Ongelezen bijdragen

Als je me citeert prima, maar doe dat volledig, er staat nog een zin voor. Naar aanleiding van jouw opmerking dat de onafhankelijke media een controlerend rol heeft, het is maar wat je onder "controle" verstaat. Als je daar onder verstaat kritisch bevragen van betrokken partijen, dan ben ik het met je eens. Helaas hoor ik nogal eens een conclusie naar aanleiding van die bevraging die niet strookt met de antwoorden in die bevraging. Ook de feiten verzameling laat nogal eens te wensen over. Dat is overigens niet alleen een "lokaal" probleem, maar dat terzijde, want we hebben het over lokale omroepen. Rob V.

Tijdens de derde editie van De 538 Ochtendrun is een recordbedrag van 2.125.660 euro opgehaald voor het Prinses Máxima Centrum. Het hardloopevenement vond plaats in het Olympisch Stadion in Amsterdam, waar honderden deelnemers samen 5,38 kilometer liepen om geld in te zamelen voor onderzoek naar kinderkanker. De deelnemers waren verdeeld over drie verschillende runs. Met hun deelname ondersteunden zij het Prinses Máxima Centrum, waar onderzoek wordt gedaan naar betere behandelingen voor kinderen met kanker. Een opvallend onderdeel van de actie was de prestatie van sponsorloper Jeroen van Veen. In de week voorafgaand aan het evenement liep hij dagelijks 100 kilometer op een loopband in de live studio van Radio 538. Tijdens deze sessies kreeg hij gezelschap van luisteraars, dj’s van de zender en verschillende gasten. De slotfase van zijn uitdaging vond plaats tijdens het evenement zelf, waar hij de laatste 38 kilometer aflegde in het Olympisch Stadion en daarmee een totaalafstand van 538 kilometer bereikte. De opbrengst van de actie wordt besteed aan meerdere onderzoeksprojecten binnen het Prinses Máxima Centrum. Het gaat onder meer om de ontwikkeling van technologieën waarmee sneller en nauwkeuriger kan worden vastgesteld om welk type tumor het gaat. Daarnaast gaat een deel van het bedrag naar een studie naar het gebruik van immunotherapie als standaardbehandeling bij kinderen met leukemie, met als doel het gebruik van chemotherapie te verminderen. Deze onderzoeken zijn gericht op het verbeteren van behandelmethoden voor kinderen met kanker. Daarbij wordt gewerkt aan hogere overlevingskansen, minder bijwerkingen van behandelingen en een betere kwaliteit van leven voor patiënten. Afbeelding: foto Radio 538

Het is juli 1968 dat de dagelijkse uitzendingen van Radio Veronica via Radio Popular de Mallorca een aanvang namen op het zonnige eiland. De leiding van het plaatselijke station, dat in 1959 met uitzendingen begon, zag wel wat in de dagelijkse twee uurtjes van de Veronica deejays, waarbij vooral Rob Out en Robbie Dale – maar ook andere collega’s - de vakantiegangers uit Nederland en België op het eiland zouden verpozen met vrolijke muziek en commercials. Na een paar jaar kwam er een einde aan dit project waarbij men zich aan de Utrechtseweg, waarheen de studio’s van Radio Veronica inmiddels waren verhuisd, besloot zich op andere doelen te richten. Betekende dit, dat met de stopzetten van deze uitzendingen op Mallorca, een einde was gekomen aan de samenwerking tussen de leiding van Radio Popular de Mallorca en de radiomakers in Nederland? Decennia nadat de activiteiten werden stilgezet kwamen er documenten boven water, waaruit blijkt dat er wel daadwerkelijk contacten zijn geweest tussen Radio Popular de Mallorca en Lex Harding namens een aantal voormalige medewerkers van Radio Veronica. In 1976 heeft hij heeft gehad met de Spanjaarden om te bezien of er mogelijkheden waren de samenwerking weer op te pakken. Vanaf Mallorca werd op 14 april van dat jaar een brief verstuurd, waarin allereerst de nieuwe directie van Radio Popular werd voorgesteld en tevens ideeën werden gedeponeerd voor een eventuele hernieuwde samenwerking. Nadat in 1969 Radio Popular de Mallorca werd opgericht blijkt dat de organisatie in Spanje een enorme expansie had doorgemaakt en er allerlei andere stations onder dezelfde naam zijn opgezet als bijvoorbeeld Radio Popular de Zaragoza of Radio Popular de Salamanca. In totaal ging het in 1976 om precies vijftig verschillende stations. De brief bleef enige tijden liggen op het bureau van Lex Harding en de Veronica Omroep Organisatie, waarna hij op 8 juni 1976 alsnog antwoord verstuurde naar de heer Panero, de directeur van de organisatie. Harding begon de brief, nadat hij excuus had aangeboden voor het late antwoord, te danken voor het aanbod. Door de enorme groei van de VOO, waarbij onder meer een keer per drie weken een televisieprogramma diende te worden geproduceerd, was een antwoord niet eerder mogelijk. In het schrijven stelde Harding dat men desalniettemin geïnteresseerd was in de aanbieding om de programma’s van Radio Veronica opnieuw op te starten. Hij stelde zelfs dat daartoe besprekingen op gang waren gebracht met potentiële adverteerders, die gingen bekijken of in het lopende seizoen er nog geld over was voor een dergelijk project. Tevens meldde Lex Harding dat hij met deejays in onderhandeling was, waarbij tevens in het vooruitzicht werd gesteld dat Lex hoopte binnen korte termijn een proefuitzending op te sturen naar Mallorca. Hij benadrukte wel dat het al dan niet doorgaan van het project afhankelijk was van de bereidheid van adverteerders om reclamezendtijd binnen de programma’s in te kopen. In afwachting van die beslissing vroeg Harding wanneer eventueel dergelijke programma’s een aanvang zouden kunnen nemen via Radio Popular. Ook vroeg hij wat de minimale proefperiode zou kunnen zijn, waarbij hijzelf een periode van acht maanden als een redelijk termijn zou vinden. Om een indruk te geven van de toen huidige activiteiten van de VOO werd een verrassingspakket meegestuurd naar Mallorca. Over het verdere verloop van de correspondentie dient gegist te worden, het vervolg van de correspondentie is niet te vinden in het archief, dat aan mij beschikbaar werd gesteld door Robert Briel. Flauwe grap Het was op 11 januari 1984 dat Van Kooten en De Bie behoorlijk zichzelf in de publiciteit brachten door in hun uitzending te melden dat er in het bos, in de omgeving van de uitspanning ‘de Pyramide’ een schat in een trommel was begraven ter waarde van 1000 gulden, bestemd voor de echte minima. Het gevolg was dat zo’n 700 kijkers besloten per fiets, bromfiets of auto naar de uitspanning in Austerlitz te gaan om te kijken of de schat was op te graven. Het was natuurlijk een vreemde mededeling als je bedenkt dat het in begin januari altijd pikkedonker is. In gedachten zie ik al die honderden mensen, bewapend met zaklantaarn, handschoenen en scheppen, bezig de schat te vinden. Maar wat een teleurstelling was het dat niemand van de televisiekijkers, die zich snel naar Austerlitz hadden begeven, helemaal niets tijdens de graafexpeditie vonden. De volgende ochtend maakte namelijk een medewerkster van de VPRO, waar Kooten en de Bie onder contract stonden, bekend dat er helemaal niets begraven was en bovendien dat de man, die met duizend gulden naar andere mensen zwaaiden, onderdeel van een grap was. Ook meldde ze dat er tot op dat moment geen boze telefoontjes waren binnengekomen bij de VPRO. Er zat natuurlijk ook een andere kant aan deze grap in kader van televisiebeïnvloeding. De lokale politie als ook vertegenwoordigers van de Boswachterij in Austerlitz waren boos. Vanuit de politiepost werd melding gemaakt van duizenden guldens aan schade, die men had geconstateerd, en ook diende men stil te staan bij het gegeven dat er sprake was in het bos van een zogenaamd rustgebied. Hierbij diende rekening te worden gehouden met het feit dat na zonsondergang, vanwege het aanwezige wild, het terrein niet mocht worden betreden. Politie en Boswachterij overwogen vervolgens de kosten te verhalen bij de VPRO. Bezoeken aan het eerste Veronica zendschip brachten nieuwtjes In de beginmaanden van 1963 was er een aantal kranten dat hun verslaggevers uitstuurde naar het Veronica zendschip op de Noordzee om een verslag te doen van het leven aan boord. Zo werd de voor de lezers van het ‘Algemeen Dagblad’ bekende journalist ‘P.W. Russel’ in de ochtend van vrijdag de 8ste februari van dat jaar in de haven van Scheveningen verwacht om vervolgens aan boord te worden gebracht van een 34 jaar oude kotter met de naam Ger-Anne. Zijn verslag terug lezend bleek Russel het op het scheepje behoorlijk koud te hebben maar volgens de stuurman van de tender, de uit Rotterdam komende Hendrik Korthuis, diende het raam open te blijven om een goed zicht te behouden en hij voegde eraan toe dat de tocht naar de Borkum Riff slechts een kleine drie kwartier zou gaan duren. Terwijl tijdens de tocht een van de matrozen kolen gooide op het vuur in het potkacheltje in het vooronder van de Ger-Anne, kwam deze met een Scheveningens accent vertellen dat stuurman Korthuis een jaar eerder een paar ribben had gebroken. Russel berichtte de volgende ochtend in zijn rubriek in het ‘Algemeen Dagblad’: ‘Stuurman Korthuis wilde op de Veronica uit zijn kooi stappen. Windkracht negen gaf hem een zwieper heen en weer en de stuurman kwam precies tegen de punt van een tafel terecht. Dat is de eerste keer geweest dat Scheveningen Radio werd ingeschakeld voor een bericht aan wal. Anders mag het ook niet, alleen in geval van nood.’ Het was niet het enige nieuwtje dat de journalist had, want hij wist ook te melden dat de eigenaren van Veronica, de Gebroeders Verweij, vastgoed hadden waaronder een bungalowpark in Italië en een recreatieterrein in Hoenderloo. Wie was dan die stuurman uit Rotterdam: ‘Een lange, heel kalme man is die stuurman Korthuis van 49 jaar, die er vele jaren kustvaart op heeft zitten. “Ga maar naar beneden om warme voeten te krijgen”, raadde hij me aan en toen ik later weer naar boven ging in de kajuit van de tender zag ik alleen een kompas. “Ja, echolood en radio-installatie zijn van boord gehaald, die mochten we van de PTT niet hebben.” Het leek Russel vreemd om zo mensen te laten varen in een tijd, dat allerlei vernuftige dingen, om bij het navigeren te helpen, al bestonden. Voor stuurman Korthuis was het allemaal geen probleem. Hij kende zijn weg op de Noordzee, mits of ijsschotsen, hij wist precies waar hij de Veronica moest vinden en precies drie kwartier bleek dat ook waar te zijn toen men langszij de Veronica kwam. Het is niet bekend wat ‘P.W. Russel’ zich had voorgesteld hoe het één en ander aan boord van de Borkum Riff eruit zou zien. Maar hij was blijkbaar totaal verbaasd over wat hij er aantrof. ‘Ik stond tegen een radiator; er was centrale verwarming. Het zag er allemaal uit als een showroom van een nieuwe winkel. Beneden, in de buik van de Veronica, de muziekkamer, de draaitafels en de oneindigste rijen bandjes.’ Ook gaf hij een beschrijving van de daar aanwezige personen: ‘De jeugdige Hans van Velzen uit Leiden zat de banden te draaien op een gloednieuwe – aan de grond vastgeschroefde – stoel. Hij is een ‘tape-jockey’, zoals ze aan boord zeggen. En ze hebben er nog een, M. van der Harst uit Scheveningen. Samen met technicus José van Groningen (ook afkomstig uit Leiden) huizen ze in die splinternieuw ingerichte en keurig geschilderde en afgetimmerde muziekkamer.’ Het werk hadden de bemanningsleden zelf uitgevoerd. Vervolgens berichtte Russel over de toen 43-jarige kapitein Arie de Ruiter, die geen prater bleek. ‘Een twintig jaar op de kustvaart heeft hij erop zitten. Soms reizen van zes maanden, ’s morgens binnen en dezelfde dag weer weg. Het leek hem niets meer en vandaar deze rustige baan, want helemaal aan de wal zal ook niet lukken. En wat deed de kapitein ’s avonds? Kapitein de Ruiter rolde een nieuw sigaretje: “Och, wat televisiekijken, wat praten, een kaartje leggen en tegen twaalven naar bed.” In de maand mei 1961 was Arie de Ruiter voor het eerst als gezagvoerder op het zendschip gekomen. Naast de drie mannen in de muziekkamer voerde hij het gezag over een machinist, een drietal matrozen en een kok en over de bijzondere dingen aan boord meldde De Ruiter: “Bij mist lopen we ankerwacht en verder wat belsignalen. Verder hebben we twee pas gemonteerde bergingspompen, die drie honderd ton per uur eruit halen als dat moet, voorschrift van de verzekering. De terugweg op de Ger-Anne gebeurde vervolgens in ‘het grijs’ want ook de mist was komen opzetten, maar na drie kwartier precies werd de haven van Scheveningen weer bereikt. Hans Knot, 24 maart 2026

Hans Zimmer is voor het elfde jaar op rij de componist met de meeste scores in de Filmmuziek Top 400 van NPO Klassiek. Met 33 soundtracks, waaronder twee in de top vijf, blijft hij de lijst domineren. Zijn soundtrack van Interstellar, vorig jaar voor het eerst in de top tien, stijgt dit jaar naar de vierde plaats. De editie van 2026 telt dankzij de toenemende populariteit van filmmuziek maar liefst 400 tracks, waar dat vorig jaar nog 200 waren. Deze verdubbeling maakt het de grootste editie ooit. Vanaf maandag 16 maart is de volledige lijst te beluisteren op NPO Klassiek, met de complete lijst online beschikbaar via npoklassiek.nl/film. De top drie van de lijst blijft stabiel. Schindler’s List staat op nummer één, gevolgd door Once Upon a Time in the West op twee en Lord of the Rings op drie. Stemmen per leeftijdsgroep laten een duidelijk verschil zien: jongere stemmers tot 40 jaar kozen vooral voor Lord of the Rings, terwijl oudere stemmers Schindler’s List het vaakst aanduiden als favoriet. Met de verdubbeling van de lijst zijn veel nieuwe tracks toegevoegd. In totaal staan er 176 nieuwkomers, waaronder Hamnet op positie 118, een bijzondere prestatie omdat de film pas begin dit jaar in Nederland is verschenen. Daarnaast keren 26 scores terug die vorig jaar niet in de lijst stonden, waaronder Crouching Tiger, Hidden Dragon van Tan Dun, dat na tien jaar weer een plek heeft veroverd. Het aantal scores van vrouwelijke componisten is dit jaar aanzienlijk toegenomen, van drie vorig jaar naar zestien. Skyfall van Adele is de hoogst genoteerde track, stijgend van positie 40 naar 32. Rachel Portman levert vier tracks aan de lijst: Chocolat (55), The Cider House Rules (268), Emma (334) en One Day (396). Naast Hans Zimmer zijn andere vaste hofleveranciers prominent aanwezig. John Williams heeft achttien scores in de lijst, Ennio Morricone zestien en Alexandre Desplat negen. Thomas Newman is nieuw in deze groep met tien soundtracks. Ook Nederlandse componisten zijn goed vertegenwoordigd. Van negen tracks vorig jaar is het aantal gestegen naar tien. Tom Holkenborg, beter bekend als Junkie XL, staat met zijn score voor Mad Max – Fury Road als enige Nederlandse componist gekoppeld aan een internationale productie. De Filmmuziek Top 400 is van 16 tot en met 20 maart dagelijks te beluisteren en te zien via NPO Klassiek, npoklassiek.nl, NPO 2 Extra en de gratis NPO Luister-app. Vanaf zaterdag 14 maart biedt NPO 2 Extra een uitgebreide programmering met documentaires, films en concerten rondom de lijst. Afbeelding: NPO Klassiek

Na twaalf dagen, 31 kandidaten, 75 opdrachten en 2.565 kilometer onderweg, heeft de Camper van Sven & Anke een nieuwe eigenaar. Kleuterjuf Lize uit Tielt-Winge volbracht zeven zenuwslopende opdrachten op rij en mag nu met de camper naar huis. De opdrachten stelden veel eisen: Lize bracht onder andere een Gouden Oog naar de camper, organiseerde een datenight voor 50 koppels in stijl van Lady en de Vagebond, verzamelde tien postkaarten uit tien verschillende landen met afgestempelde postzegel, en haalde binnen twee minuten 5.000 likes op een Instagrampost bij JOE. Daarmee voltooide ze alle uitdagingen met succes en werd de camper eindelijk toegewezen. Op 2 maart vertrokken JOE-dj’s Sven Ornelis en Anke Buckinx met de camper voor een twaalfdaags avontuur door Vlaanderen, waarbij ze onderweg slapeloze nachten, technische uitdagingen en verrassende momenten meemaakten. Overal werden ze opgewacht door luisteraars langs de weg, op pleinen en met allerlei lekkers voor onderweg. De Camper in cijfers laat zien hoe intens het avontuur was: in twaalf dagen werd 2.565 kilometer afgelegd, acht keer getankt, en onderweg belandden tientallen lekkernijen in de camper: 37 pakken sandwiches, 20 zakken chips, 15 pakken koeken, 2 potten choco, 224 koffiekoeken, 76 gebakjes en 23 eclairs. Anke draaide 217 keer haar stoel, er werd 800 keer naar mensen gezwaaid en 500 keer getoeterd. Kleuterjuf Lize, mama en winnaar met een groot hart voor kinderen, kan nu volop genieten van haar nieuwe camper, een prijs die door Vlaanderen warm werd toegejuicht. Afbeelding: Sven Ornelis en Anke Buckinx met winnaar Lize uit Tielt-Winge (foto JOE)

NPO Radio 2 brengt op vrijdag 10 april een nieuwe editie van De Nationale Popquiz. Het programma staat die avond tussen 19:55 en 21:30 uur in het teken van muziekvragen en spelrondes waarbij de muziekkennis van deelnemers wordt getest. Presentatie van de quiz is in handen van Jan-Willem Roodbeen en Jeroen Kijk in de Vegte. De uitzending vindt plaats in De Lichtfabriek in Haarlem, waar een liveprogramma wordt gemaakt met publiek en deelnemende teams. Bijna alle dj’s van NPO Radio 2 nemen deel aan de quiz en vormen samen met luisteraars verschillende teams die tegen elkaar strijden. Daarbij staat de vraag centraal welk team de meeste kennis heeft van popmuziek. Naast de radio-uitzending is de quiz ook op televisie te volgen via NPO 3. Daarnaast wordt het programma rechtstreeks uitgezonden via de website van NPO Radio 2 en via de NPO Luister-app. Luisteraars kunnen ook vanuit huis meedoen aan de quiz. Het antwoordformulier dat tijdens de uitzending gebruikt kan worden, wordt vanaf 25 maart beschikbaar gesteld via de website van NPO Radio 2. Daarmee kunnen deelnemers alleen of in teamverband vanaf bijvoorbeeld de bank of de keukentafel de vragen beantwoorden terwijl de quiz wordt uitgezonden. Afbeelding: Jeroen Kijk in de Vegte en Jan-Willem Roodbeen (foto BNNVARA-Annemieke van der Togt)