Alle activiteit

De inzamelingsactie voor het financieren van noodzakelijke herstelwerkzaamheden aan de Ross Revenge heeft bij de start van 2026 de grens van een half miljoen pond bereikt. Het bedrag is bestemd voor de voorbereiding en uitvoering van groot onderhoud aan het zendschip van Radio Caroline. De opbrengst is volledig tot stand gekomen dankzij donaties aan de Ross Revenge-charity en de bijbehorende Crowdfunder, aangevuld met inkomsten uit de webwinkel. De organisatie achter het schip benadrukt dat de steun afkomstig is van luisteraars en betrokkenen, waardoor het mogelijk wordt om de geplande werkzaamheden voort te zetten. De fondsenwerving blijft doorgaan, aangezien er geen vast maximum is aan het bedrag dat kan worden besteed aan het behoud van de Ross Revenge. Naarmate het beschikbare budget toeneemt, kunnen tijdens de periode in het droogdok meer essentiële werkzaamheden worden uitgevoerd. De bedoeling is om de Ross Revenge in het voorjaar naar het SMS Dry Dock in Lowestoft te brengen. Voor deze verplaatsing is de inzet van een grote sleepboot nodig, terwijl in het dok zelf een tweede sleepboot wordt ingezet om het schip op zijn plaats te manoeuvreren. Omdat de diepgang van het schip te groot is om zonder hulp het droogdok binnen te varen, worden speciale drijfzakken en duikers ingehuurd. Door het aanbrengen en oppompen van deze zakken wordt het achterschip voldoende gelicht om toegang tot het dok mogelijk te maken. Eenmaal in het droogdok ligt de nadruk op het zandstralen, herstellen en schilderen van de circa 67 meter lange romp en constructie. Daarnaast staan onderhoud aan de zeekisten en het vervangen van aangetaste houten benedendekken door een slijtvaste roostermatconstructie op de planning. Afhankelijk van de beschikbare middelen kan ook worden gewerkt aan het vervangen van verroeste metalen dekken aan de voor- en achterzijde van het schip, waarbij de aanduiding Caroline 648 AM opnieuw zichtbaar zal worden aangebracht op het achterdek. De betrokkenen bij de Ross Revenge spreken hun waardering uit voor de voortdurende steun van luisteraars en belangstellenden. Wie meer wil weten over de plannen of een bijdrage wil leveren, kan terecht op de website rossrevengeofficial.com. Afbeelding: Ross Revenge in Blackwater River (foto Vincent Schriel)

Tijdens de 18de editie van de MIA’s, de Music Industry Awards, worden op woensdag 4 februari prijzen uitgereikt in 11 publiekscategorieën en 6 sectorcategorieën. Naast deze reguliere onderscheidingen voorzien de organisatoren VRT en VI.BE ook twee bijzondere prijzen, waaronder de Lifetime achievement award. Deze onderscheiding gaat dit jaar naar Axelle Red, die daarmee wordt erkend voor haar langdurige en veelzijdige bijdrage aan de muzieksector. Axelle Red bouwde de voorbije decennia een carrière uit die zich uitstrekt over meer dan 30 jaar en waarin muziek steeds een verbindende rol speelde. Met een repertoire dat grenzen overschreed en een breed publiek wist te raken, groeide zij uit tot een vaste waarde in binnen- en buitenland. Haar werk leverde internationale successen op, met miljoenen verkochte albums en nummers die meerdere generaties aanspreken. Tijdens de MIA’s op 4 februari staat niet alleen de onderscheiding centraal, ook collega-artiesten en publiek besteden aandacht aan haar artistieke parcours. De uitreiking vindt plaats tijdens een liveshow in de Brusselse ING Arena, waar Axelle Red die avond ook live zal optreden. Daarmee maakt haar aanwezigheid deel uit van het programma waarin de Belgische muzieksector samenkomt rond prestaties van het afgelopen jaar en carrières met een blijvende impact. De erkenning valt in een periode waarin Axelle Red sterk aanwezig blijft in het muzikale landschap. Haar nummers krijgen nieuwe aandacht door interpretaties van jonge Franse artiesten als Vianney, Clara Luciani, Juliette Armanet en Julien Doré. Ook buiten het Franstalige circuit blijven haar composities opduiken, onder meer in recente liveoptredens en samenwerkingen met Belgische artiesten. Daarmee blijft haar oeuvre actueel en zichtbaar binnen verschillende muzikale stromingen. Het lopende jaar krijgt voor Axelle Red een bijzonder verloop. Acht jaar na haar vorige studioalbum verschijnt later dit jaar nieuw werk, dat zij eind november voorstelt tijdens concerten in Antwerpen, Luik en Brussel. Daarnaast startte zij recent met een clubtour die inmiddels is uitverkocht. Op televisie is zij dit seizoen actief als coach bij The Voice Belgique op RTBF. Op zaterdag 17 november is Axelle Red bovendien te zien in het programma Live live live, dat om 20:10 uur wordt uitgezonden op VRT 1 en VRT MAX. Samen met The Atomic Orchestra, een 47-koppig orkest onder leiding van Jo Hermans, brengt zij twee nummers en gaat zij in gesprek met Bart Peeters over haar muzikale drijfveren. Axelle Red, afkomstig uit Hasselt, zette haar eerste stappen in de muziek op jonge leeftijd en brak internationaal door in 1993 met het album Sans plus attendre. De single Sensualité bezorgde haar niet alleen bekendheid in België, maar ook een sterke positie in Frankrijk. In de jaren die volgden ontwikkelde zij een herkenbare stijl waarin pop, soul en Frans chanson samenkomen. Albums als À tâtons, Toujours moi, Face A / face B, Jardin secret en Rouge ardent verstevigden haar reputatie als veelzijdige artieste. Naast haar muzikale werk staat Axelle Red bekend om haar maatschappelijke betrokkenheid. Zij zet zich al jarenlang in voor mensenrechten en was onder meer actief als ambassadrice voor UNICEF en Handicap International, met steun aan organisaties als Oxfam en Amnesty International. De Universiteit Hasselt kende haar een Doctor Honoris Causa toe voor dit engagement, dat ook inhoudelijk terugkomt in haar muziek. Ook mode speelt een zichtbare rol in haar leven en carrière. Door haar persoonlijke stijl en interesse in zowel hedendaagse als vintage mode droeg zij bij aan een bredere zichtbaarheid van Belgische ontwerpers binnen de populaire cultuur. In 2013 stelde zij in het Modemuseum Hasselt een tentoonstelling samen rond de betekenis van mode in haar leven, met stukken uit haar eigen collectie. Sinds het begin van haar loopbaan vormt Axelle Red een vast team met haar man en manager Filip Vanes. Samen hebben zij drie dochters, die eveneens een sterke band met muziek hebben. Daarmee blijft haar leven nauw verweven met creativiteit, zowel op professioneel als persoonlijk vlak, terwijl haar aanwezigheid binnen de muzieksector onverminderd doorgaat.

Ik neem je weer mee naar lang geleden en wel 55 jaar terug in de tijd. In het weekend van 20 januari 1971 vierde het IKOR, de stichting tot het behartigen van het interkerkelijk overleg in radio-aangelegenheden, daarbij uitgaande van de voormalige oecumenische raad van kerken in Nederland, haar 25-jarig bestaan in Hilversum en wel als zelfstandige zendgemachtigde. Tijdens de viering werd het duidelijk dat het zesde lustrum als zodanig niet meer gehaald zou worden. Er werden namelijk besprekingen gevoerd met andere kerkelijke zendgemachtigden te komen tot een eventuele fusie. Tijdens een toespraak meldde de heer J.W. de Haan, directeur radio en algemene zaken, dat de verwachtingen ten aanzien van het Convent van Kerken optimistisch waren en dat de samenwerking met het RKK een andere vorm leek te krijgen. In 1971 beschikte het IKOR over 3 uur radiozendtijd per week en 46 uur televisiezendtijd per jaar. En inderdaad werd het zesde lustrum niet gehaald want op 1 januari 1976 werd de samenwerking met het Convent van Kerken aangegaan en ontstond de IKON, de Interkerkelijke Omroep Nederland. Het volgende bericht verscheen in de derde week van januari 1971 in de kranten van de GPD, dat stond voor Gemeenschappelijke Persdienst. Het was afkomstig van een correspondent uit Brussel. ‘De piratenzender Radio Marina, die in mei 1970 een slechte start maakte en slechts een paar uur in de ether bleef, gaat weer uitzenden. Het schip zelf is nog niet gereed, maar de zendmaatschappij, de Free Broadcasting Production International (die weer nauwe relaties met de Engelse Free Radio Organisation schijnt te onderhouden) gaat samenwerken met Radio Nordsee. Het zendschip MEBO II van Radio Nordsee is onlangs versleept naar een ankerpositie in de buurt van Cadzand. Van 15 februari af zal Radio Nordsee aan Radio Marina zendtijd verschaffen, iedere dag van 08.00 tot 20.00 uur op golflengte 244 meter. Het programma zal pop- en lichte muziek bevatten. Radio Marina ligt thans nog in het dok. Het schip zal vermoedelijk half april ook in de buurt van Cadzand voor anker kunnen gaan. Het zou in de bedoeling liggen van FRO eveneens de in juni 1970 bij Noordwijk gestrande King David van Capital Radio weer in de lucht te brengen.’ Duidelijk een stukje geschiedenisvervalsing. In het stukje is dus sprake van liefst drie zendschepen. De MEBO II van Radio Nordsee, dat inderdaad in zuidelijke richting was gevaren nadat men in september 1970 voor het laatst was te horen. Daar zou in februari 1971 verandering in komen met hernieuwde uitzendingen voor de kust van Scheveningen. Het tweede, trouwens niet bestaande, zendschip zou ook in de omgeving van Cadzand voor anker gaan. Het derde zendschip was dus de King David van Capital Radio, die niet in juni 1970 maar in november 1970 op de kust bij Noordwijk was gelopen. Naar ik aanneem heeft iemand van een Vlaamse organisatie voor Vrije Radio zijn kennis destijds de vrije loop laten gaan. Even de tientallen kanalen met televisiesignaal doorkruisen betekent anno 2026 dat je zeker, op welk moment van een etmaal, wel een voetbalwedstrijd kunt zien. Al dan niet rechtstreeks dan wel via herhaling van een oud spel. Er gaan vele miljoenen aan betaalde rechten per etmaal naar voetbalbonden. Maar dat was in de jaren zeventig van de vorige eeuw totaal anders. Ik neem Nederland als voorbeeld. Begin januari 1971 werd bekend gemaakt dat het NOS-bestuur zich zou gaan buigen over een voorstel dat een nieuwe betalingsregeling voor de uitzending van voetbalflitsen via de televisie op zondagavond ging omvatten. Als het NOS-bestuur er zich akkoord mee zou verklaren, dan kon de NOS voor twee seizoenen 800.000 gulden aan de KNVB gaan betalen. Deze overeenkomst ging na het besluit per 1 augustus 1970 (met terugwerkende kracht dus) in en de NOS ging 6 van de 8 ton ineens voldoen en de resterende 200.000 gulden. uitsmeren over het volgende anderhalf jaar. Over genoemde bedragen werd door de onderhandelingsdelegaties van KNVB en NOS volledige overeenstemming bereikt. Daarmee leek destijds een einde gekomen te zijn aan het slepende conflict tussen de NOS en de KNVB. De NOS betaalde in het voorgaande seizoen een kwart miljoen gulden. De KNVB wilde dit bedrag verdriedubbeld zien, maar de NOS-leiding weigerde dat en wilde aanvankelijk niet verder gaan dan 3 ton per seizoen of 1 miljoen voor drie seizoenen, een voorstel dat door de KNVB weer van de hand werd gewezen. Delegaties van beide organisaties kregen daarna tot 1 januari 1971 de tijd om tot overeenstemming te geraken, een akkoord dat ondanks de aanvankelijke grote verschillen van inzicht toch nog net destijds op tijd tot stand kwam. Er was nog een obstakel, de Raad van Bestuur van de NOS diende al dan niet de overeenkomst goed te keuren. Op 9 januari 1971 werd bekend dat er een overeenkomst tussen KNVB en NOS definitief was inzake het betalen van voetbalflitsen op de televisie. Let wel een tijd dat we geen enorm aanbod hadden aan televisiestations via kabel dan wel satellietontvangst. Uitzendingen van complete voetbalwedstrijden waren zeer schaars en er werd vlak voor een wedstrijd zou worden gespeeld besloten deze al dan niet te gaan uitzenden. Een minderheid van het NOS-bestuur verklaarde zich tegen de nieuwe overeenkomst. De bezwaren spitsten zich toe op de omstandigheid, dat de nieuwe overeenkomst niet gebaseerd was op feiten. Men wilde namelijk een duidelijk inzicht in de feiten, die tot dit nieuwe bedrag hadden geleid en die kon de Raad van Beheer niet geven. In een door KNVB en NOS gezamenlijk georganiseerde persconferentie maakte de toenmalige programmacommissaris televisie, J. W. Rengelink, duidelijk dat de NOS-televisie zich weliswaar beperkt zag tot drie samenvattingen van elk maximaal een kwartier per zondagavond, maar tevens de vrijheid verwerkte om kosteloos flitsen te geven van maximaal drie minuten per wedstrijd. Deze vrijheid van informatie was trouwens gebaseerd op een internationaal geldende praktijk. Het gaf destijds de NOS in elk geval altijd vrije toegang tot de velden en stadions. Verder werden ook de rechten van de NOS uitgebreid tot het uitzenden van competitie- en bekerwedstrijden, die niet op de zondag werden gespeeld. Ook werden er afspraken vastgelegd voor het mogen doorgeven van radioflitsen tot vier uur ’s middags van maximaal 90 seconden, vrij van betaling. Regelingen om te voorkomen dat bezoekers zouden wegblijven uit de diverse stadions. Inmiddels, 55 jaar later weten we dat er nooit sprake is geweest van het leeglopen van stadions. Dat ondanks de inmiddels enorme aanbod aan voetbalwedstrijden via de diverse televisiekanalen, al dan niet onder de betaalfunctie. Er zijn genoeg voorbeelden van voetbalclubs die ontzettend veel seizoenkaarthouders hebben waardoor het voor anderen heel moeilijk wordt bij belangrijke wedstrijden ook een kaartje te kunnen kopen; immers zijn er dan veel meer belangstellenden. Hans Knot januari 2026

De kans dat Gerard Ekdom de Gouden RadioRing wint, is aanzienlijk kleiner geworden na ingrijpen van AVROTROS. De omroep heeft besloten stemmen die zijn uitgebracht na een oproep van de radio-dj niet mee te tellen, omdat deze oproep in strijd is met het reglement van de verkiezing. Ekdom merkte vrijdagochtend in zijn programma Ekdom in de morgen op Radio Veronica op dat zijn programma niet terug te vinden was in de tussenstand van de Gouden RadioRing, de publieksprijs voor het populairste radioprogramma. Om luisteraars te bewegen alsnog hun stem uit te brengen, gaf hij aan dat hij bij een eventuele winst de prijs zou laten omsmelten en de duizend delen onder zijn publiek wilde verdelen. Die toezegging blijkt niet toegestaan binnen de regels die AVROTROS hanteert voor de RadioRing. In het reglement staat dat het vooraf of achteraf belonen van stemmers niet is toegestaan, net als het doen van tegenprestaties in ruil voor een stem. Alleen het uitdelen van promotiemateriaal om kandidaten onder de aandacht te brengen is gedurende de stemperiode toegestaan. Naar aanleiding van de uitspraak van Ekdom heeft AVROTROS ingegrepen door alle stemmen die na de betreffende oproep zijn uitgebracht ongeldig te verklaren. Daarmee blijft Ekdom weliswaar officieel in de race, maar wordt zijn uitgangspositie aanzienlijk verzwakt. Collega’s Wouter van der Goes en Frank van ’t Hof spraken in hun programma vrijdagmiddag over mogelijke diskwalificatie. Een woordvoerder van AVROTROS heeft aangegeven dat er geen sprake is van uitsluiting, maar van een sanctie die invloed heeft op de telling van de stemmen. Afbeelding: Gerard Ekdom (foto Mark Engelen:Radio Veronica)

NOS-sportverslaggever Joris van den Berg is onderscheiden met de Theo Koomen Award 2025, de prijs voor het mooiste sportverslag van het afgelopen jaar. De jury kende de onderscheiding toe voor zijn verslaggeving van de Tour de France in Radio Tour de France op NPO Radio 1. In die editie van de ronde ging de eindzege naar Tadej Pogacar en werden drie etappes gewonnen door Nederlandse renners. De bekendmaking vond plaats in het IJssportcentrum Tilburg, waar Van den Berg aanwezig was voor zijn werkzaamheden tijdens het EK shorttrack voor NOS Langs de lijn. KRO-NCRV-presentator Bert Kranenbarg verraste hem daar met het nieuws tijdens een bezoek namens zijn programma BertOp5 op NPO Radio 5. Van den Berg reageerde zichtbaar verrast en sprak van een grote eer, waarbij hij benadrukte dat het voor hem vooral om de sport en de verslaggeving draait. De officiële uitreiking van de Theo Koomen Award staat gepland op donderdag 22 januari. Juryvoorzitter Evert ten Napel overhandigt de prijs in de uitzending van BertOp5, die tussen 16:00 en 18:00 te horen is op NPO Radio 5. De Theo Koomen Award is vernoemd naar een van de bekendste Nederlandse sportverslaggevers van de twintigste eeuw en werd dertien jaar geleden ingesteld door de redactie van het KRO-NCRV-programma van Bert Kranenbarg. In eerdere jaren ging de prijs onder meer naar Jack van Gelder, Olav Mol en Marcella Mesker. Daarnaast werd de Theo Koomen Oeuvre Award toegekend aan Mart Smeets in 2019 en Gio Lippens in 2023. BertOp5 is van maandag tot en met donderdag te beluisteren van 16:00 tot 18:00 bij KRO-NCRV op NPO Radio 5. Afbeelding: Joris van den Berg en Bert Kranenbarg (foto KRO-NCRV)

JOE zet op donderdag 22 januari de Nederlandstalige muziek centraal met de Nederlandstalige top 100, samengesteld en gepresenteerd door Coen Swijnenberg en Sander Lantinga. De lijst wordt uitgezonden in een speciale marathonuitzending die loopt van 09:00 tot 18:00. Negen uur lang klinkt een selectie van Nederlandstalige nummers uit de 70s, 80s en 90s, afkomstig uit zowel Nederland als België. Het idee voor de lijst ontstond in de Coen & Sander Show, waar de aandacht voor Nederlandstalige muziek leidde tot veel reacties van luisteraars. De belangstelling bleek zo groot dat werd besloten om er een volledige themadag aan te wijden. De Nederlandstalige top 100 sluit aan bij het vaste muziekprofiel van JOE, met herkenbare nummers uit drie decennia die nog altijd invloed hebben op de huidige Nederlandstalige popmuziek. De lijst omvat een breed palet aan stijlen, variërend van rock en pop tot kleinkunst. Daarmee wordt een overzicht geboden van muzikale hoogtepunten uit de Lage Landen, waarbij zowel bekende als minder voor de hand liggende nummers een plek kunnen krijgen. Luisteraars spelen een actieve rol in de samenstelling en kunnen hun stem uitbrengen via de JOE-app en JOE.nl. In aanloop naar de uitzending spreken Coen & Sander met verschillende artiesten over hun persoonlijke favorieten binnen het Nederlandstalige repertoire. De stemperiode loopt tot woensdag 21 januari, wanneer de stembussen sluiten om 09:55 tijdens een speciale Nederlandstalige editie van de JOE Singalong. De Nederlandstalige top 100 met Coen & Sander is op donderdag 22 januari van 09:00 tot 18:00 te beluisteren op JOE. Afbeelding: foto JOE

De EO-podcast Verdwenen is inmiddels meer dan één miljoen keer beluisterd. Met dat bereik begint vandaag een nieuw seizoen, waarin de podcast het hele jaar door wekelijks nieuwe afleveringen publiceert. Verdwenen richt zich op langdurige vermissingen in Nederland en belicht niet alleen de feiten rond een zaak, maar vooral de gevolgen voor familieleden en andere direct betrokkenen. Het nieuwe seizoen opent met het verhaal van Agnes en haar dochter Bernadette. Na de verdwijning van hun schoonzus en moeder Ria Daanen zien zij hoe de familiebanden onder druk komen te staan en hoe het gemis hun dagelijks leven blijft beïnvloeden. In een latere aflevering, die op 6 februari verschijnt, staat Judith centraal. Zij groeit op met de verdenking die op haar vader rust na de vermissing van haar moeder Alie Spruijt. Daarmee wordt voor het eerst het perspectief van een kind belicht in deze zaak. Presentator Marleen Stelling benadrukt dat het maken van de podcast zorgvuldigheid vraagt. Vermissingen laten diepe sporen na, niet alleen door het ontbreken van antwoorden, maar ook door de verdeeldheid die kan ontstaan binnen families en vriendschappen. Volgens haar vraagt iedere aflevering om maatwerk, omdat geen enkele situatie hetzelfde is en achterblijvers vaak ieder hun eigen manier hebben om met de leegte om te gaan. Het vertrouwen dat betrokkenen geven door hun verhaal te delen met een groot publiek, ziet zij als essentieel om de namen van vermiste personen hoorbaar te houden. Verdwenen vertelt deze verhalen met aandacht voor de menselijke kant van een vermissing, waarbij ruimte is voor verdriet, onzekerheid en blijvende verbondenheid. Vanuit de overtuiging dat ieder mens ertoe doet, wil de EO recht doen aan zowel de vermisten als aan de mensen die achterblijven. De podcast sluit daarbij aan bij de EO-community Ik mis je, waar ervaringen rondom verlies en gemis worden gedeeld en herkenning wordt gevonden. Verdwenen is te beluisteren via NPO Luister en andere podcastapps. Iedere vrijdag verschijnt een nieuwe aflevering. Afbeelding: foto EO