Leren kennen in 1976, het allereerste jaar waarin ik bewust radio luisterde. Die man die zo onverstaanbaar door de plaatjes heen praatte. Ik hoorde toen liever Frits Spits, die het NOS Maal op dinsdag en donderdag presenteerde. Pas later, via Ad Bouman bij de VOO, de vroegere Joost leren kennen zoals die op Radio Veronica klonk: een supercreatieve taalvirtuoos: 'Het is 26 juni 1968, de dagen worden alsmaar korter en de platen steeds langer'.
In zijn latere jaren bij de NOS klonk Joost mij wat te routineus (en crashte hij teveel intro's), maar wat was hij onovertroffen in zijn Veronica-jaren.
Zonder hem was de popradio in Nederland er ook wel gekomen, maar jaren, zo niet decennia later.
Eén keer heb ik met hem mogen werken, toen ik samen met Arjan Snijders de serie '50 jaar Hilversum III' maakte op KX Radio en die we afwisselend bij KX en in het AVROTROS-gebouw opnamen. Willem kwam langs bij AVROTROS en reageerde gevat op de door mij geselecteerde fragmenten uit de periode 1969-1978, want in die serie hadden we het alléén over wat de radiolegende in kwestie 'Op Drie' had gedaan. In '72/'73 vond ik hem daar op zijn best, in de eerste jaren van Joost Mag Niet Eten.
Willem, de man die op zee groot was geworden, zat in 2015 'in het water', dus toen we hem vroegen of hij wat wilde drinken, zei hij, 'Nee hoor, dat heb ik zelf bij me', en haalde een flesje 'eigen water' uit zijn tas.
RIP Willem van Kooten.