En hoe ging het verder na 31 Augustus 1974? Na een stevige slaap, ik was uiteindelijk een dikke 40 uur wakker geweest, nam ik op Zondagmiddag 1 September de Mi Amigo Top 50 op, blijkbaar was dit programma wel aan boord want er misten nogal wat tapes die eerste week van September. Hierna had ik een beetje een "kater", nam voorlopig niets meer op, tot grote vreugde van mijn vriendinnetje, och, de programma's van Radio Mi Amigo waren wel leuk, Joop Verhoof, Bert Bennett en Peter van Dam waren prima DJ's, maar de muziekkeuze, met de vele Vlaamse bands, zangers en zangeressen sprak me veel minder aan als de programma's van Noordzee en Veronica, het was gewoon even een kwestie van "even wennen" even "heel erg wennen".
Vooral de live programma's van peter van Dam in 1975 waren "best te pruimen" en vanaf 1976 kwamen er prima live DJ's bij zoals Bart van Leeuwen, Marc Jacobs en Frank van der Mast. En dan nam je de plaatjes en commercials die je tenen kromden gewoon voor lief. Bij 1 commercial uit 1977 ging bij mij altijd even de volumeknop op "0", dat was er een van de "Vlaamse Zeep Centrale", ik krijg nu nog steeds korstjes in mijn nek als ik op een oude band die commercial soms terug hoor... een wat rare man die zingend de kamer binnen komt.. "Tieterjadetierjea....ooooohhhh!!!! wat glanst die vloer...." echt, met het ten gehore brengen van dat spotje moet men aan boord toch ook tegen het (scheeps)plafond zijn gegaan.
Mi Amigo, Caroline en Delmare bleef ik volgen tot 1979, daarna nog de herstart van Caroline op 15 April 1979, fantastisch begin met prima muziek en prima DJ's.... totdat de periode "Danny Vuylsteke" aan brak, de vele, vele commercials en we ook plaatjes zoals "If I just had you"van Brigitte Tuna voorbij hoorden komen, dat plaatje was nog erger dan de Zeepcentrale commercial. Caroline bleef ik volgen, Woensdag 19 maart heb ik nog sporadisch naar Caroline geluisterd, niet wetende dat het hun laatste dag zou zijn, want ik had het veel te druk, samen met mijn echtgenote, met het behangen, schilderen en inrichten van ons flatje waar wij pas de sleutels van hadden gekregen. De dag erna hoorde ik op het nieuws dat de Mi Amigo was gezonken.... ik kon het niet geloven... ... een tijdperk sloot af, geen enkele zeezender meer. Daarna begon een periode waarin ik veel bandjes ruilde om mijn "Caroline collectie" zo groot mogelijk te maken, en mijn echtgenote hoofdschuddend keek naar de vele tapes met de opmerking "wanneer ga je die allemaal afluisteren?". Op mijn antwoord "elke dag..." kreeg ik een honend gelach waarna ze weer voor de TV ging zitten om naar aflevering "zoveel" van "Dallas" te kijken.
Radio Paradijs kwam in 1981, maar behalve een uurtje Nederlandstalig op 270 meter, was de tijd te kort om te luisteren want de Nederlandse Overheid zorgde ervoor dat we de lege bandjes weer in de kast konden leggen, en de plakboeken met krantenknipsels welig uit begonnen te puilen. De Zeezender hobby van me werd even weer "celibatair" maar toen Caroline in 1983 weer terug kwam zag mijn echtgenote de bui al weer hangen en moest ze haar liefhebbende echtgenoot weer regelmatig missen als ik in mijn "Radio Shack" weer eens de zoveelste tape vol speelde met Carl KIngston, Robin Ross, Peter Quinn, Brain Allen en vele anderen. Het "radio kluizenaars bestaan" was terug....
Een jaartje later verhuisde wij naar Nuenen en net toen alles klaar was begon het succes van Laser558 en vroegen mijn mede buurtbewoners zich lange tijd af "Waarom brandt er altijd in de avond licht in dat slaapkamertje en wat doet die lange draad uit dat raampje daar??", Ach, ik heb de beste zielen wel eens uitgelegd wat mijn hobby nou precies inhield en dat ik graag luister naar radio programma's die jaren daarvoor zijn opgenomen en dat ik nu helemaal idolaat ben van zenders "vanaf bootjes", sommige keken me dan aan met een blik van "Ocharme, die heeft een psychiater nodig, en dan ook een hele goeie..."
Om een lang verhaal kort te maken, in 1987 verhuisde wij terug naar Geldrop en meteen werd de kleinste slaapkamer "gepimpt" tot mijn "mancave", en daar heb het hele Caroline avontuur meegemaakt, inclusief 19 Augustus 1989, ik wist dat er "stront aan de knikker was" en in mijn "mancave" liep de recorder mee want ik was in de tuin aan het metselen, maar toen op de Ross Revenge "de pleuris uitbrak" liet ik stenen en cement voor wat het was, hoorde mijn echtgenote mopperen met iets van "gvd, maak dit eerst af" en luisterde met ongeloof naar Caroline, wat een sensatie was dat. Toen ik veel later weer in de tuin was trof ik hard geworden cement en een "slightly pissed off" echtgenote aan, het cement is weggegooid en de boze bui van mijn echtgenote verdween als sneeuw voor de zon toen ze een paar uurtjes later, samen met ondergetekende, lekker aan de gyros en ouzo zat bij het Grieks restaurant hier in Geldrop, tja, soms moet de hobby even wijken voor "de rust in de tent"
Caroline heb ik nog opgenomen tot 28 Oktober 1990 met Caroline Martin, daarna nog wel geluisterd maar met de gedachte "in het weekeinde" neem ik wel weer wat op, maar.... helaas.. het was exit Caroline... en.... zeezenders.
Fijne dag nog allemaal.
Henk Kruize