Laatste berichten

Er zijn zeker genoeg (muzikale) niches te bedenken die niet of onvoldoende worden gedekt door FM en DAB. Alleen lijkt het me lastig om daar in zo'n klein uitzendgebied meer dan enkele luisteraars mee te bereiken (als ze je al weten te vinden). Als je dat okay vindt, prima. En zo niet, dan is er natuurlijk nog internetradio.

De jaarlijkse uitzending van ‘De Top 100 van Noord-Holland’ is op Hemelvaartsdag te horen bij NH. Op donderdag 14 mei staat de zender van 09:00 tot 18:00 uur in het teken van muziek uit de provincie, met een overzicht van ruim zestig jaar aan producties, samengesteld door luisteraars. De uitzending bestaat uit een brede selectie van bekende en minder bekende nummers die hun oorsprong vinden in Noord-Holland. Daarmee komt een groot deel van de regionale muziekgeschiedenis voorbij, van de Palingsound uit Volendam tot opnames uit studio’s in ’t Gooi en optredens uit theaters en zalen verspreid over de provincie. De samenstelling van de lijst ligt in handen van het publiek. Luisteraars kunnen kiezen uit meer dan 750 nummers en hebben daarnaast de mogelijkheid om eigen suggesties toe te voegen. In de selectie zijn uiteenlopende artiesten opgenomen, waaronder Rob De Nijs, Wim Sonneveld, George Baker, Willeke Alberti, Ramses Shaffy en De Dijk. Ook groepen als The Cats en BZN en artiesten als Van Dik Hout en Boudewijn de Groot maken deel uit van de keuzelijst. Nieuwere namen zijn eveneens vertegenwoordigd, zoals Kelsey Verbrugge, Tim Knol, Chef’Special en Samuel Welten. De top 10 van de vorige editie zag er als volgt uit: Yves Berendse – Terug in de tijd Rob de Nijs – Foto van vroeger Van Dik Hout – Stil in mij Wim Sonneveld – Het dorp Bloem – Even aan mijn moeder vragen Lucifer – House for Sale André Hazes – Bloed, zweet en tranen Claude – C’est la vie André van Duin – Als de zon schijnt Rob de Nijs – Het werd zomer Eerdere edities en volledige overzichten zijn terug te vinden via op Hitnoteringen. Luisteraars kunnen nog hun stem uitbrengen tot 13 mei om 16:30 uur voor de editie van dit jaar op de website van NH.

Dat ben ik met je eens.

Wie hoor jij met de Hits op de middengolf welke ook al te horen zijn op FM? De levenslied zenders, ja daar zijn er heel veel van. Theo

De hobbyisten die hier op uitzenden moeten steeds een grotere knip hebben op de boel draaiend te houden, het wordt steeds duurder. EN de inhoud, een enkele uitzondering daar gelaten, maar hoor daar bij velen hier in Noord Nederland de zelfde meuk als ook op dab en fm wordt uitgezonden namelijk zogenaamde "Hits" of wel Nederlandstalige volksmuziek uit het stenen tijdperk, met andere woorden het is duur, stelt niets voor en vooral veel van het zelfde.

De middengolf is in Europa al jaren bezig aan een stille terugtocht. Waar de band ooit het kloppend hart was van nationale omroepen, regionale stemmen en grensoverschrijdende ontvangst, resteert vandaag vooral een landschap van lege frequenties, uitgeschakelde zenders en een handvol liefhebbers die proberen vast te houden aan een medium dat door velen al is afgeschreven. Toch is het verhaal van de middengolf niet zo eenvoudig als de optelsom van gesloten zendlocaties en verdwenen stations doet vermoeden. De neergang van de middengolf begon niet gisteren. In heel Europa werd het bereik van FM vanaf de jaren zestig steeds beter, terwijl de geluidskwaliteit duidelijk aantrekkelijker was voor luisteraars. De middengolf bleef nog lang relevant door zijn grote bereik, zeker in de avonduren wanneer signalen honderden kilometers konden overbruggen, maar verloor stap voor stap terrein. Wat ooit een vanzelfsprekend onderdeel was van het dagelijks luisteren, werd langzaam een techniek uit een ander tijdperk. Dat proces werd versneld door de hoge kosten van het in de lucht houden van middengolfzenders. Grote zendinstallaties vragen veel energie, veel onderhoud en veel ruimte. Vooral voor publieke omroepen werd het steeds moeilijker om die kosten te verantwoorden in een tijd waarin luistergedrag verschoof naar FM, DAB+ en online distributie. Vanuit economisch oogpunt was de conclusie voor veel omroepen helder: waarom een dure infrastructuur in stand houden voor een steeds kleiner publiek. In Nederland werd dat scenario pijnlijk zichtbaar. De grote landelijke middengolfzenders verdwenen één voor één. Frequenties die decennialang een vaste plek hadden in het luistergedrag verloren hun functie. Zendlocaties werden afgebroken, masten verdwenen uit het landschap en de middengolf werd teruggebracht tot een marginaal platform. Wat resteerde was niet langer een volwaardige distributievorm voor grote omroepen, maar een niche voor kleine spelers, experimenten en liefhebbers. Die ontwikkeling staat niet op zichzelf. In veel Europese landen werd dezelfde afweging gemaakt. Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en grote delen van Scandinavië namen afscheid van de middengolf omdat het simpelweg te duur werd om een verouderd systeem te blijven voeden. De publieke taak verschoof naar digitale verspreiding en commerciële partijen zagen geen aantrekkelijk verdienmodel meer in een band die vooral met ruis, storingen en afnemend bereik werd geassocieerd. Toch is het opvallend dat de middengolf niet volledig is verdwenen. Juist nu de grote spelers vertrokken zijn, ontstaat ruimte voor kleinschalige initiatieven. In Nederland is dat vooral zichtbaar in de opkomst van LPAM, de laagvermogenvergunningen op de middengolf. Die kleine vergunningen bieden lokale en thematische aanbieders de mogelijkheid om met relatief beperkt vermogen uit te zenden. Daarmee krijgt de middengolf een andere functie dan vroeger. Niet langer als massamedium voor miljoenen luisteraars, maar als kleinschalig platform voor initiatiefnemers die bewust kiezen voor etherdistributie. Dat maakt LPAM interessant, juist omdat het geen poging is om het verleden terug te halen. De kracht van deze kleine vergunningen zit niet in schaal, maar in karakter. Ze bieden ruimte aan partijen die niet afhankelijk zijn van grote budgetten en die de middengolf gebruiken als aanvulling op online distributie. Voor sommigen is het een technisch experiment, voor anderen een manier om een specifiek publiek te bereiken. De band krijgt daarmee een rol die kleiner is dan vroeger, maar ook vrijer en persoonlijker. De vraag is wel hoe duurzaam dat model uiteindelijk is. Ook een kleine middengolfzender kost geld, vraagt technische kennis en heeft te maken met storingsgevoelige ontvangst. Bovendien is de gemiddelde luisteraar niet meer gewend om actief op de middengolf af te stemmen. Wie vandaag radio ontdekt, doet dat meestal via een app, slimme speaker of DAB+-radio. De vanzelfsprekendheid van de AM-band is verdwenen en daarmee ook een groot deel van het potentiële bereik. Toch hoeft dat niet automatisch het einde te betekenen. De toekomst van de middengolf ligt niet meer in bereik alleen, maar in betekenis. De band hoeft niet terug naar zijn vroegere positie om relevant te blijven. Juist als kleinschalig medium kan de middengolf een plek behouden voor experiment, cultureel behoud en technische zelfstandigheid. In een tijd waarin distributie steeds afhankelijker wordt van grote platformen en gesloten ecosystemen, heeft een vrij toegankelijke etherfrequentie nog altijd waarde. Daarmee is de middengolf in Nederland geen massamedium meer, maar ook geen relikwie. Wat verdwenen is, is het tijdperk van grote vermogens en nationale dekking. Wat overblijft, is een kleinere wereld waarin ruimte is voor nieuwe toepassingen, nichegebruik en technische eigenzinnigheid. Dat is geen terugkeer naar vroeger, maar een andere toekomst dan lang werd verwacht. Vincent Schriel, 10 mei 2026

Schandalig, dat heet verleggen van de kosten naar de klant/consument/luisteraar. Zelf kosten besparen en de mensen op kosten jagen die een nieuwe ontvanger moeten kopen. Belgie handelt in strijd met Brusselse Europese regels. Net als veel andere landen. Brussel zegt dat alle frequenties die niet door de publieke omroep gebruikt worden verdeeld moeten worden aan derden. Dat was de basis van de rechtszaak tegen de staat jaren 90 waarmee advocaten FM frequenties vrijkregen voor commerciele stations. En die jurisprudentie in Nederland verbiedt dus zoals de Belgen en andere landen die dat niet hebben, frequenties achter te houden, en daarom mag er hier met LPAM worden gewerkt, want daarmee voldoet NL aan de Europese regels. Ook in Belgie kan je frequenties afdwingen maar dat is een lange weg die niemand begint. Is er dan geen hoogvermogen in Europa? Ja zeker, Monaco, RMC vanuit Frankrijk, 1000 kW, is dat hard genoeg. Straks om 24.00 uur weer Radio 6 International, op 1467, op mijn freqeuentie, en ik wordt goed weggedrukt. Heb ik daar een probleem mee, NEE.