Klassement

Delmare-19790911-1256-1528-JohanRood-DjGerard Delmare-19790911-1857-1940-JohanRood-187meter-32min Delmare-19790912-1159-1201-JohanRood De tweede heeft een looptijd van 32 minuten en het lijkt er op dat er niet in is geknipt. De tijd moet nog nagekeken worden.

VOO Hilversum 3 - 19830817 - 1300-1400 - Will Luikinga - Will Wil Wel https://pixeldrain.com/u/mTo9ePrE VOO Hilversum 3 - 19851025 - 1500-1630 - Lex Harding - De Nederlandse Top 40 https://pixeldrain.com/u/bSt8jBwW VOO Hilversum 3 - 19851025 - 1630-1800 - Lex Harding - De Nederlandse Top 40 https://pixeldrain.com/u/BC18HZEm VOO-R1-19830817-0700-0800-BartVanLeeuwen-OokGoeiemorgen https://pixeldrain.com/u/EFAZKoZ8 VOO-R1-19830817-0800-0900-BartVanLeeuwen-OokGoeiemorgen https://pixeldrain.com/u/VrLrHsy2 VOO-R1-19830817-0900-1000-HansMondt-MuziekTerwijlUwerkt https://pixeldrain.com/u/fws54cG1 VOO-R1-19830817-1100-1200-AnnetteVanTrigt-Kletskop https://pixeldrain.com/u/T4sdfPUy VOO-R1-19830817-1200-1300-WillLuikinga-WillWilWel https://pixeldrain.com/u/xFuRRyUK

Delmare-19790911-1857-1940-JohanRood-187meter-32min Delmare-19790912-1159-1201-JohanRood De tweede heeft een looptijd van 32 minuten en het lijkt er op dat er niet in is geknipt. De tijd moet nog nagekeken worden. De tijden die ik heb genoteerd zijn die zoals ik in 1979 heb genoteerd. In augustus-september 79 deed Johan bijna alles alleen. Af en toe vertelde hij er wat over in zijn uitzendingen. Zo moest hij heel regelmatig diesel zuiveren om dan te vullen bij de generator. Ondertussen zat hij muziek op te nemen van Hilversum omdat hij geen nieuwe platen had. Hij was zelfs bezig met nieuwsuitzendingen voor te bereiden en dan was het tijd om snel diesel bij te vullen. En doordat je af en toe de zender hoort uitvallen, is dat omdat hij te laat was met diesel bij te vullen. Ik moet nog heel wat opnames omzetten, maar ik heb vastgesteld dat de opnames nu ongeveer 2.5 % te snel lopen waardoor de tijden niet lijken te overeenkomen. In die tijd startte Johan de weinige tapes die hij had soms 5 tot 10 minuten na het uur zodat die uiteraard langer doorliepen bij het volgende uur. Zo kon hij nieuwsuitzendingen opnemen... Vincent, bedankt voor het knippen: de eerste opname van je omvat nu 1256-1528 + 1857-1902 op 192. Je 2e opname = 1907-1940 op 187m. De 3e opname is 12 sept 79 1157-1159, zijn tijdsopgave is iets anders, hij vertelde in zijn uitzendingen dat hij ook niet 100 % zeker was van zijn tijdsaanduidingen omdat de klok was stilgevallen. Dit was een Shamrock tape, lichtgroene doos, die helemaal niet piept. Ik doe mijn best want ik moet alweer 2 Philips bandrecorders laten herstellen. Gelukkig draait de 3e nog, maar blijkbaar iets te snel. Ik vermoed dat ik nog een tape heb met dj Gerard.

Radio19_20121103_1900-2000(Lexjo-25011972-LexHarding) https://pixeldrain.com/u/tu4MJVsR

19800419_Info01 https://pixeldrain.com/u/9JMXLTxk 19800419_Info02 https://pixeldrain.com/u/GwYDK9ad

VOO 9402 11-02-1994 2230-2400 Rob Stenders en Ad Bouman (over ABTT).mp3 https://pixeldrain.com/u/cBN4WVut VOO 9411 04-11-1994 2100-2200 Ad Bouman De Hits van 1965 (Promo's).mp3 https://pixeldrain.com/u/2LNXveh7 VOO 9411 04-11-1994 2200-2300 Roland Snoeijer Night Of The Proms.mp3 https://pixeldrain.com/u/UvAuisae VOO 9411 04-11-1994 2300-2400 Roland Snoeijer Night Of The Proms.mp3 https://pixeldrain.com/u/mnRqPVHo VOO 9411 05-11-1994 1530-1710 Mega Top 50 Gijs Staverman en stukje Rinkeldekinkel met Edwin Evers.mp3 https://pixeldrain.com/u/JfqDsssE

Zaterdag 21 juni 2008 01.00-04.00 Nachtegiel - Giel Beelen 07.00-10.00 Timur - Timur Perlin 12.00-15.00 Coen en Sander Show - Coen Swijnenberg (EK2008 - live vanuit Basel, Zwitserland) 18.00-20.00 That's Live! - Eric Corton

J.R. had een reclamebureau ingeschakeld en dat leverde 21 professionele spots op. Het waren bijna hoorspelen want de oorspronkelijke lengtes lagen tussen de 30 en 50 seconden. Dat leverde veel irritatie op bij zowel de luisteraars als programmamakers. Ik heb voor een aantal zenders de schaar er in gezet omdat ik een van weinigen was met een bandrecorder op 38 cm. Hier is er een met de naam "Vrienden". https://pixeldrain.com/u/pVUpFG2y

Met dank aan Alex Hoek StNedTop40-19761030-A-Info-2eJaargangnr43 https://pixeldrain.com/u/GAA8FkAC StNedTop40-19761030-B-Info-2eJaargangNr43 https://pixeldrain.com/u/ooCTDCmK 19790623_Info_25 -01 https://pixeldrain.com/u/JmUE1hSs 19790623_Info_25 -02 https://pixeldrain.com/u/esk85s2u

Om een reportage te kunnen schrijven over het ether dom van de zendschepen op de Noordzee stapten verslaggever Jelle Boonstra en fotograaf Jan Prijt een weekend op een door "echte" piraten fans afgehuurde IJmuidense zeil botter. Door weer en wind kon slechts een zendschip worden aangedaan, maar raakte men letterlijk verzeild op een zandbank en belandde men een nacht lang in een hevige storm, waarin de 80-jarige en amper 18 meter lange botter zich maar nauwelijks het moede hoofd boven water kon houden. De aanvankelijk optimistische en – volgens de schipper - maffe piratenfans beleefden in het weekeinde tijdens een nacht durende nachtmerrie een der gruwelijkste ervaringen uit hun leven. Een relaas over de tocht staat hieronder. Vrijdag 6 juli 1979: de bebaarde schipper Klaas Meeter, hier nog vol goede moed. Schipper Klaas Meeter ziet ze met stijgende verbazing aan boord van zijn romantische oude botter "Albatros" komen; het groepje van vijftien piraten-zenderfans, dat behangen met een breed scala aan kamera's, recorders, radio's en filmtoestellen van de steiger nabij de IJmuidense Hoogovens afklimt. Onder leiding van de fanatieke "Stichting Communicatie", die zich beijvert voor een "beter contact" met de op zee drijvende radiostations, hebben zij voor ruim 140 gulden de man een weekend (6 t/m 9 juli 1979) de botter afgehuurd. Met als doel; een bezoek aan de in het zilte nat opererende zeezenders; Radio Caroline voor de kust van Engeland, Radio Delmare voor de Nederlandse kust en Radio Mi Amigo voor de kust van België. De heren, uitgedost in piraten T-shirts en petjes met daarop de naam van hun favoriet, blijken zich terdege te hebben voorbereid. "Ik heb er de hele nacht niet van kunnen slapen" roept een hunner ongevraagd, terwijl hij met een miniem zakradio-tje de middengolf af kruist op zoek naar zijn geliefkoosde zenders. "Eindelijk zie ik die piratenschepen dan zelf", zegt een ander tegen schipper Klaas, die verbaast het hoofd schudt. "Dit is de mafste groep mensen die ik ooit aan boord heb gehad", laat hij zelfs weten. De IJmuidense schipper is echter de enige die het samen met zijn bemanning (navigator Eric en matroos Peter) aandurft om de etherschepen met een bezoek te vereren. Zijn collega schippers wezen de verzoeken liever van de hand, bang om last te krijgen met de altijd loerende justitie. Vlak voor vertrek op vrijdagavond stapt ook een douaneman (Rijkspolitie) zelfbewust aan boord. Resoluut worden alle namen van de passagiers genoteerd. "Waar gaan jullie naar toe, jongens?" vraagt hij aan de Amsterdamse "Communicatieorganisator" Rob Olthof. "Naar het IJsselmeer, meneer" repliceert deze zonder blikken of blozen. De man kijkt argwanend het groepje rond, laat zijn ogen rusten op de veel betekende T-shirts, maar laat het na een minachtende snuif maar zo. "Heel IJmuiden weet waar jullie naar toe gaan", legt een bemanningslid even later uit. Zaterdag 7 juli 1979: De Martina van Radio Delmare werd wel aangedaan. Beschenen door de ondergaande zon verlaat de botter de IJmuidense haven. Schipper Klaas boort de illusie van de fans, dat ze aan boord van hun geliefde schepen mogen, al snel de grond in. Degene die ook maar een punaise daar aan boord schiet krijgt met mij te doen" zegt hij bars. De fans kijken beteuterd. Een van hen heeft zelfs een bosje bloemen gekocht om dat aan de bemanning van de etherschepen te overhandigen. De teleurstelling wordt nog groter als blijkt dat het schip door een mankement in de tuigage geen koers kan zetten naar Engeland, waar Radio Caroline haar ether activiteiten uitoefent. Collectief wordt dan maar besloten door te reizen naar kandidaat nummer twee; de voor het Zeeuwse Goeree liggende Radio Delmare. Het zendschip wordt pas de volgende dag bereikt, nadat de nacht is doorgebracht in Scheveningen haven. Het zendschip van radio Delmare blijkt een oude visserskotter te zijn, waaraan nauwelijks meer te zien valt dan een antenne, die gespannen is tussen de twee masten van het schip. De botter vaart enkele rondjes om het schip, waarop de rochelende generator boven alles uit klinkt. De fans vinden het echter prachtig en verschieten in een kwartier tijds zoveel kleuren-, dia's en zwart wit- filmpjes, dat de verenigde fotohandelaren zich nog weken daarna vergenoegd in de handen zullen hebben gewreven. De bezitter van een bosje rozen doet een manmoedige poging zijn ruiker over te werpen, maar deze verdwijnt, ver van het zendschip onder een stemmig "oh" in het water. Belg Een der deelnemers, een uit Brugge afkomstige Belg, verspeelt, nadat hij een dag lang al niet kon lachen om de veelvuldig gelanceerde Belgenmoppen, definitief alle sympathie als hij – inderdaad - in het verkeerde eind van een geleende verrekijker blikt, zodat zijn begeerde zendschip optisch naar de horizon wordt verbannen. Lachsalvo's en minachting zijn zijn deel. Langzaam laat de kotter het deinende zendschip achter zich, op zoek naar de tweede kandidaat; Radio Mi Amigo 272, op pakweg 20 mijl afstand van de zendende visserskotter. Opnieuw is de teleurstelling onder de fans groot als blijkt dat men het tweede zendschip wegens het ontbreken van de exacte positie eveneens links moet laten liggen. "We gaan morgen maar terug naar IJmuiden", stelt de bebaarde schipper voor, en hij ankert het schip voor de nacht voor de Zeeuwse kust, de fans raken die avond niet uitgepraat. De reeks ontwikkelde Polaroid kiekjes worden door hen tientallen malen bekeken. De volgende ochtend trommelt de schipper de dapperste onder zijn passagiers al rond vier uur uit de kooien. Slaapdronken wordt het anker gelicht en even later klimmen ook de bruine zeilen langs de mast omhoog. Klaas blikt tevreden naar de windvaan in top en mompelt binnensmonds; "Een lekker briesje, jongens dat wordt zeilen". Even later klieft de botter moeiteloos door het ruime sop, met een matige windkracht ("een drietje") in de zeilen. De nieuwe bemanning heeft zo'n lol in het varen, dat men totaal de te varen koers uit het oog verliest. Dat wreekt zich tegen zessen, wanneer de platte bodem van de schuit plotseling muurvast op een zandbank schuift. Binnen enkele seconden wappert het zeil werkeloos in de wind en schipper Klaas voorspelt dat men tot 's middags twee uur op de bank zal moeten blijven. Eerst moet worden gewacht op laag tij en dan op de bevrijdende vloed, voordat de tocht kan worden hervat. Zondag 8 juli 1970: De Albatros komt helemaal droog te liggen op de zandbank Zandbak Rond acht uur 's ochtends valt de zandbank droog. Dan blijkt ook dat het schip juist op het allerhoogste punt is vastgelopen. De passagiers ontritsen hun zwemvesten en verkennen op blote voeten de zandbank, die zich op tien mijl zuidwest van Hoek van Holland blijkt te bevinden. Ook de "langslapers" kunnen even later op een ruim 500 meter lange bank hun koffie nuttigen. De stemming stijgt tot ongekende hoogte als men aan boord een kinderfietsje ontdekt, waarmee ook al spoedig de bank van hot naar her wordt doorkruist. Sommigen gaan zelfs zo ver de verse bandensporen in het zand tot het eerste fietspad in de Noordzee om te dopen. Het anker, dat opeens met veel te veel ketting op de zandbank ligt, moet op last van de schipper in het nabij gelegen water worden gelegd, zodat men later het schip aan de ankerketting in dieper vaarwater kan trekken. Twee bemanningsleden jagen de passagiers het schaamrood op de kaken als ze zich geheel ontkleed met het loodzware anker in de woelige baren wagen. "Hier wordt niet gefotografeerd", roept de schipper vanuit het water de enkeling toe die het tafereel wil vereeuwigen. De opzet lukt en tegen het middaguur wordt het schip onder gejuich weer opgenomen door de gestage Noordzee- deining. Langzaam hervat men de oude koers, terwijl een reddingsboot op indicatie van een Zeeuwse vuurtoren poolshoogte komt nemen. Vol vaart zeilt men noordwaarts, de zeilen gebold door een forse zuidenwind. Zonder problemen weet men de drukke scheepvaartroute bij "de Hoek" met de wachtende supertankers weer te kruisen en al spoedig is Scheveningen zelfs te ontwaren. Zeeziek De Belg wordt al snel ondergedompeld in een trieste bui van zeeziekte. "Ik ben zzzzo zzziek", mompelt hij om de minuut in zijn zware Vlaams accent, terwijl het braaksel in zijn zwemvest loopt. De schipper bindt de jongen aan de kajuit vast, "anders springt hij van zeeziekte overboord". De jongen knikt triest en buigt zich vervolgens over de reling om opnieuw zijn maag te ledigen. Bij de rest van de bemanning is optimisme echter nog troef. Vol plezier merkt men op dat het schip net zoveel vaart als de voortrollende blauwe golven heeft. Terwijl men het Scheveningse Kurhaus nog ziet liggen in een vloed van zonneschijn slaat plotseling het weer om. De nog lieflijke, maar toch al grote golven maken binnen twee minuten plaats voor dreigende watermassa's en een hard opgestoken wind laat de botter met zijn volle tuigage zware slagzij maken. Paniek is het gevolg. "Iedereen naar beneden" roept de schipper verschrikt uit. Slechts drie passagiers blijven op zijn bevel in zwemvest en oliepak op het dek. Met slechts vijf man poogt men het zeil, dat de boot steeds gevaarlijker doet overhellen, binnen te halen. Dat lukt slechts met de allergrootste krachtinspanning. Inmiddels heeft Scheveningen Radio de botter gewaarschuwd, dat men niet meer de Hollandse havens kan aandoen. Tussen de havenmondingen – aldus "Scheveningen" - staat zo'n enorme deining dat het schip zonder enige twijfel op de betonnen strekdammen geworpen zou worden. Schipper Klaas wist zich het klamme zweet van het voorhoofd. "We moeten koers zetten naar Engeland. Met de storm meevaren. Er zit niets anders op" gilt hij tegen de storm in. Binnenin het schip is inmiddels alles veranderd in een grote ravage. De Belg ligt huilend op de vloer als hij hoort nog langer op zee te moeten zwalken. "Ik wil naar huis, jammert hij uit, terwijl hij hulpeloos met zijn arm in het rond tast. De rest van de passagiers blijkt in het schip, waar de lucht bezwangerd is door dieselolie en braaklucht, ook niet opgewassen te zijn tegen de steeds dollere bewegingen van het schip. De een na de ander wordt door zeeziekte bevangen; in het vooronder is iedereen aan het overgeven geslagen. Zondag 8 juli 1979: Op verkenningstocht over de zandbank met een driewieler. Braaksel In de kombuis ligt een passagier uitgeteld in een hoek. Bij iedere beweging slingert zijn bovenlijf heen en weer en steeds gulpt een golf braaksel uit zijn mond, waarin de ingrediënten van de eerder genuttigde rijst met doperwten zijn te herkennen. Tastende handen blijven steken in een kleffe braaksel vlek op de kombuismuur, die langzaam naar beneden zakt. Buiten is het maar nauwelijks beter. Steeds grotere golven slaan met steeds grotere regelmaat over het schip, waar de bemanningsleden – een overdekte stuurhut is er niet - zich maar ternauwernood staande kunnen houden. "Het wordt nog slechter", roept de schipper angstig uit, terwijl hij naar de hemel blikt, die mede door de invallende duisternis er nog onheilspellender uitziet. Helaas zal zijn voorspelling uitkomen. De bijna vier meter lange boegspriet van het schip verdwijnt nu bij iedere golf diep in het water. Toch richt de ruim 80 jaar oude botter zich steeds weer op, tot toenemend blijdschap van de schipper wiens hart in de keel bonkt. Geen wonder, want het schip is nog maar enkele weken zijn eigendom en wat zijn schuit in ruw weer verdragen kan, weet ook Klaas Meeter niet. Het enige wat hij met een van spanning vertrokken gelaat nog kan doen, is de botter met de golven meesturen, richting Engeland. In de kajuit van het schip, waar slaande deuren, krakende mastspanten en kreunend hout voor een oorverdovende herrie zorgen, is inmiddels een flinke paniek uitgebroken. "We gaan er allemaal aan", roept iemand en zijn angst wordt terstond door sommigen overgenomen. De piratenfans liggen, bevlekt met braaksel, als dweilen op de vloer of hebben een plaats gevonden in een der fraaie kooien. De schoenen glijden uit over de uitgebraakte etensresten en in een kast slaat stukgeslagen servies van de ene kastwand naar de andere. Het schip ploegt zich inmiddels door windkracht acht a negen. "Als dit maar goed gaat", denkt zelfs de schipper, die alle in zijn lijf samengebalde kracht nodig heeft om de golven de baas te blijven. Een grote golf wordt bijna allen noodlottig. Het schip verliest even haar strijd tegen het water en de mast slaat met vol zeil dwars op de golven. "Verduiveld, een slagzij van 90 graden", schreeuwt iemand op het dek uit. Net als het zeil water wil gaan scheppen, hetgeen een onmiskenbaar einde voor iedereen had betekend aangezien het enige reddingsvlot zich op dat moment onder water bevond, richt het schip zich wonder boven wonder op. Als uit een mond slaakt men een zucht van verlichting. SOS, SOS! Ook binnen is het bijna zinken niet aan de zeezieke breinen voorbij gegaan. Terwijl het schip plat op de golven ligt, stroomt met volle kracht zeewater binnen door de luchtkokers. Een passagier ligt in de kajuit op de knieën te bidden, terwijl het gehuil van de Belg boven alles uit klinkt. Organisator Olthof beweegt zich met bovenmenselijke kracht naar de marifoon: S.O.S., S.O.S., roept hij over alle kanalen "we zinken, stuur alsjeblieft een reddingsboot of een helikopter. We gaan naar de kelder". Schipper Klaas drukt hem scheldend in de hoek en doet het noodsignaal te niet. "Geen reden tot paniek", schreeuwt hij moedig maar niet geheel overtuigd boven de bulderende storm uit. En even later op het dek: "wat moeten we nu met een reddingsboot. Ze zullen allemaal verzuipen bij het overspringen. Deze schuit is onze enige redding". In de kajuit valt met donderend geraas een loodzware kachel uit een kast. Fotograaf Jan Prijt springt op en wordt terstond knock-out geslagen door een slingerende olielamp, die de avond tevoren nog zulk genoeglijk licht uitstraalde en nu steeds met een enorme zwiep tegen het plafond kwakt. Jan Prijt slaat bewusteloos tegen de vloer, waar hij met een plens zeewater tot zijn positieven wordt gebracht. Hij beklimt dankbaar een ruiterlijk afgestane slaapplaats. Een ander "slachtoffer" valt, slap van zeeziekte, door de wc-deuren en moet, met de broek op de enkels, naar zijn kooi worden gedragen, waar hij wordt uitgekleed en vervolgens in droge kleren geholpen. Aan dek heeft men zichzelf inmiddels vastgebonden om niet door de immense golven te worden mee gespoeld, die steeds op het scheepje blijven beuken. Tegen enen 's nachts ontwaart men de vuurtorens van het Engelse Harwich en Ipswich en men slaagt erin de boeg van het schip met veel te weinig bemanning in de richting van Nederland te krijgen. "Terug naar huis", denken de nog nuchtere denkers even opgelucht. De storm blijft nog in alle hevigheid door woeden en alle passagiers hebben inmiddels als "standaarduitrusting" een grote plastic vuilniszak bij zich om daar proestend en kokhalzend het braaksel in te laten stromen. Zondag 8 juii 1979: De bemanning van de Albatros die in zwaar weer stand hield. Gevaar Maar nog is het gevaar niet voorbij. Plotsklaps ziet men de boordlichten van een olietanker, die snel dichterbij komt. Klaas aarzelt geen moment en vuurt een rode vuurpijl af, die beide schepen in een verblindende gloed zet. De tanker raakt in paniek en geeft op de radio door, dat in zijn directe nabijheid een schip zinkt "Nee stommeling", bijt Klaas hem in het Engels door de marifoon toe, "we willen alleen maar laten zien dat we er ook nog zijn". Tegen vier uur in de nacht van zondag op maandag neemt de storm – "Goddank", denkt iedereen - enigszins af. Het schip begint iets minder te slingeren. Van het keurige interieur van de botter is inmiddels nog weinig meer over. Alles wat kapot kon gaan, is kapot. Er is zelfs iemand door een glas-in-lood raam van de kombuisdeur geslingerd en de andere deur in het schip is door het heen-en-weer zwaaien ook drastisch aan vernieuwing toe. Binnengekomen zeewater deint regelmatig heen-en-weer. Braaksel heeft belletjes gevormd in het water oppervlakt. Sommigen hebben uren achtereen overgegeven. Aangezien de meesten hun maaginhoud al volledig kwijt zijn, kan men alleen nog maar geelgroene gal braken, dat later – omdat ook die voorraad opraakt - veranderd in een bruine substantie. Als de dag aanbreekt heeft de botter bemanning geen flauw idee meer wat de exacte positie van het schip kan zijn. Men koerst slechts domweg oostwaarts, de boegspriet achterna. De blijdschap kan dan ook niet groter zijn als 's maandagmiddag aan de horizon plotseling vaag de Hoogovens opdoemen. "De Hoogovens! IJmuiden! We zijn nota bene vlak bij het einddoel! Beneden bij de zeezieke mede vaarders – die na bijna 20 uur storm liever dood willen zijn - kan deze mededeling zelfs een glimlach op het witte gezicht toveren. Als het schip eindelijk – binnengeloodst door de havendienst - de veilige armen van de IJmuidense pieren binnenvaart, komt de eerste moedige zeezieke zelfs een kijkje op het dek nemen. En bij de IJmuidense sluizen staat het gros alweer aan dek. We kunnen even daarna uit eigen ervaring beamen, dat zelfs de ergste zeezieke geen "centje pijn" meer heeft zodra er maar weer vaste wal onder de zeebenen opdoemt. Want op de IJmuidense kade komen – samen met de kleur op het gezicht - ook de verhalen weer boven. Men wil echter nog maar een ding: "Naar huis. Dit alles vergeten en slapen, lang slapen", zoals iemand treffend de gevoelens vertolkt. Wat cynisch stellen we een van de ergste nachtbrakers de vraag; "Je zult nu zeker wel postzegels gaan verzamelen in plaats van het vervolgen van deze piraten capriolen". "O nee hoor". is echter alweer het ietwat montere antwoord, "ik wil beslist nog eens de piraten zien". Ook de zich herstelde organisator Rob Olthof ("Ik ga weer nieuwe trips organiseren") mengt zich in het gesprek: "weet je", zegt hij triomfantelijk, "dat zeker de helft inmiddels alweer heeft geboekt voor een nieuwe trip. Ze gaan bijna allemaal weer mee". We stappen hoofdschuddend in de auto. U heeft gelijk, schipper Klaas. Een maf groepje, inderdaad! Tekst: Jelle Boonstra Foto's: Frans Schuurbiers vorige - 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - volgende

ik was deze vergeten te plaatsen bij deze. https://pixeldrain.com/u/tvKsGiPJ Dikvoormekaar show 1977-06-07 gr jan V

Tom krijgt naast alle eer ook een mooi verjaarscadeau (47 jaar) aangezien hij waarschijnlijk een Amsterdamse tram mag besturen. 675 Radio 10 Gold 1994-02-16 1000-1100 Tom Mulder 25 jaar dj.mp3 https://pixeldrain.com/u/EcGf3cDJ 675 Radio 10 Gold 1994-02-16 1100-1200 Tom Mulder 25 jaar dj.mp3 https://pixeldrain.com/u/3pVmt36R 675 Radio 10 Gold 1994-02-16 1200-1300 Tom Mulder 25 jaar dj.mp3 https://pixeldrain.com/u/R17m83fv 675 Radio 10 Gold 1994-02-16 1300-1351 Jos van Heerden (Tom Mulder op de tram).mp3 https://pixeldrain.com/u/VS8SsUMU

Dat durf ik niet zo te zeggen hoor, programma's zijn een kwestie van smaak. Kijk over de inhoud wil en ga ik niet, ook niet op mijn eigen zender. Wel hanteer ik een format, je weet wel wat ik leuk vind, en als een programma maker mij aanstaat mag hij of nu ook zij, zijn gang gaan. Theo

Leuk Harm, geen idee of het kwam door irritatie, prijs of iets anders, maar wij hebben er destijds een flinke partij plavuizen gekocht. De reclame intensiteit was zo hoog dat het bijna goede bekenden van je waren geworden. Tja, jong dus beïnvloedbaar. Nu weet ik echt wel beter. Niet dat het slechte plavuizen waren, integendeel. Maar nu let ik toch op andere zaken dan een hoge reclame intensiteit. Wellicht dat daarom mijn leeftijdscategorie voor de adverteerders totaal niet meer interessant wordt geacht door de commerciëlen. Komt toch niet aan. Het hele radio spectrum zich richt op de doelgroep tiener, twintiger en yup. Vandaar dat het ook zo'n eenheidsworst is, onderscheidende radio bestaat niet meer in de vrije ether. (uitzondering zijn LPAM). Maar goed, nu drijf ik wel heel ver weg van het topic. Sorry moderators, kon het even niet laten. Grts Eric

19851025-Veronica-1500-1630-VeronicaTop40-LexHarding https://pixeldrain.com/u/Spymssgk 19851025-Veronica-1630-1800-VeronicaTop40-LexHarding https://pixeldrain.com/u/XMKNYvMR

Van het jaartal ben ik vrij zeker, gezien de gedraaide platen. Als iemand deze opnamen kan dateren of ze in een betere kwaliteit heeft zou dat mooi zijn. Veronica 1965 1230-1300 Hits A Go Go Jan van Veen (zaterdag).mp3 https://pixeldrain.com/u/1NfRwJP7 Veronica 1965 1130-1200 Schoon Schip - Country & Western Hitparade Gerard de Vries.mp3 https://pixeldrain.com/u/HrWnjPuU

Halverwege 1980 werd het bestuur van de VPRO het duidelijk dat, wenste men nog een rol te spelen binnen de publieke omroep, een duidelijke groei diende te worden gemaakt in het aantal leden en er naar gestreefd te worden om in 1982 een zogenaamde B-Omroep te zijn. Er waren dermate vele technologische en omroeppolitieke ontwikkelingen in het daaraan voorafgaande jaar dat het aan het bestuur van de VPRO duidelijk werd dat zijn identiteit ook in de toekomst op een herkenbare wijze naar buiten diende te worden gebracht, waarbij voornoemde groei gewenst was. Het was het bestuur duidelijk dat het eventueel halen van de B-status nog maar een kleine stap voorwaarts was en de groei wel voordeel zou hebben maar nog lang niet genoeg voor de verre toekomst. Bij de jaarlijkse tellingen, die ook in december 1979 plaats vonden, bleek dat de VPRO rond de 180.000 leden had. Voor de B-status waren er aanzienlijk meer nodig, namelijk minimaal 300.000. Derhalve maakte het bestuur dan ook bekend dat men tenminste een verdubbeling van het bestaande aantal leden wenste, mede om een veilige marge te hebben. Rekening houdende met tevens ledenverlies in de periode tot 1982 gaf men aan minimaal 220.000 nieuwe leden te willen inschrijven. Maar men had nog een probleem binnen de VPRO want er was berekend dat de gewenste uitbreiding tevens betekende dat die 5,5 miljoen gulden zou gaan kosten, terwijl er op dat moment slechts 1,7 miljoen in kas was. Het forse restant bedrag werd door hen beschouwd als een investering en een wissel op de toenmalige toekomst. Maar er speelde nog meer binnen het bestuur en wel de angst voor de concurrentie. De voornaamste reden om af te stappen van het tot dan toe strak en stijf gehandhaafde uitgangspunt van ‘klein maar fijn’, was dat de VOO en de EO in ieder geval B-omroep zouden gaan worden. In dat geval zou de VPRO als enige kleine omroep overblijven, en slechts de restjes zendtijd krijgen toebedeeld. Een marktverkenning had uitgewezen dat de VPRO kon putten uit een achterban van ongeveer 600.000 sympathisanten. Daar stond in 1980 echter tegenover dat, alle wervingsactiviteiten ten spijt, de grens van 200.000 leden nog nooit overschreden was. Iedereen boven 55 jaar herinnert zich de vele spotjes die via radio en televisie voorbij kwamen in die tijd. Niet alleen van de VPRO maar ook van de andere omroepen, waarbij meerdere malen vanuit het Ministerie van CRM een waarschuwende vinger werd uitgestoken als er weer teveel reclame voor de eigen huishouding was gedaan. Bij de VPRO kwam het in de tweede helft van de jaren zeventig van de vorige eeuw enkele malen voor dat de met veel inzet en vindingrijkheid het voortbestaan als C-Omroep diende te worden veilig gesteld daar er voorspellingen waren dat de peilingen negatief waren en dus de omroep dreigde te vallen onder het limiet van 100.000 leden. Uiteindelijk werd op 1 oktober 1984 de gewenste B-status binnengehaald. In het televisieseizoen 1980/1981 werd er bij de NCRV een aantal nieuwe programma’s via de televisie geïntroduceerd, hetgeen in juni werd bekend gemaakt. Het was in die jaren heel gebruikelijk dat in de voorzomer meer bekend werd gemaakt over de programmering in het nieuwe seizoen, dat in september van elk jaar van start ging. Zo ging Eddy Becker een nieuwe NCRV-quiz presenteren, die gebaseerd was op de wetenschappelijke BBC-quiz ‘Mastermind’. Het programma werd vanaf 30 september 1980 in tien afleveringen op het scherm gebracht. Het ging om de kennis quiz ‘Cum Laude’ die twee seizoenen was te zien en waarin kandidaten hun eigen specialisme konden kiezen om te worden ondervraagd. Volgens de producer van het programma, Dick van den Ende, probeerde men de Nederlandse versie van de quiz zoveel mogelijk een eigen gezicht te geven. En dus werd niet blindelings de opzet en uitwerking van de Britse collega’s overgenomen. Deelnemers dienden minstens 18 jaar oud te zijn en voorzien te zijn van een ruime algemene ontwikkeling. Ook diende men over een onderwerp veel te weten; een onderwerp dat trouwens niets te maken mocht hebben met zijn of haar beroep. Tenslotte werd er vereist dat men heel snel vragen kon beantwoorden en wel in twee keer twee minuten en dat over algemene onderwerpen als wel het aangegeven specialisatie onderwerp. Eerder dat jaar was natuurlijk behoorlijk sensationeel geweest toen koningin Juliana bekend maakte dat zij op 30 april 1980 zou aftreden van de troon ten voordele van haar dochter Beatrix. Begin juni kwamen vervolgens de cijfers naar buiten inzake het kijken naar de televisie van die bewuste 30ste april. Het bleek dat liefst 95% van de Nederlandse bevolking kennis had genomen van de troonafstand via televisieprogramma’s, die de betreffende dag werden uitgezonden. Ook was de inhuldiging van koningin Beatrix door het zelfde percentage landgenoten voor korte of langere periode bekeken. Cijfers waren afkomstig uit een op 3 mei gehouden telefonisch onderzoek van de afdeling kijk- en luisteronderzoek van de NOS, via een steekproef onder 372 Nederlanders van 15 jaar en ouder. Bij het onderzoek had men ook een aantal programma’s van die dag genoemd richting de ondervraagden om er achter te komen hoe die waren bekeken. De reportage in de ochtenduren inzake de troonafstand en het verschijnen van de koningin moeder en de nieuwe koningin op het balkon van het Paleis op de Dam werden deels door 88% van de Nederlanders bekeken, terwijl 70% het compleet had gezien. Ook de middagreportages werden uitstekend gevolgd en 89% van de landgenoten keken deze gedeeltelijk, terwijl 59% het onderdeel geheel bekeken. In de avonduren was er onder meer een documentaire te zien over het leven van Prinses Beatrix, hetgeen 46% aan kijkers trok. Vanaf volgende week tot 1 september zal de wekelijkse column worden omgezet in een tweewekelijkse column, dit vanwege de vakantieperiode. Dit betekent dat de volgende column op 3 juli zal worden gepubliceerd. Hans Knot. 19 juni 2021

Uit beluistering van het programma is me niet duidelijk geworden of Hans Mondt Tom Collins op deze dag verving. Normaal gesproken was op dit tijdstip de Tom Collins Show. Veronica 7109 30-09-1971 1100-1200 Hans Mondt.mp3 https://pixeldrain.com/u/7QVWg8R9

dank ik had dus iets anders willen schrijven staat nu aangepast groet

Van harte dank voor deze Mi Amigo programma's Vincent . Groet Philip .

Dit is heel bijzonder. Nog nooit gehoord. "DJ Gerard" doet hier het 2e uur van een lunchprogramma. Programma is op tape en klinkt helemaal niet zo slecht, mooi Delmare sfeertje zit er in. En hij heeft het zelf over 10 september, deze aircheck is van de 11e. Grote vraag blijft: wie was dit?

Een paar kleine correcties: 1. Radio 1 moet Hilversum 1 zijn. 2. Het uur van Will Wil Wel tussen 13.00 en 14.00 uur van 17 augustus 1983 werd niet uitgezonden via Hilversum 3 maar via Hilversum 1. Groeten, Arnold

Kippenvel.... Johan Rood: 187 meter 32 min! Toen zat ik gekluisterd bij de ontvanger (buizenradio) om o.a. te horen hoe Johan zat te 'rapporten' met mg landpiraten. Groet, HA

ABBA met zoveel (19) nummers in de (foute) lijst? Volgens mij zien die (honderd) duizenden stemmers dat toch goed fout.

Geweldige upload kerel. Je had al veel moois gedeeld en daar komen deze gems nog bij. Top!

Dank Rob, leuk. Woon niet meer echt in de nabije regio, dan raak je het zicht erop een beetje kwijt Grts Eric

Die bestaat nog Eric. https://www.cylex.nl/bedrijf/jr-a-d-amstel-tegelhandel-11032737.html Rob V.

Decibel en Unique. Wat een tijd was dat. JR aan de Amstel, zou die nog bestaan? Grts Eric PS Harm, leuk format op 1332 kHz (ben nl. wel een middle of the road music fan 😉)

Vrijdag 20 juni 2008 04.00-06.00 Muijs in het huis - Martijn Muijs 06.00-09.00 GIEL - Giel Beelen 09.00-12.00 Arbeidsvitaminen - Gerard Ekdom 12.00-14.00 Leuk is Anders - Dolf Jansen 14.00-16.00 RabRadio - Paul Rabbering 16.00-18.00 Coen en Sander Show - Coen Swijnenberg (Sander Lantinga vanuit NL) EK2008 - live vanuit Basel, Zwitserland 19.00-22.00 Ekstra Weekend - Gerard Ekdom en Michiel Veenstra samenvatting 22.00-01.00 MoveYourAss - Rudy MacKay

Ik vermoed dat dit ook de bedoeling is, er zit zoveel kennis als ik FB mag geloven. De oude zender is verkocht en de nieuwe in gebruik genomen. Theo

VOO Radio 3 - 19920619 - 1500-1630 - Erik De Zwart - De Nederlandse Top 40 https://pixeldrain.com/u/jwGgJGHs VOO Radio 3 - 19920619 - 1630-1800 - Erik De Zwart - De Nederlandse Top 40 https://pixeldrain.com/u/UzWvwAWF

Met dank aan de Stichting Norderney 19740827 - 0900-1000 - Veronica - Muziek terwijl u werkt - Hans Mondt studioband (nog 105 uur) https://pixeldrain.com/u/HD2MfnZd

eldrain.com/u/1NfRwJP7 Veronica 1965 1130-1200 Schoon Schip - Country & Western Hitparade Gerard de Vries.mp3 https://pixeldrain.com/u/HrWnjPuU Ik schat in dat Jan van Veen van zaterdag 7 augustus is. Hij noemt 'Easy Question' van Elvis 'zijn aankomende hit'. De plaat kwam op 7 augustus binnen in de Top 40. Omdat ik aanneem dat Gerard van dezelfde datum is (en dat was dus 7 of 14 aug, getuige het bericht over Jimmy Dean), komen we uit op 7-8-65 En inderdaad: leve Audacity! Edwin

Heb de programma's van Gerard en Jan wat opgekrikt. https://pixeldrain.com/u/8wQaRzq5 https://pixeldrain.com/u/sxYnLMqF