Over een klein half uur is het 53 jaar geleden dat Ad Bouman en ik in de auto naar Scheveningen scheurden. Indrukwekkend was het.

De dag erna schreef Frans van der Beek een leuk stukje in 'de Gooi" (Gooi en Eemlander)

Hoorde die avond, 2 April 1973, in het TV programma Televizier dat het Veronica schip op drift was, snel de radio ingeschakeld en kon nog net een klein stukje Frans van der Beek opnemen. Daarna The Peddlers met Girlie, kort maar, want Ruud Doets nam daarna de microfoon en liet ons weten dat ze uit de lucht gingen... "en aan alle vrouwen... sterkte!!!" even stilte en toen het "tjoepje" waarmee de zender uit de lucht ging.

Tot diep in de nacht nog alle nieuwsuitzendingen afgeluisterd.... "das darf doch wohl nicht wahr sein...." maar toch.... Geen Veronica :(

Henk Kruize

O ja, nog snel even het bandje erbij gehaald (Philips 8cm spoeltje) dat ik die avond van 2 April zelf opnam en snel even gedigitaliseerd. Ook leuk voor de "morse fans" want het was heel erg druk bij Scheveningen Radio wat de nodige "morse storing" gaf op de "Grundig Radio" van mijn ouders waarvan ik dat die avond opnam.

Deze inhoud is verborgen

• Aanmelden
• of
• Registreren

3 uur geleden3 u. bewerkt door Henk-Anna Loog

Dank voor jullie mooie verhalen Juul en Henk-Anna.

Ik kan het me nog als de dag van gisteren herinneren. Ik was 17 en we woonden nog in Rotterdam. Ik hoorde over de stranding pas de volgende ochtend op het nieuws. En ik had meteen 'ruzie' met m'n ouders. Dezelfde nacht was namelijk een drogisterij vlakbij ons afgebrand waarvan m'n ouders de eigenaar goed kenden en dat vonden ze veel erger dan het gestrande Veronica schip. Ik vond de stranding natuurlijk veel erger!

En wat was het geweldig toen Veronica op 11 april terugkwam via de Mi Amigo op 259 meter.

En nog een paar dagen later op 18 april met een kameraad van me naar Den Haag. M'n treinkaartje naar Den Haag werd betaald door m'n Oma met de woorden: "jongen, ga jij maar zorgen dat Veronica blijft". Prachtig om daar in Den Haag te lopen met allemaal mensen die hetzelfde wilden als ik: "Veronica moest blijven".

Ik denk niet dat we over nog eens 53 jaar met net zoveel emotie en mooie herinneringen terug kijken op de radio van nu.

Groet,

Wim van de Water

3 uur geleden3 u. bewerkt door MediaPages

12 uur geleden zei Juul:

5 minuten geleden zei MediaPages:

Dank voor jullie mooie verhalen Juul en Henk-Anna.

Ik kan het me nog als de dag van gisteren herinneren. Ik was 17 en we woonden nog in Rotterdam. Ik hoorde over de stranding pas de volgende ochtend op het nieuws. En ik had meteen 'ruzie' met m'n ouders. Dezelfde nacht was namelijk een drogisterij vlakbij ons afgebrand waarvan m'n ouders de eigenaar goed kenden en dat vonden ze veel erger dan het gestrande Veronica schip. Ik vond de stranding natuurlijk veel erger!

En wat was het geweldig toen Veronica op 11 april terugkwam via de Mi Amigo op 259 meter.

En nog een paar dagen later op 18 april met een kameraad van me naar Den Haag. M'n treinkaartje naar Den Haag werd betaald door m'n Oma met de woorden: "jongen, ga jij maar zorgen dat Veronica blijft". Prachtig om daar in Den Haag te lopen met allemaal mensen die hetzelfde wilden als ik: "Veronica moest blijven".

Ik denk niet dat we over nog eens 53 jaar met net zoveel emotie en mooie herinneringen terug kijken op de radio van nu.

Groet,

Wim van de Water

En misschien ook leuk, met de microfoon voor de TV opgenomen, Farce Majeur over Veronica.

Straks ga ik ook even mijn bandje met nieuwsberichten over de Veronica stranding digitaliseren, dat komt straks.

O ja Wim, ik was er ook bij op 18 April, onvergetelijk!!! Kom ik vanmiddag op terug.

Eerst de NCRV TV

Deze inhoud is verborgen

• Aanmelden
• of
• Registreren

Henk Kruize

12 uur geleden zei Juul:

14 was ik en ik dacht toen, goh hoe kan dit nu?

Verder niet bij nagedacht want de TV was belangrijker, om dat weer aan de loop te maken.

De storm had in Emmen behoorlijk huis gehouden, en de centrale antenne mast lag ook om.

Wat mij nog helder bij staat is het geluid waar ik wakker van werd.

Alsof er een film projector geluid werd afgespeeld op mijn kamer, dat bleek de wind te zijn die door kieren heen kwam.

Maar we gingen wel gewoon naar school en niets werd afgelast.

Heel andere tijden dan al het gepamperd van nu.😀

Theo

En zoals beloofd, de nieuwsberichten die ik vanaf half elf in de avond van 2 April 1973 en de dag erna opnam. Zowel van de radio als met microfoon voor de luidspreken van de TV voor de Journaal opnames.

Vanaf een Philips LP 15 (met die rode stippen) geluidsbandje dat na 53 jaar nog in een prima conditie is, zojuist gedigitaliseerd.

Deze inhoud is verborgen

• Aanmelden
• of
• Registreren

Groet

Henk Kruize

1 uur geleden zei MediaPages:

Dank voor jullie mooie verhalen Juul en Henk-Anna.

Ik kan het me nog als de dag van gisteren herinneren. Ik was 17 en we woonden nog in Rotterdam. Ik hoorde over de stranding pas de volgende ochtend op het nieuws. En ik had meteen 'ruzie' met m'n ouders. Dezelfde nacht was namelijk een drogisterij vlakbij ons afgebrand waarvan m'n ouders de eigenaar goed kenden en dat vonden ze veel erger dan het gestrande Veronica schip. Ik vond de stranding natuurlijk veel erger!

En wat was het geweldig toen Veronica op 11 april terugkwam via de Mi Amigo op 259 meter.

En nog een paar dagen later op 18 april met een kameraad van me naar Den Haag. M'n treinkaartje naar Den Haag werd betaald door m'n Oma met de woorden: "jongen, ga jij maar zorgen dat Veronica blijft". Prachtig om daar in Den Haag te lopen met allemaal mensen die hetzelfde wilden als ik: "Veronica moest blijven".

Ik denk niet dat we over nog eens 53 jaar met net zoveel emotie en mooie herinneringen terug kijken op de radio van nu.

Groet,

Wim van de Water

Wat was 18 April ook een gedenkwaardige dag Wim, het is nu 53 jaar geleden maar als ik eraan terug denk dan is het net of het gisteren was. Tja, begin ik nu toch af te takelen?????

Zo beleefde ik "mijn" 18 April....

Op Maandagavond 16 April 1973 belde mijn radiomaatje Ben van Gool of ik zin had om met hem mee te gaan naar de Veronica demonstratie op 18 April, uiteraard was ik daar zeker voor te porren. De dag erna vrij geregeld op Woensdag de 18e en Ben en ik hadden afgesproken op het station van Eindhoven alwaar we de trein naar Den Haag zouden nemen. Voorzien van een fles limonade en een tas met broodjes, en uiteraard de fotocamera, een al tamelijk bejaarde "AGFA Click-2" fotocamera die van mijn vader was en ik met grote uitzondering mocht lenen en met 3 extra filmrolletjes voor 12 zwart-wit foto's per rolletje in de tas.... en natuurlijk mijn Greatz portable radio, stapten we in de trein, zo'n groene MAT-48 rammeltrein die ons naar Den Haag zou brengen.

In de trein uiteraard luisteren naar Veronica, en... jazeker, vanaf twee zendschepen, de Mi Amigo en de Norderney, maar al snel hadden we "mot" met de conducteur, een nogal erg chagrijnige NS medewerker die ons te kennen gaf "die radio uit... of jullie gaan de trein uit!!!" Uiteraard maar snel de radio uitgezet, al deed de opmerking van Ben naar de boos kijkende conducteur "Of ie gisteravond soms geen sex had gehad.." de zaak geen goed. Begin van de middag kwamen we aan in Den Haag en daarna naar het Mali-veld gelopen, man, wat een drukte!!! Ook stonden er een paar "verkopers" en daar kocht ik toen een van de eerste exemplaren van de "Radio Caroline LP" die toen net door Lion Keezer was uitgebracht. Als snel liepen we met de meute mee toen de demonstratie ook echt begon, nou heb ik van kleins af aan al grote moeite met "drukke omgevingen" maar toen we op het Binnenhof kwamen en die hele stoet door dat nauwe poortje moest had ik het wel even benauwd. Toch was het een dag om nooit te vergeten.

Na de demonstratie zijn we wat gaan eten, de cafetaria waar we "Patat" (= Boven Moerdijks voor de echte naam "Friet") gingen eten hanteerde prijzen die echt absurd waren, maar ja, de broodjes die Ma Kruize mee had gegeven waren allang door onze spijsvertering gegaan. Na de vette hap besloten Ben en ik in een druilerige regenbui naar de Van Hogendorpstraat 16 te wandelen waar op dat moment de kantoren van Radio Caroline waren. Eenmaal daar aangekomen werden we zeer vriendelijk ontvangen door Andy Archer maar ook weer zeer snel "geloosd" omdat, zoals Andy zei "We've got a lot of things to do". In de hal beneden van de Van Hogendorpstraat 16 maakten we nog twee foto's, Ben en ik met Andy.... Dat was een groot aandenken aan ons korte bezoek, helaas kwam de anticlimax al snel toen het fotorolletje een paar dagen later ontwikkeld was, jazeker, op de twee negatieven stond alleen een wazig geheel waar niets in was te herkennen, dank je Ben voor je advies dat we de flitser in die hal niet hoefden te gebruiken.

Al met al was het een dag die ik nooit van mijn leven zal vergeten, heerlijk jeugdsentiment. En weet je, alles verliep in "pais en vree", demonstranten en politie. Kom daar nu maar eens om met al dat nodeloos geweld als men weer eens demonstreert.

Uiteindelijk, bij thuiskomst, vroeg mijn moeder (in Geldrops dialect) "Hadde veul pluzier jonge? " Ja Ma, een onvergetelijke dag.

Henk Kruize

Mooie herinnering Henk!

En je hebt gelijk: 'alles verliep in pais en vree'.
Het enige dat er gebeurde was denk ik het meisje die haar enkel verzwikte en gedragen werd door een agent.
Waarvan de foto in een aantal kranten verscheen.
Ik heb met MediaPages (en hulp van Radio 5, RadioVisie, Spreekbuis en Martin van der Ven) haar 2 jaar geleden proberen te achterhalen.
Zou mooi zijn om zoveel jaar later haar verhaal te horen, maar dat is helaas niet gelukt.

Dit plaatste ik toen op MediaPages:

Deze inhoud is verborgen

• Aanmelden
• of
• Registreren

Wim van de Water