Ongelezen bijdragen

In de jaren 70 werkte ik bij een grote ontbijtkoekbakker in Geldrop en op de inpakafdeling klonk elke dag "Hilversum 3" zoals het toen nog heette. Als er op de "Nationale Popzender" een plaat van The Cats werd gespeeld, gingen de dames die daar werkten helemaal uit hun dak, de muziek van de Volendamse Popgroep werd dan begroet met een "Caaaaaaaaaaaaaaaatjeeeeeeeeeeeesssssssss" uit vele dameskelen. Henk Kruize

Scott Mills heeft voor het eerst gereageerd op zijn vertrek bij BBC en daarbij duidelijkheid gegeven over een eerder politieonderzoek waarbij hij betrokken was. In een verklaring laat hij weten dat dit onderzoek niet heeft geleid tot aanklachten. Volgens Mills had de zaak betrekking op een beschuldiging van een historisch zedendelict die in 2016 werd gemeld. Hij werkte naar eigen zeggen volledig mee aan het onderzoek en gaf in 2018 een reactie op de aantijgingen. Het dossier werd vervolgens overgedragen aan de Crown Prosecution Service, die oordeelde dat er onvoldoende bewijs was om tot vervolging over te gaan. De presentator geeft aan dat de beschuldiging betrekking heeft op gebeurtenissen van bijna dertig jaar geleden en dat het onderzoek inmiddels zeven jaar geleden is afgesloten. Hij meldt geen verdere publieke toelichting te willen geven en vraagt om respect voor zijn privacy. Aanleiding voor de verklaring is het recente besluit van de BBC om het contract met Mills te beëindigen. De omroep maakte eerder bekend dat dit besluit is genomen na nieuwe informatie, zonder inhoudelijke details te delen vanwege juridische en privacyredenen. De verklaring van Mills vormt zijn eerste directe reactie sinds het nieuws over zijn vertrek naar buiten kwam. In zijn reactie staat Mills ook stil bij de steun die hij heeft ontvangen van collega’s en luisteraars. Daarbij geeft hij aan het contact met zijn publiek te missen en dankbaar te zijn voor de berichten die hij heeft gekregen. Afbeelding: Scott Mills (foto Wikimedia Commons)

De Erching zendlocatie was een omvangrijke langegolf-zendinstallatie in de directe omgeving van Erching, een plaats in de gemeente Hallbergmoos in de Duitse deelstaat Beieren. De zender kwam tot stand in de vroege jaren 50 als een onderdeel van de uitzendactiviteiten van de Amerikaanse omroep Voice of America (VOA), waarmee programma’s over grote afstanden naar diverse delen van Europa werden verspreid. De installatie bleef operationeel gedurende meerdere decennia en kende uiteenlopende toepassingen en exploitanten. De bouw van de zender vond plaats tussen 1952 en 1953. De centrale antennestructuur bestond uit een 256 meter hoge stalen mast met een gevelde, tegen de aarde geïsoleerde constructie en twaalf kapvoet-spankabels. Op het moment van de inbedrijfstelling in 1953 beschikte deze faciliteit over een zendvermogen van 1000 kilowatt op een langegolffrequentie rond 173 kHz, waardoor het tot een van de krachtigste radiostations ter wereld behoorde. In de beginfase was de zendinstallatie primair bedoeld om radioprogramma’s van de Voice of America uit te zenden. Deze uitzendingen bereikten een breed publiek en hadden onder meer tot doel nieuws, informatie en programma’s in meerdere talen te verspreiden. Tijdens de periode van de Koude Oorlog speelde de zender een rol in de internationale mediacommunicatie, waarbij signalen gericht waren op gebieden binnen het bereik van de langegolf. Naast de Amerikaanse omroepactiviteiten werd vanaf 25 januari 1954 tot en met 31 januari 1964 een deel van de zendtijd gebruikt door RIAS 1, een radiostation dat eveneens via deze installatie programma’s verzorgde gedurende een vastgesteld aantal uren per dag. De installatie werkte met eigen dieselgeneratoren omdat de gebruikte frequenties en de bijbehorende netfrequentie van 60 Hz niet direct vanuit het openbare elektriciteitsnet konden worden gevoed. In 1973 werd de oorspronkelijke exploitatie van de zender beëindigd. Deze beslissing viel samen met een ontspannen geopolitieke situatie die de noodzaak voor grootschalige Amerikaanse uitzendingen vanuit deze locatie deed verminderen. Enkele jaren later werd de installatie in 1979 opnieuw ingezet voor tests van het navigatiesysteem LORAN-D, een radio-navigatiesysteem dat destijds werd onderzocht en getest. Kort daarna werd de zender opgenomen in de frequentie-toewijzing van de Duitse Bundespost, die de langegolffaciliteit gebruikte om het programma van de publieke omroep Deutschlandfunk uit te zenden. In het kader van deze activiteiten werd een nieuwe frequentie toegewezen, aanvankelijk 209 kHz en later 207 kHz na een aanpassing. De uitzendingen vonden gedurende de dag plaats binnen vaste tijdsblokken, maar nachtelijk gebruik was vanwege internationale afspraken en technische beperkingen niet mogelijk. Een technische uitdaging voor continu gebruik was de behoefte aan een richtstraalfrequentiekarakteristiek, wat een tweede antennemast vereiste. De benodigde uitbreiding kon echter niet worden gerealiseerd omdat op dat moment de bouw van de nieuwe luchthaven München-Franz-Josef-Strauss was gepland. Deze ontwikkeling verhinderde de plaatsing van extra antennes en maakte nachtelijke uitzendingen op de toegewezen frequentie onhaalbaar. Door de groeiende focus op andere zendlocaties en de komst van moderne technologieën werd in 1985 op een andere locatie, Aholming in de buurt van Deggendorf, een nieuwe langegolf-zendinstallatie gebouwd. Nadat deze site gereed was, werd de Erching-zender buiten gebruik gesteld en uiteindelijk ontmanteld. Sinds het einde van de radiodienstverlening bleef het terrein lange tijd ongebruikt liggen. In de loop der jaren werd het complex herhaaldelijk blootgesteld aan vandalisme, maar na een wijziging van eigendom zijn er regelmatig controles en beveiligingsmaatregelen getroffen om het terrein te beschermen. Tegenwoordig wordt de voormalige zendlocatie particulier beheerd en verhuurd voor film- en fotografieprojecten, waardoor de plaats nog een zichtbare herinnering vormt aan de geschiedenis van radio uitzendingen in de regio. Afbeelding: Erching zendlocatie (foto Wikimedia Commons)

Radioberichten in het Farsi die de afgelopen weken voor onrust zorgden, blijken niet afkomstig te zijn uit Iran, maar vanuit Duitsland te worden uitgezonden. De signalen, die sinds 28 februari meerdere keren per dag te horen zijn, bestaan uit cijferreeksen die in groepjes worden voorgelezen en deden vermoeden dat ze bedoeld waren om slapende netwerken te activeren. De berichten verschenen kort na het begin van militaire spanningen waarbij de Verenigde Staten en Israël betrokken waren. Door de timing en de taal waarin de boodschappen werden uitgezonden, ontstond de indruk dat de signalen uit Iran kwamen. Die gedachte werd versterkt doordat er melding werd gemaakt van mogelijke aanwezigheid van Iraanse netwerken buiten het land. Een groep internationale radio amateurs heeft de bron van de uitzendingen inmiddels weten te achterhalen. Het netwerk, bekend als de Priyom-groep, traceerde het signaal naar een bosgebied ten zuidwesten van Stuttgart. Op die locatie bevindt zich ook een Amerikaanse militaire basis, wat de vermoedens richting de Verenigde Staten versterkt. Opvallend is dat de uitzendingen op 25 maart tijdelijk stopten toen de locatie van de zender mogelijk openbaar zou worden. Kort daarna werd het signaal hervat. Een officiële reactie over de herkomst en het doel van de uitzendingen ontbreekt nog. Vanuit de Amerikaanse strijdkrachten is geen inhoudelijke toelichting gegeven, terwijl de Duitse toezichthouder meldt dat er geen onregelmatigheden zijn geconstateerd. Volgens een voormalige Amerikaanse inlichtingenofficier lijkt de manier waarop de signalen zijn opgezet te duiden op een noodconstructie om contact te houden met personen in Iran. Daarbij zou het gaan om berichten die dienen voor communicatie met agenten ter plaatsen.