WABC en de technicus, maar nu ineens Mi Amigo ???
Door
Juul
Featured Replies
Gearchiveerd
Deze discussie is nu gearchiveerd. Reageren is niet meer mogelijk.
Bekijk in de app
Een betere manier om te browsen. Ontdek meer.
Als je zulke filmpjes ziet dan zie ik mensen aan werk, die hun vak beheersen en er lol in hebben.
Dat lijkt me een gouden combinatie.
Af en toe moet ik hier wel aan denken als ik zelf radio presenteer, onbewust zijn deze mensen dan mijn voorbeeld.
Zonder het eigenlijk te weten dat deze mensen mijn voorbeeld zijn.
Even of topic, ik heb ook nog nooit in een vliegtuig gezeten 😉
Dus voor alles is een eerste keer, maar om nu naar de USA af te moeten reizen om voorbeelden te zien?
Theo
Een goedkopere en wellicht ook makkelijkere manier is om wat DVDs uit de webwinkel van Art Vuolo te bestellen. Art wordt in de VS "Radio's best friend" genoemd. Hij is de afgelopen decennia bij heel veel radiostations en DJs langs geweest met z'n videocamera.
Maar, er zelf bij zijn is natuurlijk 't mooist!
bewerkt door Ben
ik moest na gym na mijn bijdrage, en zat nog na te denken over wat ik net vroeg, of je hiervoor naar de USA moest om te horen en zien.
Maar bedacht me tijdens het roeien, in die jaren was dat waarschijnlijk ook de plek om te zijn.
Daar werd radio gemaakt en uitgevoerd zo als dat ongebruikelijk was in die jaren?
Ik gis zo maar wat hoor 😀
Theo
Ik moet eerlijk bekennen Ben, dat wat er plaats vind in de studio, dat heeft mijn belangstelling niet zo zeer.
En toch ben ik bij een aantal stations geweest, waar ik erg leuke mensen heb ontmoet en rondleidingen heb gehad.
Maar ik werd pas blij als we de LF draad konden volgen, naar waar het naar mijn idee om gaat, de ZENDER.
Soundprocessing laten uitleggen en dan niets er van opslaan natuurlijk waar wat kastje voor dient 😁
Ach en zo heb je voor elke schakel in de ketting, een poppetje die gezamenlijk er voor zorgen dat er geluid bij de luisteraar komt.
Theo
Vooral in de grote steden waren veel goede radiostations, dus het was niet (echt) ongebruikelijk.
In deze door mij eerder geplaatste link wordt nog eens uitgelegd waarom.
In de periode 1965 t/m 1975 had ik dat graag gedaan. :-)
Ik denk dat het hier in Nederland ongebruikelijk was om zo radio te maken, daarom gingen ze ook daar heen om inspiratie op te doen?
Theo
Zie de beschrijving van Juul en luister naar Joost halverwege deze pagina :
Radio London was er vanaf 1964 en wat makkelijker te bereiken. Volledig Amerikaans georiënteerd.
"Op 23 december begint dé zeezender aller zeezenders Radio Londen haar uitzendingen. Radio Londen, kortweg Big L, zou voor de meeste Veronica mensen een voorbeeld worden. De eerste stem op Big L was die van Paul Kaye, en Pete Brady presenteerde het eerste platenprogramma."
Juul,
Ik heb uiteraard het hele artikel gelezen .
Ik ben alleen 'anders' georiënteerd dan jij. Andere interesses, invalshoeken. Daarom maakte ik de opmerking over Charles Wesley Leonard, de eerste zwarte Amerikaan die in het destijds 'witte 'radiobolwerk aan de slag kon. Historisch gezien is zo'n mededeling van waarde. En ik reageer daarmee nog steeds op de inhoud van het artikel. Dat jij het artikel alleen technisch opvat is een verschil van perceptie.
Je hebt het geplaatst in het forum 'overige landen', niet in het forum over 'techniek'. Het lijkt me dat ik dan ook over algemene zaken mag reageren.
Het artikel is de getuigenis van WABC technicus Bill Opperhart. Zijn ervaringen vind ik te Amerikaans en spreken mij niet echt aan. Een geval van een 'ver van mijn bed' situatie. Ben in de 80-90 er jaren diverse keren in de VS geweest, maar de manier van radiomaken heeft mij niet kunnen bekoren. Kwestie van smaak en opvatting. Ik vind de meeste Amerikanen, onecht, oppervlakkig. Vond het Amerikaanse Laser 558 vanaf zee in 1984-1985 ook niet 'te pruimen'.
De technische beschrijving van het mengpaneel mag dan bij jou iets 'los' maken, bij mij niet zoveel. Heb aan boord van de Ross Revenge met een soortgelijk mengpaneel voor Caroline gewerkt. Anders dan een schuifmengpaneel, maar ik word daar niet warm of koud van.
Of je nu met een Fiat of Aston Martin wordt opgehaald en weggebracht, maakt mij niets uit. Het doel is om van A naar B te gaan. En zo is dat met een mengpaneel ook. Wat maakt het nu uit hoe het is uitgevoerd. Als het maar werkt. Zo sta ik er in.
Het' enige' wat mij wel opviel in het artikel was het gebruik van een klok die na het instarten van een commercial, plaat of jingle de resterende tijd aangaf. Dat was in 1972 redelijk revolutionair.
Heeft de Veronica delegatie daar nog zijn voordeel mee gedaan?
Salut
Leendert
bewerkt door Leendert Vingerling
Ook dat is zonder meer een feit Juul. Ik zit al jaren op een Amerikaans LPAM forum (part15.us). Helaas is het forum achteruit gehobbeld.
Hier wordt die 100 mW vermogen als speelgoed beschouwd maar in de States is men daar veel fanatieker in. Ik heb opnames gehoord, waar diverse omroepen in Nederland nog wat van kunnen leren. Ze zien het als HUN radio station en doen dingen waarvan je hier met de oren klappert. En dan doel ik op de gedrevenheid wat je terug hoort in de presentatie of in een interview en zonder ego tripperij.
Ook op dit forum vind je opnames waarin je dat terug vind.
Rob V.
Inderdaad, smaak. Ik was niet zo wild van Mi Amigo, Monique ed. Niet echt goede muziek en geen echte top dj's, met alle respect voor hun werk en ontberingen.
Laser was zeer Amerikaans, en klonk in mijn oren als een klok., ook technisch.
Of de klok bij WABC ook de resterende tijd aangaf lees ik nergens. Want dat is nogal lastig, hoe weet het ding hoe lang de cart precies is.
Bij de Wereldomroep was ook een studio waar je in de presentatie cel kon zien hoe lang de band liep - en je wist hoe lang het item was - maar dus niet remaining time.
In het huidige digi tijdperk is zoiets als rest tijd indicatie heel normaal.
Ruud,
Jij bent in je' radio ijkpunt' gevormd door Amerika, waar je hebt gewoond. Je kwam eind zestiger jaren naar Nederland, dat op radiogebied veel van Amerika overnam en het land als het grote voorbeeld zag (zoals ook de Veronica delegatie). Begrijpelijk na een periode van oorlog en wederopbouw. Amerika straalde vooruitgang uit. De wereldleider wist waar Abraham de mosterd haalde...
Maar de Amerikaanse radiocultuur is anders dan de Nederlandse. Nederlanders zijn anders gevormd dan Amerikanen. Je kunt het niet zomaar kopiëren. Net zo goed als Ivo Niehe met zijn show in New York geen succes boekte.
Ik snap je waardering voor Laser, maar de discjockey's ( eigenlijk cartridge jockey's )hadden geen enkel charisme. Elke willekeurige scholier, huisvrouw of groenteboer kan toch 'oneliners' voorlezen?
Dan de klok: Ik lees dit in het artikel:
WABC was one of the first radio stations to have a two-sided digital count up clock that reset to zero when we started a new commercial, jingle or record. It was designed and built by Eric Rosenthal, another WABC Engineer, and used for many things besides "talk ups" and keeping track of where we were in a record or commercial. Yet another tool in our arsenal, it allowed us to easily "pre-roll" a record or jingle intro under a commercial so the vocal started just as the "spot" (commercial) ended. Of course it helped that we had everything from record intros to commercial lengths timed to a quarter of a second!
Salut
Leendert
Ze hadden toch wel in meer of mindere mate een vorm van charisma, alleen moest je soms wel wat langer luisteren om het te ontdekken, alleen bij Jonell Pernula heb ik het nooit ontdekt, zij was echt de allersaaiste dj ooit op Laser 558.
En we hebben het er (ook) wel eens eerder over gehad:
___________________________________________________________________________________________________________________________________
Op 14-4-2017 om 22:52 zei Leendert Vingerling:
Daarom werd Laser een succes in Engeland. Maar was het daarmee ook een goed radiostation?
Reactie Robin Westhof:
Laser 558 was een redelijk goed radiostation, met ook redelijk veel luisteraars, maar dat kwam ook omdat er weinig concurrentie was (BBC Radio One die last had van de needletime, Caroline met een heel ander format in 1984, wat lokale radiostations in de grote steden en tijdens de avond/nacht Radio Luxembourg.
Een vrij beperkte radiomarkt dus.
Op 14-4-2017 om 22:52 zei Leendert Vingerling:
Veel non stop en discjockey's met de persoonlijkheid van een weekdier.
Reactie Robin Westhof:
Als je wat langer afstemde op de 558 kHz, kon je toch wel iets van een persoonlijkheid ontdekken, bij dj's als Charlie Wolf,Tommy Rivers en Jessie Brandon.
Ook een pluspunt vond ik 1985 de Laserettes ( Liz West, Chris Carson en Erin Kelly) aangename stemmen om naar te luisteren en ze hadden alle drie toch (ook) wel iets van een persoonlijkheid, alleen moest je er (dus) wel wat langer voor luisteren, om die een beetje te ontdekken.
Minpunt van Laser 558 (vooral in het begin) de beperkte playlist.
Naar het einde toe kregen we nog een hele lichting nieuwe dj's (Jeff Davis, Jay Mack, Chuck Cannon en John Leeds, vond ze allemaal professioneel klinken, helaas was het radiostation toen al meer uit de lucht dan in de lucht.
https://www.radiotrefpunt.nl/forums/topic/45005-the-laser-558-story-lp/
__________________________________________________________________________________________________________________________________
Laser leren waarderen was nogal een gewenningsproces in Nederland in die dagen. Ik zat toen bij 2 vrije radio's in Belgie, en heb menig collega er toen op gewezen eens naar Laser te luisteren (altijd in voor een professionaliseringsslag :-)). Ze snapten het niet, de dj's vertelden steeds hetzelfde, de muziek was niet afwisselend. Amerikaanse radio was nieuw voor ze, verbazing alom. Wat ze hadden kunnen leren is dat je zelfs met een matige dj-crew d.m.v. een uniforme aanpak van een station (stationality zijn ze dat later gaan noemen geloof ik) toch een goedbeluisterd radiostation kunt neerzetten. En, inderdaad, doordat er weinig gesproken werd overdag kwamen de personality's niet onmiddelijk tot uitdrukking (immers ondergeschikt aan het stationsgevoel) maar kreeg je daar pas in de loop van de tijd meer grip op. Voor mij zijn er sindsdien 2 vormen van radio die me aanspreken: Of radio met op gezette uren een personality, of een station met een 'eenheidsuitstraling' zonder uitgesproken personality's. Radio 10 Gold was van dat laatste ook een mooi voorbeeld in de 90s.
bewerkt door henkleppers
Elke twee uur precies dezelfde plaatjes, elke dag van de week en de hele dag door... Ik werd er helemaal gek van. Niks voor mij.