Spring naar bijdragen

Leendert Vingerling

Donateur
  • Aantal bijdragen

    584
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

  • Gewonnen dagen

    2

Waardering in de gemeenschap

1567 Excellent

1 Volger

Over Leendert Vingerling

  • Rang
    Expert

Recente profielbezoeken

2641 profielweergaven
  1. Het onvermijdelijke bericht kwam gisteren, maandag 18 maart: Johan Rood, de zendertechnicus van radio Delmare is overleden. Zijn naam voor de burgerlijke stand was Johan van Hee. Zijn goede vriend Ben Bode hield ons op de hoogte via zijn Facebook site. Ben had dagelijks contact met Peter, de broer van Johan. Het is niet duidelijk waaraan Johan is overleden. Hij werd opgenomen in een ziekenhuis in de buurt van zijn woonplaats Konice inTsjechië. Konice ligt ruim 200 km ten oosten van Praag. Hij schijnt een virus te hebben gehad die zijn lever en nierfuncties en bloedwaarden verstoorde. Johan heb ik voor het eerst ontmoet in 1978 toen de Scheveningen 54 vaarklaar werd gemaakt. Na zijn avontuur op de Aegir had hij er even genoeg van en kwam sporadisch aan boord. Gerard van Dam heeft hem zo ver gekregen dat hij weer volop mee ging doen met het derde schip, de Martina. Uit die periode stammen ook de meeste herinneringen. Johan vond ik een bescheiden persoon, maar had wel een duidelijke mening. Hij was het vaak met Gerard van Dam oneens, maar liet zich toch altijd weer overtuigen om door te gaan. Toen Gerard in augustus 1979 er de brui aan gaf,wilde Johan door gaan. Zijn idealisme was bewonderenswaardig, maar niet realistisch. Delmare was toen al een 'dood paard'. Hij kwam zelfs van boord in een klein bootje naar land om hier en daar geld op te halen. Hij belde ook bij mij aan. De knip werd getrokken, maar ik wist op voorhand dat het geld in een bodemloze put belandde. De periode dat hij alleen en soms met de kapitein Hans Keers aan boord zat, maakte hem legendarisch. Hij vertelde dat hij lege blikken opende en de mosselen van het schip schraapte om te kunnen eten. Dat verhaal is overdreven, maar is in de zeezenderwereld blijven hangen.Johan werd daardoor een icoon. Toen de Martina binnenliep in Stellendam en het avontuur over was, kwamen we daarna nog bij elkaar om een Delmare blad te drukken en een advertentie te plaatsen om de leden te informeren dat we door gingen. Die advertentie kwam prominent in het AD.Mijn vader heeft toen de rekening van 900 gulden betaald. Als ik wat extra uren maakte dan was het bedrag vereffend. Johan kwam in contact met Eddy Marceau ,die een circus had opgekocht. Johan en Eddy wilden daarmee gaan rondtoeren en de opbrengst zou dan in een nieuw project van Delmare worden gestopt. Gerard en ik zijn nog gaan kijken, maar we zagen het niet echt zitten en onze wegen hebben zich toen gescheiden. Johan kwam nog wel een keer naar een oprichtingsvergadering van DOO(Delmare Omroep Organisatie) in Den Haag. Dat bleek achteraf spionage. Hij wilde in principe al niet meer met Gerard verder, maar wel weten wat hij van plan was. Uiteindelijk lukte het Johan ook niet om met 'zijn' Delmare verder te gaan. Ik koos er voor om met Gerard door te gaan. We werden dus concurrenten. Johan heb ik nog een paar keer gezien bij Leo Vreugdenhil, de machinist. Tien jaar geleden wilde ik een boek schrijven over Delmare en heb toen weer contact met Johan gehad. Hij woonde in Rotterdam met zijn vriend Ismael Uslu. Hij was erg spontaan en we spraken toen geheel vrij over de Delmare periode. De aantekeningen heb ik nog. Een paar jaar later verhuisde hij naar Tsjechië om te gaan 'boeren' Hij werd geitenfokker. Voor de radiodag in Amsterdam in 2011 nodigde ik hem uit, omdat er een Delmare forum discussie was. Johan zou komen, maar toen hij eenmaal voor de deur van het hotel stond waar de dag werd gehouden, werd hij onwel van de drukte en vertrok spoorslags. Heb hem daarover nog gesproken, maar ik hem daarna nooit meer gezien. Jammer. Ik vond hem een hele zachte ,aardige man. Hij had beter verdiend, maar het leven zit nu eenmaal vol met onverwachte wendingen. Bij Delmare begint het op het liedje van de' tien kleine negertjes' te lijken. Na Rob van der Meer, Robbie Nieuwenhuysen, Jan Kat en Gerard van Dam is Johan Rood de vijfde die ons heeft verlaten. Salut Leendert
  2. Leendert Vingerling

    Delmare 17 06 1979

    Inderdaad. Helaas gaat het 40 jaar later minder 'prachtig 'met Johan Rood (Johan van Hee ,62) de technicus die het aan boord allemaal mogelijk maakte. Hij ligt momenteel in Tsjechië in een ziekenhuis op de Intensive Care aan de beademing .Informatie is van Ben Bode.Johan is sterk vermagerd en heeft nog maar een kwart van zijn longcapaciteit. Hij schijnt hetzelfde virus te hebben, waaraan zijn vriend is overleden. Volgens Ben helpen alleen 'gebedjes' nog. Bijgaand enkele foto's van vroeger en nu. De meest recente foto is van bakker Johan... Salut Leendert
  3. Leuk om de moeilijkheden rond de start van de nieuwsvoorziening weer eens in herinnering te brengen. Heel herkenbaar. Toen radio Monique in december 1984 met haar voorbereidingen van de nieuwsuitzendingen bezig was aan boord van de Ross Revenge gebeurde hetzelfde. Veel tegenwerking, jaloezie en vijandigheid. Ook toen zagen de Engelsen de komst van Monique als een overname. En daar wilden ze liever niet aan meewerken. Op hoog niveau is deze situatie toen tussen O'Rahilly en Fred Bolland besproken onder dreiging van stopzetting van de huurbetalingen door radio Monique. Daarna kwam er een betere samenwerking en na een paar maanden was de situatie genormaliseerd. Salut Leendert
  4. Nee, die is echt van de dag van de muiterij op 12 augustus 1979. Salut Leendert
  5. Het is bijna 40 jaar geleden dat aan boord van de Martina, het zendschip van radio Delmare, een machtsovername werd gepleegd. Ik was de aanstichter er van, maar had Kees 'Kaas' Mulder(Johan van Dijk) aan mijn zijde. Het is een verhaal dat niet in een paar regeltjes kan worden verteld, maar het kwam er op neer dat er chaos heerste in de Delmare organisatie. Door de o­nvrijwillige partnerruil tussen de vrouwen van Gerard van Dam en machinist Leo Vreugdenhil o­ntstond er een machtsvacuüm. 'Leider' Gerard was o­ndergedoken uit angst voor een aanslag op zijn leven door Leo en liet niets meer van zich horen. En Leo had geen zin meer om nog maar één hand uit te steken naar het schip. Er kwam geen geld meer binnen en daardoor lag ook de noodzakelijke bevoorrading stil. Deze situatie was al een paar weken gaande en ik vond dat dit zo niet langer meer kon voortduren. Een week eerder had ik Ronald Bakker al van het schip gehaald, want het uitzicht was troosteloos. Johan Rood en kapitein Hans Keers bleven achter. Om aan de situatie een einde te maken besloot ik de koppen bij elkaar te steken en zelf maar het initiatief in handen te nemen. De opzet was om naar boord te gaan en mede te delen dat er van nu af aan een 'ander' Delmare zou klinken, met een nieuwe en betere organisatie. We zouden het voortaan zonder Gerard van Dam doen, want die liet iedereen gewoon 'barsten'. De stemming zat er goed in toen we om acht uur live van boord begonnen te presenteren. We zouden dat de hele dag doen, maar de wind begon op te steken en het te kleine tendertje maakte al behoorlijke klappen tegen de Martina. Doordat er geen enkele ballast in Martina zat en alle tanks leeg waren, was het schip net een notedop dat schommelde op iedere rimpeling van de zee. Geen pretje voor de lege maag dus. Zie foto Martina bij windkracht drie- vier. Tegen twaalven werd de knoop doorgehakt, want ik kreeg last van zeeziekte. Alle spanning, o­nvoldoende slaap en slecht eten braken me op. In overleg stelden we een verklaring op, die Kees Mulder voorlas. De wind begon dermate aan te wakkeren, dat we zo snel mogelijk moesten vertrekken, anders zou de tender stuk slaan en we voor eeuwig veroordeeld zijn om aan boord te blijven. Bij terugkomst in de buurt van Ouddorp wachtte o­ns een nieuwe verrassing. Gerard was uit zijn schuilplaats gekropen en kwaad van woede naar de plek gereden waar mijn auto en trailer stond. Hij had de boottrailer 'gestolen' en de oliedop en bougies van het motorblok van de auto weggegooid. Wat een mooie dag had moeten worden werd dus een drama. De ommekeer voltrok zich blijkbaar minder gemakkelijk dan we hadden gehoopt. https://www.mediapages.nl/zeezenders/radio-delmare/200-machtsovername-radio-delmare Tot zover het verhaal achter de muiterij. Hier de opnames.Tot 6 februari te downloaden https://wetransfer.com/downloads/d5980769b0a297b8d93aeb24229e059920190130153223/8be66f 3 files Radio Delmare 1979.08.12 0920-1000 Kees Kaas Mulder.mp3 Radio Delmare - Jan Olienoot & kees kaas Mulder (12.08.79) (40mins)Radio Delm... 1224Delmare-19790812-1115-1145-JanOlienoot-KeesKaasMulder 1979.mp3 Salut Leendert
  6. Leendert Vingerling

    MS Magalena

    Prima gedaan. Weer een probleem opgelost. Salut Leendert
  7. Leendert Vingerling

    MS Magalena

    Vond een foto van Kees Borrel(Jan Montanus) in 'een' Griekse haven. Hij lijkt me degene die het verlossende antwoord kan geven. Deze foto komt uit het archief van Piet Treffers. Salut Leendert.
  8. Leendert Vingerling

    Evers staat op

    In deze discussie voert het' autistische' element helaas de overhand. Hebben we alle uitzendingen van Evers wel opgenomen? De inhoudelijke kant van Evers komt marginaal aan bod. En dat is toch het meest interessante vind ik. Edwin(Rauhfaser) haalt Frits Spits aan, die vindt dat Evers een cocktail is van Joost den Draaijer, Felix Meurders, Frits Spits, Ferry Maat en Leo van der Goot.. Ik denk dat die vergelijking mank gaat. Joost was van de woordspelingen, Meurders klonk zakelijk en niet warm ,Ferry was van de intro's vol praten en Leo was de 'schreeuwer' . Evers had die elementen niet. Jeroen van Inkel zat nog het dichtste bij Evers. In het rijtje van toonaangevende presentatoren , mis ik Marc Jacobs van Radio Mi Amigo. Een heus talent. Hij kon sfeer maken zonder een 'side-kick' in een tijd zonder internet en zonder invloeden van land. Maak maar eens een programma op een boot, zonder acht weken lang andere mensen te hebben ontmoet. Een geweldige prestatie. Als Marc de kans had gekregen om bij de Staatsomroep een programma te kunnen presenteren, dan was hij zeker uitgegroeid tot een 'superstar'. Het succes van Evers is voor een groot gedeelte toe te schrijven aan de trouwe side-kicks Rick en Niels en zijn 'imitaties' van bekende Nederlanders.Héé Evers..(Frank de Boer). Het is moeilijk om ze allemaal te vergelijken. In ieder tijdsgewricht was éen van de genoemde discjockey's de beste. Als ik het in voetbaltermen zou omschrijven, vond ik Joost de Draaijer, de Cruyff en Edwin Evers de Van Hanegem.(De beste en één na beste voetballers van Nederland); Salut Leendert
  9. Leendert Vingerling

    MS Magalena

    Klopt als een bus ,Martin. Bij Delmare waren we hoogst verbaasd dat Ferry ineens was vertrokken.Jerry Hoogland zat zelfs aan boord , maar was ook ineens 'foetsie'. Dat gold ook voor Wim de Groot. Die zat eveneens aan boord, maar door technische problemen werkte de zender niet. Toen ik hem er af haalde met zijn vriendin was hij redelijk ontstemd over de situatie. De chaos bij Delmare heeft er toe geleid dat Ferry, Jerry en Wim voor Mi Amigo 272 kozen. Achteraf jammer, want het waren stuk voor stuk goede en prettige stemmen van de Noordzee. Ik ben na het avontuur bij Ferry in Utrecht nog op bezoek geweest. Daar is deze foto genomen met Jerry Hoogland(Ernst van der Horst) Van Wim heb ik ooit een foto genomen toen we aankwamen in Ouddorp. Kan deze niet meer vinden. Helaas. Hij en zijn vriendin droegen een tuinbroek , destijds zeer kenmerkend voor de zeventiger jaren. Salut Leendert
  10. Leendert Vingerling

    MS Magalena

    Dat klopt niet. Ferry was al vertrokken van de MV Amigo, want hij deed toen promotie voor Delmare en bezocht platenmaatschappijen en potentiële adverteerders. Ik heb hem in mei 1979 nog gesproken en gezien. Gerard van Dam vond het destijds heel prettig om Ferry binnen de Delmare gelederen te hebben. Hij had een goede reputatie en kende de weg in piratenland. Als Ferry het niet meer weet, dan blijft alleen Kees Borrel( John Montanus) nog over. Op de foto rechts van Johan Visser en Rob Olthof. Salut Leendert
  11. Leendert Vingerling

    MS Magalena

    Degene die dicht bij het' Magdalena vuur' zat was Ferry Eden(Bosman). Hij werkte in 1979 enige tijd bij Delmare, maar was plotseling vertrokken toen het nieuwe Mi Amigo project zich aankondigde. Jerry Hoogland meetrekkend in zijn kielzog. Kun je Ferry niet even een mailtje sturen? Hem kennende weet hij van 'de hoed en de rand'. Ik zou de krantenartikelen namelijk niet teveel geloven. Gerard van Dam vertelde ook prachtige verhalen, maar altijd voor de 'bühne". Delmare zou door Willem van Kooten zijn gefinancierd etc. Bij radio Caroline en Monique speelden we ook mooi weer en vertelden verhalen die de gebroeders Grimm in hun beste dagen niet zouden hebben kunnen verzinnen. Salut Leendert
  12. Dat vind ik ook. Je hebt een goed punt. Ik heb ergens gelezen dat er een politieke partij is die deze muziek wil gaan verbieden, omdat het geweld en criminaliteit verheerlijkt. Maar ja, vrijheid van meningsuiting staat in de grondwet en dan wordt het toch erg moeilijk om zoiets te verbieden. Om een beetje bij het onderwerp te blijven. Zou zeezender Veronica de rapmuziek wel gedraaid hebben? Salut Leendert Ik begrijp je niet helemaal Ruud. Bedoel je jezelf? Als je in 1968 in Nederland bent gaan wonen en dat vergelijkt met het heden, dan is het heden geen déjà vu(terugblik). Integendeel. Het heden is niet meer zoals het was in 1968. Zou wel mooi zijn, maar in vijftig jaar is Nederland compleet ten nadele(vind ik) veranderd. Salut Leendert
  13. Het is ook in Frankrijk zichtbaar. Voornamelijk in de grote steden. Op de luchthaven van Nice (net zoals op Schiphol) is dezelfde ontwikkeling gaande. Weinig oorspronkelijke inwoners meer te zien. Jij en ik hebben hebben nog geleefd in een Nederland zonder immigratie. Er waren een paar Molukkers en Chinezen , maar dat was het dan ook wel. Toen ik in 1973 in Amsterdam ging studeren, wist ik niet wat zag. Rond die tijd is het volgens mij de verkeerde kant opgegaan. Ik werd uitgelachen toen ik het onder de aandacht bracht bij de professoren en mede-studenten. We kunnen de tijd niet meer terugdraaien, maar als het zou kunnen dan graag terug naar zestiger jaren. Een periode van bloei, optimisme en een nog overzichtelijke samenleving. En muzikaal gezien een heerlijke periode. Nog geen verderfelijke rappers, hip-hop of andere hersendode muziek. Dit dorp, ik weet nog hoe het was, de boerenkind'ren in de klas, een kar die ratelt op de keien, het raadhuis met een pomp ervoor, een zandweg tussen koren door, het vee, de boerderijen. Salut Leendert
  14. Thuis heb ik nog een ansichtkaart waarop een kerk, een kar met paard, een slagerij J. van der Ven. Een kroeg, een juffrouw op de fiets . Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets, maar 't is waar ik geboren ben. Tja Douwe, ik verlang wel heel erg naar de tijd van die ansichtkaart. Ik heb namelijk geen behaaglijk gevoel over gehouden aan mijn bezoeken aan Nederland. Was er vorige week weer even ivm de begrafenis van Ron West. Toespraak gedaan , kist gedragen en na afloop nog een paar goede bekenden uit de zeezenderwereld gesproken. Daarna snel terug naar Schiphol voor de vlucht naar Nice. Op Schiphol, toch het visitekaartje van Nederland, zie ik maar weinig mensen uit het Dorp van Wim Sonneveld. Of het nu om de autoverhuur, beveiliging, catering, winkels ,of schoonmaken gaat. Ik voel me daar een vreemde in mijn geboorteland. Nog even en we worden net als de Indianen, die in een reservaat moeten leven... Salut Leendert
  15. Juul, dat zijn wel andere foto's. Vergelijk ze maar eens. Salut Leendert
×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

Door gebruik te maken van deze site ga je akkoord met onze Gebruiksvoorwaarden, Privacybeleid, en We hebben cookies op je apparaat geplaatst om de werking van deze website te verbeteren. Je kunt je cookie-instellingen aanpassen. Anders nemen we aan dat je akkoord gaat.