Mijn grootvader van Vaders kant werkte bij Philips en kocht in 1955 dit toestel, als 6 jarige in 1961 op de vrije Woensdagmiddag bij Opa en Oma "Kinderuurtje" kijken. "Okkie Trooy", "Dappere dodo", Vrouwtje bezemsteel"... Sweet memories. Toen Opa Kruize in 1971 overleed en zijn huis leeg gemaakt moest worden, werd het toestelletje, dat al sinds 1963 defect op zolder stond, bij de grote hoop afval voor de kraakwagen gezet. Ik zag dat met lede ogen aan en heb het toestelletje mee naar huis genomen. Nu, anno 2026, staat het nog altijd, voor de sier, bij mij in huis. Groet Henk Kruize