Zeezenders

[Verborgen inhoud]

[Verborgen inhoud]

[Verborgen inhoud]

[Verborgen inhoud]

[Verborgen inhoud]

[Verborgen inhoud]

[Verborgen inhoud]

[Verborgen inhoud]

Als tweede plaat vandaag draaien we Love is Strange van The Everly Brothers. Als je dan ziet dat ie op de 135e plaats staat in de Amerikaanse Top 100, dan denk je: dat is natuurlijk omdat ie pas deze week is uitgekomen, die moet nog beginnen aan z'n opmars. Mooi niet, hoger dan 128 haat dit plaatje het niet! Wel in Engeland, waar ie bijna de Top 10 haalt, maar in de VS doet het niks. Dat is niet het beeld dat wij hier van The Everly Brothers hadden, maar het klopt wel: ook The Price of Love, eerder dit jaar uitgekomen, haalt de Top 100 niet. Ook net uit is The Eve of Destruction van Barry McGuire. Staat 'slechts' op 58, maar ja, dat is natuurlijk een ander verhaal. Die k…

Makkelijk hebben ze het niet, die 'oudjes' die in 1965 te maken krijgen met het popgeweld uit Engeland en nu ook, nota bene, uit eigen land! Freddy Cannon, held van lekkere meezingers als Talahassee Lassie en Pallissades Park, eind jaren '50, probeert helemaal 'in' te zijn met Let Me Show You Where It's At. Maar ook al was het een nummer van de heren Boyce en Hart (Monkees!), het haalde de Top 100 niet eens. Dan doet Dean Martin het beter, zijn I Will brengt het tot nummer 10. Merkwaardig? Ja, dat is merkwaardig, voor dit zo popgevoelige jaar. Aan de andere kant hebben niet alle British Invasion artiesten het tij mee. Voor Billy J. Kramer en zijn Dakotas lijkt de magie zo…

Playback 10 november 1963 ​Uitzending op de stream van 192 Radio, zondag 10 november 2013, 20-22 u. Presentatie: Dirk van Dijk en Kees Brinkerink Techniek: Jaap Lensen ​Ach, het is allemaal nog zo onschuldig in 1963. ‘Groepen’ zijn vooral meisjes-combo’s zoals The Secrets (The Boy Next Door) en The Four Pennies/Chiffons (When The Boy’s Happy)(zie foto rechts). Groepen die bij de tijd zijn maken surfmuziek (Be True to Your School, Surfin’ All Over the World) en verder is het beeld ook behoorlijk traditioneel: Johnny Tillotson, Bobby Rydell, Bobby Vee, instrumentale nummers met scheurende saxen (Bust Out) en softe soul. En ni…

Tja, verbazend is het natuurlijk niet dat The Beatles met Yesterday op nr. 1 staan. Misschien wel dat zoveel andere Britse groepen het ook fantastisch doen in the States. The Fortunes, Herman's Hermits, Dave Clark Five, Animals, Yardbirds, allemaal in de Top 30 te vinden deze week. Zelfs The Bachelors staan in de Top 100! Stonden daar ook hordes gillende tieners voor op de vliegvelden te wachten? De eerlijkheid gebeiedt te zeggen dat dit Ierse trio wel 9 singles in de Amerikaanse Top 100 heeft gehad, een prestatie van formaat. Intussen staan allerhande groepjes in Amerika op die geinspireerd raken door die 'British Invasion' en die daar vooral creativiteit tegenover stel…

Als de kennismaking met Cara Mia is bevallen vorige week, dan komt dat goed uit, want hij staat weer op de lijst, nu omdat het nummer van Jay & The Americans in de Top 10 van Amerika staat. De onbetwiste nr. 1 is Satisfaction, en daar wordt uur 1 dan ook mee geopend. Een hele interessante nieuweling is You Were On My Mind van We Five, nu nog 'bubbling under'. Volgens velen de beste versie van deze compositie. Ach, en dan onze goede vriend Roy Orbison. Na zijn nr. 1 hit in 1964, Pretty Woman, wil het niet zo best meer. Niet omdat hij slechte muziek maakt, hoor, luister naar Say You're My Girl, eigen compositie weer, maar, eerlijk is eerlijk, het sprankelt niet meer zo.…

Och, wat was dat 1965 toch een heerlijk jaar voor ons pubers en jongvolwassenen. Misschien achteraf niet het favoriete jaar, dat was voor mij meer 1966, maar er gebeurde zoveel nieuws in 1965! Althans, voor óns was het nieuw. We vonden Beatles-nummers als Bad Boy en Dizzy Miss Lizzy verfrissende muziek, terwijl het eigenlijk gewoon covers van Amerikaanse ouwetjes waren. Maar ja, wisten wij veel? En dan hoorden we hier maar weinig van Amerikanen als The Shangri-Las, of van Terry Black (wie?). Maar we hoorden gelukkig wel elke nieuwe Kinks-single als eersten, terwijl de Amerikanen daar vaak op moesten wachten. Maar ja, die hadden dan natuurlijk The Byrds en The Beach Boys i…

Mooie doorsnee weer van het wat het prachtige popjaar 1965 te bieden heeft. Kijk naar de lijst en trek je eigen conclusies. Maar let toch vooral op het volgende: Hoe Barry McGuire z'n 'Eve'-succes probeert te herhalen met meer P.F. Sloan-nummers, die misschien iets teveel op elkaar, en op 'Eve', lijken. Hoe ook de McCoys wanhopig succes proberen te herhalen door het ouwetje Fever een 'Sloopy'-opening te geven. Hoe een jazz-achtig instrument als de saxofoon een steeds belangrijker rol gaat spelen in de popmuziek (DC5, Four Tops, Roy Orbison, Crispian St. Peters enz.) Hoe de We Five (foto) een oud Kingston Trio nummer reanimeren met een spectaculaire climax. Hoe Robb…

We hebben al eerder gezien dat zeker 20 % van de pop-productie in deze periode bestaat uit cover-versies. Ook vandaag is dat weer het geval. Zo brengen The Animals een Sam Cooke compositie, terwijl Dion iets van Willie Dixon voor zijn rekening neemt. Paul Rever & The Raiders nemen een klein hitje uit 1961 op, Sometimes, van Gene Thomas, die overigens eigenlijk Thomasson heette. Maar de groot-leverancier van ‘coverbaar’ materiaal wordt natuurlijk Bob Dylan. Zowel The Byrds als Peter, Paul and Mary hebben daar gretig gebruik van gemaakt. Orenstreler nr. 1 is Laurie, van Dickey Lee, een bovennatuurlijk verhaal. Luister maar. En nr. 2: Sometimes. Weliswaar lijkt dit numme…

Kijk, we zouden met het grootste gemak allemaal bekende klassiekers op de speellijst kunnen zetten, want ten slotte is 1965 sowieso een zeer vruchtbaar jaar in de popmuziek. Maar wij vinden het altijd leuker om ook wat onbekend (= minder gedraaid) materiaal te laten horen. Kijk maar eens rustig naar de lijst. Geef toe, daar zit vast wel wat 'spul' tussen dat je niet kende. Wist je bijvoorbeld dat The Searchers en speciale Amerikaanse single uitbrachten, Don't You Know Why? Dacht ik niet, hè? En kenden we Eddie Rambeau? Had een forse hit met Concrete and Clay, maar ja, dat wilden we alleen horen van de makers, Unit 4 & 2. Eddie werd gecoacht door Bob Crewe, en ook zi…

Hartje zomer, en dat is aan de popmuziek te merken. Er zitten eigenlijk maar een paar ‘droevige’ nummers tussen vandaag, de rest is vrolijkheid. Om met de droefenis te beginnen, de kroon wordt wel gespannen door The Miracles met The Tracks of my Tears. Och, och, wat heeft die Smokey Robinson het moeilijk met het verbergen van zijn tranen. Mooi nummer, natuurlijk, dat wel. Maar ik ga vandaag toch liever mee met Lesley Gore(foto; 1946-2015) en haar Sunshine, Lollipops and Rainbows, op weg naar ‘Where the Action Is’ zoals Tommy Boyce het bezingt. Bob Crewe’s knuffelmeisjes, The Rag Dolls, willen zo snel mogelijk trouwen, en krijgen de zegen van Glenn Yarbrough, met It’s Gonn…

Playback 1963 van Dirk van Dijk en zijn team herhaald Het programma Playback…1963 van 18 augustus met Dirk van Dijk en zijn Team, wordt op woensdag 21 augustus herhaald van 21.00 tot 23.00 uur. … lees verder... Top 40 op 192Radio: Tipparade op 192Radio: Lees verder ... http://www.norderney192.nl/EE/index.php/site/norderney_nieuws/playback_1963_van_dirk_van_dijk_en_zijn_team_herhaald

Op 6 augustus 1965 was ik in Londen. Op die dag kwam in Engeland de LP HELP uit, en ik weet nog het moment dat ik, samen met een paar anderen, voor het eerst het nummer Yesterday hoorde. Eerlijk gezegd kon ik mijn oren niet geloven. Ik vond het geweldig dat 'die jongens' daartoe ook in staat waren. Achteraf weet je dat het een puur solo-project van McCartney was, en bovendien hebben ze, zowel solo als samen, later nog vele fraaie liederen opgenomen, maar zo'n eerste keer... Intussen hebben de Britse groepen Amerika veroverd en dat zie je ook weerspiegeld in de Top 100, en dus ook in onze speellijst: Herman's Hermits, Dave Clark Five, Yardbirds, het houdt niet op. Daar s…

Hm, interessante nummers weer, deze week! Bijvoorbeeld het origineel van Baby I'm Yours. Wij kennen het van Peter & Gordon. Of misschien wel van The Arctic Monkeys, wie weet. Maar luister dit eerste uur naar Barbara Lewis die het een half jaar vóór P & G uitbracht. Nog zo'n origineel is Sitting in the Park, waar Georgie Fame eind 1966 een fraaie versie van maakte. Hier de componist zelf, Billy Stewart. Wie was dat ook alweer? O ja, die later die rare versie van Summertime maakte. Dezelfde hikjes die hij daarin gebruikte hoor je hier ook al. Een aanrader is ook Reno Nevada, van en door Richard Farina, met hulp van Mimi Farina, die eigenlijk een zusje was van Joa…

Wist u dat in de loop der jaren ontzéttend veel artiesten reclamespotjes voor Coca Cola hebben opgenomen? Vooral veel Amerikaanse artiesten, zelfs de allergrootsten zoals Aretha Franklin, Otis Redding, Everly Brothers, Ray Charles en Roy Orbison. Alleen al in het eerste (Amerikaanse) uur hebben we er minstens 5: Jay and the Americans, Marvin Gaye (foto), Four Seasons, Vogues, Supremes, die hebben er allemaal aan meegedaan. En goed mee verdiend, mogen we hopen. Maar ook Europa hoorde erbij, Seekers, Moody Blues en zelfs The Who, alledrie in het 2e uur te horen, pikten een graantje mee. (The Who zitten hieronder als bijlage meegeleverd). Om nog maar te zwijgen van onze eige…

Uitzending zondag 24 mei 1965/2015: Ach, dat groepje Freddie & the Dreamers wordt natuurlijk beschouwd als lichtgewichten, een derderangs-club vergeleken met grootheden als The Beatles of The Rolling Stones. Terecht ook, natuurlijk, qua repertoire staken ze daar maar magertjes bij af. Toch zijn er genoeg leuke Freddie-nummertjes, en A Little You is daar zeker één van, aan het begin van uur 2. Uur 1 daarentegen begint met een minder exemplaar: Do the Freddie speelt in op het vooral in Amerika populaire spel: Laten we eens een nieuwe dans introduceren. De Twist en de Watusi waren ten slotte een groot (lees: commercieel) succes. De Freddie zag er wel erg onnozel uit, en…

25 mei 20.00-22.00. Herhaling: woensdagavond, 21.00-23.00 uur. Net uitgebracht, en meteen bij ons gedraaid: No Particular Place To Go van Chuck Berry, vrolijke muziek die de Top 10 gaat halen. Aan vrolijke muziek verder geen gebrek. Brian Wilson is weer flink vertegenwoordigd. Natuurlijk met z'n eigen Beach Boys (I Get Around) maar ook met twee van z'n andere projecten: The Honeys met He's a Doll, en een co-productie met Gary Usher: Sacramento, gezongen door Gary zelf, en wie horen we op de achtergrond? Dat zijn weer The Honeys. Twee orenspitsers: Jackie DeShannon met Hold Your Head High, dat ze samen schreef met Randy Newman, en luister vooral naar Toni Wine. Wie ze…

Ach, kijk naar deze lijst en geef toe: wat werd er toch veel uitstekende muziek gemaakt in '65; de pomuziek werd kennelijk volwassen. Genoeg keus en afwisseling voor iedereen. Ik licht er even de eerste single van Reparata and the Delrons uit. We kennen ze hier eigenlijk alleen van .., ja, je weet het vast nog wel. Als je van The Shangri Las hield/houdt, dan is dit I Can Tell onmiddellijk herkenbaar. The Lettermen waren een prima vocal groep maar meestal wat aan de slome kant. Hun cover van een oude Jimmy Rodgers hit is een stuk steviger. Doet overigens wel behoorlijk aan Silhouettes denken, maar dat kwam later uit. Een paar orenstrelers van het tweede uur. Daar treffen w…