Ongelezen bijdragen

Werkt prima hier in Dordrecht met de nieuwe instellingen.

De Britse zangeres Sandie Shaw krijgt op maandag 25 mei een eigen programma op Boom Radio. Tijdens de twee uur durende uitzending, die vanaf 20:00 uur te horen is, stelt zij zelf de muziek samen en vertelt zij verhalen uit verschillende periodes van haar leven en carrière. Shaw werd in de jaren 60 bekend met hits als Puppet on a String, waarmee zij in 1967 het Eurovisie Songfestival won voor het Verenigd Koninkrijk. De zangeres uit het Engelse Dagenham groeide uit tot een van de bekendste Britse popartiesten van haar generatie. Naast haar muzikale loopbaan stond zij ook bekend om haar kenmerkende optredens op blote voeten en haar interesse in mode en cultuur. In het programma op Boom Radio blikt Shaw terug op haar jonge jaren, waaronder avonden in de Ilford Palais-danszaal waar zij naar eigen zeggen urenlang danste. Ook vertelt zij over een ontmoeting met John Lennon, waarvoor zij zich destijds een weg wist te bluffen. Verder komen herinneringen voorbij aan de Franse zangeres Françoise Hardy, van wie Shaw leerde hoe zij stijlvol en zelfverzekerd kon zijn. Ook haar optreden met Frankie Howerd en Scott Walker van The Walker Brothers in een televisieshow komt aan bod. Daarnaast spreekt Shaw over vrouwelijke artiesten die haar inspireerden. Zo noemt zij haar bewondering voor Aretha Franklin en vertelt zij dat Patti Smith haar hielp een natuurlijker uitstraling te omarmen. Volgens Shaw speelde ook Chrissie Hynde van The Pretenders een belangrijke rol bij het accepteren van haar muzikale verleden. De muziekkeuze van Shaw bestaat onder meer uit nummers van ABBA, Bryan Ferry, David Bowie en John Lennon. Afbeelding: Sandie Shaw (foto Bryan Ledgard - CC BY 2.0, Wikimedia Commons)

Presentator en programmamaker Bas Westerweel is onverwachts overleden. Hij werd vrijdag dood aangetroffen in zijn appartement in Enschede. Westerweel in zijn slaap overleden. Zaterdag zou hij 63 jaar zijn geworden. Westerweel begon zijn carrière in de media in de jaren 80 en groeide uit tot een bekende naam op zowel radio als televisie. Op radiogebied was hij onder meer te horen bij de AVRO, waar hij programma’s presenteerde als Arbeidsvitaminen. Zijn toegankelijke presentatie en brede inzetbaarheid maakten hem jarenlang een vertrouwd gezicht en stem binnen de Nederlandse omroepwereld. Bij televisie werd hij bekend met programma’s als Toppop, Het Klokhuis en De Sleutels van Fort Boyard. Ook werkte hij mee aan uiteenlopende entertainment- en jeugdprogramma’s. In 2011 verruilde Westerweel tijdelijk de mediawereld voor een functie als creatief directeur bij DierenPark Amersfoort. Die functie vervulde hij ongeveer een jaar. Zijn gezondheid kwam in 2017 plotseling in het nieuws toen hij tijdens een hartstilstand kreeg. Dankzij snel handelen en de inzet van een AED overleefde hij het incident. Na onderzoek bleek dat verstopte kransslagaders de oorzaak waren. Westerweel onderging vervolgens een operatie waarbij vijf bypasses werden geplaatst. Daarna zette hij zich als ambassadeur in voor de Hartstichting. Na zijn herstel richtte hij zich steeds meer op coaching en training van mensen en bedrijven, terwijl hij op de achtergrond actief bleef binnen de mediawereld. Afbeelding: Bas Westerweel in 1991 (foto Wikimedia Commons)

Het Genootschap Onze Taal benoemt radiomaker Frits Spits vandaag, zaterdag 16 mei, tot erelid. De onderscheiding wordt uitgereikt tijdens de Algemene Ledenvergadering van de vereniging en is bedoeld als waardering voor zijn langdurige inzet voor de Nederlandse taal en de nauwe samenwerking met het genootschap. Spits was tussen 2014 en eind 2025 presentator van het radioprogramma De Taalstaat op NPO Radio 1. In het wekelijkse programma stond taal centraal en kwamen onderwerpen als spelling, grammatica, dialecten en bijzondere uitdrukkingen aan bod. Het programma werd door Spits zelf bedacht en groeide in de loop der jaren uit tot een vaste plek voor luisteraars met interesse in taal. Een belangrijk onderdeel van het programma was Het Taalloket, waarin taaladviseurs van Onze Taal vragen van luisteraars beantwoordden. Daarbij ging het onder meer over woordgebruik, taalregels en de herkomst van woorden. Naast De Taalstaat werkte Spits vaker samen met het genootschap. Zo was hij betrokken bij het Groot Dictee der Nederlandse Taal op de radio en vervulde hij een rol als gasthoofdredacteur van een themanummer van het tijdschrift Onze Taal. Volgens de vereniging heeft Frits Spits in de afgelopen jaren een belangrijke bijdrage geleverd aan de belangstelling voor de Nederlandse taal onder een breed publiek. De radiomaker, die officieel Frits Ritmeester heet, wordt door het genootschap gezien als een belangrijke ambassadeur van taal op de radio. De benoeming tot erelid valt samen met het 95-jarig bestaan van Onze Taal. De vereniging organiseert zaterdag rond de Algemene Ledenvergadering verschillende activiteiten ter gelegenheid van dit jubileum. Eerdere ereleden van Onze Taal zijn onder anderen Marten Toonder, bekend van Tom Poes en Olivier B. Bommel, en Kees van Kooten en Wim de Bie. Afbeelding: Frits Spits (foto KRO-NCRV-Darren Smith)

De Goliath-zender was een zeer lage frequentie (VLF) radiozendinstallatie die in de Tweede Wereldoorlog door de Duitse Kriegsmarine werd gebouwd om te communiceren met onderzeeërs. De installatie kwam gereed in 1943 op een locatie nabij Kalbe an der Milde in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt en functioneerde gedurende het grootste deel van de oorlog tot 1945. Met een zendvermogen variërend van ongeveer honderd tot duizend kilowatt behoorde het toestel tot de krachtigste zeders van die tijd. Het technisch ontwerp van de Goliath-installatie was ontworpen om signalen in het VLF-bereik te verspreiden, specifiek tussen 15 kHz en 25 kHz, met een vaste werkfrequentie rond 16.55 kHz. VLF-golven hebben het vermogen om door zeewater te dringen tot op aanzienlijke diepte, waardoor onderzeeërs berichten konden ontvangen zonder te hoeven opduiken, wat het risico op detectie door vijandige strijdkrachten verminderde. Dankzij het hoge vermogen konden de uitzendingen grote afstanden overbruggen, en waren ze volgens rapportages wereldwijd te ontvangen. De antennestructuur van Goliath bestond uit drie centrale hoge stalen buismasten, elk ongeveer 210 meter hoog en geïsoleerd van de grond. Radiaal rond deze masten waren paraplu-achtige antennes gespan­nen die verbonden waren met vijftien geaarde vakwerkmasten van ongeveer 170 meter hoog, waarmee een uitgebreide VLF-antenne werd gevormd die geschikt was voor de lage frequenties waarop de installatie uitzond. De locatie bij Kalbe an der Milde was zorgvuldig gekozen vanwege de bodemgesteldheid; een vochtig terrein met goede aardingscondities verbeterde de efficiëntie van het radiostation. Ook de nabijheid van spoorverbindingen vergemakkelijkte de bouw door het vervoer van materialen naar de relatief afgelegen zendlocatie. Aan het einde van de oorlog werd de installatie kort na april 1945 door de Sovjet-autoriteiten gedemonteerd. De oorspronkelijke gebouwen en antennes werden grotendeels verwijderd, en slechts enkele funderingen bleven achter op het Duitse terrein. De ontmanteling werd in 1946 afgerond en een groot deel van de apparatuur werd per spoor naar de Sovjet-Unie overgebracht. Tussen 1949 en 1952 werden de onderdelen opnieuw opgebouwd in de vallei van de Kudma-rivier, ten zuiden van Nizhny Novgorod in de omgeving van Druzhnyy, waar een nieuwe Goliath-installatie ontstond onder beheer van de Russische marine. Op deze plaats bleef de zendinstallatie functioneel en werd het gebruikt voor de overdracht van commando- en tijdsignalen bekend onder de aanduiding RJH90, waarin radio-technologie een rol speelde in de communicatie-infrastructuur van de Sovjet- en later de Russische marine. Naast de maritieme communicatie diende de installatie sinds de jaren 60 ook voor de tracking van ruimtevaartuigen, waarmee de toepassing van de techniek verder werd uitgebreid. De aanwezigheid van personeel en ondersteunende faciliteiten rondom deze zendlocatie leidde tot de ontwikkeling van een aangrenzende nederzetting voor de medewerkers. De Goliath-zender heeft invloed gehad op latere VLF-installaties. Zo vertoont de antennestructuur van de Vileyka-VLF-transmitter in Wit-Rusland, die deel uitmaakt van de communicatiefaciliteiten van de Russische marine, grote overeenkomsten met de oorspronkelijke Goliath-configuraties, zij het met aanzienlijk hogere masten. De oorspronkelijke zendlocatie bij Kalbe an der Milde draagt nog herinneringen aan de omvangrijke installatie in de vorm van resterende mastfunderingen, terwijl de herbouwde versie in Rusland voortleeft als een functionele communicatie-infrastructuur binnen de hedendaagse maritieme context. Afbeelding: Goliath zendmasten in Nizhny Novgorod (foto Wkimedia Commons)