Alle activiteit

Dus volgens jou is het haar schuld dat Ruud de Wilt haar schoffeerd?

Wie herinnert zich nog de actie ‘Radio Noordzee Hou em in de lucht’? Het begon in juni 1973 toen het duidelijk werd dat de Nederlandse Parlementsvertegenwoordigers, de positieven uitgezonderd, het besluit wensten te nemen tot invoering van maatregelen tegen de zeezenders. Dit diende te gebeuren via een aanpassing van bestaande wetgeving en bekrachtiging van het Verdrag van Straatsburg uit 1965. Dit laatste verdrag was door een groot aantal naties bekrachtigd maar diende altijd via aanpassing van bestaande wetgeving in diverse landen worden bekrachtigd, waar tot op dat moment in Nederland geen sprake van was. En dus werd er door Radio Noordzee, de Nederlandstalige tak van RNI, vanuit de studio in Naarden een actie gecoördineerd om Nederland op te roepen lid te worden van Radio Noordzee met als doel in de toenmalige toekomst een plekje te vergaren in het publieke omroepsysteem. Kosten nog moeite werden gespaard om het luisterpubliek breed te interesseren een lidmaatschap te nemen. Dit kon door de weids verspreide stickers in te vullen en op te sturen naar het adres van Radio Noordzee. Voor vijf gulden kon je in die tijd jouw steun voor het favoriete steun betuigen, hetgeen zowel voor Radio Veronica als voor de luisteraars van Radio Noordzee mogelijk was. Er waren dagenlang live uitzendingen vanaf het zendschip MEBO II met deejays van Radio Noordzee en er was de Radio Noordzee karavaan met tientallen auto’s, die op diverse plekken in het land opdoken om, vergezeld van een promotieteam, leden proberen te winnen voor Radio Noordzee. Het was het Seven Club team uit Rotterdam Schiedam met onder meer Rob van der Palm en Rob Slotemaker, die in diverse winkelcentra hun karavaan tijdelijk stopten. Op de 220 meter werd regelmatig melding gemaakt waar het Seven Club Team was te zien. Uiteraard was men er, vergezeld door een promotieteam om stickers uit te delen die de ontvangers warm dienden te maken toch ook maar een lidmaatschap van Radio Noordzee aan te gaan. Een bedrag van 5 gulden storten bleek op dat moment voldoende. Ook in de noordelijke provincies was een aantal mensen actief. Zo waren de beide mannen, verantwoordelijk voor de productie van de RNI dubbel-lp – die in mei 1973 uitkwam – actief in de provincie Groningen. Het waren Jacob Kokje en Hans Knot die eerst een avond het uitgaansleven van Groningen ingingen. In die tijd begon dat om 20 uur tot een uur of 1 in de nacht. Discotheken als Jolly Joker, Blow Up en Time Out werden bezocht om de rode stickers uit te delen. De volgende avond werd een bezoek gebracht aan Royal York en discotheek Just Fancy in Winschoten. Wat het bezoeken aan nieuwe leden heeft opgeleverd zal altijd een vraagteken blijven. Terwijl ik dit verhaal schrijf komen in gedachten de prachtige jingles in mijn gehoor terug, die er destijds zijn gemaakt ter ondersteuning van de actie ‘Hou em in de lucht’ op Radio Noordzee, waarvoor we vooral dankbaarheid dienen te geven aan Ferry Maat. Hij zou later nog vele mooie jingles produceren in Nederland en daarbuiten. Het zijn gedachten die na een periode van 53 jaar weer naar boven komen en wel doordat, bij het scannen van een groot aantal artikelen ten bate van het archief een volgend bericht eruit sprong. Het was gedateerd op 4 januari 1975 waaruit duidelijk werd dat de toenmalige minister voor Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk, Harry van Doorn, duidelijk had gemaakt dat er voor Radio Noordzee in de toenmalige toekomst geen ruimte was een publieke omroepstatus te verkrijgen. ‘Minister Van Doorn heeft de aanvraag afgewezen, omdat de stichting RTV Noordzee niet zou voldoen aan drie van de acht eisen die de omroepwet stelt.’ Volgens een ministerieel onderzoek had Noordzee bij lang na niet de 15.000 leden, die een adspirant omroep destijds diende te hebben. Van de ruim 26.000 namen op de lijst van ‘leden’ bleek 65% niet ingeschreven bij de Dienst Omroepbijdrage. Het waren vooral jeugdige in huiswonenden, waarvan alleen het hoofd van het gezin telde bij een eventueel lidmaatschap. Van Doorn, die een KRO verleden had, bracht nog meer redenen naar voren RTV Noordzee geen toegang te verlenen tot het Omroepbestel want een steekproef had uitgewezen dat er bij lange na niet genoeg echte leden konden worden geteld. Bovendien stelde hij dat de stichting RTV Noordzee uit een oogpunt van cultuurbeleid onvoldoende gekwalificeerd bevonden werd en tenslotte was hij er niet van overtuigd, dat RTV Noordzee niet uit was op het maken van winst. Uiteraard was er diepe teleurstelling. John de Mol, toenmalig directeur van Radio Noordzee, stelde die dag nog niet of er beroep zou worden aangetekend tegen het besluit van de minister. “Ik kan ook nog nauwelijks reageren op de argumentatie, want ik heb zijn antwoord nog maar net in handen. Ik weet bijvoorbeeld nog niet op welke 9500 leden in de zin der wet de steekproef uit ons ledenbestand is gedaan. We hadden er zelf op gegokt, dat meer dan de helft zou kunnen meetelden. We waren van tevoren al erg selectief geweest bij het accepteren van leden. We hebben ons gedistantieerd van de al te tomeloze ledenwerving van anderen. Ik dacht trouwens dat we duidelijk genoeg tegen de minister hebben gezegd, dat de stichting volkomen los staat van het Strengholt-concern." Helaas was er van ‘Hou em in de lucht’, wat betreft de originele Radio Noordzee, niets terecht gekomen en werden alleen pogingen gedaan radio onder dezelfde naam te produceren, wat voor de echte fans uit de periode 1971-1974 niet alleen als kwalijk werd gezien maar bovendien als een slechte kopie van destijds. Hans Knot, 28 februari 2026

Dat ze geschoffeerd zou worden had ze vantevoren kunnen bedenken..De Wild is niet iemand waar een serieus gesprek mee te voeren valt. Het Fortuyn-interview in 2002 is daar een mooi voorbeeld van.

Ik heb de Wild nooit leuk gevonden. En in dit geval heeft hij zich een brevet van onvermogen gegeven. "plaatje maar weer dan".............................

Onbeschoft, zul je bedoelen. Dat krijg je als deejays altijd maar 'leuk' willen zijn.

Oh oh wat erg weer ...

Documentairemaker Julie Ng heeft een officiële klacht ingediend bij de NPO naar aanleiding van een interview in het programma De Wild in de Middag op NPO Radio 2. Het gesprek met presentator Ruud de Wild en co-host Lauren Verster zou volgens Ng over haar documentaire Meer Dan Babi Pangang gaan, maar draaide grotendeels uit op opmerkingen en vragen over Chinees-Indisch eten. Aanleiding voor het interview was de documentaire Meer Dan Babi Pangang, waarin Ng via het restaurant van haar vader stilstaat bij het succes en de kwetsbare positie van Chinees-Indische restaurants in Nederland. De film behandelt thema’s als culturele aanpassing, identiteit en beeldvorming, waarbij het gerecht babi pangang symbool staat voor de vermenging van Chinese, Indische en Nederlandse invloeden. Het radio-item werd aangekondigd als ‘China Journaal’ en ging gepaard met een Chinees muziekfragment. In het daaropvolgende gesprek lag de nadruk echter op gerechten als loempia’s en babi pangang. Er werden vragen gesteld over de grootte van loempia’s, het suikergehalte van sauzen en de opvallende kleur van babi pangang-saus. Daarbij werd onder meer gesuggereerd dat de saus fluoriserend oogt en werd een vergelijking gemaakt met contrastvloeistof bij een CT-scan. Volgens Ng bleef de inhoud en maatschappelijke strekking van haar documentaire daardoor onderbelicht. In haar klacht spreekt zij van racisme, het reduceren tot een karikatuur en het in stand houden van achterhaalde stereotypen en clichés. Zij stelt dat haar film een bredere culturele en maatschappelijke context heeft, terwijl het interview volgens haar werd teruggebracht tot grappen over eten en ingrediënten. Na afloop van de uitzending namen De Wild en Verster opnieuw contact met haar op om excuses aan te bieden. Dat gebeurde nadat er kritiek van luisteraars was binnengekomen. Ng heeft aangegeven dat zij tijdens dat telefoongesprek heeft toegelicht dat zij zich overdonderd voelde door het verloop en het niveau van het interview. De klacht is ingediend bij de zendermanager audio van de NPO en is vervolgens doorgestuurd naar PowNed, de omroep die verantwoordelijk is voor het programma. Wat het verdere traject zal zijn en welke stappen eventueel worden genomen, is op dit moment niet bekend.

Winston Churchill was nog een echte "staatsman", die blijken tegenwoordig niet meer te bestaan. De hoed die Winston Churchill draagt, da's misschien wel leuk, dat is een "Homburg", een Duitse hoed gemaakt in Bad Homburg.... en... Procol Harum zong er ook over, in 1967, als opvolger van "A whiter shade of pale" en dat met de song "Homburg". Groet Henk Kruize