Jump to content

Search the Community

Showing results for tags 'nostalgie'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • Radio stations
    • Netherlands
    • Belgium
    • United Kingdom
    • Other countries
    • LPAM
    • Offshore Radio
    • Radio Veronica
    • Radio design
    • Radio Techniek
  • Other
    • MediaPages
    • Bar
    • Help
    • Statement
    • Information for not registered users

Blogs

  • Column
  • The Netherlands
  • Dossier
  • Recensie
  • Belgium
  • Hitnoteringen
  • Testblog
  • Radio Erfgoed
  • Beheerders's Afspraken
  • Hitnoteringen's Afspraken

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


Website


Facebook


Twitter


Skype


Location


Interests

Found 13 results

  1. Radiozender Nostalgie gaat in Nederland uitzenden via DAB+, nostalgie.nl, verschillende radioplatformen en de Nostalgie-app. De radiozender bestaat al sinds de jaren 80 en is na de lancering in Nederland in 26 landen actief. Op 1 augustus wordt Nostalgie gelanceerd op de door Audiohuis verkregen extra frequentieruimte voor DAB+. Nostalgie wordt hiermee naast Sublime de tweede radiozender in Nederland van Audiohuis. De Nederlandse versie van radiozender Nostalgie is een non-stop radiozender waarop klassiekers uit de jaren 70, 80 en 90 te horen zijn. De zender roept fijne herinneringen op met de beste liedjes van vroeger en nu. Nostalgie richt zich op luisteraars van 35 jaar en ouder. Mandy van der Wal, Directeur Audiohuis: “Eindelijk is Nostalgie in Nederland. Op Nostalgie hoor je een programmering die is afgestemd op elk moment van je dag. Daarmee zijn we al succesvol in België. We kijken uit naar een mooie start voor Nostalgie in Nederland!” Nostalgie is te beluisteren via DAB+, hiervoor moeten luisteraars via hun DAB+ radio zoeken naar nieuwe radiozenders. De zender is ook te horen via nostalgie.nl, de Nostalgie-app en via de verschillende radioplatforms.
  2. Het is al weer een tijdje geleden dat we deel 3 hebben gepubliceerd gevuld met herinneringen aan 1967. In eerdere afleveringen stond ik ook stil bij de beluistering van Hilversum 3, die ik tot en met de donderdag destijds heb beschreven. Dus zijn we aangeland bij de vrijdag als het ging om de beluistering van Hilversum 3 in de maand oktober van 1967. Deze dag was heel versnipperd tussen de VARA, NRU, TROS, VPRO en AVRO. De VARA was als eerste er met ‘Plaatjes voor de pep’ met Piet Wielinga. Om 11 uur vervolgens de beurt voor de NRU, die KRO presentator Kees Schilperoort wat extra salaris gunde, waar tegenover de presentatie van ‘Doordraaien en verversen’ stond. Daarna was het de beurt aan de VPRO met ‘Ons kent ons’. Om half 2 ‘Help’ met om 2 uur de overname door de TROS waarin tot 3 uur plaatjes werden gedraaid, die in dezelfde week waren geperst en voor het eerst op de radio werden voorgesteld door Annet de Langen. Om drie uur in de middag vervolgens drie uur lang de AVRO op het popstation met ‘Muziekantjes’ (wetenswaardigheden uit de lichte muziek wereld), ‘Operette Varia’ en de ‘Zingende Boogie’. En ik moet heel eerlijk bekennen dat ik me van die hele vrijdag niets meer kan voorstellen en waarschijnlijk dan ook heel weinig Hilversum 3 op had staan, of mijn oren afsloot voor het slechte aanbod destijds. Een zwart jaar was 1967 voor België met de nadruk op Brussel met een enorme brand in het warenhuis Innovation op 22 mei. Er vielen bij de brand liefst 343 doden, waarbij veel slachtoffers vielen bij het uit paniek uit de ramen springen van het warenhuis. Daarnaast waren er meer dan 150 gewonden. De oorzaak van de brand is vreemd genoeg nooit bekend geworden. Het enige dat duidelijk werd is dat de blusinstallatie, aanwezig in het warenhuis, ruim onvoldoende was. Ook de brandsignalering bleek veel te veel te lijken op een belletje dat normaal te beluisteren was wanneer een groep medewerkers kon gaan lunchen. Na dit zeer trieste moment uit de Belgische geschiedenis van 1967 keren we terug naar de programmering van Hilversum 3 om ten slotte een overzicht te geven van de zaterdag, die om 9 uur een aanvang nam met de KRO en het programma ‘Djinnn’ waarin niet alleen de nieuwe muziek maar ook de moppen van Jan Blaaser. Een typisch programma dat me wel weer bekend in de oren klinkt en zeker bij het wakker worden op de zaterdagochtend werd gehoord. Jan Blaaser verscheen ook veelvuldig op de televisie in tal van programma’s en was afkomstig uit het theatergezelschap ‘St. Germain des Prés’, waarin ook Henk Elsink – een tijdgenoot van Blaaser - afkomstig was. Hij had in de jaren zestig al een lange carrière achter de rug als entertainer en acteur. Ook ging hij als conferencier het land in op feestavonden voor verenigingen en bedrijven. Vaak wordt vergeten dat Blaaser vele komische stukken heeft geschreven als ‘Potasch en Perlemoer op Vacantie’ en ‘Drie is te veel’. Het werken tot 12 uur op de zaterdagen voor ambtenaren was in de zomer van 1967, wat ons bedrijf betreft, net afgeschaft en dus was het voor sommigen genieten van muziek, reportages en ook veel aandacht voor Veilig Verkeer Nederland, dat een eigen rubriek in het drie uur durende programma had. Om 12 uur, gelijk aan de vrijdag, was er weer een programma van de Nederlandse Radio Unie te horen. ‘De wereld rond in zestig minuten’ bracht dan ook muziek uit alle windstreken ten gehore. Om 1 uur in de middag was de NCRV aan bod en was het of de tijd was blijven stil staan. ‘Ramblers Radio Reprises’ met The Ramblers onder leiding van Theo Uden Masman met muziek uit het rijke verleden. Samenstelling en presentatie Skip Voogd. Niets mis met dit programma maar het hoorde niet op Hilversum 3. Daarna kwam het programma ‘Zuidzeeserenade’ en eindelijk om 2 uur in de middag popmuziek in ‘Twienerama’, gepresenteerd door Tom Blom en de productie andermaal van Skip Voogd. Om 3 uur op de zaterdagmiddag was er het programma gericht op de Twintigers en in de presentatie van Jan Fillekers, die toen ook al aan de weg timmerde als één van de leden van de groep Farce Majeur. De dag en tevens week werd afgesloten met het ook wel te pruimen programma ‘Strictly Country Style’ gevolgd door ‘Lichtvoetig’ waar alle omroeporkesten weer uit de kast werden gehaald. Als laatste een uur sport in ‘Hier en Nu Sportshow’, een programma dat niet werd overgeslagen al was het alleen maar om te horen hoe AVC of Sportclub Genemuiden het er weer hadden vanaf gebracht in hun Zaterdag Voetbal Klasse. Een leuk incident vond op 11 augustus 1967 plaats. Toen de politieman Richard Couser, afkomstig uit de Californische plaats San José, geen toestemming kreeg de geboorte van zijn eerste kind bij te wonen, klonk hij zich met zijn handboeien aan zijn vrouw vast, tot de ziekenhuisautoriteiten toegaven. De 22-jarige Couser stond op het punt naar zijn werk te gaan, toen zijn vrouw Pernella merkte dat de baby zich aankondigde. Bij aankomst in het ziekenhuis bleek Couser de verloskamer niet te mogen betreden. De staf van de verlosafdeling het ziekenhuis had echter niet terug met de truuk van de handboeien, en voorzag de aanstaande vader van een witte jas. Moeder en dochter maakten na de bevalling het goed. Op de leeftijd van 59 jaar overleed op 14 augustus 1967 in Amsterdam de journalist Bob Wallagh. De oudere lezer zal hem misschien nog wel herinneren. Hij werd bijzonder bekend in 1946 toen hij optrad als leider van de hersengymnastiek voor de AVRO radio met de rubriek ‘Hoe is de stand Mieke?’ Wallagh was al jaren aan de reportagedienst van de AVRO verbonden en gold vóór de Tweede Wereldoorlog als een expert op het gebied van de bokssport. Hij verzorgde onder meer de redactie van het blad van de Nederlandse Boksbond. Wallagh was voor de Tweede Wereldoorlog redactiechef bij het persbureau Vaz Dias en later ook redacteur van het Hollands Weekblad. Later is hij opgetreden als een verdediger van Han van Meegeren. Hij heeft over deze schilderijenvervalser vele artikelen en boekjes geschreven. Daarover een andere keer meer. Hans Knot, 21 november 2020
  3. Van de Golden Radio NL server, met dank aan Jean-Pierre Nostalgie(90.4MHz)_20110329_1720-1800(LesTopsNostalgie-PatrickCauveignes) https://pixeldrain.com/u/azL2guRP
  4. Inderdaad duidelijke tegenoverstelling. Voor het voetbalseizoen 2020-2021 ben ik in het bezit van een seizoenkaart voor de thuiswedstrijden van FC Groningen. Het heeft een beetje met nostalgie te maken, vooral omdat voormalig jeugdspeler Arjen Robben besloten heeft de kicken weer aan te trekken en voor zijn eerste liefde te gaan spelen. Ook toen hij nog een broekie was heb ik hem al vaak aanschouwd, maar dan zonder het bezit van een seizoenkaart. Ruim twee decennia had ik de mogelijkheid alle wedstrijden van FC Groningen, destijds nog in het Oosterpark, te kunnen aanschouwen op de perstribune. Koffie vooraf en een drankje en hapje na de wedstrijd in de perskamer. Dat vanwege het gegeven dat ik actief was voor een ziekenomroep en later voor een productiemaatschappij die reportages maakte voor zieken- en bejaarden omroepen. Maar wat is het toch gemakkelijk en perfect geregeld in 2020. Via de site van de geliefde betaald voetbalclub kunnen de potentiële jaarkaarthouders eenvoudig de seizoenkaart bestellen via een paar klikken en het betalen van de kosten. Het gaat zelfs zo ver dat men via een uitgebreid schema van het stadion van de favoriete club kan bepalen waar men in het stadion een vaste plek wenst te hebben voor minimaal 18 thuiswedstrijden. Tenminste dat waren tot 2020 de laatste jaren de mogelijkheden. Ook nu is er gekozen voor vaste plekken in het stadion maar valt af te wachten of ik dit komende seizoen wel in vaak K, rij 2, stoel 9, mag zitten. Immers gelden de Corona regels en zal per wedstrijd worden bekeken wie wel of niet het stadion mag betreden. Daarbij komt ook nog eens een keer dat vijf minuten voor de wedstrijd het stadion betreden taboe is aangezien voor een ieder de uitgebreide gezondheid check gaat tellen en er dus ver voor de wedstrijd aanwezigheid is gewenst. Dan ging het vroeger toch wel anders. Ik neem je mee terug naar maandag 7 december 1964, ik was toen 15 jaar jong en kon in het oude, toen nog niet verbouwde, Oosterparkstadion nog net een plekje krijgen op de jongeren staantribune in een hoek van de ingang aan de Parkzijde, zoals het toen heette. Maar voor belangrijke wedstrijden was het echt niet mogelijk een los kaartje aan het loket van het Oosterparkstadion te kopen daar de belangstelling soms zo dermate groot was dat een wedstrijd vier of vijf dagen voor aanvang geheel uitverkocht was. Er waren dus ook veel minder toeschouwers mogelijk als na de verbouwing. Op die vernoemde 7de december 1964 stonden heel vroeg lange rijen Groningers, die een kaartje wensten te kopen voor de wedstrijd GVAV, zoals FC Groningen tot het seizoen 1971-1972 heette, tegen Feijenoord. Die lange rijen waren te vinden in de donkere ochtend aan de Nieuwe Ebbingestraat bij Sigarenwinkel Klaas Schipper, de winkel van Homan aan het Gedempte Zuiderdiep als ook aan de Verlengde Hereweg bij Sigarenwinkel Stiekema. Ik heb nooit door gehad waarom daar expliciet de voorverkoopadressen waren en niet bijvoorbeeld bij een delicatessenwinkel. Bij de eerst genoemde winkel van Schipper dient trouwens te worden vermeld dat de eigenaar de toen welbekende internationale voetbalscheidsrechter Klaas Schipper was. Het was die vierde december vroeg in de ochtend niet alleen donker maar ook miezerig en dat voelde je vooral als je uren voorafgaand aan de opening van de betreffende winkels al in een lange rij stond om vooral niet een kaartje aan je neus voorbij te laten gaan. Het was dan ook voor velen een verademing als om half acht precies de deur van de betreffende winkels open gingen en de voorste rij mensen naar binnen mocht gaan, waarbij ze konden aangeven voor welke tribune men een kaartje wenste te kopen. Betaling gebeurde destijds nog grotendeels contant en sommigen, die meerdere kaarten wensten aan te schaffen, hadden in de lange rij voortdurend de hand op de welgevulde portemonnee in de broek- of jaszak. Maar de laatst genoemde groep keerde die bewuste dag ontevreden huiswaarts want het bleek dat per persoon voor de wedstrijd tegen Feijenoord slechts twee kaartjes per persoon mocht worden aangeschaft. Dubbele teleurstelling want in de rij staan betekende niet alleen lang wachten maar ook de sijpelende regen in de nek voelen. De zitplaatsen, die in geringe mate aanwezig waren destijds, waren snel uitverkocht. Dit mede doordat ‘aandeelhouders’ bij voorbaat voorrang kregen. Maar zodra de deuren opengingen bleek alles gesmeerd te verlopen. De drie eigenaren hadden gezorgd voor genoeg personeel om de rollen met toegangskaartjes snel dunner te laten worden maar men had ook, in samenwerking met het bestuur van GVAV, ervoor gezorgd dat er vanuit het politiebureau aan het Martini Kerkhof ondersteuning was om alles in goede orde te laten verlopen. In die tijd werden nog kleine, maar opmerkelijke, feiten genoemd. Zo was het de heer Kuiper uit Harkstede die de avond ervoor de laatste bus naar Groningen had genomen. In een van cafés had hij waarschijnlijk bij de uitbater nog een of twee borreltjes besteld om op te warmen maar om half drie in de nacht was hij wel de eerste en tevens eenzame figuur om vijf uur later als eerste een kaartje in de wacht te slepen. De wedstrijd werd zes dagen later gespeeld en uiteindelijk gewonnen met 3-1 door Feijenoord. In de stand van de Ere Divisie destijds stond na de wedstrijd het Rotterdamse team op de eerste plaats, terwijl GVAV de derde plaats in haar bezit had. Ik heb ongetwijfeld destijds voor de prijs van 1 kwartje op de hoek van de Zaagemuldersweg, ter hoogte van de pastorie van de St, Franciscuskerk, een programmaboekje voor de wedstrijd gekocht. Ik spaarde ze zeer fanatiek. Als groot verzamelaar dien ik te bekennen dat deze allemaal zijn verdwenen uit mijn archief. De herinneringen blijven. Immers, ondanks dat je geen vaste plek in het toenmalige stadion had, keerde je vaak terug naar dezelfde hoek van het betreffende jongeren tribune en zag en sprak je vaak de mede lotgenoten. Na de wedstrijd fietste je heel rustig naar het Gedempte Zuiderdiep in Groningen, waar destijds het hoofdkantoor en drukkerij van het Nieuwsblad van het Noorden was gevestigd. Op schoolborden, die na invulling achter de ramen werden geplaatst, waren vervolgens de uitslagen te lezen van de eredivisie en andere wedstrijden in het betaalde voetbal, evenals van de belangrijke Groninger amateur voetbalclubs. Soms, als het slecht weer was, ging het huiswaarts om via de radio op Hilversum 1 onder meer Henk Oostinga te horen met de uitslagen in de noordelijke hoofdklasse van destijds. Dat alles meer dan vijfenvijftig jaar geleden. Hans Knot, 12 september 2020
  5. Beste lezers, Het nieuwste nummer van Freewave Nostalgie is nu uit. De "bladerversie" (Flipbook) is op de website zelf te lezen: http://freewave-media-magazine.nl/. De downloadversies verschijnen standaard op de Archiefpagina. De directe downloadlink voor nummer 498 is: http://freewave-media-magazine.nl/wp-content/uploads/2019/07/498c.pdf En wat staat er zoal in dit nummer? Zomaar 2 dagen uit de programmering van Hilversum III in 1969; Ellen Bijl, een bijna vergeten naam uit de omroephistorie; actie in de jaren '30 tegen het 'lawaai' van de radio; zusterschip van de Ross Revenge vergaan in 1968; jazz in Groningen (1964), de 100ste opvoering van Hair in Nederland, de muziek van Jaques Loussier; een selectie oude advertenties; de column van een lezer; de geschiedenis van de Marshall versterker; de Martinitoren; het jaar 1965 met o.a. creatief koken en Harry van Doorn; een optreden van Fleetwood Mac in Groningen; hoe communiceerden wij in 1969?; enkele programma's en programmamakers van Radio Veronica in 1963; protest tegen een beatboerderij; flashback bij een RNI opname; 100 jaar radio. Kortom, een bonte mix van nostalgie en omroepgeschiedenis. Vriendelijke groeten namens het Freewave Nostalgie team, Jan van Heeren
  6. Het jaar 1958, waarin ikzelf 9 jaar was en bewust krant ben gaan lezen en tevens de schaar heb ontdekt om allerlei weetjes uit te knippen, heeft veel interessante onderwerpen gebracht, waardoor we meer dan zestig jaar terug gaan in de tijd, als het gaat om de meeste onderwerpen. Want wees nu eerlijk: waaraan denk je als ik het woord ‘Hoelahoep’ neerzet? Plastic buizen, die je in elkaar kon schuiven en je als spelobject kon gebruiken. In principe waren de eerste plastic producten in de jaren vijftig van de vorige eeuw overgewaaid vanuit de VS naar Europa, dit al voorzet op de totale modernisering van het huishouden. Het was een hele andere vorm van hoepelen als de jeugd daarvoor gewend was met de ijzeren hoepel. Deze diende je aan een stangetje, al hollend op de stoep dan wel de straat (immers was er nog weinig gemotoriseerd verkeer), voort te bewegen. Waren er wel twee auto’s die in de nabijheid van elkaar stonden, dan werd er overgegaan tot dakje scheren. Als het ware overstappen van het ene dak naar het andere. Dien je nu eens mee aan te komen dan wordt je meteen opgepakt of neergeslagen. Nee, dan wel de plastic hoepel, dan wel Hoelahoep, werd om je lichaam gedrapeerd ter hoogte van je gordel. Het was een bepaalde handigheid waardoor de hoepel begon te draaien om je middel. Juist die zwaai die je eraan diende te geven was speciaal te noemen en eerst moeilijk in te leren. Had je deze zwaai eenmaal in ‘de vingers’ dan kwam het erop aan bepaalde bewegingen te maken in cirkelvorm met de buikgordel. Wat hebben we wat wedstrijden gehouden op het schoolplein destijds en streng werden de tijden bijgehouden op een lijstje wie het langste de hoepel in beweging hield. Er waren fanatieke bij, vooral meiden, die meerdere hoepels zonder problemen draaiende hielden, maar dat mochten de jongens alleen van afstand bekijken aangezien er een duidelijke witte streep op het schoolplein was aangebracht ter scheiding van de seksen. Ook waren er speciale kleinere hoepels waarmee allerlei vormen van bewegingen konden worden gemaakt, bijvoorbeeld met de armen en de benen. Het waren twee Amerikaanse studenten, te weten Richard Knerr en Arthur Melin, die in het jaar 1948 besloten een eigen bedrijfje op te richten met als doel nieuw speelgoed op de markt te brengen. De onderneming heette: ‘Wham-O Campany’. Hun eerste wereldwijde succes kwam in 1958. Van een bevriende landgenoot hadden ze gehoord dat in Australië de jeugd zich hier en daar plezierde met een spel, waarbij een hoepel gemaakt van bamboe werd gebruikt. Richard en Arthur zagen hier toekomst in mits de bamboe werd vervangen door plastic, wat lichter en soepeler zou zijn. En het idee sloeg aan want in de daarop volgende twee jaren werden er wereldwijd meer dan 100 miljoen exemplaren van hun speeltuig op de markt gebracht. Een ander groot product waarmee beiden bekend werden, was de frisbee. In 1982 waren de heren helemaal binnen toen ze hun bedrijf, waar binnen 230 verschillende soorten speelgoed werden ontwikkeld en op de markt gebracht, verkochten aan de Kransco Group voor een bedrag van 12 miljoen dollar. Ze konden vervolgens rustig gaan genieten van hun welverdiende geld. Richard Kerr overleed in januari 2008 op 81-jarige leeftijd, terwijl Arthur Melin al in 2002 kwam te overlijden. Er waren zelfs tijdschriften die, bijna in iedere editie, aandacht besteden aan de enorme rage die ‘Hoelahoep’ in de wereld teweeg bracht. In de 16 december 1958 editie van het tijdschrift Piccolo, dat in Vlaanderen en Nederland op de markt werd gebracht, stelde men dat er nog lang geen einde aan de rage was. Wat was namelijk het geval? Een Nederlandse speelgoedfabrikant had aangekondigd dat er aan de rage, na de Sinterklaasviering, wel een einde zou komen. De beste eigenaar wilde waarschijnlijk voor het Heilige Feest op 5 december 1958 zoveel mogelijk Hoelahoeps verkopen. Wel werd een waarschuwende vinger geheven in het artikel want met stelde te hopen dat, gelijk aan een verbod in Tokio, dat het uitvoeren van het spel op straat door de politie in Nederland en België zou worden verboden, dit mede vanwege het gegeven dat het in de avonduren sneller donker werd en de kans op ongelukken met het mobiele verkeer groter werd. Inmiddels stortte Radio Luxembourg via de 208 meter de nodige muziek over ons uit waarbij ‘The Hoela Hoep Song’ in de uitvoering van Teresa Brewer de luisterende jeugd nog meer opzweepte tot schalkse bewegingen met de heupen. Er waren trouwens meer berichten terug te vinden in de toenmalige bladen, want zo werd ook bekend gemaakt dat door de bewindvoerders binnen het West Duitse Parlement in Bonn ook een groot aantal Hoelahoeps was aangeschaft voor gebruik door de vele zwaarlijvige leden van het Parlement. In het plaatsje Rochester in Engeland werd er een dief betrapt die, met behulp van een halve Hoelahoep buis, benzine uit een auto aan het stelen was. De bouwindustrie in ons land mopperde af en toe over het tekort aan plastic buizen, omdat de speelgoedindustrie voorrang kreeg bij aanschaf. Men vroeg zich af of er toch niet terug geschakeld diende te worden naar koperen buizen voor het leggen van leidingen. Huisvrouwen uit Belgisch Limburg gingen opvallend massaal de grens over om in Nederlands Limburg hoepels te kopen, die klaarblijkelijk bij ons goedkoper bleken te zijn. Bij de Belgische grens werd streng gecontroleerd en dienden ze bij invoer van de Hoelahoep nog eens 5 cent omzetbelasting per ingevoerd exemplaar te betalen. Ook achter het toenmalige IJzeren Gordijn was de rage doorgebroken toen bleek dat in Polen de regering had bekend gemaakt dat het Ministerie voor Lichte Industrie en Ambachten niet genoeg achter de productie van het spelmateriaal aan zat, waardoor de ontwikkeling van de communistische jeugd, qua beweging, zou stagneren. In ons buurland, destijds West Duitsland genaamd, was er een soldaat die twee soldaten toegewezen had gekregen, die hem als lijfwachten te bewaken. Sommigen lachten erom, anderen vonden het nogal een ophef dat een gewoon dienstplichtige soldaat ingedeeld bij de Amerikaanse 3e divisie pantsertroepen Spearhead, gelegerd in Friedberg bij Frankfurt am Main, directe ondersteuning van twee collega’s kreeg. Het ging om Elvis Presley, ook bekend onder de bijnamen ‘Elvis de Pelvis’ en ‘De man die zingt als een verliefde buitenboordmotor’. Het waren respectievelijk Lamar Fike en Bobby West, die aan Presley ter bewaking waren toegewezen in 1958. En er was zeker sprake van zwaargewichten want ze waren 100 en 120 kilo in gewicht. Trouwens het waren niet de enige personen in zijn directe omgeving want ook Elvis zijn vader woonde in Friedberg, terwijl oma Presley eveneens naar West Duitsland was overgebracht om zijn innerlijke veiligheid te bewaken. Oma zorgde dus voor het bakken en braden voor Elvis. Uitzonderlijk dat hij dus niet in de kazerne at. Dagelijks stonden honderden jonge meiden en jongens aan de poort om Elvis Presley de poort in en uit te zien gaan. Geruchten deden de ronde dat Elvis naar Chris Howland en zijn ‘Fraulein’ had geluisterd want er werd gemeld dat hij een Duitse vriendin had in de persoon van de 17-jarige Margrit Bürgin uit Bad Homburg. Elvis hoefde zich trouwens niet te vervelen want hij had telkens genoeg journalisten om zich heen en als hij eindelijk even op zich zelf was dan had hij de beschikking over vijf auto’s, die hij uit de VS had laten overkomen. Laten we eens kijken wat er in januari 1958 was te melden als het ging om de toen populaire muziek. Ik neem U mee naar de rubriek ‘Spits uw oren’ die stond afgedrukt in het Vlaams/Nederlands weekblad Piccolo. Zo was er onder meer te lezen dat de Engelse zanger Frankie Vaughn een reis zou gaan ondernemen, die hem tien dagen in de VS zou laten verblijven. Onder meer werd er een televisieshow bezocht om er zijn zangwerk aan de Amerikaanse kijker te openbaren en nam hij er vier songs op in de studio’s van Columbia, platen die later in Engeland en de Benelux werden uitgebracht op het Philips label. Opmerkelijk was dat Frankie Vaughn door het orkest van Mitch Miller werd begeleid. Vaughn was zeer geliefd, en had alleen al in Engeland in 1958 vijf hits, een ongehoord aantal voor één en dezelfde artiest. Onder meer scoorde hij dat jaar met de dubbelzijdige hitsingle ‘Can’t get along without you now/ We’re not alone now.’ Frankie was geboren als Frank Abelson in 1928 in Liverpool. Zijn artiestenachternaam Vaughn was van herkomst een bijnaam voor zijn uit Rusland afkomstige grootmoeder. Zijn muzikale loopbaan begon in het theater als danser, maar ging al snel over tot het zingen waarbij hij zich in eerste instantie bezig hield met het vertolken van Amerikaanse hits. In Nederland werd getracht met veel allure en promotie een zangeres in de markt te zetten. Het ging om de uit Polen afkomstige Monica Witkowna. Ze had een 45 toerenplaatje uitlaten brengen waarop liefst 4 nummers stonden. Eén ervan was een oud Pools drankliedje ‘Piosneckzka’. Het promotieteam van de platenmaatschappij van Philips had het idee opgevat de release van de single op passende wijze te laten plaatsvinden. De Nederlandse vertegenwoordiging van ‘Confrérie des Vinophiles’, ofwel het ‘Broederschap der Wijnvrienden’ werd ingezet en vonden zich bereid Monica te ontvangen, uiteraard voorzien van de nodige persjongens en fotograven. De plechtigheid vond plaats in een 17 -eeuwse wijnkelder, die eigendom van het Broederschap was. En geloof het of niet, maar het zogenaamde eerste exemplaar werd ten doop gehouden met gebruik van een heerlijke Bourgogne. Na enkele glaasjes heeft de zangers destijds nog ettelijke Oost Europese volksliedjes gezongen die allen een gretig onthaal ontvingen bij de leden van het Broederschap. De plaat is nooit wat geworden en over Monica is slechts verder bekend dat ze haar gezicht nog op het witte doek vertoonde in de film ‘Spy in the Sky’, die eveneens in 1958 uitkwam. Binnen ons gezin bestaan verschillende meningen betreffende de binnenkomst van het vermaarde kijkkastje, de televisie. Ik zelf houd het op 1959 terwijl mijn oudere zus het jaren geleden had over het jaar 1958. Ze kan best gelijk hebben. Ikzelf knipte al rijkelijk allerlei dingen over radio en televisie uit, die ik al die decennia lang heb bewaard. Zo kwam ik in mijn map met knipsels uit het jaar 1958 een verhaal tegen over de hersengymnastiek op de televisie, die in Engeland een grote schare aanhangers had – tenminste onder de mensen in de groep van televisiebezitters. Deze zwart-wit kijkers kregen een televisieversie voorgeschoteld van een zogenaamde ‘panel game’, zoals de Britten het ooit op de radio hadden geïntroduceerd en benoemd. Het kwam er op neer dat een ‘omroeper’ op een handige en onderhoudende manier (of meerdere personen) iemand of enige personen ondervroeg(en) over diverse onderwerpen. Dit al dan niet in een soort van wedstrijdverband. Via de radio werden dan uitgebreid onderwerpen besproken waarna halverwege en op het eind van het betreffende onderwerp vragen werden gesteld om op die wijze te kunnen bepalen of de deelnemer al dan niet parate kennis over dit onderwerp had en al dan niet gescoord kon worden. Als luisteraar was het mogelijk je in te leven in de persoon van de ondervraagde. Bij de televisieversie werd in eerste instantie ook gewoon gebruik gemaakt van een ‘huiskamerdecor’ waarbij de ondervragers als wel de te ondervragen personen gezellig bijeen zaten, die alles geregistreerd door slechts één camera. Ondanks dit bijna stille plaatje werd deze vorm van hersengymnastiek snel populair en werd het ook in andere landen, waaronder Duitsland, België, Nederland en Oostenrijk, in de programmering opgenomen. Wel vertoonden de kijkers, na ongeveer 33 afleveringen van televisiehersengymnastiek, wel enige vermoeidheid. Maar de televisiemakers van het eerste uur, want daar mag je zeker de makers in de jaren vijftig van de vorige eeuw onder rangschikken, wisten de oplossing. Laat de deelnemers niet alleen hun parate kennis tonen maar laat ze ook hun handvaardigheid proberen over te brengen bij de kijkers. Hans Knot, 13 april 2019
  7. De luisteraars van Nostalgie oordeelden de voorbije weken over wie de allergrootste classics scoorde; dat resulteerde in een spannende editie van de Nostalgie 1000. Bryan Adams en Deep Purple spelen onderling haasje-over met “Summer of 69” en “Child in Time”. Het hoogste schavotje is opnieuw voorbehouden voor “Bohemian Rhapsody” van Queen. Opvallende stijgers in de top 10 zijn “Mia” van Gorki op nr. 7 (20 plaatsen vooruit) en “Sultans of Swing” van Dire Straits op nummer 6 (+6). “With or Without You” van U2 en “Billie Jean” van Michael Jackson tuimelen uit de top 10. De volledige top 10 van de Nostalgie 1000: 01 Queen – Bohemian Rhapsody 02 Deep Purple – Child in Time 03 Bryan Adams – Summer of ’69 04 Barry White – You’re The First The Last My Everything 05 Led Zeppelin – Stairway To Heaven 06 Dire Straits – Sultans Of Swing 07 Gorki – Mia 08 Eagles – Hotel California 09 Abba – Dancing Queen 10 Meat Loaf & Ellen Foley – Paradise By The Dashboard Light Whitney Houston zorgt dit jaar voor de strafste prestatie: ze stijgt maar liefst 456 plaatsen naar 423 met “I’m Your Baby Tonight”. Elvis Presley moest dan weer 548 plaatsen prijsgeven en strandt op 975 met “(Can’t Help) Falling In Love With You”. Van de 50 nieuwkomers in de lijst is “Happy” van Pharrell Williams de hoogste op 359. “Home” van Dotan weet als meest recente classic een plek te veroveren op 875. Website: www.nostalgie.eu
  8. De luisteraars van Nostalgie stemden de voorbije weken op de allergrootste classics; dat resulteerde in een vijfde en spannende editie van de Nostalgie 1000. Hotel California van The Eagles was de voorbije jaren steeds een vaste waarde in de top 10, maar duikt nu voor het eerst de top 3 binnen. Bryan Adams staat stevig op de tweede plaats met Summer of 69. Bohemian Rhapsody van Queen behaalde opnieuw met afgetekende voorsprong de meeste stemmen. Het overlijden van David Bowie drukt duidelijk een stempel op de lijst, met o.m. 3 noteringen in de Top 100. Op 40 staat Let’s Dance, terwijl Space Oddity doorstoot naar nummer 25. De Nostalgie-luisteraars beloonden hun favoriete Bowie-classic Heroes met een plek in de top 10, meer bepaald op nummer 5. De volledige top 10 van de Nostalgie 1000: Bohemian Rhapsody – Queen Summer Of ’69 – Bryan Adams Hotel California – The Eagles Child In Time – Deep Purple Heroes – David Bowie Stairway To Heaven – Led Zeppelin You’re The First The Last My Everything – Barry White Dancing Queen – Abba Billie Jean – Michael Jackson Paradise By The Dashboard Light – Meat Loaf De sterkste stijger in deze lijst staat op naam van Fleetwood Mac: Dreams schiet maar liefst 555 plaatsen de hoogte in naar de 429. Who’ll Stop The Rain van Creedence Clearwater Revival moest op zijn beurt 491 plaatsen prijsgeven en strandt op 701. Van de 60 nieuwkomers in de lijst verovert de instant classic ‘Hello’ van Adele meteen de hoogste notering op 272. Website: nostalgie.eu
  9. Belinda Carlisle is de laatste naam die wordt toegevoegd aan de 4de editie van het Nostalgie Beach Festival, dat dit jaar plaatsvindt op zaterdag 12 augustus in Middelkerke. Als frontzangeres van The Go Go’s proeft ze voor eerst van de internationale schijnwerpers, met acht miljoen verkochte platen én een plekje op de Hollywood Walk of Fame. Maar het is pas solo dat Belinda Carlisle een wereldster wordt. Op haar eerste album, toepasselijk ‘Belinda’ getiteld, krijgt ze de hulp van Lindsey Buckingham (Fleetwood Mac) en Andy Taylor (Duran Duran). Het levert haar met ‘Mad About You’ een eerste zomerhit op. Met opvolger ‘Heaven On Earth’ kiest Belinda resoluut voor 80s powerpop. En met succes: ‘Heaven Is a Place on Earth’ en ‘Circle In The Sand’ schieten overal ter wereld naar de hoogste regionen van de charts. Samen met UB40, Bananarama, Bob Geldof & The Boomtown Rats, Nik Kershaw, The Romantics en The Kids is de affiche voor het Nostalgie Beach Festival compleet. Tickets in voorverkoop kosten 54 euro en zijn verkrijgbaar via www.nostalgiebeachfestival.be. De dag voordien, vrijdag 11 augustus, is er op hetzelfde festivalpark in Middelkerke een concert van de Canadese rocker Bryan Adams: www.concertatthebeach.be
  10. Gisteren is er weer een uitgebreide update gemaakt aan onze Freewave Nostalgie site. Ondermeer met 25 afleveringen in de serie over oud Groningen. Er zijn tal van tijdschriften van Freewave, dat sinds 1978 bestaat, te downloaden en veel meer interessante nostalgische onderwerpen te lezen. Neem een kijkje via de volgende link: http://freewave-media-magazine.nl/
  11. Toch maar even voor de volledigheid, wat info over ClassicRadio675, als vervolg op 747RadioNostalgie. Het promofilmpje, nog voor de oude frequentie 747 https://youtu.be/XVjWXhURF9Y Het persbericht: ClassicRadio675 is een verrassend en gewaagd landelijk nieuw radio initiatief van zeer ervaren radio-makers die vinden dat er te weinig te horen is voor de doelgroep 40-69. Met een dynamisch station gaan ze dit invullen, en ook de leegte op de middengolf die NPO Radio 5 Nostalgia achterlaat als zij van de AM af gaat. Daartoe kan zij gebruik maken van AM frequentie 675 kHz, maar ook van een landelijk digitaal (DAB+) netwerk. Helaas ondervindt ClassicRadio675, bij de realisatie en het vinden van financiele partners grote hinder van het feit dat de vergunningen maar voor twee jaar zijn. Dat probleem is er ook voor andere AM collega's. Daarom roepen we de minister van EZ op in een Open Brief op zeer korte termijn over te gaan tot verlengen van de AM en bijbehorende DAB frequenties. (Let wel, dit gaat niet over FM) Bijlage: Open Brief minister EZ. Excellentie, Op de AM of middengolf zenden partijen uit met vrijwel allemaal een (zeer) beperkt budget. Het gaat om doelgroepzenders met religieuze of etnische achtergrond. Daarnaast zijn er stations die bijzondere muzieksoorten brengen voor een specifieke (leeftijds-) doelgroep. Op korte termijn moeten zij investeren in digitale radio (DAB+) en AM zendmasten. Daarnaast wordt nu extra ruimte verdeeld voor DAB waar graag gebruikt van wordt gemaakt voor de toekomst. Het zou echter te triest voor woorden zijn als er na twee jaar weer gestopt moet worden, en alle investeringen van deze partijen, die het al moeilijk genoeg hebben, teniet zouden worden gedaan. Op extra DAB frequenties zouden wij in combinatie met een bestaande AM vergunning graag een nieuwe landelijke zender beginnen voor een oudere doelgroep die thans slecht bediend wordt met radio programma's. ClassicRadio675 is een uniek en opvallend initiatief voor een zender die zowel landelijk op DAB als op middengolf is te ontvangen. Hierop wordt zeer positief gereageerd maar de korte vergunningsperiode van twee jaar, dan wel de onzekerheid over een verlenging, is een sterke belemmering voor participanten. Bij deze verzoek ik U dringend de vergunningen voor AM en de daaraan gekoppelde DAB capaciteit per 1-9-2017 te verlengen voor tenminste 10 jaar. Een verlenging van AM en de daaraan gekoppelde DAB capaciteit staat nieuw beleid voor AM niet in de weg. Daartoe zijn voldoende vrijliggende en vrijkomende frequenties voorhanden. DAB+ is de oplossing voor de frequentieschaarste en kan dus ook probleemloos verlengd worden. Er komt ook nog meer DAB frequentie-ruimte vrij. Tevens raakt dit niet aan Uw besluitvorming voor FM frequenties: veilen of verlengen. Graag een positief besluit voor komende 24 augustus als de inschrijftermijn voor de huidige verdeling van extra DAB ruimte afloopt. Met vriendelijke groet, Ruud Poeze, Utrecht, 6 augustus 2015 Quality RTV BV Vergunninghouder AM/DAB ClassicRadio675
  12. http://www.mediamagazine.nl/voorlopig-geen-nieuwe-radiozender-op-middengolffrequentie-radio-5/ Tekst verwijderd
  13. Nostalgie-20011119-1530-1800-Nonstop-HappyHour Opname uit archief van MusicRadioFan
×
×
  • Create New...