case, the aforementioned performance of the song 'Song of India' was used as a tune by Gunnar Heilborn, who presented various programmes there, including 'Bei min Gast' and 'Rendez Vous' on Radio Nord. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=95ab516c-6549-4bc3-ad2b-102a45f195f7
  3. This is a longer version than in the discography was Don Charles And His Singing Dogs – We’re going to the circus/ Happy Birthday. Eén van de meest gekke platen uit de jaren vijftig van de vorige eeuw die begint alsof er een circusoptreden gaat plaats vinden: "Ladies and gentlemen, this circus now has the honour of presenting to you the unique and world famous attraction Don Charles Singing dogs." Dezelfde zin tot en met het woord "attraction," uit het nummer ‘We’re going to the circus’, gevolgd door een naamjingle, werd op Radio Atlantis en Radio Mi Amigo door Joop Verhoof gebruikt aan het begin van zijn programma. En dan was er van de blaffende honden ook nog eens hun versie van ‘Happy Birthday’. Peter van Dam gebruikte het op Radio Mi Amigo voor de productie van een commercial voor Dierenpension St. Bernhard. Het nummer werd op RNI door Alan West gebruikt wanneer hij in zijn programma weer iemand ging feliciteren. En het was Tony Allan op RNI die het zo’n mooie jingle vond ter promotie van Alan West dat hij, Tony, spontaan begon mee te blaffen. Don Charles And His Singing Dogs - We're going to the circus/ Happy Birthday. One of the most crazy records from the fifties of the last century that starts as if a circus performance is about to take place: "Ladies and gentlemen, this circus now has the honour of presenting to you the unique and world famous attraction Don Charles Singing dogs." The same sentence up to and including the word "attraction," from the song 'We're going to the circus', followed by a name jingle, was used on Radio Atlantis and Radio Mi Amigo by Joop Verhoof at the beginning of his programme. And then there was the barking dogs' version of 'Happy Birthday'. Peter van Dam used it on Radio Mi Amigo for the production of a commercial for Dierenpension St. Bernhard. The song was used on RNI by Alan West when he started to congratulate someone in his program. And it was Tony Allan on RNI who found it such a beautiful jingle to promote Alan West that he, Tony, spontaneously started barking along. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=8c891d00-1c9e-4224-80c5-f01682af9473
  4. Meer dan 55 jaar geleden, in maart 1964, begonnen de uitzendingen van Radio Caroline vanaf het zendschip de MV Fredericia dat voor anker lag voor de kust van Engeland. Radio Caroline verliet de ether in maart 1968, toen financiële problemen een einde maakten aan de uitzendingen. Daarna volgde nog een aantal pogingen om het station nieuw leven in te blazen. Het vijfde en redelijk serieuze initiatief startte op zaterdag 26 januari 2002, toen Radio Caroline via de kabel in de huiskamers van Noord- en Oost-Nederland te horen viel. De opening werd feestelijk gevierd op het party-schip Regina Andrea in Harlingen. Hans Knot haalt herinneringen aan die dag weer naar boven door terug te gaan naar het verhaal wat hij de daarop volgende dag schreef. Voor Engeland was het de Ier Ronan O'Rahilly die als eerste met het idee kwam om serieus commerciële radio te beginnen vanaf een zendschip. Hij werd daarbij geïnspireerd door het succes van Radio Veronica voor de Nederlandse kust. Nadat zijn idee werkelijkheid was geworden, volgden vele andere succesvolle en minder succesvolle zeezenders die alle op hun manier een stukje radiogeschiedenis schreven. Het gebeuren maakte deel uit van een opstand tegen overheden, die in zowel Engeland als in Nederland — om maar twee duidelijke voorbeelden te noemen — geen inbreuk wilden op het publieke omroepbestel. In beide landen werd de opstand uiteindelijk onderdrukt. In Engeland werd in augustus 1967 een wet van kracht waarbij de zeezenders als het ware werden verboden. Radio Caroline ging echter door tot maart 1968, toen financiële problemen een einde maakten aan wat achteraf de eerste periode van het station kan worden genoemd. Radio Caroline slaagde er namelijk in om terug te komen. In 1970 nam RNI een week lang de naam aan van Radio Caroline gedurende een campagne ter ondersteuning van de Conservatieve Partij tijdens de Brits verkiezingen. We kunnen dat moeilijk rekenen als een officiële nieuwe start. Dat is wel het geval toen Radio Caroline zich in september 1972 opnieuw liet horen. Het was het begin van een tweede periode die zou doorlopen tot maart 1980, toen het toenmalige zendschip, de MV Mi Amigo, voor de Britse kust zonk. Het was overigens voor het radiostation een tijdperk met veel vallen en opstaan. In 1983 was Radio Caroline weer terug en daarmee werd de derde periode een feit. Uitzendend vanaf een nieuw schip, de MV Ross Revenge, met sterke zenders, was het station ver te beluisteren. Net als in de jaren zeventig werd het station ondersteund door Nederlanders en Vlamingen, die wel geld wilden investeren in ruil voor een tweede station op het zendschip. Ondanks dat de autoriteiten in augustus 1989 illegaal ingrepen en een tijdelijk einde maakten aan de uitzendingen, kwam het station nog enige tijd terug in de ether totdat een stranding andermaal een einde maakte aan een tijdperk. De vierde start wil ik toewijzen aan de pogingen van Peter Moore, de station manager sinds 1987, bij het runnen van de diverse kortstondige uitzendingen vanaf verschillende locaties in Engeland. Hierbij werden onder de zogenaamde Restricted Licences, afgegeven door de Britse Radio Authority, telkens gedurende 28 dagen lang uitzendingen verzorgd. Ook via diverse satellietprojecten heeft Moore aangetoond, dat er nog een toekomst was voor een dergelijke opzet, hoewel zeer kleinschalig en met een team van louter vrijwilligers en een beperkt luisterpubliek. De vijfde start was dan op 26 januari 2002 en wel legaal in Nederland. Vanuit een studio in Harlingen worden de programma's verspreid op de kabelnetten van Essent in Noord- en Oost-Nederland, terwijl ook UPC op haar deel van het Friese kabelnet de programma's verzorgde. Een grote schare zakelijke relaties, medewerkers en persvertegenwoordigers waren om elf uur in de ochtend van 26 januari 2002 aanwezig bij de officiële opening. Een aantal duikers kwam rond die tijd aan bij het party-schip dat voor de festiviteiten was ingehuurd. Hun taak was om iets, dat blijkbaar vermist was, op te duiken. Nadat ook nog eens een politiemotor en politieauto met loeiende sirenes bij het schip waren gearriveerd als escorte van een soort onderwereldfiguur in een Rolls Royce, werd het opgedoken object overgedragen. Het bleek een oude stereo-set, die vervolgens werd aangesloten aan een "kabel". Met deze act was Radio Caroline Nederland destijds een feit. Kort daarop, om twaalf uur in de middag, namen de uitzendingen een aanvang met Sietse Brouwer, de initiator van Caroline Nederland. Tijdens een toespraak stelde hij dat het niet om een aparte organisatie ging, maar dat de Nederlandse activiteiten en die van de Engelse organisatie — satelliet en internetuitzendingen — gezien dienden te worden als één organisatie. Caroline Nederland was juridisch gezien wel een aparte onderneming, aangezien voor dit doel in Nederland een BV was opgericht. De eerste twee platen die werden gedraaid, benadrukten de continuïteit. Het waren twee typische Caroline songs: "All You Need Is Love" van The Beatles en — heel toepasselijk — "Fool If You Think It's Over" van Chris Rea. Ik stelde destijds wel de vraag of er toekomst was voor Caroline Nederland. Kabelradio beperkte het luisterpubliek. Op een kabelstation kon men immers niet afstemmen op het werk of in de auto. Slechts de huiskamer en andere plekken binnen het huis vielen binnen het bereik van deze poging van Radio Caroline. Duidelijk viel in de eerste programma's te merken dat men vooraf wel gezorgd had voor enige financiële ondersteuning, middels bedrijven die de organisatie sponsorden en zorgden voor advertenties. Een goede zaak, aangezien dit bij diverse eerdere pogingen aanvankelijk node werd gemist. Ook met de deejays zat het die keer wel goed. Onder de aanwezige deejays, die de moeite hadden genomen uit diverse landen over te komen, troffen we onder meer Andy Brookes en Chris Kennedy — die beiden eerst de boot naar Nederland hadden gemist. Verder waren er Graham Gill, Steve Gordon, Graham L. Hall, Dave Forster, Rob Ashard en Barry James. Zij allen en anderen werden verantwoordelijk voor de presentatie van de Caroline-shows, die niet alleen LP-tracks maar ook andere muziek uit de pophistorie en rockmuziek zouden brengen. Uiteraard met de van Caroline bekende boodschap van "Loving Awareness". Want daar, aldus Sietse Brouwer, had Ronan O’Rahilly andermaal op aangedrongen. Inmiddels zijn we meer dan 17 jaren verder en is er veel meer te doen geweest rond Radio Caroline, maar daarover een andere keer meer. Hans Knot, 22 juni 2019
  5. Bert Kaempfert and his Orchestra – Mexican shuffle. Dit nummer werd begin februari 1966 op de markt gebracht als b-kant van de single ‘Moon over Naples’. Kenners weten meteen dat het een cover is van een compositie van Herb Alpert, die er in 1964 al een hit mee had. Het nummer in de uitvoering van Bert Kaempfert en zijn orkest werd gebruikt in een speciale ‘Auntie Mable Hour’ promotiespot voor het Radio City Tower of Power t-shirt. Bert Kaempfert and his Orchestra - Mexican shuffle. This song was released at the beginning of February 1966 as the b-side of the single 'Moon over Naples'. Connoisseurs know right away that it is a cover of a composition by Herb Alpert, who already had a hit with it in 1964. The song in the performance by Bert Kaempfert and his orchestra was used in a special 'Auntie Mable Hour' promotion spot for the Radio City Tower of Power t-shirt. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=a3a1e122-66e3-41e5-bc11-791a3a85a7c7
  6. Teddy Moore et son Orchestra – Blues Java Accordeon. Heel lang is er gezocht naar de oplossing van een tune gebruikt bij Radio Veronica en die is gevonden onder meer op een lp met de titel: ‘Themes made in France’, die in 1968 op DIM Record uitkwam. ‘Zondagmiddag 5 uur met de benen op tafel. Een pint, een plaat en een praatje en tot zes uur relaxen met Gaston Huysman’. En van dat programma was dit dus de tune. Teddy Moore et son Orchestra - Blues Java Accordeon. For a long time the solution of a tune used by Radio Veronica was searched for and found on an album with the title: 'Themes made in France', which was released on DIM Record in 1968. Sunday afternoon 5 o'clock with your legs on the table. A pint, a record and a chat and until six o'clock relaxing with Gaston Huysman'. And of that program this was the tune. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=7e705ddf-92f2-476f-94c9-5815a0cad8da
  7. In mijn archief zijn tal van aantekeningen terug te vinden waarbij soms mijmerend terug kan worden gedacht aan gebeurtenissen die eerder plaats vonden, zoals bijvoorbeeld het grote popfestival in 1970 in het Rotterdamse Kralingen. Eind juni 1970 waren er vele tienduizenden mensen naar Rotterdam gegaan om het driedaagse festival deels of geheel mee te maken, een feest dat de geschiedenis is ingegaan als Holland Pop Festival. De organisatie was in handen van Berry Visser, Georges S. Knap, Toos v.d. Sterre en Piet van Daal.(Stichting Holland Pop Festival). Het festival werd gehouden op vrijdag 26, zaterdag 27 en zondag 28 juni 1970. De belangrijkste investeerders waren het Ministerie van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk, CRM met Garantie subsidie van fl.25000,- en Coca-Cola Nederland dat fl. 50.000,- ter beschikking stelde aan de organisatie. Het Holland Pop Festival kan gezien worden als een Nederlands antwoord op het legendarische Woodstock Festival. Kaarten in voorverkoop voor de driedaagse waren slechts 35 gulden terwijl op het terrein deze entreekaart 40 gulden kostte. Tal van internationale en nationale pop- en rockgroepen traden erop. Ook waren er drive in shows met de KRO deejays, Lex Harding namens Veronica en een zekere Dick de Graaf, die later bij Radio Noordzee zou gaan werken. In de lente van 1971 werden de eerste, zeer lijvige, sociologische rapporten over Kralingen gepubliceerd en niet veel later kwam de film ‘Stamping ground’ in de bioscopen en de festival organisatoren lieten in de kranten weten dat ze er vanuit gingen dat vooral die personen, die in 1970 in grote aantallen gratis het terrein waren opgekomen, wel tickets voor de film zouden gaan kopen. Ze meldden ook een getal van niet betalende bezoekers destijds in Rotterdam en wel 35.000. was meer aandacht in 1971 want de soundtrack die op het festival drie dagen lang was opgenomen, werd in de vorm van een driedubbel lp op de markt gebracht en vlogen als warme broodjes over de toonbanken van de platenzaken. Eind juni 1971 kwam er nog meer aandacht via een fotoboekje dat hoogtepunten bracht van het driedaagse festival. Alleen al de eerste druk leverde 5000 verkochte exemplaren op, die bij intekening waren geboekt. De uitgever had op slinkse wijze veel reclame voor het boekje gemaakt, onder meer tijdens het optreden van The Byrds in Nederland in 1971. Eigenlijk kon je een jaar nadat het muziekfeest in Kralingen was gehouden als spreken over een nooit te vergeten festival voor de generatie babyboomers, waardoor we een halve eeuw later er nog over kunnen napraten. Vergeet niet dat er in totaal 80.000 toeschouwers het weekend beleefden – al dan niet betalend – liefde en marihuana op een belangrijk voetstuk zettend. De kranten schreven achteraf dat er geen enkel noemenswaardig incident had plaatsgevonden. Wel was er kritiek ten over, niet alleen vanwege het slechte weer maar ook vanwege een rommelige organisatie en het veel te dure eten waardoor het festival gemakkelijk uit de hand had kunnen lopen. Al hoewel daar al sprake van was dat liefst meer dan 35.000 bezoekers zonder enige vorm van financiële vergoeding waren binnengekomen. Ik denk dat velen met mij toch heerlijk nostalgisch kunnen terugdenken aan het mooie festival in Rotterdam. Terugkijken is altijd mogelijk in het 92 pagina’s dikke boekwerkje ‘Kralingen ’70, een grote blijde bende’. Het werd in 1971 door Theo en Patty Knippenberg samengesteld en tweedehands gaat dit boekje heden ten dage voor grof geld van de hand. Het mijmeren bracht mij automatisch bij een ander bewaard knipsel waarin werd beschreven hoe de gemiddelde Britse luisteraar helemaal niet tevreden was met de muziek die gebracht werd door de deejays van BBC Radio One. Begin juli 1971 werden namelijk de resultaten bekend van een enquête die de zogenaamde hypergoed van de tongriem gesneden Britse deejays van ‘Radio One Wonderful’ behoorlijk wisten te verontrusten. Het bleek namelijk dat het merendeel van de jeugdige luisteraars daar helemaal niet mee eens was. Radio One bracht in die tijd over het algemeen een licht programma, inderdaad vergelijkbaar met het aanbod van Hilversum 3. Volgens de resultaten van de enquête kon gesteld worden dat Radio One helemaal niet met de tijd was meegegaan en lezers van het blad stelden dat ze andere muziek de voorkeur gaven boven het aanbod dat via Radio One werd gebracht. Liefst 86% van de ondervraagden wilden het liefst de gedraaide platen direct in de vuilnisbakken laten verdwijnen. Men was het zat telkens maar te worden geconfronteerd met artiesten als Cliff Richard, Elvis Presley en de zoete muziek van de Sinatra familie. Het moet destijds voor de radiomakers van BBC Radio One ook heel triest geweest zijn te lezen dat liefst 78% van de ondervraagden het station geheel wensten af te schaffen en te laten vervangen door een volledig ander station dat alleen maar progressieve pop zou dienen uit te zenden. En namen van artiesten die op dit nieuwe station een duidelijke plek dienden te krijgen werden ook genoemd, waaronder James Taylor, Elton John, the Who, Crosby Stills Nash and Young en Led Zeppelin. Tenslotte meldde de enquête dat de Top 30 van Radio One al lang niet meer representatief was. Een enquête, die trouwens was terug te vinden in een aflevering van ‘Disc and Music Echo’ . Hans Knot, 15 juni 2019
  8. Nelson Riddle Orchestra – Two Perfectly Ordinary People – or!!! Die twee mensen zijn dan Batman en Robin uit de televisieserie van Batman. Daar is de lp van Nelson Riddle dan ook uit samengesteld. Hij componeerde het nummer ook en de titel werd tevens gebruikt in de tekst van een Radio City promospot voor het Radio City t-shirt in 1966, het jaar dat de soundtrack ook op de markt kwam. Nelson Riddle Orchestra - Two Perfectly Ordinary People - or!!!! Those two people are Batman and Robin from Batman's television series. That's what Nelson Riddle's album is made of. He also composed the song and the title was also used in the lyrics of a Radio City promo spot for the Radio City t-shirt in 1966, the year the soundtrack was also released. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=3d811115-48f8-40c4-8f8c-f8ca8e7397f4
  9. Jimmy Smith – Theme from the Munsters. Dit nummer is afkomstig van de lp ‘Monster’ waarop tal van thema’s uit films en televisieseries zijn opgenomen. De lp kwam in 1965 uit. Als je het hebt over Radio City en je vraagt een oud luisteraar naar een leuk programma dan zal zeker de helft ‘The Auntie Mable Hour’ noemen. Dit programma werd van maandag tot en met vrijdag om 7 uur in de avond geprogrammeerd. Een promotiespot voor het programma werd gemaakt met gebruik van de Theme from the Munsters. Jimmy Smith - Theme from the Munsters. This song comes from the album 'Monster' on which numerous themes from films and television series have been recorded. The album was released in 1965. If you're talking about Radio City and you're asking an old listener for a nice programme, at least half of them will call it 'The Auntie Mable Hour'. This program was programmed from Monday to Friday at 7 o'clock in the evening. A promotion spot for the program was made using the Theme from the Munsters. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=f90187f1-79cb-4311-9846-856e2d3b4b04
  10. Van McCoy and the Soul City Symphony – African Symphony. Dit nummer werd als filler gebruikt door Ferry Eden op Radio Monique maar tevens in 1978 als tune van de Zaterdagmiddagmarathon op Radio Mi Amigo. Een blok van 7 uur aan programma’s dat om 11 uur in de ochtend al begon met de ‘Top 50’, gevolgd door de ‘Flashbackshow’, ‘de Nederlandstalige Top 10’ en afsluitend het onderdeel ‘Alles Nieuw’. Van McCoy and the Soul City Symphony - African Symphony. This song was used as a filler by Ferry Eden on Radio Monique but also in 1978 as a tune for the Saturday afternoon marathon on Radio Mi Amigo. A block of 7 hours of programmes that started at 11 o'clock in the morning with the 'Top 50', followed by the 'Flashback show', 'the Dutch Top 10' and finally the part 'Everything New'. Other mention in the discography will be removed https://filesender.surf.nl/?s=download&token=9243a982-b690-4afa-948b-c780a221a5bc
  11. Bert Kaempfert and his Orchestra – Holiday for bells. Dit nummer werd al vermeld in de zeezenderdiscografie en kan dus worden aangevuld. Holiday for bells was de a kant van een single die met Jumpin; Jimmy Christmas op de b kant in 1963 door Polydor werd uitgebracht. Later was het terug te vinden op de lp Christmas Wonderland. Op Radio City werd het in december 1966 gebruikt voor een promotiespot voor het Radio City t shirt, verkrijgbaar destijds voor 12 and 6 te sturen naar Radio City, Denmark Street 7 in London WC2. Bert Kaempfert and his Orchestra - Holiday for bells. This song has already been mentioned in the discography list and can therefore be completed. Holiday for bells was the a side of a single released by Polydor with Jumpin' Jimmy Christmas on the b side in 1963. Later it could be found on the album Christmas Wonderland. On Radio City it was used in December 1966 for a promotional spot for the Radio City t-shirt, available at the time for 12 and 6 to be sent to Radio City, Denmark Street 7 in London WC2. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=e9911b00-2836-413e-a034-0d3d844bf705
  12. Hans Georg Arlt mit Seinem Grossen Streichorchester – Venus Waltz. Een orkest dat klaarblijkelijk alleen bekend was bij de programmamakers van Radio City want eerder kwam de muziek van dit Duitse orkest op de draaitafel bij de productie van bepaalde spots. Het nummer ‘Venus Waltz’ werd in 1966 gebruikt voor de productie van een promospot voor het Radio City T-shirt, voorzien met de ‘Tower of Power symbol’ en verkrijgbaar in de maten ‘small’, ‘medium’ en large’. Hans Georg Arlt with Seinem Grossen Streichorchester - Venus Waltz. An orchestra that was apparently only known to Radio City's program makers, because the music of this German orchestra had previously appeared on the turntable during the production of certain spots. The song 'Venus Waltz' was used in 1966 for the production of a promo spot for the Radio City T-shirt, provided with the 'Tower of Power symbol' and available in the sizes 'small', 'medium' and large'. https://we.tl/t-WyaG015eDz http://belagu.viwap.com/download/music/aNPg27ns02s/linkdownload.html
  13. dank Juul voor je aanvulling maar in dit geval kwam het uit op Cardinal in Vlaanderen https://www.discogs.com/Koos-Van-Beurden-Fiësta-Di-Beur-Ba/release/5320230 Later dat jaar in Nederland op Polydor label
  14. Koos van Beurden, Orkest – Fiësta Di Beur-Ba. Een heerlijk swingend soundje uit 1970 dat uitkwam op het Cardinal label. Het is een compositie van Koos van Beurden en Thieu Baats, die als muzikant onder de naam Tony Bass bekend werd. Beur-Ba zijn dan ook afkortingen van beide namen van de muzikale mannen. Alan West gebruikte het nummer in augustus 1970 als filler naar het tijdsein van het hele uur op RNI. Het nummer werd trouwens aan het vinyl toevertrouwd door tal van, in die tijd bekende, dansorkesten. Koos van Beurden, Orchestra - Fiësta Di Beur-Ba. A wonderfully swinging sound from 1970 that came out on the Cardinal label. It is a composition by Koos van Beurden and Thieu Baats, who became known as a musician under the name Tony Bass. Beur-Ba are abbreviations of both names of the musical men. Alan West used the song in August 1970 as a filler to the hourly time signal on RNI. The song was entrusted to the vinyl by numerous dance orchestras known at the time. https://we.tl/t-ciXyU43j4R http://91.218.125.205/~einbeeld/foto.php?foto=36463
  15. Bladerend door allerlei mappen besef ik mij toch dat vooral in 1962, op de leeftijd van 13 jaar, ik mij bewust ging bezig houden met het uitknippen van allerlei onderwerpen die op dat moment speelden. Uiteraard kregen radio en muziek daarbij een heel belangrijke rol en het was in de maand april van dat jaar dat menig knipsel werd toegevoegd betreffende Cliff Richard. Mijn broer Jelle, bijna 10 jaar ouder, was een geduchte fan van de Britse zanger en bracht dit gevoel over aan de rest van het gezin gelijk als een van de zussen de adoratie voor Vico Torriani overbracht. Begin april 1962 kwam Cliff Richard, uiteraard begeleid door de leden van The Shadows, naar Nederland toe en werden op Schiphol ontvangen door een voornamelijk uit mannen bestaand ontvangstcomité, tenminste als we de beelden van het toenmalige Polygoon Journaal willen doen geloven. Het was op de 6de april dat jaar dat hij rond kwart over twaalf in de middag per vliegtuig uit Londen aankwam en via de trappen Schiphol vanuit het vliegtuig betrad om vervolgens de destijds gebruikelijke minuten voor de fotografen en de pers zich ter beschikking stelde. De kranten meldden de volgende dag dat de Britse Cliff Richard vooral als 21-jarige zich enorm zelfverzekerd en geroutineerd opstelde. Het doel van zijn bezoek aan Nederland waren optredens in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag als ook het zingen van een aantal liedjes in de Rudi Carellshow op de televisie. Zoals een van de kranten schreef: ‘En overal zal het tienervolk hem toejuichen en bespringen en indien mogelijk de kledij van zijn lichaam scheuren’. Cliff tijdens een persconferentie, in de ruimte die gereserveerd was voor alleen belangrijke mensen die destijds op Schiphol aankwamen, zei: “Tieners zijn overal bijna hetzelfde behalve in Engeland want daar zijn ze rumoeriger.” Naast de vele mannen die je kon terugzien in de oude opname van het Polygoon Journaal was er een veertig tal vrouwelijke fans naar Schiphol gekomen om zo dicht mogelijk in de buurt van de geadoreerde zanger te kunnen komen, waarbij enkelen zelfs waren doorgedrongen tot het ontvangstplatform waar een jeugdige vrouwelijke fan het uitschreeuwde van de zenuwen omdat Cliff tegen haar ‘oh how silly’ tegen haar had gezegd. Het zal de toenmalige jonge fans goed hebben gedaan dat de Britse zanger tijdens de persconferentie vertelde dat hij geen trouwplannen had, er zelfs geen verloofde was en dat hij alle meisjes leuk vond. De woorden sprak hij uit te midden van een groot aantal bloemstukken dat hij van diverse mensen kreeg aangeboden en achteraf gewoon achterbleef in de desbetreffende persruimte. Over de hobby’s die hij, waar mogelijk, nog kon beoefenen, noemde hij autorijden, badminton en het verzamelen van grammofoonplaatjes met Elvis Presley, Ricky Nelson, Connie Francis als grote favorieten. Vol trots verhaalde hij dat Prinses Margaret naar een optreden van hem in Londen was geweest. De kunstredactie van de Telegraaf wist destijds te melden dat 21-jarige Cliff niet alleen grote bewondering had onder de Britse tieners maar onder de jeugd van het volledige westelijke halfrond. Het was 14 oktober 1940 dat Harry Rodger Webb werd geboren. Wat velen niet weten is dat het op de wereld komen gebeurde in de Indiase plaats Lucknow, toen nog onderdeel van het grote Britse Rijk. In de vijftiger jaren nam hij twee songs op met zijn begeleidingsgroep The Drifters, die later de naam Shadows ging voeren. De reden was natuurlijk de populariteit die de Amerikaanse formatie met dezelfde naam had. Het waren de nummers ‘Lawdy Miss Clawdy’ en ‘Breathless’. De plaat werd echter niet uitgebracht en bestaat dus alleen als een proefpersing. Successen volgden er echter snel en tevens talrijk. Zo maar een handvol titels dat voor april 1962 hits werd: ‘Movin’, ‘Dynamite’, ‘The Young Ones’, ‘Living Doll’ en ‘Where is my heart’. Beschrijvingen in de kranten maakten destijds gewag van details die je heden ten dagen gewoon kunt vergeten: ‘De Engelse rock and roll koning met zijn zwarte haar en bruine ogen heeft ook reeds in drie films gespeeld. Het waren rollen in ‘Serious Charge’, ‘Expresso Bongo’ en ‘The Young Ones’. De platen en filmrollen hebben hem geen windeieren opgeleverd. Cliff Richard bezit twee auto’s van grote allure. Een Cadillac en een Thunderbird. Hij loopt in London vrijwel nooit over straat, hoogstens met een donkere bril op, omdat er anders vrijwel zeker verkeersopstoppingen ontstaan als de Britse tieners hem in de gaten krijgen.’ Ook ongebruikelijk voor deze tijd was dat er toen al bekend werd gemaakt wat Cliff Richard die avond op de televisie voor liedjes ging zingen in ‘De Rudi Carrell Show’, namelijk ‘The Young Ones’, ‘The girl in your arms’ en ‘Do you want do dance’. Bovendien waren the Shadows te horen en te zien met het nummer ‘Wonderful land’. Het optreden zou plaats vinden in zaal Concordia in Bussum en, zo werd ook vermeld, gingen er 200 teenagers uit alle delen van ons land de show bijwonen. Met bussen werden ze voor die keer feestelijk naar Bussum gereden. Het programma dat een soort van warenhuisshow was, werd geregisseerd door Piet ten Nuyl. Na de uitzending verlieten Cliff Richard en The Shadows Bussum om te overnachten op een onbekende plek om de dagen daarop volgend een aantal concerten te geven in Nederland. Dat het daarbij uit de hand zou lopen had niemand bij voorbaat verwacht. Daarover een andere keer meer. https://nl.pinterest.com/pin/538954280377475881/ Afbeelding: De Rudi Carrell Show met Cliff Richard (Foto Nationaal Archief 913-7390 Harry Pot/Anefo)
  16. Ted Heath and his Music – Sabre Dance. De oude klassieke compositie Sabre Dance van Aram Khachaturian werd in een vlot jasje gestoken door Ted Heath. Het kwam in 1962 uit op de lp Big Band Bash op DECCA in de serie Phase 4 Stereo. De beginpingel van dit nummer werd door Lex Harding gebruikt als pingel tussen de diverse items in Veronica’s Popjournaal. Ted Heath and his Music - Sabre Dance. The old classical composition Sabre Dance by Aram Khachaturian was given a smooth jacket by Ted Heath. It was released in 1962 on the album Big Band Bash at DECCA in the series Phase 4 Stereo. The beginning of this song was used by Lex Harding as a ping-pong between the various items in Veronica's Popjournaal. https://we.tl/t-zXwZsTL22S
  17. heerlijke tekst vooral dat het storm zou gaan lopen. Wel dat viel wel mee toch
  18. Count Basie and his orchestra – This could be the start of something big. Dit nummer staat al in de discografielijst en kan dus worden aangevuld. ‘This could be the start of something big’ is een compositie van Steve Allen en kwam in 1963 in de uitvoering van het orkest van Count Basie in de platenwinkels. Arrangeur en dirigent was trouwens Quincy Jones en Count zelf zat achter de piano. Het nummer werd ook in 1972 gebruikt op Radio Veronica in het kader van ‘Nog meer prijzen in de Gouden 538 week’, spots ingesproken destijds door Tom Collins. Count Basie and his orchestra - This could be the start of something big. This song is already in the discography list and can be completed. This could be the start of something big' is a composition by Steve Allen and was performed by the Count Basie orchestra and came into the record stores in 1963. Arranger and conductor was Quincy Jones and Count himself was behind the piano. The song was also used on Radio Veronica in 1972 as part of 'More prizes in the Golden 538 week', spots recorded at the time by Tom Collins. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=b9f408b0-cc0d-4853-9468-2cf95fc0600f
  19. Beatstalkers, the – Baseline The Beatstalkers was een Schotse groep die in de mid-jaren zestig van de vorige eeuw zowel in Schotland als Engeland in het clubcircuit optrad. In juli 1966 was op het Decca label de single ‘A love like yours’ – de bekende compositie van Holland en Dozzier – gepland. Er ontstond ruzie met de originele manager en de deur ging op slot. Wel werd de single later in het illegale circuit te koop aangeboden. Aan boord van Radio 270 was de plaat in ieder geval want Guy Hamilton gebruikte het bijvoorbeeld voor de promo ten bate van ‘The 270 Free Patrol Competition’ en het voorlezen van verzoekjes. Beatstalkers, the - Baseline The Beatstalkers was a Scottish group that in the mid-sixties of the last century performed in both Scotland and England in the club circuit. In July 1966 the single 'A love like yours' - the famous composition by Holland and Dozzier - was planned on the Decca label. There was an argument with the original manager and the door was locked. However, the single was later offered for sale in the illegal circuit. On board Radio 270 the record was in any case because Guy Hamilton used it for the promo for 'The 270 Free Patrol Competition' and reading out requests. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=a3a7a5a3-c930-41b0-8838-01fcca4e0fb8
  20. Fresh – Theme from Borstal. Vrij vertaald kun je zeggen: Fris vertrokken uit de jeugdgevangenis. Een lp met die titel kwam uit in 1970 op het RCA label en was een productie van Simon Napier en Ray Singer voor A Rockin Horse Productions. Het nummer ‘Theme from Borstal’ werd door Will Luikinga gebruikt als tune voor Nachtclup op Radio Veronica. Fresh - Theme from Borstal. In other words, you can say: Freshly departed from the juvenile prison. An album with that title was released in 1970 on the RCA label and was produced by Simon Napier and Ray Singer for A Rockin Horse Productions. The song 'Theme from Borstal' was used by Will Luikinga as a tune for Nachtklup on Radio Veronica. https://filesender.surf.nl/?s=download&token=4ec2ef7c-f9e6-4517-a93a-b079d33d6485
  21. het ging op de achterkant van de Nederland 1 antenne, die draaide je bij. Stond er een bij het valluik te draaien, kreeg mededelingen van iemand die op de overloop trap 2 stond die weer instructies hoorde vanuit de woonkamer
  22. ja Ruud vanaf de begindagen van de toren stond het kastje er. En NDR werd via Aurich ontvangen
  23. haha coco en de vliegende knorrepot haha coco en de vliegende knorrepot
  24. Nostalgisch terugblikken is vaak op het gebied van radio, amusement en soms ook op het gebied van de televisie. Als we heden ten dage het grote televisiescherm aanzetten en de afstandsbediening pakken dan is er een enorm scala aan aanbod waarbij het voor velen verslavend kan zijn. In mijn geval is het tegenovergestelde het geval want verder dan eenmaal per dag het Journaal en eenmaal per week een sportprogramma, om mijn eigen favoriete voetbalploeg te kunnen zien, kom ik niet. Nee dan was het in 1959 wel heel anders. Een televisie was een klein met hout omsloten beeldscherm waarbij je het vaak rollende beeld met regelmaat met een knopje, dat zich aan de achterkant van het toestel bevond, diende bij te stellen. Het aanbod aan programma’s was gering wat ook voor het aantal uitzenduren gold. Probeer het maar eens uit te leggen aan de jeugdigen van nu. Die hebben vooral aandacht voor alles wat hun private telefoonschermpje brengt; een geval van superbe overdaad. Zin in nog meer gegevens hoe het in 1959, let wel zestig jaar geleden, in televisieland was? De NTS, Nederlandse Televisie Stichting, was eindverantwoordelijke voor wat er op de Nederlandse televisie werd gebracht en dat via slechts één televisienet. In een jaarverslag werd het wel duidelijk dat men binnen de NTS tevreden was over de snelle ontwikkeling van het medium. Het aantal televisietoestellen dat in 1959 was aangeschaft was ruim 200.000, waarmee er op dat moment in Nederland 584.760 gezinnen een toestel hadden. Er was totaal geen sprake van meer dan één toestel in een gezin. Het was een kwestie van een televisietoestel op een tafeltje of kast in de hoek van de kamer, gordijnen dicht en een klein lampje aan en kijken maar naar de zwart wit beelden die de huiskamer binnen kwamen. Waarschuwingen dat die manier van kijken slecht voor de ogen waren werden in de wind geslagen. Het verzorgen van de televisieprogramma’s, met inbegrip van personeelskosten van de NTS en de omroepen, de investeringen aan apparatuur en uitzendkosten lagen dat jaar rond de 15 miljoen gulden. Per week was het mogelijk in Nederland gemiddeld 18 uur naar de televisie te kijken, meer programma-uren waren er gewoon niet. Een rekensommetje leverde het gegeven dat een gemiddeld programma-uur rond de 16.000 gulden kostte. Uiteraard was het ene programma veel goedkoper dan de andere. In het jaar 1959 breidde het personeel van de NTS uit van 240 naar 313 personen. Van de totale zendtijd werd 42,5% door de NTS verzorgd, de omroepverenigingen brachten tezamen 55,5% en de kerkgenootschappen brachten 1,5% aan programma’s. Trouwens werd er in dat jaar ook goed gebruik gemaakt van de mogelijke Eurovisie-uitwisselingen. 22% van de NTS zendtijd behoorde tot de categorie van Eurovisie uitwisselingen. De directie van de NTS zag ook al in de toekomst want men kondigde aan er naar te streven in 1963 een aanbod van 30 programma-uren per week te kunnen brengen. Ook wilde men op korte termijn bouwplannen maken voor een modern studiocomplex in Hilversum zodat de noodvoorzieningen in Bussum konden worden verlaten. Inmiddels was al een oud fabrieksgebouw in Hilversum als eerste omroepgebouw in gebruik genomen. Speciaal voor decorbouw en rekwisietenopslag was het heringericht en stonden er onder meer 14 grote houtbewerkingsmachines. En toch stond de radio aan in vele gezinnen op Oudejaarsavond en werd de programmering van die avond via Hilversum 1 en Hilversum 2 beluisterd dat werd aangeleverd door de AVRO, KRO, NCRV en de VARA. En omdat het Oudejaarsavond was en Nieuwjaarsnacht volgde werd er zelfs tot 2 uur in de nacht uitgezonden, iets wat uniek was voor die tijd. Maar ik kan mijzelf niet herinneren of ik, tien jaar destijds, de betreffende jaarwisseling bewust heb meegemaakt. Hans Knot, 1 juni 2019
×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use, Privacy Policy and We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.